ตอนที่ 4 ถังซานเหนียงแอบขโมยวิชา? กฎเหล็กที่ต้องเข้มงวด

ตอนที่ 4 ถังซานเหนียงแอบขโมยวิชา? กฎเหล็กที่ต้องเข้มงวด

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ

เสียงสูบลมดังกระหึ่ม เปลวไฟในเตาหลอมลุกโชนรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ อุณหภูมิโดยรอบพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ถังเฮ่ายืนตระหง่านอยู่หน้าเตาหลอม สีหน้าเคร่งขรึมจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในขณะนี้ เขาเผยให้เห็นมาดของผู้ที่เคยได้รับฉายา พรหมยุทธ์ฮ่าวเทียน อันเลื่องชื่อออกมาบ้างแล้ว

ถังเฮ่าเริ่มขยับ ฝ่าเท้ายึดเกาะพื้นแน่น กล้ามเนื้อน่องเกร็งตัว พลังถูกส่งขึ้นมาจากรากฐาน ผ่านเอวและแผ่นหลัง เพื่อขับเคลื่อนแขนทั้งสองข้าง

ค้อนฟาดลงไปหนึ่งครั้ง

เคร้ง เสียงก้องกังวานใสดังสนั่น

ค้อนเหล็กกระดอนสูงขึ้นไปในอากาศ แขนของถังเฮ่าก็เคลื่อนตามขึ้นไป ทันทีที่มันไปถึงจุดสูงสุด ร่างกายของเขาก็ส่งแรงเหวี่ยงค้อนลงมาอย่างดุดันอีกครั้ง

เคร้ง เคร้ง เคร้ง

เสียงค้อนกระทบเหล็กเป็นจังหวะจะโคนดั่งพายุฝนกระหน่ำ การเคลื่อนไหวของถังเฮ่ารวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ ค้อนในมือพลิ้วไหวราวกับมังกรแหวกว่าย กระแทกใส่ก้อนเหล็กอย่างแม่นยำ

ที่สำคัญที่สุด เขาไม่ได้ใช้เพียงแค่แรงควายทุบก้อนเหล็กให้แบนราบเหมือนอย่างเสี่ยวอิน

แต่เขาคอยปรับตำแหน่งการตีตามสภาพที่เปลี่ยนแปลงไปของก้อนเหล็กตลอดเวลา

ชั่วพริบตาเดียว เขาก็ฟาดไปแล้วสามสิบหกครั้ง ก้อนเหล็กหดเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด

ถังเฮ่าดึงค้อนกลับมาถือไว้ แล้วยืนนิ่ง เขาปรายตามองเสี่ยวอินอย่างรวดเร็วและแนบเนียน พลางคิดในใจอย่างภาคภูมิว่า ทีนี้เจ้าคงรู้ซึ้งถึงความห่างชั้นแล้วสินะ

เพื่อกู้ภาพลักษณ์คืนมาในใจลูกชาย ถังเฮ่าได้งัดทักษะทั้งหมดออกมาโชว์จนถึงขีดสุด

ตอนนี้เขารอเพียงแค่ให้เสี่ยวอินเอ่ยปากถามเท่านั้น

เพราะเทคนิคที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อนเช่นนี้ ไม่มีทางดูแค่ครั้งเดียวแล้วทำได้หรอก

เสี่ยวอินหรี่ตาลงเล็กน้อย มันคือเทคนิคการยืมแรงส่งแรงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

ถังเฉินถือเป็นตัวประหลาดในตำนานภาคแรก โดยไม่ต้องพึ่งพาสิ่งภายนอกใดๆ เขาพัฒนาวิญญาณยุทธ์จนถึงขีดสุดด้วยความพยายามของตัวเอง จนได้รับฉายาว่า ผู้ไร้เทียมทานบนผืนพิภพ

เมื่อเทียบกันแล้ว...

