บทที่ 36: กลับสู่ต้าเซี่ย แหวนมิติสุดมหัศจรรย์! ฉินเซวียน: เลิกปิดบังแล้ว ตอนนี้ผมเป็นผู้บำเพ็ญเพียรแล้ว!
บทที่ 36: กลับสู่ต้าเซี่ย แหวนมิติสุดมหัศจรรย์! ฉินเซวียน: เลิกปิดบังแล้ว ตอนนี้ผมเป็นผู้บำเพ็ญเพียรแล้ว!
เมื่อเห็นว่าเวลานับถอยหลังเหลืออีกเพียงสิบนาที ฉินเซวียนก็ลูบแหวนมิติในมือเบาๆ แววตาพลันไหววูบ
เขาหลับตาลงเพื่อสัมผัสความรู้สึกภายในอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง
“ค่าพลังชีวิตของผมตอนนี้อยู่ที่ 2.2 แล้ว จากความรู้สึก... ตอนนี้น่าจะพกพาสิ่งของข้ามมิติได้ประมาณเก้าสิบกว่ากิโลกรัม”
ฉินเซวียนก้มมองแหวนมิติ
พืชวิญญาณในมือนับรวมกันก็เกินร้อยกิโลกรัมเข้าไปแล้ว ยังมีกองแร่หินอีกกองใหญ่ รวมถึงสมุนไพรที่ผู้อาวุโสเฉินให้อีกจำนวนหนึ่ง
น้ำหนักรวมของพวกนี้ น่าจะปาเข้าไปหลายร้อยกิโลกรัมแล้ว
ฉินเซวียนไม่ค่อยแน่ใจว่าจะนำสิ่งของเหล่านี้กลับไปได้ทั้งหมดหรือไม่ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาจึงนำของบางส่วนออกมาจากแหวนมิติมาถือไว้ในมือ
“โอสถรักษาอาการบาดเจ็บสิบเม็ด แร่เหล็กน้ำแข็งห้ากิโลกรัม และพืชวิญญาณอีกยี่สิบกว่ากิโลกรัม”
น้ำหนักเพียงเท่านี้ สำหรับฉินเซวียนในตอนนี้ย่อมไม่เปลืองแรงเลยแม้แต่น้อย
หากแหวนมิติใช้งานไม่ได้ อย่างน้อยของในมือก็มีค่ามากพอแล้ว!
“ครั้งนี้ ไม่เพียงแต่นำวัสดุกลับไปได้กองโต แต่ยังนำ 【เทคโนโลยี】 กลับไปได้ด้วย!”
“【เทคโนโลยี】 นั้นสำคัญยิ่งกว่าผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปเสียอีก เพราะนี่หมายความว่า สหพันธรัฐต้าเซี่ยจะสามารถเข้าใจหลักการของมันได้อย่างชัดเจน ถึงตอนนั้น ก็จะสามารถใช้ระบบอุตสาหกรรมในการผลิตวัสดุบำเพ็ญเซียนเหล่านี้ออกมาจำนวนมหาศาลได้!”
เมื่อเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉินเซวียนก็หันไปมองตัวเลขนับถอยหลังบนแขนของตัวเองอีกครั้ง
“สาม... สอง... หนึ่ง!”
แสงสีขาวเจิดจ้าสาดส่องเข้ามาอีกครา!
......
“ฉินเซวียน จะเริ่มประมาณเมื่อไหร่...”
ซูจื่อซีมองฉินเซวียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ตัวเลขนับถอยหลังภายในห้องกลับสู่ศูนย์อีกครั้ง
ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย
ฉินเซวียนมองดูห้องวิจัยที่คุ้นเคย พลางถอนหายใจด้วยความรู้สึกท่วมท้น การข้ามมิติครั้งนี้เขารู้สึกเหมือนใช้เวลาอยู่ในโลกผู้บำเพ็ญเพียรนานเป็นพิเศษ
ซูจื่อซีเพ่งมองฉินเซวียนอีกครั้ง
ในเวลานี้ฉินเซวียนสวมชุดคลุมสีขาว บนตัวยังมีฝุ่นและดินติดอยู่บ้าง
ซูจื่อซียิ้มขื่นๆ “ข้ามมิติเสร็จแล้วเหรอ?”
