บทที่ 9 การประชุมวางแผน

บทที่ 9 การประชุมวางแผน

บ่ายวันพุธเวลาสี่นาฬิกา ภายในห้องประชุมขนาดเล็กที่ค่อนข้างคับแคบของแผนกพัฒนาที่สาม

หัวหน้าทีมชิมิซุยืนอยู่ข้างเครื่องฉายโปรเจกเตอร์ เขาขยับคอเสื้อและกระแอมไอตามความเคยชิน ท่าทางดูจริงจังกว่าปกติเล็กน้อย

"ทุกท่านครับ งานสนับสนุนก่อนหน้านี้เสร็จสิ้นตามกำหนดการที่วางไว้แล้ว ขอบคุณทุกคนที่ทุ่มเททำงานอย่างหนักครับ" เขาหยุดเว้นจังหวะ สายตากวาดมองสมาชิกในทีมแต่ละคนที่นั่งล้อมรอบโต๊ะประชุมแบบพับได้ราคาถูก

"นับจากนี้ไป เราจะทุ่มเทสรรพกำลังทั้งหมดไปที่โครงการใหม่" ในที่สุดสายตาของเขาก็หยุดลงที่ทากุยะ นากายามะ พร้อมกับผายมือเป็นเชิงเชื้อเชิญ ให้รองหัวหน้ากลุ่มคนใหม่ที่มีสถานะพิเศษผู้นี้เริ่มต้นได้ สายตาของทุกคนจึงขยับตามไปรวมศูนย์อยู่ที่เขา

ทากุยะยืนขึ้นและหยิบปึกเอกสารที่จัดรูปแบบมาอย่างเป็นระเบียบออกจากแฟ้ม หัวข้อตัวหนาบนบรรทัดบนสุดปรากฏเด่นชัดว่า "หนังสือสัญญารักษาความลับ"

เสียงฮือฮาเบาๆ ดังขึ้นในห้องประชุม หลายคนแสดงสีหน้าสับสน เนื่องจากการพัฒนาเกมที่ผ่านมาไม่เคยเข้มงวดขนาดนี้ และคงไม่มีใครโง่เขลาพอที่จะนำโครงการของบริษัทไปเผยแพร่ภายนอก

ทากุยะทำเป็นไม่สนใจปฏิกิริยาเหล่านั้น เขาหันไปทางหัวหน้าทีมชิมิซุ โน้มตัวลงเล็กน้อยและอธิบายด้วยระดับเสียงที่มีเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้นที่ได้ยินชัดเจน

"หัวหน้าทีมชิมิซุครับ ข้อกำหนดการรักษาความลับในครั้งนี้ไม่ได้ครอบคลุมเพียงแค่กระบวนการพัฒนาเกมเท่านั้น" น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย แต่เนื้อความกลับทำให้คิ้วของชิมิซุกระตุกขึ้น

"ที่สำคัญกว่านั้นคือ มันต้องสอดคล้องกับการเจรจาซื้อถือครองลิขสิทธิ์ที่แผนกธุรกิจระหว่างประเทศกำลังดำเนินการอยู่อย่างลับๆ ครับ"

"หากมีข้อมูลรั่วไหลเพียงนิดเดียว อาจทำให้ต้นทุนการเข้าซื้อพุ่งสูงขึ้น หรือกระทั่งดึงดูดคู่แข่งเข้ามาโดยไม่จำเป็น จนทำให้ความพยายามที่ผ่านมาทั้งหมดสูญเปล่าได้"

เขาจ้องมองชิมิซุแล้วเสริมว่า "ดังนั้น ความสำคัญของสัญญาฉบับนี้ ผมจึงอยากให้หัวหน้าช่วยอธิบายถึงความพิเศษและความร้ายแรงของมันให้ทุกคนเข้าใจครับ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มตามมารยาทของหัวหน้าทีมชิมิซุก็เลือนหายไปทันที แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นนัก เขาเข้าใจถึงเดิมพันที่เกี่ยวข้องได้ในทันที เรื่องนี้มันเกินขอบเขตของการพัฒนาเกมทั่วไป แต่มันเกี่ยวข้องกับยุทธศาสตร์ของบริษัทและเม็ดเงินมหาศาล

เขาหันไปเผชิญหน้ากับสมาชิกในทีมด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

"ทุกคน โปรดฟังทางนี้ หนังสือสัญญารักษาความลับฉบับนี้แตกต่างจากสัญญาในโครงการทั่วไปที่พวกเราเคยทำมา"

"มันเกี่ยวข้องโดยตรงกับการเคลื่อนไหวครั้งสำคัญของบริษัท ซึ่งมีผลประโยชน์ทางธุรกิจมหาศาลเป็นเดิมพัน"