มองดูถังเฮ่าที่อยู่ตรงหน้า เสี่ยวอินส่ายหน้าเบาๆ โดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น

เมื่อไม่เห็นสีหน้าชื่นชมยินดีบนใบหน้าของลูกรัก ถังเฮ่าก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย การที่เด็กมีความคิดความอ่านเป็นผู้ใหญ่เกินไปก็ใช่ว่าจะดีเสมอไป

ไม่นาน ถังเฮ่าก็ตั้งสติได้และส่งค้อนให้

เสี่ยวอิน ตาเจ้าลองบ้าง

กระบวนการสอนย่อมช่วยกระชับความสัมพันธ์พ่อลูกให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ถังเฮ่าตั้งตารอคอยสิ่งนี้อย่างมาก

ส่วนเรื่องที่บอกว่าจะสอนแค่ครั้งเดียวนั้น ก็เป็นแค่เรื่องล้อเล่นเห็นๆ ขนาดตัวเขาในตอนนั้นยังต้องฝึกอยู่นานถึงเจ็ดวันกว่าจะจับเคล็ดวิชาได้เบื้องต้น

ดังนั้น เขาก็แค่รอให้ลูกรักเอ่ยปากขอร้อง เพื่อสานสัมพันธ์พ่อลูก ถังเฮ่าไม่รังเกียจที่จะสอนซ้ำอีกสักสองสามรอบหรอก

เสี่ยวอินรับค้อนมาอย่างใจเย็น การตีเหล็กนั้นเน้นที่การฝึกฝนจนชำนาญและต้องอาศัยการสั่งสมประสบการณ์

แต่ถ้าแค่ วิชาค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วน ล่ะก็ มันไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย

ชั่วพริบตา

เสี่ยวอินขยับตัว ร่างของเขาพลิกหมุนกลางอากาศ เหวี่ยงค้อนฟาดลงมาเป็นครั้งแรก

เคร้ง เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

จากนั้น เขาก็เลียนแบบท่วงท่าของถังเฮ่าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ส่งค้อนครั้งที่สองออกไปอย่างลื่นไหลราวกับสายน้ำ

ทันทีที่ค้อนกระดอนกลับขึ้นไปสูงอีกครั้ง

แววตาของเสี่ยวอินเปลี่ยนไป เท้าซ้ายก้าวไปข้างหน้าอย่างฉับพลัน ปลายเท้าบิดเข้าด้านในเล็กน้อย แขนทั้งสองกางออกเล็กน้อยราวกับกำลังโอบลูกเหล็ก เอวผ่อนคลายแต่หนักแน่น

ท่วงท่านี้ไม่ใช่อื่นใด มันคือ ท่าร่างเคลื่อนไหว ไท่จี๋จับหางนกกระจิบ

ท่าจับหางนกกระจิบ คือกระบวนท่าพื้นฐานที่ครอบคลุมที่สุดของมวยไท่จี๋ ประกอบด้วยพลังทั้งสี่ทิศ คือ ป้อง, ปัด, กด, และดัน ถือเป็นแม่ไม้หลักของมวยไท่จี๋ และท่าร่างเคลื่อนไหวคือแก่นของมัน หรือที่เรียกว่า ท่าเป็น

ท่าเป็น เน้นการผสมผสานระหว่างการเคลื่อนไหวและความสงบนิ่ง พลังทั้งสี่มีรากฐานอยู่ที่เท้า ปล่อยผ่านขา ควบคุมด้วยเอว และแสดงออกที่ปลายนิ้ว พลังทั้งหมดเชื่อมโยงเป็นหนึ่งเดียวอย่างต่อเนื่อง

นี่มัน...?? เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของถังเฮ่าแข็งค้างไปทันที

ในขณะนั้น เสี่ยวอินบิดเอวและสะโพก ใช้พลัง ปัด เพื่อนำทางแรงตกของค้อน ทันใดนั้น เอวและสะโพกหมุนไปทางขวาเล็กน้อย ไหล่ทิ้งตัวลงอย่างฉับพลัน พลังมหาศาลถูกส่งไปยังแขนทั้งสองข้าง ด้วยแรงระเบิดจากการประสานพลัง ค้อนจึงฟาดลงมา

