บทที่ 17 - ดินแดนขุมนรก

บทที่ 17 - ดินแดนขุมนรก

★★★★★

ต่อให้มีวิธีการรับมือที่ยอดเยี่ยมแค่ไหน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับ ภายในใจลึกๆ ก็ยังคงหวาดกลัวอยู่ดี

เพราะยังไงซะ เขาเพิ่งจะมาอยู่โลกนี้ได้แค่ห้าคืนเอง

ซูหยวนมือหนึ่งถือขวาน อีกมือคีบยันต์เพลิงวิญญาณเอาไว้

เตรียมพร้อมที่จะโจมตีใส่สิ่งลี้ลับที่อาจโผล่มาได้ทุกเมื่อ

โฮ่ง! โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!

เจ้าก้อนถ่านจู่ๆ ก็เห่าใส่ที่เท้าของซูหยวนเสียงดังลั่น

ซูหยวนร้องแย่แล้วในใจ รีบถอยหลังกรูด

ทันใดนั้นมือประหลาดสีดำทมึนคู่หนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากจุดที่เขาเคยยืนอยู่

ซูหยวนซัดยันต์เพลิงวิญญาณในมือใส่ทันที

ซู่ ซู่ ซู่!

เพลิงสมาธิลุกไหม้มือประหลาดนั่น เพียงพริบตาเดียวมันก็กลายเป็นเถ้าถ่าน

แต่เจ้าก้อนถ่านกลับยังมีท่าทีกระวนกระวาย มันส่งเสียงร้องขู่ไม่หยุด

ฟึ่บ!

ใต้เท้าซูหยวนรู้สึกเย็นวาบ มือประหลาดสีดำอีกข้างโผล่ขึ้นมา

เกือบจะคว้าข้อเท้าเขาได้แล้ว

เขากระโดดหลบไปด้านข้าง พร้อมกับเหวี่ยงขวานในมือฟันลงไปเต็มแรง

ฉับ!

มือประหลาดถูกฟันขาดสะบั้น กลายเป็นกลุ่มควันสีดำ แล้วก็กลับมารวมตัวกันใหม่อีกครั้ง

ขวานทำลายมันได้ก็จริง แต่มันฟื้นตัวได้!

เอ๋ง เอ๋ง!

เจ้าก้อนถ่านร้องเสียงหลง มันโดนมือประหลาดคว้าตัวไว้แล้ว

ซูหยวนรีบเหวี่ยงขวานไปฟันช่วยมันออกมา

เอ๋ง!

เจ้าก้อนถ่านรีบวิ่งมาเกาะติดซูหยวนแจ บนพื้นดินมีมือประหลาดโผล่ขึ้นมาอีกยี่สิบสามสิบมือ พุ่งเป้ามาที่พวกเขา

บ้าเอ๊ย!

ซูหยวนฟันขวานไม่ยั้ง มือพวกนั้นถูกฟันขาด กลายเป็นควันดำ แล้วก็รวมตัวใหม่

มือผีฆ่าไม่ตายแบบนี้ ทำเอาเขาเริ่มรับมือไม่ไหว

ซูหยวนคิดจะวิ่งหนีกลับไปทางห้องมืด แต่พอหันกลับไปมอง ก็พบว่าด้านหลังกลายเป็นเหวลึกไร้ก้นบึ้งไปแล้ว

หัวใจเขาบีบรัดแน่น รีบหันกลับวิ่งหนีไปทางสวนสาธารณะแทน

ตลอดทางมีมือผีโผล่ขึ้นมาจากดินพยายามจะคว้าตัวเขา

โชคดีที่ซูหยวนปฏิกิริยาไว เขาพาเจ้าก้อนถ่านปีนขึ้นไปบนสไลเดอร์ได้สำเร็จ

ดูเหมือนมือผีพวกนี้จะโผล่มาจากดินเท่านั้น พอขึ้นมาอยู่บนนี้ ก็ถือว่าปลอดภัยชั่วคราว

"ฟู่ว"

ซูหยวนหอบหายใจ รีบหยิบคู่มือเอาชีวิตรอดออกมาดู

ในหน้ารวมกฎแห่งความสยอง มีกฎข้อใหม่ผุดขึ้นมาแล้ว

【กฎแห่งความสยอง: ในความมืดมิด ไอชั่วร้ายได้กัดกินผืนดิน ที่แห่งนี้กลายเป็นดินแดนขุมนรกแล้ว จงระวังอย่าให้มือผีจับตัวได้ ไม่งั้นเจ้าจะร่วงหล่นสู่ขุมนรก ถูกกลืนกินและกลายเป็นสิ่งลี้ลับไปตลอดกาล】

กลายเป็นสิ่งลี้ลับ?

