บทที่ 34 - ดาบเงา

บทที่ 34 - ดาบเงา

★★★★★

การที่ผีเงาพูดได้ ทำให้ซูหยวนแปลกใจอยู่ไม่น้อย

"ลูกพี่ อย่า อย่าเผาข้าเลยนะ"

ดูเหมือนมันจะคุ้นเคยกับยันต์เพลิงวิญญาณในมือซูหยวนเป็นอย่างดี

โฮ่ง! เจ้านาย? มิน่าล่ะถึงคุ้นๆ หรือว่านี่จะเป็นเจ้านายเบอร์สอง? เจ้าก้อนถ่านเห่าใส่ผีเงาที่พื้นทีหนึ่ง แล้วคืนร่างเป็นหมาน้อย เข้าไปเอาหัวถูไถที่ข้อเท้าของมันเบาๆ

ไอ้หมาทึ่ม! ซูหยวนระอาใจจริงๆ เขามองผีเงาตรงหน้า เลิกคิ้วถาม "มีอะไรจะพูด?"

"ลูกพี่ อย่าเผาข้าเลย ถ้าเผาข้า ท่านก็จะไม่มีเงานะ"

"อ้อ แล้วไง?"

ซูหยวนทำท่าทางเหมือนไม่แคร์ ประมาณว่าข้าจะเป็นคนไร้เงาก็ไม่เห็นเป็นไร

"เอ่อ" ผีเงาพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

"ไม่เผาก็ได้ แต่เจ้าคืนเงาให้ข้า แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป"

ซูหยวนเปิดช่องให้มัน

"ไม่ได้" ผีเงาเริ่มตุกติก "ถ้าคืนเงาให้แล้ว ท่านไม่ปล่อยข้าจะทำยังไง?"

"แล้วข้าจะแน่ใจได้ยังไง ว่าถ้าปล่อยเจ้าแล้ว เจ้าจะไม่กลับมาเล่นงานข้าทีหลัง?"

"ท่านต้องเชื่อใจข้าสิ" ผีเงาพูดด้วยน้ำเสียงโน้มน้าวใจสุดฤทธิ์ "ข้าสิงอยู่ในเงาของท่าน ก็จะเลียนแบบนิสัยของท่านมา ท่านไม่เชื่อใจตัวเองเหรอ?"

แน่นอนว่าไม่เชื่อ! ไม่งั้นมันจะไปหลอกหลิงเอ๋อร์ได้ยังไง? "อย่าพูดมาก ข้าเผาเจ้าทิ้งดีกว่า"

ซูหยวนทำท่าจะขว้างยันต์เพลิงวิญญาณ ผีเงารีบร้องขอชีวิตทันที

"ลูกพี่ ลูกพี่ปล่อยข้าไปเถอะ ข้ายอมเป็นวัวเป็นม้าให้ท่านเลย!"

"ตกลง เจ้าพูดเองนะ"

ซูหยวนไม่เกรงใจอยู่แล้ว โควตาทาสผี 600 ตัว เพิ่งมีแค่ตัวเดียว ก็ต้องรีบหาเพิ่มสิ!

"ข้าพูดอะไรออกไปเนี่ย" ผีเงารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

"เจ้าชื่ออะไร?"

"เงา" พอซูหยวนถาม ผีเงาก็เผลอตอบออกไปทันควัน

แย่แล้ว! หัวใจมันกระตุกวูบ ตกหลุมพรางแล้ว!

ซูหยวนหยิบมีดผลไม้จากแหวนมิติ กรีดปลายนิ้วเบาๆ หยดเลือดร่วงหล่นลงมา หยดใส่ร่างผีเงาพอดี ซูหยวนหยิบสัญญาทาสผีออกมา บีบเลือดที่นิ้ว เขียนคำว่า "เงา" ลงไป ประทับตราเลือด สัญญาภูตผีเสร็จสมบูรณ์!

ซูหยวนยิ้มมุมปาก วิ้ง เขาเก็บขวานสะกดวิญญาณกลับมา ผีเงากลายเป็นหมอกสีดำพุ่งเข้าไปในใบสัญญา เงาของซูหยวนกลับมาปรากฏที่ใต้เท้าของเขาอย่างสมบูรณ์

"เจ้านาย ท่านรับทาสผีตัวใหม่เหรอเจ้าคะ?"

