บทที่ 2: นี่ฉันกลายเป็นไอ้ผู้ชายเฮงซวยตั้งแต่เริ่มเลยเหรอ?

หวังอี้ฝานยืนอึ้งกับเสียงระบบที่ก้องอยู่ในหัว เรียกสติไม่กลับไปพักใหญ่!

ตอนนี้เขากำลังมึนงงสุดขีด!

ระบบงั้นเหรอ? เขาผูกมัดกับระบบเข้าจริง ๆ... นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! ระบบมันควรจะมีแค่ในนิยายไม่ใช่หรือไง? มันมาผูกมัดกับตัวเขาได้ยังไงกัน?!

สีหน้าท่าทางของเขาทำให้พวกญาติ ๆ ที่มองอยู่เข้าใจผิดว่าเขาอับอายจนพูดไม่ออก หวังเป่าซานยิ้มเยาะด้วยความลำพองใจทันที ส่วนหลี่เจียลี่ แฟนสาวที่เขาพามาด้วยก็รู้สึกสะใจไม่แพ้กัน!

ตอนที่เจอกับหวังเป่าซานครั้งแรก เขาเล่าเรื่องของหวังอี้ฝานให้เธอฟังจนหมดเปลือก เพื่อจะดึงเธอมาเป็นพวกช่วยกันฉีกหน้าหวังอี้ฝาน เป่าซานถึงขั้นสัญญาว่าจะซื้อกระเป๋าราคาหลักหมื่นให้เธอหลังปีใหม่!

ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ เธอคงไม่มานั่งเหน็บแนมหวังอี้ฝานโดยไม่มีสาเหตุหรอก!

"หวังอี้ฝาน พวกเราอุตส่าห์หวังดีช่วยแกนะ ถามแล้วก็ไม่รู้จักตอบ!" "นั่นสิ ไร้มารยาทจริง ๆ!" "หวังอี้ฝาน เมื่อกี้พี่สะใภ้แกก็บอกแล้วนี่ ว่าผู้หญิงที่จะแนะนำให้น่ะโปรไฟล์ดีมาก จบประถม ทำงานโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ที่กวางตุ้ง เงินเดือนตั้งห้าพัน! ถ้าพวกแกคบกันแล้วไปทำงานด้วยกัน สองคนรวมกันก็ได้เป็นหมื่นเลยนะ!"

ไม่ว่าหวังเป่าซานและคนอื่น ๆ จะพูดจาถากถางยังไง เขาก็ไม่ตอบโต้เลยสักคำ!

นั่นเป็นเพราะตอนนี้ หวังอี้ฝานกำลังสื่อสารกับระบบในหัวอยู่น่ะสิ!

'ระบบ?'

[ระบบตอบโต้ด้วยวิดีโอ ยินดีรับใช้!]

'ระบบ แกทำอะไรได้บ้าง?'

[ติ๊ง! ในแต่ละสัปดาห์ โฮสต์สามารถสุ่มรับรางวัลจากการรับชมวิดีโอ 3 คลิปแรก สัปดาห์นี้รับไปแล้ว 1 รางวัล เหลืออีก 2 รางวัล หากต้องการรับรางวัล โปรดเลื่อนดูวิดีโอต่อไป!]

'หมายความว่าถ้าฉันเลื่อนไปเจอวิดีโอไหน ฉันก็จะสุ่มได้รางวัลจากคลิปนั้นงั้นเหรอ?'

[ติ๊ง—ถูกต้องครับโฮสต์!]

'รางวัลอะไรก็ได้เหรอ?'

[รางวัลอะไรก็ได้ครับ!]

'แล้วถ้าฉันเลื่อนไปเจออุลตร้าแมนทีก้า ฉันจะมีสิทธิ์ได้คฑาแปลงร่างไหม?'

[ติ๊ง—เป็นไปได้ครับ แต่โอกาสมีน้อยมาก!]

