บทที่ 84 คริสตัลแห่งความตาย

บทที่ 84 คริสตัลแห่งความตาย

หานซู่ตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น

กระดูกคริสตัลที่ใช้แทนไฟในตะเกียง เหมือนกับหัวกะโหลกคริสตัลที่เขาเพิ่งทำลายไป

ความเชื่อมโยงนี้หมายความว่าไง? องค์กรหัวกะโหลกคริสตัล เกี่ยวข้องกับปราสาทนี้? หรือพลังลี้ลับในปราสาท เป็นต้นตอของโรคระบาดคริสตัล?

หรือว่า... สิ่งที่ "ซ่อนอยู่" ในปราสาท และสิ่งที่หัวกะโหลกคริสตัลตามหา (ชิ้นส่วนจักรกล) มีความเกี่ยวข้องกัน?

ความคิดสับสนวุ่นวาย แต่สถานการณ์ตรงหน้าบีบคั้น

ไม่มีไฟ ก็เผาพรมไม่ได้ แผนเดิมพังยับ

แต่เดี๋ยวนะ...

ถ้ามันเป็น "กระดูกคริสตัล" ที่มีพลังปนเปื้อนทางจิต...

หานซู่มองกระดูกนิ้วที่เปล่งแสงหลากสี แววตาเปลี่ยนไป

ในโลกความจริง เขาใช้ "คาถาเทพเจ้า" ทำลายหัวกะโหลกคริสตัลได้

แล้วที่นี่ล่ะ?

ในปราสาทที่เต็มไปด้วยกฎเกณฑ์และพลังลี้ลับ คาถาของเขาจะยังมีผลไหม?

ถ้ามีผล... เขาอาจจะไม่ต้องเผาพรม แต่ใช้วิธีที่ "รุนแรง" กว่านั้นได้?

"หยุดร้อง!"

คนหลังค่อมตะคอก ขยับตะเกียงไปมา แสงส่องกระทบหน้าเด็กๆ ที่หวาดกลัว

หานซู่ที่แอบอยู่ในมุมมืด รวบรวมสมาธิ

เขาไม่มีทางเลือกแล้ว แผนเผาพรมใช้ไม่ได้ ต้องเสี่ยงใช้แผนใหม่

แผนที่ใช้ "คาถา" ที่เพิ่งเรียนมา

【ข้าจักดำดิ่งสู่ห้วงลึก!】

เขาท่องคาถาในใจ พลังจิตจากช่องว่างที่มือขวาซึมออกมา

ทันใดนั้น ตัวตนของเขาเริ่มเลือนราง

คนหลังค่อมกวาดสายตาไปทั่วห้องใต้ดิน เห็นเด็กๆ ร้องไห้ เห็นไอ้หนูผมแสกกลางกุมแก้มแดงเถือก

แต่สายตาเขามองผ่านมุมมืดที่หานซู่ยืนอยู่ เหมือนตรงนั้นว่างเปล่า

'ได้ผล!'

หานซู่ใจเต้นแรง คาถาพรางตัวใช้ได้จริงในปราสาท!

เขาค่อยๆ ขยับตัว เข้าใกล้ประตูเล็กที่เปิดอยู่

คนหลังค่อมยังด่าทอเด็กๆ ไม่รู้ตัวว่ามี "เงา" หนึ่งกำลังคืบคลานเข้าหา

หานซู่รอจังหวะที่คนหลังค่อมชะโงกหน้าเข้ามาใกล้

เขาไม่ได้จะแย่งตะเกียง

แต่เขาจะ "แย่ง" ทางออก

เมื่อคนหลังค่อมดึงตะเกียงขึ้นและกำลังจะปิดประตู หานซู่กระโดด!

ไม่ใช่กระโดดธรรมดา แต่กระโดดพร้อมร่ายคาถาบทที่ 2: 【สนองตอบกายา】!

พลังจิตไหลเวียนไปที่ขา เพิ่มพลังกระโดดมหาศาล

ร่างของเขาพุ่งผ่านช่องประตูเล็กๆ สวนทางกับตะเกียงที่กำลังถูกดึงขึ้น

คนหลังค่อมรู้สึกเหมือนมีลมวูบผ่านหน้า แต่พอมองดู ก็ไม่เห็นอะไร

"ลม?"

เขาพึมพำ ปิดประตูล็อกกุญแจ แล้วเดินจากไป

ทิ้งให้หานซู่... ยืนอยู่บนระเบียงทางเดินชั้นหนึ่ง!

เขาออกมาแล้ว!

โดยไม่ต้องรออาหารค่ำ ไม่ต้องรอเผาพรม

ด้วยคาถาพรางตัวและเสริมพลัง เขาแหกคุกห้องใต้ดินได้สำเร็จ!

แต่ความดีใจอยู่ได้ไม่นาน หานซู่รู้ว่านี่ยังแค่เริ่มต้น

เขาต้องหากุญแจ และหนีออกจากที่นี่

และเป้าหมายของเขา... นักบวชหนอน

สัตว์ประหลาดที่ระวังตัวที่สุด

แต่ตอนนี้ หานซู่มีอาวุธใหม่

เขาแตะกระเป๋าเสื้อ ที่ซึ่งเขาซ่อน "รูปถ่ายชิ้นส่วนจักรกล" (ในความทรงจำ) เอาไว้

และในมือ เขากำ "ความลับ" บางอย่างที่อาจสั่นคลอนปราสาทนี้ได้

'เอาล่ะ ไอ้พวกตัวประหลาด...'

'รอบนี้ ฉันไม่ได้มามือเปล่า'

หานซู่ยิ้มเหี้ยมเกรียม ภายใต้การพรางตัว เขาเริ่มออกล่า... กุญแจ