บทที่ 7 ประสบการณ์อาหารเลิศรส

บทที่ 7 ประสบการณ์อาหารเลิศรส

“ปัง”

โจวซวงจอดรถที่ช่องจอดริมถนน ปิดประตูรถลงแล้วพูดด้วยรอยยิ้มหวานว่า “คุณจิ่ง มาถึงแล้ว ร้านอาหารญี่ปุ่นร้านนี้รีวิวดีมากเลยค่ะ ราคาต่อหัวประมาณ 1,000 หยวน”

เมื่อคุณจิ่งเป็นเจ้าภาพ เธอไม่อยากให้เขารู้สึกว่าโดนเอาเปรียบ จึงรีบบอกราคาต่อหัวก่อน ที่จริงร้านอาหารญี่ปุ่นบางร้านราคาเฉลี่ยถึง 8,000 หยวน แต่ร้านนี้ถือว่าราคากำลังดี

“อืม”

จิ่งเกาเงยหน้ามองร้านอาหารญี่ปุ่นข้างทาง ป้ายหน้าร้านเขียนว่า “โบไท เจแปนนีส คูซีน”

เขาเดินตามโจวซวงเข้าไป ภายในร้านบรรยากาศสงบหรูหรา การตกแต่งเป็นสไตล์ญี่ปุ่นโทนสีครีม เชฟสองคนในชุดขาว หัวเกรียนสั้น ดูมีเอกลักษณ์

ที่นั่งในโถงแทบเต็มหมด แสดงว่าร้านนี้ขายดีมาก

โชคดีที่โจวซวงจองโต๊ะไว้ก่อน พนักงานใส่ผ้ากันเปื้อนตรวจสอบชื่อแล้วเชิญทั้งสองไปยังโต๊ะเล็กสำหรับสองคนอย่างสุภาพ

โจวซวงยื่นเมนูให้จิ่งเกาแล้วแนะนำว่า “ที่นี่มีเมนูแนะนำคือ ซูชิตับห่าน เนื้อวากิวย่างปิ้ง ปูมัตสึบะนึ่งแบบกึ่งสุก”

“งั้นสั่งทั้งหมดเลย” จิ่งเกายิ้มพลางเปิดเมนู แล้วติ๊กสั่งรายการที่แนะนำ เขาเคยมีเงินเดือนแค่พอไปกินไห่ตี้เหลา ก็นับเป็นมื้อหรูสุด ๆ แล้ว อาหารญี่ปุ่นคุณภาพขนาดนี้ยังไม่เคยลองกินเลย ระหว่างทางที่คุยกับโจวซวงในรถก็ทำให้เขาเจริญอาหารมากขึ้น

อีกอย่าง เขาเพิ่งแจ้งความพวกสองคนในบริษัท ผู้จัดการลั่วก็สัญญาว่าจะจัดการให้ ตอนนี้อารมณ์เขาดีมาก

โจวซวงเตือนว่า “คุณจิ่ง สั่งแบบนี้อาจจะเยอะไปนิดนะคะ เราสองคนอาจจะกินไม่หมด” เธอควรท้วงไว้บ้าง

“อาหารญี่ปุ่นปริมาณน้อยครับ ผมกินจุ” จิ่งเกาโบกมือเรียกพนักงานมารับออเดอร์

น้ำผลไม้กับชาเสิร์ฟก่อน ตามด้วยอาหารเรียกน้ำย่อยสามอย่าง:

ปูมัตสึบะนึ่งแบบกึ่งสุก, ตับปลาฟุกุ, ตับปลามงค์ฟิช

ปูมัตสึบะมีรสหวานอ่อน ๆ

ตับปลาฟุกุเนื้อสัมผัสคล้ายไอศกรีม สดชื่น หอมละมุน เนียนนุ่มแต่หนักแน่น

ตับปลามงค์ฟิชเคี่ยวมาให้รสหวานนุ่ม

จิ่งเกาไม่ชอบปูมัตสึบะเท่าไรนัก กลับชอบตับปลาฟุกุมากกว่า ส่วนตับปลามงค์ฟิชก็แค่ลองชิม

ต่อมาเป็นซาชิมิ 4 รายการ:

ทูน่าท้องกลาง 2 จาน, ซาชิมิรวมอีก 2 จาน

ซาชิมิรวมไม่มีอะไรเด่น โจวซวงบอกว่าแค่มันสดมาก ซึ่งจิ่งเกาก็แยกรสไม่ออก แต่ทูน่าท้องกลางนั้นอร่อยจริง เนื้อนุ่มละมุน ละลายในปาก ให้ความสุขอย่างบอกไม่ถูก