เคร้ง

อะไรกัน พลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเลยรึ?! สีหน้าของถังเฮ่าเปลี่ยนไปด้วยความตกตะลึง

การเคลื่อนไหวของเสี่ยวอินชำนาญขึ้นเรื่อยๆ ความเร็วเพิ่มสูงขึ้น และพลังทำลายล้างในแต่ละค้อนก็ทวีความรุนแรงขึ้น ท่วงท่าของเขาเป็นไปตามจังหวะจะโคน ดูเป็นธรรมชาติอย่างที่สุด

หลังจากฟาดไปสามสิบหกครั้งติดต่อกัน เสี่ยวอินก็อาศัยแรงเหวี่ยงของค้อน หมุนตัวกลางอากาศสามตลบเพื่อสลายแรงของค้อนตีเหล็ก ก่อนจะลงสู่พื้นอย่างมั่นคง

ด้วยความชำนาญ ก้อนเหล็กยังคงกลายเป็นแผ่นแบนราบ แต่ครั้งนี้ความหนาบางลงอย่างเห็นได้ชัด สิ่งเจือปนภายในถูกขจัดออกจนหมดเกลี้ยง เหล็กดิบก้อนหนึ่งถูกตีจนกลายเป็น เหล็กกล้าบริสุทธิ์ ด้วยกำลังล้วนๆ

ลูกกระเดือกของถังเฮ่าขยับขึ้นลง ดวงตาฉายแววตื่นตะลึงอย่างที่สุด เจ้า... ทำไมเจ้าถึงเปลี่ยนท่าทางการออกแรงล่ะ

เพราะข้าพบว่าด้วยส่วนสูงและพละกำลังของข้า การปรับเปลี่ยนเล็กน้อยจะช่วยให้ข้าออกแรงได้ดีกว่า ข้าก็เลยทำครับ

ปรับเปลี่ยนเล็กน้อยเนี่ยนะ?!!

นี่ใช่คำพูดที่มนุษย์ควรพูดเหรอ?

ของแบบนี้มันปรับกันได้ตามใจชอบเลยหรือไง?

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยสายตาของถังเฮ่า เขามองออกว่าท่าทางการออกแรงที่ถูกปรับเปลี่ยนนั้น เหมาะสมกับสรีระปัจจุบันของเสี่ยวอินมากกว่าจริงๆ

สัตว์ประหลาด พรสวรรค์ระดับสัตว์ประหลาดชัดๆ

ตุบ

ชายร่างยักษ์ดั่งหอคอยทิ้งเข่าลงกระแทกพื้นอีกครั้ง

ดวงตาของถังเฮ่าแดงก่ำ หายใจหอบฮักเหมือนวัวคลั่ง

เขาดึงเสี่ยวอินเข้ามากอด หางตาเริ่มมีน้ำใสๆ เอ่อคลอ และกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ลูกพ่อ ลูกรักของพ่อ

ในชั่วขณะนี้ ถังเฮ่าเหมือนจะมองเห็นอนาคตอันรุ่งโรจน์อีกขั้นของสำนักฮ่าวเทียน

ด้วยพรสวรรค์ระดับนี้ ขอเพียงแค่เขาเติบโตขึ้น ในอนาคตเขาจะต้องเป็นเหมือนปู่ของเขา ที่พัฒนาค้อนฮ่าวเทียนให้ก้าวหน้าไปจนถึงขีดสุดได้อย่างแน่นอน

ถังเฮ่าผู้เทิดทูนค้อนฮ่าวเทียนดั่งศาสนา จะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร จะไม่เสียกิริยาได้อย่างไร