ฉินเซวียนพยักหน้า
“ความเร็วในการข้ามมิติของนายนี่ มันเร็วเกินไปจริงๆ... เล่นเอาฉันปรับอารมณ์ตามไม่ทันเลยนะเนี่ย”
เมื่อเห็นว่าร่างกายของฉินเซวียนไม่มีบาดแผล ซูจื่อซีก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ครู่ต่อมา
ชาร้อนหนึ่งถ้วยและของกินเล่นจำนวนหนึ่ง ถูกนำมาวางไว้ตรงหน้าฉินเซวียน
อาหารเหล่านี้ล้วนเป็นของโปรดของฉินเซวียน เห็นได้ชัดว่าเหล่านักวิจัยทุ่มเทความพยายามเพื่อดูแลเขาให้ดีที่สุด
“คราวนี้ เอาอะไรกลับมาบ้างล่ะ?” ซูจื่อซีถามด้วยรอยยิ้ม
ฉินเซวียนวางสิ่งของในมือลงบนโต๊ะ
ซูจื่อซีมองดู... แร่เหล็กหน้าตาธรรมดาๆ ตรงหน้า แล้วก็นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง
ไอ้เด็กนี่ โดนจับไปเป็นทาสขุดเหมืองในโลกผู้บำเพ็ญเพียรมาหรือไง ทำไมถึงแบกแร่ก้อนเบ้อเริ่มกลับมาได้?
แต่ถึงอย่างไรซูจื่อซีก็เป็นนักวิจัยมากประสบการณ์ เธอวางฝ่ามือลงบนแร่เหล็กกล้าชั้นดีทันที และสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านขึ้นมา!
“หินก้อนนี้... หรือว่าจะมีผลพิเศษเหมือนการแช่แข็ง? ถ้าเอาไปทำอาวุธแล้วฟันโดนคน ต่อให้เป็นแค่แผลเล็กๆ ก็คงทำให้ทรมานน่าดู?”
ซูจื่อซีวิเคราะห์ตามความเข้าใจของตนเอง
เพราะหนึ่งในพลังพิเศษของเธอคือน้ำแข็ง ประสาทสัมผัสในด้านนี้จึงเฉียบคมกว่าปกติ
“ใช่ครับ” ฉินเซวียนตอบ
ซูจื่อซีพยักหน้า แต่สีหน้าไม่ได้ตื่นเต้นอะไรนัก
วัสดุแบบนี้มหัศจรรย์ก็จริง แต่ถ้าต้องการผลลัพธ์แบบธาตุน้ำแข็ง เทคโนโลยีสมัยใหม่ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้
ไนโตรเจนเหลวสามารถทำอุณหภูมิได้ถึงลบสองร้อยองศาอย่างง่ายดาย แถมยังผลิตจำนวนมากได้ ถ้าต้องการหยุดการโจมตีของสัตว์อสูร แค่สาดไนโตรเจนเหลวลงไปให้ทั่วก็พอแล้ว
จ้องมองใบหน้าของซูจื่อซี ฉินเซวียนเกิดความรู้สึกประหลาดบางอย่าง
ตอนนี้เขาเป็นผู้บำเพ็ญเพียรแล้ว จึงมี “พลังจิต” เพิ่มขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง ทำให้มีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมอย่างยิ่ง
แม้แต่ยอดฝีมือวิถียุทธ์อย่างซูจื่อซี ในแง่หนึ่ง สำหรับสายตาของฉินเซวียนแล้ว เธอก็ยังคงเป็นคนธรรมดา
ความคิดในใจของซูจื่อซี ฉินเซวียนถึงกับพอจะเดาออกได้คร่าวๆ
ส่วนในสายตาของซูจื่อซี จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าฉินเซวียนดูพิเศษกว่าปกติ
ยากจะอธิบายความรู้สึกนี้ รู้เพียงว่ารอบตัวฉินเซวียนมีแรงดึงดูดแปลกประหลาดบางอย่าง... และมีกลิ่นอายอันตรายแฝงอยู่!
ราวกับสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำกำลังยำเกรงสิ่งมีชีวิตชั้นสูงยังไงยังงั้น!