ต่อด้วยอาหารจานร้อน 6 อย่าง:

ปลาค็อดเกล็ดกรอบหมักพิเศษ 3 วัน, เนื้อวากิวย่าง, ปลาหลอดย่าง, หอยนางรมอบซอสญี่ปุ่น, เนื้อวากิวย่างอีกจาน, เทมปุระหอยเม่น

จิ่งเกาชอบกินเนื้อ และเคยได้ยินชื่อเสียงของเนื้อวากิวจากญี่ปุ่น เลยสั่งมาสองแบบ

รสชาติไม่ทำให้ผิดหวังเลย

เนื้อนุ่มเหมือนเอามีดหั่นเนย ไม่มีความเหนียว พอเข้าปากแล้วเนื้อแน่นเต็มปาก รสชาติ กลิ่นและซอสผสมกันได้อย่างลงตัว เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม

จิ่งเกาดื่มน้ำมะนาว แล้วเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสบาย

โจวซวงเห็นแล้วก็ยิ้มหวาน “คุณจิ่ง ร้านโบไทนี่เป็นเหมือนตัวแทนร้านอาหารญี่ปุ่นที่ฉันเคยกินมา ไม่มีที่ไหนดีกว่านี้แล้วค่ะ”

จิ่งเกาชมกลับ “ชื่อเสียงไม่เกินจริงเลย อร่อยจริง ๆ”

เขาหยิบมือถือขึ้นมา เปิดแอปพลิเคชัน Meituan อ่านรีวิวอาหารในร้านนี้ พร้อมชิมปลาค็อด หอยนางรม และปลาหลอดไปด้วย

แต่ละเมนูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

โดยเฉพาะเทมปุระหอยเม่น ทำออกมาได้ดีเยี่ยม การทอดพอดี หอยเม่นมีกลิ่นหอม ตัวเทมปุระบางกรอบ

อาหารแต่ละจานถูกนำมาเสิร์ฟทีละอย่าง พนักงานเสิร์ฟก็เข้ามาเก็บจานเปล่าอย่างเงียบ ๆ และสุภาพ สร้างบรรยากาศการรับประทานอาหารที่แสนสบาย

จานซิกเนเจอร์ ฟัวกราสซูชิ สองชุดถูกนำมาเสิร์ฟ

โจวซวง  แนะนำอย่างกระตือรือร้นว่า "คุณจิ่ง ลองชิมซูชิจานนี้ดูนะคะ นี่คือฟัวกราสซูชิที่อร่อยที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมาเลยค่ะ ไม่มีที่สองเลย"

จิ่งเกาหยิบซูชิขึ้นมาด้วยตะเกียบ กัดไปคำหนึ่ง กลิ่นหอมของสาหร่าย ความฉ่ำมันของฟัวกราส์ มอบความพึงพอใจอย่างยิ่งแก่ต่อมรับรส

"อืม อืม"

มื้อนี้ใช้เวลากินนานกว่าหนึ่งชั่วโมง อาหารญี่ปุ่นที่เบา เค็มน้อย หวานน้อย และเกินมาตรฐานทั่วไป มอบประสบการณ์อาหารที่ยอดเยี่ยมให้กับจิ่งเกา

ในฐานะคนจีน จิ่งเกามีความมั่นใจแบบแปลกประหลาดในเรื่องอาหารว่า อาหารทั่วโลกต้องยกให้จีนเป็นที่สุด จักรวรรดิแห่งนักกินนี่นา!

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า อาหารญี่ปุ่นและอาหารตะวันตกที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก ก็มีจุดเด่นเฉพาะตัวจริง ๆ ต่อไปเขาต้องลองอีกเยอะ

แน่นอนว่า คนที่ร่วมโต๊ะอาหารก็สำคัญ โจวซวง  หน้าตาสวยหวาน มีเสน่ห์แบบสาวทันสมัยวัยทำงาน พูดจาเก่ง ทำให้มื้อนี้มีสีสันมากยิ่งขึ้น

จานสุดท้ายเป็นซุปใสหอยเป๋าฮื้อป่า จิ่งเกาซดคำสุดท้ายอย่างพึงพอใจ เช็ดปากด้วยผ้าเปียก แล้วเรียกพนักงานเสิร์ฟ "สวัสดีครับ คิดเงินด้วยครับ"

"คุณลูกค้ารอสักครู่ค่ะ"

หลังจากไปจ่ายเงินที่หน้าเคาน์เตอร์ จิ่งเกาเก็บบัตรสีแดงไม่จำกัดวงเงินใส่กระเป๋าอย่างนิ่งสงบ แล้วเหลือบตามองใบเสร็จรับเงิน ค่าใช้จ่ายรวมทั้งสิ้น 3,872 หยวน ค่าบริการ 200 หยวน

