ตอนที่ 316 ฝูงสัตว์ประหลาดระเบิดตัว! นักชีววิทยาโบราณคดีตื่นเต้นสุดขีด!
ตอนที่ 316 ฝูงสัตว์ประหลาดระเบิดตัว! นักชีววิทยาโบราณคดีตื่นเต้นสุดขีด!
ซูมมมม!
ทันใดนั้น เหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวบนผิวน้ำทะเลก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
คนกลุ่มแรกที่สังเกตเห็นความผิดปกตินี้คือเหล่านักรบเสริมแกร่งพันธุกรรมที่อยู่ใกล้เหตุการณ์ที่สุด รวมถึงหมาป่าแดงด้วย พวกเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่ารอบๆ ตัวสัตว์ประหลาดเกล็ดทองที่บาดเจ็บตัวนั้น จู่ๆ ก็มีน้ำวนแปลกประหลาดปรากฏขึ้นทีละจุด!
จากนั้นน้ำวนเหล่านั้นก็หมุนติ้วอย่างรวดเร็ว ดูดกลืนเลือดที่ลอยฟ่องอยู่บนผิวน้ำลงไปจนหมดสิ้น
"นั่นมันอะไรน่ะ?"
ทุกคนในห้องไลฟ์สดต่างเบิกตากว้างจ้องมองหน้าจอไม่กะพริบ ราวกับสังหรณ์ใจว่าจะเกิดเรื่องน่ากลัวบางอย่างขึ้น!
"ถอย! รีบถอยเดี๋ยวนี้!"
ผู้บัญชาการบนดาดฟ้าเรือลาดตระเวนรีบสั่งการ ให้เรือถอยห่างออกมาอย่างช้าๆ เพื่อรักษาระยะห่าง
ส่วนหมาป่าแดงและเหล่านักรบเสริมแกร่งพันธุกรรม ต่างยกปืนกลขึ้นเล็งไปยังสัตว์ประหลาดเกล็ดทองที่บาดเจ็บตัวนั้นเขม็ง หากพบความผิดปกติใดๆ พวกเขาพร้อมจะลั่นไกสังหารมันทันที!
อย่างไรก็ตาม ภารกิจครั้งนี้คือการนำตัวอย่างชิ้นส่วนกลับไป จะจับเป็นหรือจับตายก็มีค่าเท่ากัน
แต่ตอนนี้สิ่งที่ทุกคนสงสัยยิ่งกว่าคือ ใต้น้ำวนพวกนั้นมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่?
เวลานี้ เย่ไป๋ที่อยู่ในศูนย์บัญชาการ รู้สึกหัวใจบีบรัดอย่างรุนแรง ราวกับรับรู้ถึงลางร้ายบางอย่าง
ผู้ชมกว่ายี่สิบล้านคนในห้องไลฟ์สดต่างจับจ้องไปที่น้ำวนเหล่านั้น กระทั่งคอมเมนต์ในแชตที่เคยไหลรัวๆ ก็ยังหยุดชะงักไปชั่วขณะ!
"พระเจ้าช่วย นั่นมันตัวอะไร?"
จู่ๆ ก็มีคนอุทานขึ้น เมื่อเห็นหัวสีทองขนาดใหญ่ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากใจกลางน้ำวนลูกหนึ่ง
หัวสีทองนั้นมีดวงตารูปถั่วเขียวยักษ์คู่หนึ่ง และปกคลุมด้วยเกล็ดสีทองที่ดูแข็งแกร่งทนทาน!
แม้หัวนี้จะไม่ใหญ่เท่าตัวแรก แต่ขนาดก็ไม่ได้ด้อยกว่ากันมากนัก
จากนั้นไม่นาน ในน้ำวนลูกที่สองก็มีหัวแบบเดียวกันโผล่ขึ้นมา
ลูกที่สาม ลูกที่สี่ ลูกที่ห้า...
น้ำวนแล้วน้ำวนเล่า ต่างมีสัตว์ประหลาดเกล็ดทองโผล่ขึ้นมา นับคร่าวๆ ภายในเวลาเพียงหนึ่งนาที มีสัตว์ประหลาดโผล่ขึ้นมาถึงยี่สิบกว่าตัว!