หวังอี้ฝานรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที เชี่ยเอ๊ย ระบบนี้มันฟังดูเจ๋งเป้งไปเลย ถ้าเขาเปิดเจอคลิปเทพ ๆ เขาก็มีสิทธิ์ได้รางวัลระดับเทพเลยสิ! ข้อเสียอย่างเดียวคือรางวัลมันเป็นการสุ่ม ไม่ได้รับประกันว่าจะได้ของดีเสมอไป

แต่ถึงอย่างนั้น... หึหึ เจ้าพวกตัวตลกที่อยู่ตรงหน้านี้ เตรียมโดนตบหน้าฉาดใหญ่ได้เลย แต่ก่อนอื่น ต้องรับรางวัลที่เหลืออีกสองอย่างให้ครบก่อน

หวังอี้ฝานเริ่มเลื่อนหน้าจออีกครั้ง คลิปก่อนหน้านี้คือ 'พี่สาวนางฟ้า' หลิวอี้เฟยกำลังขึ้นรับรางวัล และเขาก็ได้รับรางวัล "แฟนหนุ่มของพี่สาวนางฟ้า" มาแบบดื้อ ๆ แล้วต่อไปเขาจะได้อะไรอีก?

ทันทีที่เขาปัดคลิปของหลิวอี้เฟยทิ้งไป คลิปใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ และในจังหวะเดียวกัน เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์: จากการรับชมวิดีโอ คุณได้รับรางวัล: "แฟนหนุ่มของดาราตัวท็อปหลังยุค 95 จ้าวลู่ซือ!"]

ได้ยินรางวัลแล้ว เขาก็ต้องยืนตะลึงตาค้าง! เขาเพิ่งจะได้เป็นแฟนหนุ่มของหลิวอี้เฟยหยก ๆ... ตอนนี้ดันได้จ้าวลู่ซือเพิ่มมาอีกคน?!

นี่ระบบกำลังบีบบังคับให้เขาเป็นไอ้ผู้ชายเฮงซวยจับปลาสองมือหรือไง? เหลือเชื่อจริง ๆ!

อันที่จริงจะโทษระบบก็ไม่ถูก เพราะเขาชอบดูคลิปพวกนี้ แอปวิดีโอสั้น 'อินฟู' มันเลยขยันส่งคลิปพวกนี้มาให้ ถ้าปกติเขาดูแต่คลิปของ 'เซียวเหยียน' หรือ 'ฮ่องเต้ฮวง' ป่านนี้เขาคงได้วิชาบำเพ็ญเพียรไปแล้ว

แต่ก็นะ เขาชอบรางวัลนี้ชะมัด มันช่วยแก้ปัญหาตรงหน้าได้พอดีเป๊ะ ก็ในเมื่อพวกนั้นเอาแต่ค่อนขอดว่าเขาไม่มีแฟน ถ้าเขาพาดาราระดับซูเปอร์สตาร์เข้าบ้านมา พวกมันจะทำหน้ายังไงกันนะ? หึหึ แทบจะรอไม่ไหวแล้ว

เขาโกยรางวัลมาสองอย่างแล้ว อีกแค่คลิปเดียวก็จะครบโควตาของสัปดาห์นี้ แต่ในจังหวะนั้นเอง ลูกพี่ลูกน้องอย่างหวังเว่ยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ดันตาไวเหลือบมาเห็นคลิปที่สองที่เขาเปิดอยู่... เป็นคลิปจ้าวลู่ซือสวมเสื้อขนเป็ดสีขาวยืนยิ้มหวานอยู่ริมแม่น้ำ สวยสง่า งดงาม สะกดสายตา

พอเห็นแบบนั้น หวังเว่ยก็เริ่มเปิดฉากล้อเลียนอีกครั้ง

"หวังอี้ฝาน เลิกฝันกลางวันได้แล้ว นายชอบเขาแล้วคิดว่าเขาจะมาแลนายหรือไง? ตื่นครับตื่น วัน ๆ เอาแต่ไถดูดารา คิดว่าไปกดไลก์ให้เขาแล้วเขาจะเป็นแฟนนายเหรอ?"