จิ่งเกาอดคิดถึงใบเสร็จที่เป็นกระแสใน Weibo ช่วงก่อนหน้านี้ไม่ได้ ร้านอาหารแห่งหนึ่งในเมืองเวทมนตร์เก็บเงินถึง 400,000 หยวน ค่าบริการ 40,000 หยวน

ค่าบริการนี่เป็นเรื่องปกติในวงการอาหารระดับสูงหรือเปล่านะ? ถ้ามีโอกาส เขาก็อยากไปลองดู

เมื่อก่อนทำได้แค่อ่านดูสนุก ๆ แต่ตอนนี้เขาสามารถสัมผัสด้วยตัวเองได้แล้ว

โจวซวง  รออยู่ที่โถงหน้าร้านอาหารญี่ปุ่น "โบไท" หญิงสาวเมืองใหญ่อันทันสมัยถือกระเป๋าเล็กสีเบจ ดูโดดเด่นเป็นพิเศษ โดยเฉพาะกางเกงขายาวสีขาวตรง และรองเท้าส้นสูง ยิ่งทำให้เรียวขาของเธอดูยาวและตรง

สาวขายาว

"คุณจิ่ง..." โจวซวง  ยิ้มหวานเดินมาหาจิ่งเกา

ขณะกำลังจ่ายเงินและเดินออกมา มีลูกค้าที่รออยู่ตรงโถงหน้าร้าน มองมาทางเขาหลายคน

ความสูงหนึ่งเมตรเจ็ดสิบแปดของจิ่งเกาก็ถือว่าใช้ได้ ในหมู่ผู้ชายทางเหนือที่โดยทั่วไปค่อนข้างสูง เขาอยู่ในระดับกลาง แต่รูปร่างของเขาเริ่มอวบขึ้นแล้ว

ชายมั่งคั่งหญิงงาม

คนรอบข้างต่างสรุปในใจอย่างรวดเร็ว แม้ว่าในรายละเอียดหลายจุดอาจไม่สนับสนุนความคิดนี้นัก แต่ผู้คนมักเชื่อในสิ่งที่ตนอยากเชื่อ

จิ่งเการับรู้ได้ถึงสายตารอบข้าง ต้องยอมรับว่า ผู้หญิงสวยคือเกียรติของผู้ชาย เป็นอาวุธลับที่ช่วยเสริมภาพลักษณ์ได้ดี โจวซวง  ก็เป็นสาวสวยระดับนั้น

"ไปกันเถอะ ไปดูบ้านที่พาวิลเลียนจื่ออวิ้น"

โจวซวง  ยิ้มบาง ๆ จากใจ "ค่ะ" ใช้เวลาทั้งเช้ากว่าจะผูกมิตรกับลูกค้ารายใหญ่ได้ เธอเดินนำด้วยรองเท้าส้นสูงอย่างมั่นใจ

พาวิลเลียนจื่ออวิ้นก็อยู่ในเขตซีหยาง อยู่ถัดจากย่านธุรกิจใจกลางเมือง ขับรถผ่านย่านคึกคักมาถึงถนนใหญ่แปดเลนที่สองฝั่งรายล้อมด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม รถยนต์บางตา บรรยากาศรอบด้านเงียบสงบ ซึ่งหาได้ยากในเมืองใหญ่

โจวซวงขับรถช้าลงและอธิบายว่า "คุณจิ่ง ที่นี่เป็นย่านบ้านหรูของเขตซีหยาง ทั้งหมดเป็นอพาร์ตเมนต์ขนาดหลายร้อยตารางเมตร บ้านมือสองเริ่มต้นที่ราคาตารางเมตรละ 100,000 หยวน บ้านใหม่จะอยู่ที่ 130,000 หยวนขึ้นไป คุณดูแสงแดดที่ส่องถึงระเบียงทางนี้สิคะ"

จิ่งเกามองออกไปทางหน้าต่างรถ ฝั่งขวาคืออาคารสูงเรียงราย ระยะห่างระหว่างตึกกว้างขวาง แสงแดดในช่วงต้นเดือนเมษายนสาดส่องลงบนกระจกสีฟ้า ระเบียงขนาดใหญ่นับไม่ถ้วนอาบแสงแดดยามบ่ายของฤดูใบไม้ผลิ

เงียบ กว้างขวาง มีแดด ความหรูหราแบบเรียบง่ายแล่นเข้าสู่ใจทันที

รถ BMW สีแดงของโจวซวงขับเข้าไปในเขตที่อยู่อาศัยหรูหรา "พาวิลเลียนจื่ออวิ้น"