บทที่ 23 - แม่แมงมุมบุกกลางดึก

บทที่ 23 - แม่แมงมุมบุกกลางดึก

โครงการ 'ฟีนิกซ์' จบลงไประยะหนึ่งแล้ว พอมีพลังรักษาตัว ความรู้สึกกดดันในใจของเซินเฟยก็ลดลงไปเยอะ การมีพลังรักษาตัวส่วนหนึ่งของโรแกนก็นับว่ามีวิชาป้องกันตัวแล้ว

ภายในห้อง เซินเฟยนั่งอ่านข้อมูล แม้โครงการฟีนิกซ์จะจบช่วงแรกไปแล้ว แต่พลังรักษาตัวนี้ยังไม่ถึงจุดสูงสุดที่เขาต้องการ

พลังรักษาตัวของโรแกนในช่วงพีคต่างหากคือสิ่งที่เขาอยากได้ที่สุด แต่ตอนนี้ทั้งความรู้และอุปกรณ์ยังจำกัด

"ต้องรีบยึดออสคอร์ปมาให้ได้..."

เซินเฟยพึมพำ ส่งข้อความรัวๆ หาคลอว์

ดูจากข้อมูลที่คลอว์ส่งมา ช่วงนี้หุ้นออสคอร์ปร่วงหนักมาก แถมผีซ้ำด้ำพลอย ดูเหมือนจะไปมีเรื่องกับกรมสรรพากรและกรมควบคุมมลพิษเข้าอีก

สินค้าถูกตรวจสอบและอายัดอย่างต่อเนื่อง ราคาหุ้นดิ่งลงเหว คลอว์กำลังกว้านซื้ออย่างบ้าคลั่ง

แต่คลอว์บอกว่ามีรายใหญ่รายอื่นก็กำลังเก็บหุ้นออสคอร์ปอยู่เหมือนกัน

"กรีนก็อบลิน?"

เซินเฟยนึกถึงความเป็นไปได้หนึ่ง นอร์แมนไม่มีทางยอมให้บริษัทของตัวเองตกไปอยู่ในมือคนอื่นแน่ แต่ติดที่มติบอร์ดบริหาร เขาเลยขัดไม่ได้

คงกะจะอาศัยจังหวะเลือดสาดครั้งนี้ เฉือนเนื้อตัวเองเพื่อกลับมาทวงอำนาจควบคุมออสคอร์ปคืน

เซินเฟยสั่งให้คลอว์พยายามซื้อเก็บไว้ แต่ต้องระวังความปลอดภัยของตัวเอง ตอนนี้เจ้าแมงมุมน้อยปรากฏตัวแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ากรีนก็อบลินก็ต้องออกมาแล้วเหมือนกัน

ต้องป้องกันไม่ให้เจ้านั่นหมาจนตรอก แม้ตอนนี้คลอว์จะมีพลังเหนือมนุษย์บ้างแล้ว แต่เทียบกับกรีนก็อบลินก็ยังอ่อนหัดเกินไป

เซินเฟยกำลังจะดูข้อมูลของจูเวลต่อ ก่อนจะยึดออสคอร์ปได้ เขาตั้งใจจะจัดการเจสสิก้าให้เรียบร้อยก่อน พลังของเธอก็เหมือนซูเปอร์เกิร์ลเวอร์ชั่นลดสเปก

ถ้าได้พลังของเธอมา เขาคงไม่ต้องตั้งรับฝ่ายเดียวอีก

"แต่จะจัดการยังไงดีนะ..." เซินเฟยพึมพำกับตัวเอง

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

เซินเฟยชำเลืองมองจอมอนิเตอร์ข้างๆ นาตาชาในชุดหนังรัดรูป ชุดหนังนี่ขับเน้นรูปร่างอันเย้ายวนของนาตาชาออกมาได้อย่างถึงพริกถึงขิง

"ใคร"

"บอสคะ ฉันนีตาลีเองค่ะ!"

น้ำเสียงแหบเสน่ห์ดูเหมือนจะพยายามยั่วยวนใจเซินเฟย เขาทำหน้าเหนื่อยหน่าย อยากรู้จริงๆ ว่าแม่ซูเปอร์ฮีโร่รถเมล์คนนี้คิดจะทำอะไร

แต่ในเมื่อบุกมากลางดึก คงไม่ได้มาดีแน่ หรือว่าคิดว่าเก็บข้อมูลครบแล้วจะหนี?