พอหวังเว่ยพูดขึ้น คนอื่น ๆ ก็หันมามองหวังอี้ฝานด้วยสายตาแปลก ๆ แต่เขาไม่ได้โต้ตอบอะไร ถ้าเป็นก่อนที่จะได้ระบบมา คำพูดของหวังเว่ยก็คงจะถูก แต่นาทีนี้เขามีระบบแล้ว และจ้าวลู่ซือก็ดันเป็นแฟนของเขาจริง ๆ เสียด้วย เดี๋ยวพอกลับไปเขาจะลองติดต่อไปหาเธอ ถ้าเธอว่าง เธออาจจะแวะมาหาก็ได้ แต่ถ้าจ้าวลู่ซือไม่ว่าง ก็ค่อยลองถามหลิวอี้เฟยดู ยิ่งตอนนี้พวกมันเยาะเย้ยเขาหนักแค่ไหน เดี๋ยวตอนหลังหน้าพวกมันจะยิ่งระบมหนักกว่าเดิม

"พี่หวังเว่ย พี่รู้ได้ไงว่าเขาไม่ใช่แฟนฉัน?"

คำพูดนั้นทำเอาหวังเว่ย หวังเป่าซาน และหลี่เจียลี่ชะงักกึก พอตั้งสติได้ พวกเขาก็ชี้หน้าเขาแล้วระเบิดหัวเราะออกมา

"ฮ่าฮ่า—ถ้าจ้าวลู่ซือเป็นแฟนนาย ฉันให้หมื่นนึงเลยเอ้า!" "นั่นสิ หวังอี้ฝาน นี่ยังไม่ทันเข้านอนก็ฝันซะแล้ว!" "ฮ่าฮ่าฮ่า บ้าไปแล้ว! จ้าวลู่ซือเป็นแฟนนาย? งั้นหลิวอี้เฟยก็คงเป็นเมียฉันแล้วล่ะมั้ง—ไร้สาระชิบหาย!"

ฟังคำดูถูกพวกนั้นแล้ว หวังอี้ฝานก็ไม่ได้เถียงต่อ หัวเราะกันเข้าไปเถอะ เดี๋ยวพอจ้าวลู่ซือหรือหลิวอี้เฟยโผล่มา จะรอดูซิว่าจะยังขำกันออกไหม หลิวอี้เฟยเป็นเมียแกเหรอ? ฝันไปเถอะ หลิวอี้เฟยเป็นเมียของหวังอี้ฝานคนนี้ต่างหาก! หึหึ

เสียงคุยโวของพวกเด็ก ๆ ดังไปเข้าหูพวกผู้ใหญ่โต๊ะข้าง ๆ พวกคนแก่เลยพากันซักไซ้พ่อแม่ของหวังอี้ฝานไม่หยุดว่าลูกชายหางานได้หรือยัง มีแฟนไหม จะแต่งงานเมื่อไหร่... ทำเอาหวังอี้ฝานพูดไม่ออก

เขารู้สึกว่าในสังคมชนบท ถ้าชีวิตคุณไม่ดี ชาวบ้านร้านตลาด—ไม่ว่าจะเป็นญาติหรือไม่—ก็จะมองคุณเหมือนศัตรู เขาแค่ต้องการจะอยู่อย่างสงบเงียบ ๆ สักพัก แต่นี่กลับทำเหมือนเขาไปก่อคดีร้ายแรงมาซะอย่างนั้น

เขาเลิกสนใจเสียงนกเสียงกา แล้วปัดคลิปวิดีโอของจ้าวลู่ซือทิ้งไป เพื่อคว้าของรางวัลชิ้นสุดท้ายของสัปดาห์ เขาภาวนาในใจไม่หยุด: ขอร้องล่ะ อย่าเป็นดาราอีกเลย—ขอเงินสดก่อนเถอะ ตอนนี้เขาต้องการเงิน! ถ้ามีเงิน เรื่องบ้า ๆ พวกนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ถ้ามีเงินสดอยู่ในมือ ชาวบ้านพวกนี้คงไม่กล้าดูถูกเขา—มีแต่จะเข้ามาประจบสอพลอ

คิดได้ดังนั้น เขาก็รีบเลื่อนไปดูคลิปถัดไปอย่างใจจดใจจ่อ ไม่นาน วิดีโอที่สามก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

...