"ถอย! ถอยเร็วเข้า!"
ผู้บัญชาการบนเรือลาดตระเวนเริ่มร้อนรน รีบสั่งให้เรือถอยหลังเต็มกำลัง
แต่ความเร็วในการถอยหลังย่อมเทียบไม่ได้กับความเร็วในการเดินหน้า ช่วงเวลาที่เสียไปนี้เพียงพอให้สัตว์ประหลาดเกล็ดทองกว่ายี่สิบตัวพุ่งตรงเข้ามาหาเรือแล้ว
และอย่าลืมว่า แม้ทายาทเพลสิโอซอร์พวกนี้จะกลับตัวได้เชื่องช้า แต่ถ้าพุ่งเป็นเส้นตรง พวกมันสามารถใช้พังผืดที่เท้าและคอที่ยาวเหยียดแหวกว่ายผ่านคลื่นน้ำ พุ่งเข้ามาได้ราวกับลูกธนู!
ซู่ ซู่ ซู่!
ฝูงสัตว์ประหลาดเกล็ดทองพุ่งเข้าใส่เรือลาดตระเวนราวกับเห็นศัตรูคู่อาฆาต
ในจังหวะนั้น สัตว์ประหลาดตัวแรกที่บาดเจ็บเมื่อเห็นพวกพ้องมาถึง มันก็เหลือบมองมาทางเรือแวบหนึ่ง ก่อนจะส่งเสียงร้องประหลาดแล้วดำดิ่งหายวับไปใต้ทะเล
กุ๊ก กุ๊ก!
"บ้าเอ๊ย ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ ทำไมถึงมีทายาทเพลสิโอซอร์เยอะขนาดนี้?"
ในศูนย์บัญชาการ สีหน้าของท่านผู้นำดูย่ำแย่มาก สถานการณ์พลิกผันเกินความคาดหมายไปไกล
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฝูงสัตว์ประหลาดขนาดนี้ ลำพังอำนาจการยิงของเรือลาดตระเวนลำเดียวคงเอาไม่อยู่แน่!
"ท่านผู้การครับ เอาไงดี? จะให้ส่งเรือฟริเกตไปสนับสนุนด่วนไหมครับ?"
นายทหารข้างกายรีบขอคำสั่ง
ท่านผู้นำสีหน้าเคร่งขรึม นิ่งเงียบไม่ตอบ
การถ่ายทอดสดครั้งนี้มีความหมายสำคัญยิ่ง หากเรือลาดตระเวนลำเดียวสามารถจัดการสัตว์ประหลาดตัวแรกได้ นั่นคือฉากจบที่สวยงามที่สุด แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป หากต้องระดมกำลังพลเพิ่ม ผลกระทบต่อภาพลักษณ์ในการถ่ายทอดสดก็จะเป็นเรื่องใหญ่!
เพราะมีสายตานับล้านคู่จับจ้องอยู่ ทุกคนไม่ใช่คนโง่ ย่อมดูออกว่าเกิดความผิดปกติบางอย่างขึ้นในทะเล และน่านน้ำแห่งนี้จะไม่สงบสุขอีกต่อไป
และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ... สัตว์ประหลาดพวกนี้กระจายตัวอยู่ทั่วทั้งมหาสมุทรหรือไม่? หรือมีแค่ในน่านน้ำแถบนี้?
และสักวันหนึ่ง พวกมันจะเป็นภัยคุกคามต่อมนุษย์บนฝั่งหรือไม่? ใครจะไปรู้คำตอบ?
คนที่พยายามปฏิเสธเรื่องนี้ จะอธิบายการปรากฏตัวของทายาทเพลสิโอซอร์กว่ายี่สิบตัวนี้ได้อย่างไร!
"อย่าบอกนะว่า... เพลสิโอซอร์พวกนี้ไม่ได้สูญพันธุ์ แต่พวกมันอาศัยอยู่ในเขตทะเลลึก และขยายเผ่าพันธุ์มาตลอด?"