เหม็น... เสี่ยวอินขมวดคิ้ว

ถังเฮ่ารีบปล่อยตัวเสี่ยวอินด้วยท่าทีเขินอาย

หากเป็นถังซานเหนียงที่แสดงกิริยาไม่เคารพผู้ใหญ่เช่นนี้ เขาคงตบหน้านางไปนานแล้ว

แต่เมื่อมองดูลูกชายสุดที่รักตรงหน้า ถังเฮ่ากลับไม่รู้สึกโกรธเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความปิติยินดี

นี่ลูกชายเขาเสียที่ไหน นี่มันแสงสว่างส่องนำชีวิตชัดๆ อนาคตของสำนักฮ่าวเทียน

นับตั้งแต่อาอิ๋นเสียสละตัวเอง ถังเฮ่าก็ไม่อาจทนรับความสูญเสียได้จนกลายเป็นคนหมดอาลัยตายอยาก

บัดนี้เมื่อค้นพบเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ เขาก็กลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง

เสี่ยวอิน เจ้าฝึกฝนต่อไปนะ พ่อขอไปล้างตัวก่อน น้ำเสียงของถังเฮ่าอ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว

ในสายตาของเขา สิ่งเดียวที่เสี่ยวอินยังขาดอยู่คือประสบการณ์ในการตีเหล็ก ขอเพียงแค่ฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง การจะก้าวข้ามตัวเขาไปได้ก็เป็นแค่เรื่องของเวลา

ทันใดนั้น ถังเฮ่าตวัดสายตาไปทางประตูห้อง น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นดุดัน ออกมาเดี๋ยวนี้

ถังซานเหนียงเดินตัวสั่นออกมาจากห้องด้วยใบหน้าซีดเผือด

ข้าบอกให้เจ้าอยู่ในห้องไม่ใช่รึ กล้าดียังไงถึงแอบดู?! ดวงตาของถังเฮ่าเต็มไปด้วยโทสะ

นี่เป็นวิชาลับเฉพาะของสำนักฮ่าวเทียน ใช่สิ่งที่ใครจะมาแอบดูแล้วขโมยไปได้ง่ายๆ หรือ?

ลูกสาวคนนี้ทำไมถึงไม่มีการอบรมสั่งสอนเลย ไม่รู้ว่าได้นิสัยใครมา

เสี่ยวอินขมวดคิ้วเล็กน้อย ช่างเถอะตาแก่ ซานเหนียงยังเด็ก ย่อมมีความอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา

คนเรามักยึดติดกับวิถีเดิมๆ ในชาติก่อน ถังซานเหนียงเคยขโมยวิชาของสำนักถังได้สำเร็จ

ชาตินี้ นางจึงอยากขโมยวิชาตีเหล็กเพื่อพิสูจน์ความสามารถ ให้พ่อและพี่ชายต้องมองนางใหม่

ถึงอย่างไร นางก็น้องสาวที่เขาเลี้ยงมากับมือ

เสี่ยวอินรู้นิสัยของถังซานเหนียงดีอย่างกับหลังมือตัวเอง

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ นางยิ่งอยากพิสูจน์ให้เห็นว่านางทำได้ดีกว่าใคร

นางโหยหาการยอมรับและคำชมเชยจากคนอื่นอย่างรุนแรง

เมื่อได้ยินคำพูดของลูกชายสุดที่รัก สีหน้าของถังเฮ่าก็อ่อนลงเล็กน้อย หลักๆ คือเขาไม่เชื่อว่าถังซานเหนียงจะเรียนรู้ได้จากการแอบดูแค่ครั้งเดียว

เสี่ยวอิน พี่ชายเปรียบเสมือนพ่อ ต่อไปเจ้าต้องเข้มงวดกับน้องสาวให้มากนะ ถังเฮ่าทิ้งคำกำชับอันหนักแน่นไว้แล้วเดินจากไป

อะไรวะเนี่ย... แล้วแกตายไปแล้วเหรอ?

เส้นเลือดดำปูดโปนขึ้นเต็มหน้าผากของเสี่ยวอิน

จบตอน