"ผมขอให้ทุกคนปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ห้ามมิให้ข้อมูลใดๆ รั่วไหลออกไป การรั่วไหลของข้อมูลไม่ว่าในรูปแบบใด ทั้งโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม อาจนำไปสู่ความหายนะ ทำให้โครงการทั้งหมดต้องยุติลงก่อนเวลาอันควร และทำลายโอกาสที่แผนกพัฒนาที่สามของเราจะพลิกฟื้นสถานการณ์ไปโดยสิ้นเชิง"

สมาชิกในทีมที่เดิมทีอาจคิดว่าการเซ็นสัญญารักษาความลับเป็นเพียงขั้นตอนตามระเบียบปกติ ต่างก็ปรับเปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังขึ้นมาทันที

ภายในห้องประชุมเหลือเพียงเสียงกระดาษที่ขยับเขยื้อนและเสียงขยับปลายปากกา

ที่มุมหนึ่ง ดวงตาของซาซากิ พนักงานเก่าแก่ฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง

ดูเหมือนเขาจะคาดไม่ถึงว่า "รองหัวหน้ากลุ่ม" อายุน้อยผู้นี้จะมีความละเอียดรอบคอบและช่ำชองในการทำงานถึงเพียงนี้ โดยเริ่มก้าวแรกได้อย่างรัดกุมไร้ช่องโหว่

ทุกคนเซ็นชื่ออย่างรวดเร็ว หัวหน้าทีมชิมิซุรวบรวมและจัดระเบียบใบสัญญาอย่างเรียบร้อย

บรรยากาศในห้องประชุมจากเหตุการณ์คั่นรายการเล็กๆ เมื่อครู่ ยิ่งทวีความจดจ่อมากขึ้นไปอีก

จากนั้นทากุยะจึงเดินไปข้างหน้า เชื่อมต่อคอมพิวเตอร์ที่นำเข้ามาเข้ากับเครื่องฉายโปรเจกเตอร์ แล้วสอดแผ่นดิสก์ที่มีเกมเททริสที่เขาพัฒนาขึ้นใส่เข้าไป

ไม่มีการเกริ่นนำหรือคำอธิบายใดๆ

หน้าจอโปรเจกเตอร์สว่างขึ้น พร้อมปรากฏชื่อเกม "เททริส" บนหน้าจอ

"เชิญทุกท่านสลับกันเข้ามาทดลองเล่นได้เลยครับ"

ทากุยะเอ่ยเชื้อเชิญ

ในช่วงแรก เหล่านักเขียนโปรแกรมที่ก้าวออกไปเล่นยังมีท่าทีประหม่า การบังคับดูเก้ๆ กังๆ เล็กน้อย ส่วนคนอื่นๆ ก็เฝ้าสังเกตวิธีการเล่นอย่างระมัดระวัง

แต่เมื่อทากุยะโหลดตัวต้นแบบโหมดต่อสู้สำหรับผู้เล่นสองคนขึ้นมา หน้าจอก็ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง และเมื่อ "แถวขยะ" แถวแรกปรากฏขึ้นในพื้นที่ของฝ่ายตรงข้ามอย่างเด่นชัด บรรยากาศก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ทุกคนต่างกลั้นหายใจด้วยเกรงว่าจะรบกวนเพื่อนร่วมงานที่กำลังทดลองเกมอยู่

ห้องประชุมที่เคยเงียบสงบกลับพลุกพล่านไปด้วยความตื่นเต้นและสนุกสนานจากตัวเกมเองในเวลาอันรวดเร็ว

ทุกคนสลัดความดูแคลนที่มีต่อ "เกมเล็กๆ ที่แสนเรียบง่าย" นี้ไปจนหมดสิ้น

ช่วงเวลาทดสอบเกมสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว โดยที่เกือบทุกคนได้สัมผัสประสบการณ์การเล่นด้วยตัวเองอย่างน้อยคนละหนึ่งรอบ

ทากุยะดึงหัวข้อการสนทนากลับเข้าสู่ประเด็นที่วางไว้ได้อย่างเหมาะสม

"ทุกท่านรู้สึกอย่างไรบ้างครับ?"