ช่วงนี้นาตาชาพยายามเข้าหาเขาบ่อยๆ ดูเหมือนอยากจะได้รับความไว้วางใจจากเขา

แทบจะเอาตัวมาถูไถเขาอยู่แล้ว แม่แมงมุมนี่ต้องการอะไร?

เป้าหมายของชิลด์น่าจะยังเป็นคลอว์ หรือไม่ก็แบล็คแพนเธอร์กับคิลมองเกอร์

ไม่รู้ว่าเป็นสัญชาตญาณของแม่แมงมุมที่รู้สึกว่าเขามีปัญหา หรือแค่อยากจะล้วงข้อมูลคลอว์ผ่านทางเขากันแน่

แต่จะไม่เปิดประตูก็ไม่ได้

ชิลด์นี่มันพวกตังเมชัดๆ!

เซินเฟยล็อกข้อมูลเก็บเข้าตู้เซฟ เปิดประตูออกไป ก็พบนาตาชาผมลอนสีแดงยืนพิงขอบประตู ส่งสายตาหยาดเยิ้มมองเซินเฟย สองมือวางทาบบนอกแกร่งของเขา

"บอสคะ ฉันอยากคุยเรื่องงานช่วงนี้หน่อย ยังไงฉันก็เป็นเลขาของคุณ ฉันคิดว่าเราควรจะสื่อสารกันบ้างนะคะ"

นาตาชายิ้มหวาน เดินเบียดเข้ามาแล้วปิดประตูตามหลัง

ในใจแอบด่าว่าหมอนี่เป็นผู้ชายหรือเปล่า เธอแต่งตัวล่อตะเข้ขนาดนี้มายืนตรงหน้า หมอนี่ยังไม่ติดเบ็ดอีก!

จะต้องให้เธอถวายตัวถึงเตียงเลยใช่ไหม!

เซินเฟยสัมผัสถึงสัมผัสที่แนบชิดเข้ามา ถอยหลังหนีไปสองก้าว กันไม่ให้ควันไอเสียรถเมล์รมใส่หน้า

"ว่ามาสิ ไม่พอใจเรื่องงาน? หรือไม่พอใจเรื่องเงินเดือน?"

นาตาชาเห็นท่าทีถอยหนีของเซินเฟยแล้วแทบกุมขมับ นี่เอาจริงดิ?

เธออ่อยเบอร์แรงขนาดนี้แล้ว ยังจะถอยหนีอีก!

ถึงนิคจะบอกว่าไม่ต้องสนใจหมอนี่ แต่เธอกลับรู้สึกว่าหมอนี่มีความลับ เขาขลุกอยู่ในห้องแล็บตลอดเวลา แถมไม่กี่วันก่อนเธอได้ยินมาว่ามีอาสาสมัครถูกส่งตัวมาที่นี่

ความเป็นไปได้มากที่สุดคือเขากำลังทดลองกับมนุษย์

พอดีกับที่ข้อมูลของคลอว์ถูกรวบรวมจนเกือบครบแล้ว ก่อนจะชิ่งหนีเลยกะจะมาดูให้แน่ใจว่าหมอนี่มันยังไงกันแน่

"บอสคะ..."

นาตาชาเพิ่งขยับเข้าไปสองก้าว เซินเฟยก็ขมวดคิ้ว "ถ้าไม่มีธุระอะไร ก็รีบออกไป!"

ยัยแม่แมงมุมนี่

ทันใดนั้น นาตาชาก็พุ่งเข้าประชิดตัวเซินเฟยอีกครั้ง สองมือหมายจะคว้าคอเขา เซินเฟยคว้าข้อมือขวาของเธอไว้แน่น "จะทำอะไร"

นาตาชาลองออกแรงหวังจะสลัดให้หลุด แต่กลับพบว่ามือของเซินเฟยแข็งแกร่งราวกับคีมเหล็ก ต้องรู้ก่อนว่าเธอผ่านการฝึกฝนระดับมืออาชีพมา แรงของเธอไม่ด้อยไปกว่าผู้ชายตัวโตๆ เลย

ทำไมแรงหมอนี่ถึงเยอะขนาดนี้! 'หมอนี่มีอะไรแปลกๆ!'