นักชีววิทยาโบราณคดีที่เห็นภาพนี้ พยายามจดบันทึกด้วยมือที่สั่นเทา จนเขียนอะไรไม่ออกสักตัว
"ยี่สิบกว่าตัว! ทายาทเพลสิโอซอร์ยี่สิบกว่าตัว หรือว่ายุคดึกดำบรรพ์กำลังจะหวนกลับมาอีกครั้ง?"
หัวใจของเขาเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ รีบกดเชื่อมต่อวิดีโอคอนเฟอเรนซ์หานักชีววิทยาโบราณคดีชั้นนำทั่วโลกทันที
ผู้เชี่ยวชาญระดับโลกในสาขานี้แทบทุกคนกำลังเกาะติดสถานการณ์ถ่ายทอดสดนี้อยู่ พอเห็นคำขอประชุมก็กดรับทันที!
ไม่นานนัก การประชุมย่อยของนักชีววิทยาโบราณคดีระดับโลกกว่าสามสิบคนก็เริ่มขึ้นผ่านวิดีโอคอล
ทุกคนตื่นเต้นกันมาก เวลานี้วิทยาศาสตร์ไร้พรมแดน แต่ละคนต่างแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับทายาทเพลสิโอซอร์อย่างเต็มที่!
แต่ทว่า แม่ครัวหัวป่าก์ยังจนปัญญาถ้าไร้ข้าวสาร พวกเขาต่างรู้ดีว่าหากจะยืนยันว่านี่คือสิ่งมีชีวิตที่มีอยู่เดิมหรือเป็นทายาทเพลสิโอซอร์จริงๆ ก็ต้องได้ตัวอย่างชิ้นส่วนมาตรวจสอบก่อน!
(แม่ครัวหัวป่าก์ยังจนปัญญาถ้าไร้ข้าวสาร ประมาณว่าต่อให้เก่งขนาดไหน พลิกแผลงได้ทุกอย่าง แต่หากไม่มีของสำคัญก็ทำอะไรไม่ได้)
ไม่อย่างนั้น ทุกอย่างก็เป็นเพียงทฤษฎีลมๆ แล้งๆ
ในขณะเดียวกัน ฝูงสัตว์ประหลาดเกล็ดทองกว่าสิบตัวก็พุ่งชนเรือลาดตระเวนอย่างบ้าคลั่ง พวกมันใช้หัวขนาดใหญ่และคอยาวเหยียดเหวี่ยงฟาดเข้าใส่ตัวเรือไม่ยั้ง
หัวของพวกมันมีเกล็ดสีทองปกคลุมจึงแข็งแกร่งมาก ไม่บุบสลายจากการกระแทกกับเกราะเรือ
ในทางกลับกัน แรงเหวี่ยงจากคอยาวๆ ของมันเปรียบเสมือนค้อนเหล็กยักษ์ที่ทุบใส่เรือจนโคลงเคลงไปมาอย่างรุนแรง ทหารบนดาดฟ้าเรือต่างทรงตัวไม่อยู่ ล้มลุกคลุกคลาน!
ทันใดนั้น หมาป่าแดงก็ลุกขึ้นยืน กัดฟันกรอดด้วยความโกรธ เขาพุ่งไปที่กราบเรือ เล็งปืนพกแม่เหล็กไฟฟ้ายิงรัวแบบล็อกเป้าอัตโนมัติในมือไปที่สัตว์ประหลาดตัวที่ใกล้ที่สุด
เมื่อเป้าเล็งล็อกเข้าที่ดวงตารูปถั่วเขียวยักษ์บนหัวสีทองของมัน หมาป่าแดงก็สบถลั่น
"ไอ้ชาติหมา ตายซะเถอะมึง!"
สิ้นเสียงตะโกน ปืนพกแม่เหล็กไฟฟ้าก็รัวกระสุนออกไปห้านัดรวด
ปังๆๆๆๆๆ!
ด้วยฝีมือการยิงอันแม่นยำของหมาป่าแดง กระสุนทั้งห้านัดพุ่งเจาะเข้าใส่ดวงตาของสัตว์ประหลาดตัวนั้นอย่างแม่นยำ…