เขาถามด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่น้ำเสียงจะเปลี่ยนเป็นจริงจัง

"ตอนนี้ สิ่งที่เราต้องพิจารณาคือจะเสริมความแข็งแกร่งและสร้างตัวต้นแบบนี้ให้กลายเป็นเกมตู้ที่ประสบความสำเร็จได้อย่างไร"

"ทุกท่านทราบดีว่าสภาพแวดล้อมในร้านเกมอาร์เคดนั้นทั้งเสียงดังและมีการแข่งขันที่ดุเดือด"

"เททริสของเราต้องดึงดูดสายตาของผู้เล่นให้ได้ในทันที ทำให้พวกเขาเต็มใจที่จะหยอดเหรียญเพื่อลองเล่น และเล่นต่อไปเรื่อยๆ ไม่หยุด"

เขาเปิดโอกาสให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นได้อย่างอิสระ

"ประการแรก เรื่องงานภาพ"

ทากุยะชี้ไปที่หน้าจอ "เครื่องเกมตู้มีประสิทธิภาพในการประมวลผลกราฟิกที่สูงกว่า เราจะพอใจอยู่แค่ความเรียบง่ายในตอนนี้ไม่ได้ การใช้โทนสีต้องมีความสดใสและสร้างแรงกระแทกตา พื้นหลังจะเป็นสีดำจืดชืดไม่ได้ เราอาจพิจารณาเพิ่มองค์ประกอบภาพที่เคลื่อนไหวได้หรือภาพที่เกี่ยวข้องกับธีมเข้าไป แต่ต้องระวังไม่ให้รบกวนตัวเกมหลัก"

"ประการที่สอง เรื่องเสียง"

"ดนตรีสามารถกระตุ้นอารมณ์ของผู้เล่นได้" ทากุยะเน้นย้ำ "ผมเสนอว่าเราควรดัดแปลงเพลงคลาสสิกที่มีกลิ่นอายรัสเซียชัดเจนอย่าง 'คาลินกา' หรือ 'โคโรไบนิกิ' มาใช้"

"ที่สำคัญกว่านั้น" เขาเสริม "จังหวะของดนตรีควรจะเร่งความเร็วสอดคล้องกับระดับของเกม ซึ่งก็คือความเร็วที่บล็อกร่วงหล่นลงมา ยิ่งเลเวลสูง จังหวะดนตรีต้องยิ่งเร็วขึ้น เพื่อเร้าความตึงเครียด"

"การเคลียร์แถว การวางซ้อน การหล่นลงอย่างรวดเร็ว หรือการแจ้งเตือน... ทุกสถานะต้องการเสียงตอบรับที่ชัดเจน หนักแน่น และน่าจดจำ"

"ต่อมาคือเรื่องของการแข่งขัน"

ทากุยะอธิบายอย่างละเอียด "ผมคิดว่ากลไก 'การส่งแถวขยะ' ในปัจจุบันยังสามารถยกระดับขึ้นได้อีก"

เขาเสนอแนวคิดใหม่

"บางทีอาจเปลี่ยนเป็นการเคลียร์แถวต่อเนื่องเพื่อรับรางวัลดีไหมครับ? ตัวอย่างเช่น หากเคลียร์ได้สองแถวติดต่อกัน จะส่งแถวขยะไปให้คู่ต่อสู้เป็นสองเท่า ถ้าทำได้สามแถวติดต่อกันก็เพิ่มขึ้นไปอีก วิธีนี้จะกระตุ้นให้ผู้เล่นพยายามฝึกฝนทักษะให้สูงขึ้น วางแผนการจู่โจมอย่างมีกลยุทธ์ ทำให้การปะทะกันเข้มข้นและหลากหลายยิ่งขึ้น"

"การปะทะที่รุนแรงเช่นนี้ยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการกินเหรียญของตู้เกมได้อย่างดีเยี่ยมอีกด้วย"

สมาชิกในทีมต่างพยักหน้าตามซ้ำๆ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาพบว่าแนวคิดนี้มีความน่าสนใจมาก

"นอกจากนี้ เรื่องการออกแบบระดับความยาก จะทำอย่างไรให้ผู้เล่นหน้าใหม่เข้าถึงได้ง่ายในขณะที่ยังคงความท้าทายสำหรับมือโปร? ระบบการคิดคะแนน กลไกตารางคะแนนสูงสุด สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นกุญแจสำคัญในการจูงใจให้ผู้เล่นหยอดเหรียญต่อไปไม่หยุด"

ขณะที่ทากุยะอธิบาย การสนทนาก็เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อยๆ

ทันใดนั้น ซาซากิที่นิ่งเงียบมาตลอดก็เอ่ยขึ้น

เขาขยับแว่นสายตา จ้องมองไปที่ทากุยะ และพูดด้วยความเข้มงวดตามแบบฉบับของคนสายเทคนิค

"รองหัวหน้ากลุ่มนากายามะ เกี่ยวกับเรื่องการเลือกใช้สี ผมมีข้อเสนอแนะครับ"