นาตาชาคิดว่าไหนๆ ก็จะไปอยู่แล้ว แถมข้อมูลลับบางอย่างก็ได้มาแล้ว ไม่นานคลอว์คงรู้ตัวว่าข้อมูลรั่วไหล เธอคงอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้

มือซ้ายลูบไล้ผ่านเอวตัวเอง ทำท่าเหมือนคนรักโผเข้ากอดจะแนบชิดเซินเฟย แต่จู่ๆ มืออีกข้างของเซินเฟยก็คว้าแขนเธอไว้อีก

นาตาชาเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับสายตาของเซินเฟย สายตาที่ดูเหมือนยิ้มแต่ไม่ยิ้ม

"คิดจะทำอะไร"

นาตาชาเตะขาขวาเข้าใส่เป้ากางเกงเซินเฟยอย่างแรง แต่การเคลื่อนไหวของเซินเฟยเร็วกว่านั้นมาก เขาเตะสวนด้วยขาขวา

ปัง!

ใบหน้าของนาตาชาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แต่สองมือยังถูกเซินเฟยจับไว้ ร่างทั้งร่างลอยหวือขึ้น

เรียวขายาวบิดเร้า เอวที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อพยายามจะกระชากมือตัวเองออกจากฝ่ามือของเซินเฟย แต่แรงระดับลากเฮลิคอปเตอร์ได้ของเซินเฟย ก็ทุ่มนาตาชาลงกับพื้นอย่างแรง

เขาหักข้อมือทั้งสองข้างของเธออย่างไร้ความปรานี วัตถุคล้ายกระดุมเม็ดหนึ่งร่วงหล่นออกมาจากฝ่ามือของเธอ

"นึกว่าจะไม่โดนจับได้ซะอีก ไม่คิดเลยว่าเธอจะเสนอหน้ามาเร็วขนาดนี้!"

เซินเฟยส่ายหน้า เขาจับตาดูการเคลื่อนไหวของนาตาชาตลอดเวลา เมื่อกี้พอเธอแตะเอว เขาก็รู้ทันทีว่าแม่นี่คิดจะทำอะไร

นาตาชาเป็นสุดยอดสายลับก็จริง แต่ถ้าพูดถึงการต่อสู้ซึ่งหน้า ขนาดโรแกนยังแพ้เซินเฟย นับประสาอะไรกับเธอ

ต่อให้เธอผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมมาบ้าง แต่ระดับการดัดแปลงจะเทียบกับซูเปอร์โซลเจอร์เซรุ่มได้เหรอ?

"เข็มฉีดยารูปกระดุม? งั้นเธอลองโดนเองดูหน่อยเป็นไง"

เซินเฟยเก็บกระดุมเม็ดนั้นขึ้นมา ขณะที่กำลังจะให้นาตาชาลิ้มลองรสชาติของมัน นาตาชาก็ยกขาขึ้นเล็งปลายเท้ามาที่เซินเฟย ปืนพกกระบอกจิ๋วซ่อนอยู่ที่นั่น

ไกปืนดูเหมือนจะเชื่อมต่อกับกลไกบางอย่าง

"หยุด อย่าขยับ ไม่งั้นฉันยิง!"

เซินเฟยยิ้มมุมปากแล้วเดินเข้าไปหา ขาอีกข้างของนาตาชาขยับวูบ

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้น รูเลือดปรากฏขึ้นที่ตำแหน่งหัวใจของเซินเฟยทันที แต่นาตาชากลับมองเซินเฟยราวกับเห็นสัตว์ประหลาด "มนุษย์กลายพันธุ์?"

เพราะเธอเห็นคาตาว่ารูเลือดที่หัวใจของเซินเฟยกำลังสมานตัว

จังหวะนั้นเซินเฟยเดินมาถึงตัวเธอแล้ว กดเข็มฉีดยารูปกระดุมเข้าใส่ร่างของเธอ

ของเหลวสูตรพิเศษถูกฉีดเข้าสู่ร่างกายนาตาชา ก่อนสติจะดับวูบ นาตาชาเหมือนจะได้ยินเสียงหัวเราะ "ฉันเตรียมของขวัญไว้ให้เธอ หวังว่าเธอจะชอบนะ ฮ่าฮ่าฮ่า!"

[จบแล้ว]