ฉินเซวียนพูดเสียงขรึม “คุณลองโคจรปราณเลือดดูสิครับ”
ซูจื่อซีจึงวางมือข้างหนึ่งบนแร่เหล็กน้ำแข็ง พลางโคจรปราณแท้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที!
เธอรู้สึกเพียงว่า ปราณเลือดในร่างกายดูเหมือนจะไหลเวียนติดขัดไปบ้าง!
ฉินเซวียนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะอธิบายสรรพคุณของแร่เหล็กน้ำแข็ง
“นี่... แร่หินธรรมดาๆ ก้อนหนึ่ง กลับทำให้ปราณเลือดของยอดฝีมือวิถียุทธ์ระดับฉันติดขัดได้เชียวเหรอ?!” แววตาของซูจื่อซีฉายแววตื่นเต้นยินดี
ระดับพลังของซูจื่อซีคือระดับจักรพรรดิยุทธ์เชียวนะ มองไปทั่วโลกมนุษย์ก็นับว่าเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งมาก!
เรียกได้ว่าเป็นคนกลุ่มน้อยที่ยืนอยู่บนยอดพีระมิดเลยทีเดียว!
แม้ผลของการทำให้ปราณเลือดติดขัดจะค่อนข้างจำกัด แต่ลองคิดดูสิ ขนาดระดับจักรพรรดิยุทธ์ยังรู้สึกตึงมือ แล้วนักสู้ผู้ฝึกยุทธระดับต่ำกว่านั้นล่ะ?
“พวกนี้คือพืชวิญญาณ ก่อนหน้านี้เคยเอามาแล้ว ครั้งนี้เอามาเยอะขึ้น จะได้สะดวกต่อการวิจัยและเพาะปลูก”
ซูจื่อซีพยักหน้า ทันใดนั้นประตูก็ถูกผลักเปิดออก นักวิจัยเกษตรที่มีสีหน้าดีใจสุดขีดรีบเข้ามาขนพืชวิญญาณออกไป
มองผ่านกระจกหน้าต่าง ฉินเซวียนเห็นกลุ่มนักวิจัยเกษตรที่ผมแทบจะร่วงหมดหัว กำลังล้อมวงดูพืชวิญญาณด้วยความปิติยินดี กระโดดโลดเต้นเหมือนเด็กๆ!
“ฮ่าๆๆ ก่อนหน้านี้ฉันกลัวจะวิจัยจนพืชวิญญาณตาย เลยไม่กล้าแตะต้อง ตอนนี้มีมาเพิ่มตั้งเยอะ!”
“เยี่ยมไปเลย เยี่ยมไปเลย! ยิ่งเอามาเยอะเท่าไหร่ ความเร็วในการขยายการเพาะปลูกทั่วต้าเซี่ยก็จะยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น!”
จากนั้น ฉินเซวียนก็ยื่นโอสถปราณเลือดให้ซูจื่อซี พร้อมอธิบายสรรพคุณสั้นๆ
เมื่อได้ยินว่าโอสถชนิดนี้มีผลดีเยี่ยมต่อทั้งอาการบาดเจ็บภายในและภายนอก ดวงตาของซูจื่อซีก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ ฉินเซวียนยื่นมือไปสัมผัสแหวนมิติในมือ สีหน้าพลันเคร่งขรึมลง
แหวนมิติ...... กลับใช้งานได้!
“ดีมากเลยฉินเซวียน! ของที่นายเอามาครั้งนี้มีค่าต่อสหพันธรัฐมาก เราจะรายงานเบื้องบนแน่นอน ถึงตอนนั้นนายจะได้รับรางวัลมากมาย”
“ตามการอนุมัติของสหพันธรัฐ งบประมาณสำหรับปฏิบัติการข้ามมิติของนาย ได้รับการอนุมัติถึงห้าพันล้านแล้ว!”
ซูจื่อซีมีท่าทีตื่นเต้นมาก “เรื่องของนายได้รับความสนใจจากระดับสูงของต้าเซี่ยทุกคนแล้ว”
“ทุกคำที่นายพูด ไม่เกินยี่สิบนาทีจะถูกส่งไปถึงมหาตำหนักวิถียุทธ์! นายอยากได้อะไร ก็จะได้สิ่งนั้น!”