ดูท่ากฎแห่งความสยองจะไม่ได้มีแค่กฎแห่งความตาย แต่ยังมีกฎการถูกกลืนกินด้วย

สีหน้าซูหยวนเปลี่ยนไปทันที

เขารู้สึกว่า 100 ชีวิตที่มีอยู่ชักจะไม่หอมหวานซะแล้ว

ถ้าต้องกลายเป็นผี ต่อให้มีชีวิตเยอะแค่ไหนก็ไร้ค่า

สายตาของซูหยวนกวาดมองไปทั่วลานสวนสาธารณะ พื้นดินตอนนี้ดูเหมือนถูกทาด้วยยางมะตอย ดำมืดและเหนียวหนืด

มือผีนับไม่ถ้วนยื่นออกมาจากใต้ดิน ไขว่คว้าหาเหยื่อไปทั่ว

เอ๋ง!

เจ้าก้อนถ่านตัวสั่นงันงก

มันมุดหัวหลบอยู่หลังซูหยวน ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว

ซูหยวนหลับตาลง สูดหายใจเข้าลึกๆ

เขาหยิบยันต์ชำระจิตขึ้นมาใช้หนึ่งใบ

ช่วยให้จิตใจที่ตึงเครียดผ่อนคลายลง

ไม่เป็นไร ยันต์เพลิงวิญญาณยังสร้างความเสียหายให้พวกมือผีได้รุนแรงอยู่

แต่ถ้าเขาต้องมานั่งเผาทีละมือ อย่าว่าแต่จะกำจัดพวกมันให้หมดเลย

ต่อให้มือผีหมด ยันต์เพลิงวิญญาณก็คงหมดก่อน แล้วถ้าเจอผีตัวอื่นอีกจะทำยังไง?

ใช่แล้ว!

สมองซูหยวนแล่นจี๋

สายตาเขาไปหยุดอยู่ที่กองถังสีใต้สไลเดอร์ เริ่มมีแผนการบางอย่าง

หึหึ

ชอบมุดดินขึ้นมานักใช่มั้ย?

ถ้าพ่อเปลี่ยนพื้นดินให้เป็นทะเลเพลิง ดูซิว่าพวกแกจะยังกล้าโผล่หัวออกมาอีกมั้ย!

แต่ว่า เขาต้องการเชื้อเพลิงหน่อย

ซูหยวนเปิดตลาดซื้อขาย ค้นหาคำว่า เหล้าดีกรีแรง

มีจริงๆ ด้วย เดี๋ยว?

ทำไมเป็นไอ้หมอนี่อีกแล้ว

ช่างเถอะ เขาพิมพ์ข้อความไปถาม: "ฉันอยากเอายันต์แลกเหล้าของนาย ได้มั้ย?"

จางฉวนไฉ: "ท่านเทพซูหยวน บังเอิญจังครับ ท่านจะแลกของกับผมอีกแล้วเหรอ? นอกจากเครื่องดื่ม ท่านยังชอบดื่มเหล้าด้วยเหรอครับ? อิอิ เหล้าพวกนี้ผมก็หมักเองครับ มีเรื่องแปลกมากเลย ตอนหมักเหล้า มันมีแถบเวลาขึ้นมาด้วย เดิมทีต้องหมักตั้งนาน กลายเป็นว่าแค่วันเดียวก็ได้กินแล้ว ท่านรู้มั้ยว่าผมใช้อะไรหมัก..."

"เลิกพล่ามเรื่องไร้สาระ ฉันถามอีกครั้ง ฉันจะเอายันต์แลกเหล้า นายจะแลกมั้ย?!"

"ท่านนักพรต ท่านใจร้อนจัง ผู้บำเพ็ญเพียรต้องจิตใจสงบนะครับ"

"แก?!"

ซูหยวนแทบกระอักเลือด

"โอเคๆ ผมไม่พูดแล้ว แหม ผมไม่อยากได้ยันต์ ท่านยังมีอาหารมั้ยครับ?"