ตอนนั้นเอง หลิงเอ๋อร์ก็โผล่ออกมาจากสัญญาทาสผี

"อืม"

เงาโผล่ออกมาจากสัญญา ร้องเรียกซูหยวน "เจ้านาย"

ซูหยวนมองดูหมอกดำรูปร่างคนตรงหน้า แล้วพยักหน้า หลังจากแยกตัวออกมาจากร่างต้น ผีเงาก็ดูเลือนรางไม่แน่นอน ซูหยวนดูค่าสถานะของผีเงาในสัญญา

ทาสผี 2 เงา (ผีเงา) ประเภททาสผี: สายโจมตี ระดับสิ่งลี้ลับ: ระดับ C พลังโจมตีทางจิต: 60 ค่าพรสวรรค์: 200 (ระดับท็อป) ความสามารถวิปลาส: สิงเงา สิงสู่ในเงาของเป้าหมาย โจมตีทางจิตแบบไม่ให้รู้ตัว เพื่อกลืนกินจิตใจ

เป็นสิ่งลี้ลับสายโจมตีทางจิตนี่เอง มิน่าล่ะเมื่อกี้ตอนพุ่งชนซูหยวน ถึงได้กระเด้งกลับไป เพราะซูหยวนมีภูมิคุ้มกันการโจมตีทางจิตนั่นเอง เจ้านี่พรสวรรค์สูงใช้ได้เลย

ซูหยวนดูค่าสถานะ แล้วตัดสินใจเสริมแกร่งค่าพลังโจมตีทางจิต ในเมื่อสภาพแวดล้อมของโลกใบนี้โหดร้ายขึ้นเรื่อยๆ เขาต้องการกำลังรบที่ใช้งานได้ทันที หลิงเอ๋อร์เป็นสายซัพพอร์ต ค่อยๆ ปั้นพรสวรรค์ไปได้ แต่เงาเป็นสายโจมตี มันต้องมีพลังโจมตีที่รุนแรง!

เสริมแกร่งร้อยเท่า! พลังโจมตีทางจิต: 6000 [พลังจิตวิญญาณเพิ่มขึ้น ได้รับผลจากพรสวรรค์ระดับท็อป ได้รับความสามารถใหม่: ดาบเงา]

ความสามารถของเงา เพิ่มขึ้นเป็นสองอย่าง

สิงเงา

ดาบเงา: พลังจิตวิญญาณแข็งแกร่งจนสามารถสร้างรูปลักษณ์ได้ มันสามารถแปลงสภาพเป็นดาบเงา หากถูกดาบเงาฟัน จะสร้างความเสียหายต่อกายทิพย์โดยตรง

ความสามารถใหม่นี้น่าสนใจมาก

"เงา เจ้าลองเปลี่ยนเป็นดาบเงาให้ดูหน่อย"

"ขอรับ"

สิ้นเสียง ร่างวิญญาณของเงาก็แตกกระจายกลายเป็นหมอกดำ แล้วรวมตัวกันใหม่อย่างรวดเร็ว กลายเป็นดาบยาวเรียวสีดำสนิท ด้ามจับเป็นรูปหัวกะโหลก

"เท่ชะมัด!"

ซูหยวนอดชมไม่ได้

"ใช่เจ้าค่ะ หลิงเอ๋อร์ก็ว่าดาบเล่มนี้สวยมาก!"

แต่หลิงเอ๋อร์ว่าเจ้านายหล่อกว่าเยอะ! ส่วนเจ้าก้อนถ่านที่อยู่ข้างๆ ทำหน้าเบ้ปาก ชิ แค่มีดพกกระจอกๆ จะมาสู้ความหล่อของพี่ตูบได้ไง?

ซูหยวนลองกวัดแกว่งดาบเงา มุมปากยกยิ้ม "ถ้าเจอสิ่งลี้ลับอีก ก็ฟันแม่งเลย!"

เฮ้อ เสียดายที่เขาได้แต่ฟันมั่วๆ ถ้ารู้เพลงดาบสักหน่อยก็คงดี

"เงา ข้าถามอะไรหน่อย"

ซูหยวนสั่งให้มันคืนร่างเดิม

"เจ้านาย เชิญถามมาได้เลยขอรับ"

"กฎแห่งความสยองคืนนี้ มีวิธีแก้ยังไง?"

ในเมื่อรับมันมาเป็นทาสแล้ว ซูหยวนก็ยังต้องถามวิธีรับมืออยู่ดี เพราะคงมีไม่กี่คนหรอกที่จะจัดการสิ่งลี้ลับได้แบบเขา

"มันน่าอายหน่อยนะขอรับ" เงาอึกอักไม่อยากพูด

"อย่าลีลา รีบพูดมา"

"ถ้ามนุษย์ถอดรองเท้าข้างขวาออก แล้วกระโดดขาเดียวพร้อมตะโกนด่าเสียงดังๆ ข้าก็จะจากไปเองขอรับ"

"..."