“พอแล้วครับ หยุดก่อน ผมยังพูดไม่จบ” ฉินเซวียนหัวเราะ
ซูจื่อซีมองฉินเซวียนที่มือเปล่า ก็เข้าใจว่าเขาเอาทรัพยากรทั้งหมดออกมาแล้ว จึงไม่ได้ใส่ใจและยิ้มตอบ “ไปฉลองกันเถอะ มีเรื่องอะไรค่อยๆ คุยกันก็ได้”
“วางใจเถอะ ข้อเรียกร้องของนาย สหพันธรัฐจะต้องตอบสนองแน่นอน!”
ฉินเซวียนถอนหายใจอย่างจนปัญญา ซูจื่อซีน่าจะเข้าใจความหมายของเขาผิดไป
ฉินเซวียนดีดนิ้วดัง เปาะ!
วินาทีถัดมา!
ภายในห้องที่ว่างเปล่า ก็มีสิ่งของจำนวนมากปรากฏขึ้นทันที!
พืชวิญญาณ แร่หิน สมุนไพร! กองเต็มพื้นที่กว่าครึ่งห้องในพริบตา!
“นี่มัน......”
นักวิจัยนับไม่ถ้วนต่างลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น
ซูจื่อซีเองก็รูม่านตาหดเกร็ง มองฉินเซวียนด้วยความตกตะลึง คาดไม่ถึงเลยว่าฉินเซวียนจะมีลูกไม้นี้!
ซูจื่อซีสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับสีหน้าให้สงบลงเล็กน้อย แล้วถามเสียงสั่นว่า “นี่... นี่คือพลังพิเศษสาย 【มิติ】 เหรอ?”
“เปล่าครับ นี่เป็นเทคโนโลยีของผู้บำเพ็ญเพียร เรียกว่าแหวนมิติ”
ฉินเซวียนยื่นมือออกมา โชว์แหวนบนนิ้วให้ดู
แหวนสีดำสนิทเป็นมันวาว ดูงดงามเป็นพิเศษ
“ข้างในมีพื้นที่สองร้อยลูกบาศก์เมตร นอกจากสิ่งมีชีวิตแล้ว ก็เก็บได้ทุกอย่างไม่มีข้อจำกัด” ฉินเซวียนกล่าว
แหวนมิติ! พื้นที่เก็บของ!
ทุกคนต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก ของที่เหมือนหลุดออกมาจากนิยายไซไฟแบบนี้ ตอนนี้กลับปรากฏอยู่ในมือของฉินเซวียน!
“ผมคิดว่า... ถ้ามีของสิ่งนี้ ศักยภาพการขนส่งของสหพันธรัฐต้าเซี่ยในวันหน้า จะต้องก้าวกระโดดอย่างแน่นอน!” ฉินเซวียนยิ้ม
ซูจื่อซีกลืนน้ำลาย “ขอดู... หน่อยได้ไหม?”
ลูบคลำแหวนมิติสีดำสนิท ความตื่นตะลึงในใจของซูจื่อซียังคงไม่จางหายไปง่ายๆ
ของสิ่งนี้ วิทยาศาสตร์แทบจะอธิบายไม่ได้เลย มันช่างลึกลับมหัศจรรย์เกินไป!
“แต่ทำไมฉันถึงใช้ไม่ได้ล่ะ มีตราประทับของนายอยู่เหรอ?” ซูจื่อซีถามด้วยความสงสัย
“เปล่าครับ” ฉินเซวียนยิ้ม “นี่เป็นแหวนมิติระดับเริ่มต้น ไม่มีฟังก์ชันแบบนั้นหรอก ตามทฤษฎีแล้ว ขอแค่เป็นผู้บำเพ็ญเพียรก็เปิดใช้งานมันได้”
ซูจื่อซีพยักหน้า ทันใดนั้นก็ชะงักกึก หันขวับไปมองฉินเซวียน!
“งั้นก็แปลว่า...... นายได้กลายเป็น......”
ฉินเซวียนพยักหน้าเล็กน้อย “ถูกต้องครับ ตอนนี้ผม——”
“เป็นผู้บำเพ็ญเพียรแล้ว!”