ซูหยวนพยักหน้า จดจำวิธีนี้ไว้ จากนั้นก็เก็บเงากับหลิงเอ๋อร์กลับเข้าไปในสัญญา เขาเปิดคู่มือเอาชีวิตรอด กฎแห่งความสยองในนั้นเปลี่ยนไปแล้ว: [เงาได้กลายเป็นทาสผีของท่านแล้ว]

ดีมาก ซูหยวนยิ้มมุมปาก ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นยังไงบ้าง เขาเปิดช่องแชท สิ่งแรกที่เห็นคือข้อความจากหลิวอี้อีและจางจื้อหย่งในรายชื่อเพื่อน

หลิวอี้อี: "ท่านนักพรต ฉันกลัวจัง เงาของฉันเหมือนจะกลายเป็นผี มันกำลังหลอกผีฉันอยู่"

จางจื้อหย่ง: "เทพซูหยวน ช่วยผมด้วยครับ เหมือนมันจะมุดเข้าไปใต้เตียงผมแล้ว"

ซูหยวนเปิดช่องแชทโลก

"กองไฟของข้าอยู่ได้ถึงเช้า"

"แสง มันกลัวแสงจริงๆ ด้วย"

"ในคู่มือบอกไว้ไม่ผิดเลย"

"คู่มือบอกว่า ถ้าจะไล่ผีเงาไป ต้องทำให้ห้องสว่างจ้าจนไม่เหลือเงา ข้าจะทำยังไงดีเนี่ย?"

"นอกจากจะมีโคมไฟไร้เงา ข้าก็นึกวิธีอื่นไม่ออกแล้ว"

"สิ่งลี้ลับซ่อนอยู่ในเงา ต้องอยู่ให้ห่างจากเงาเข้าไว้"

"ดูเหมือนมันจะกลัวดาบไม้ท้อที่ข้าเก็บได้นะ"

"ข้าใส่ชุดนักพรตสีเหลือง มันไม่กล้าเข้ามาใกล้เลย"

"สร้อยลูกประคำของข้าก็ได้ผลดีเหมือนกัน"

เนื้อหาในแชทไม่ได้มีแต่คำพูดสิ้นหวังหรือขอความช่วยเหลือเหมือนเมื่อก่อนแล้ว คนส่วนใหญ่เตรียมฟืนไว้ตั้งแต่กลางวัน จุดไฟกลางบ้านเพื่อใช้แสงไฟต้านทานผีเงา ยังมีคนหาของขลังมาได้ตั้งแต่ตอนกลางวันอีกด้วย เวลาหกวัน ผู้คนที่รอดชีวิตเริ่มปรับตัวเข้ากับกฎเกณฑ์การเอาชีวิตรอดของโลกใบนี้ได้แล้ว และพยายามสะสมทรัพยากรเพื่อต่อกรกับสิ่งลี้ลับ นี่อาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้สภาพแวดล้อมตอนกลางวันถูกยกระดับความยากขึ้น

ซูหยวนเปิดหน้าคู่มือพิชิต พบว่ามีคนเขียนคู่มือคืนที่หกไว้ไม่น้อย ส่วนใหญ่แนะนำให้ใช้แสงสว่างจัดการกับผีเงา ทำแบบนั้นอาจจะยื้อชีวิตรอดไปจนถึงเช้าได้ ซูหยวนกดเริ่มเขียน แล้วร่างคู่มือฉบับที่ห้าของเขาออกมา

[คืนที่หก: คู่มือรับมือผีเงา]

ผีเงา กลัวแสง

ผีเงาสิงอยู่ในเงาของเจ้า มันจะคอยโจมตีทางจิตไม่หยุดหย่อน เพื่อทำให้เจ้าสติแตก แล้วกลืนกินสติสัมปชัญญะเพื่อยึดร่างเจ้า

วิธีจัดการผีเงา: ถอดรองเท้าข้างขวาออก กระโดดขาเดียวบนพื้น แล้วตะโกนด่าเสียงดังๆ มันจะจากไปเอง

ทันทีที่คู่มือของซูหยวนถูกเผยแพร่ มันก็พุ่งขึ้นสู่อันดับยอดนิยมทันที ดูเหมือนทุกคนกำลังรอคู่มือของเขาอยู่

"คู่มือของเทพซูหยวนมาแล้ว!"

"รีบไปมุงเร็ว!"

"สวรรค์โปรดคนไม่มีของขลังอย่างพวกเราแล้ว ฮือๆๆ!"

"ข้าไม่เล่นไฟแล้ว ข้าไปกระโดดขาเดียวดีกว่า!"

"ข้าเพิ่งโดดเสร็จ! ด่าผีเงาเปิงไปแล้ว!"

"ข้าก็ทำสำเร็จแล้ว!"

"+1"

"+1"

"เจ๋งเป้ง!"

"มาโลกนี้เพิ่งจะเคยรู้สึกสะใจขนาดนี้! ขอบคุณเทพซูหยวน!"

"สะใจโว้ย!"

[จบแล้ว]