"ตอนนี้ฉันรีบใช้เหล้า อาหารไม่ได้พกติดตัว"

"อ๋อ งั้นท่านค่อยเอามาให้ผมทีหลังก็ได้ ผมโอนของให้ท่านก่อน"

ไอ้บ้าจอมพล่ามนี่ขี้โม้ไปหน่อย แต่ทำงานไวใช้ได้ กดแลกเปลี่ยนปุ๊บของก็มาปั๊บ

ซูหยวนได้ถังเหล้าขนาดใหญ่มาหนึ่งถัง

"เอ๊ะ? ไม่ได้พกอาหารติดตัว?" จางฉวนไฉเพิ่งจะเอะใจ: "ท่านนักพรตคงไม่ได้อยู่ข้างนอกหรอกใช่มั้ย? นี่มันกลางคืนนะครับ! ท่าน..."

พอได้เหล้ามา ซูหยวนก็ปิดคู่มือทันที

กลัวหมอนี่จริงๆ

เหล้าถึงจะไม่เยอะ แต่ก็พอใช้แล้ว!

เหล่ามือผีทั้งหลาย เตรียมตัวสนุกกับปาร์ตี้บาร์บีคิวรึยัง?

เขาแปะยันต์เพลิงวิญญาณไว้ที่ข้างถังเหล้า

จากนั้นก็สูดหายใจลึก กำขวานแน่น แล้วไถลตัวลงไปตามสไลเดอร์

โฮ่ง!

เจ้านายบ้าไปแล้ว?

เจ้าก้อนถ่านทำท่าจะวิ่งตาม แต่พอนึกถึงมือผีสยองพวกนั้น ขามันก็หดกลับมา

เจ้านาย ทิ้งเจ้าก้อนถ่านแล้วเหรอ?!

โฮ่ง เจ้านาย ทำแบบนี้ได้ไง

ตูจะไม่เชื่อใจมนุษย์อีกต่อไปแล้ว

มันหมอบลงอย่างสิ้นหวัง ดูน่าสงสารและหมดอาลัยตายอยาก

ตอนนี้ซูหยวนลงถึงพื้นแล้ว เขาเหวี่ยงขวานในมือไล่ฟันมือผีบนพื้นขาดกระจุยเหมือนตัดต้นหอม

อาศัยจังหวะที่พวกมันยังไม่ทันฟื้นตัว ซูหยวนก็เล็งขวานไปที่กองถังสี

ปัง ปัง ปัง!

เมื่อเจอกับขวานระดับเทพ ถังสีพวกนี้ก็บางเหมือนกระดาษ

เขาฟันฉับเดียว ถังสีพวกนั้นก็แตกกระจาย

สีน้ำมันไหลทะลักออกมา

สีเหนียวข้นไหลนองไปทั่วพื้น

มือผียังพยายามจะโจมตีซูหยวน

เขาฟันมือขาดไปอีกสองสามข้าง แล้วรีบปีนบันไดกลับขึ้นไปบนสไลเดอร์

โฮ่ง โฮ่ง!

เจ้าก้อนถ่านเห็นซูหยวนกลับมา ก็ดีใจจนเนื้อเต้น

ตูเดาถูกเผง!

เจ้านายไม่มีวันทิ้งตูหรอก!

โฮ่ง!

เจ้าก้อนถ่านเสน่ห์แรงขนาดนี้ เจ้านายจะทิ้งลงได้ไง?!

ซูหยวนเริ่มรำคาญไอ้ตัวที่มาเกาะแข้งเกาะขา เลยผลักมันออกไปให้พ้นทาง แล้วคว้าถังเหล้าโยนลงไปข้างล่าง

"เพลิงสมาธิ มา!"

ยันต์เพลิงวิญญาณที่แปะอยู่ข้างถังลุกพรึ่บขึ้นมาทันที เปลวไฟผสมกับเหล้าแรงสูง

บึ้ม!

ถังเหล้ากลายเป็นลูกไฟขนาดยักษ์กลางอากาศ

ตู้ม!

ลูกไฟตกลงบนกองสี

พรึ่บ!

เปลวไฟระเบิดออก ลุกลามไปทั่วพื้นดินอย่างบ้าคลั่ง ลานกว้างของสวนสาธารณะกลายเป็นทะเลเพลิงในพริบตา

ภายใต้ความร้อนระอุ พื้นดินวิปลาสส่งควันดำโขมง มือผีที่โผล่ขึ้นมาพอโดนเพลิงสมาธิเข้าไป ก็ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

ผ่านไปครู่ใหญ่ พื้นดินก็กลับสู่สภาวะปกติ

ในขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นข้างหูซูหยวน

【ยินดีด้วยที่ล่าสังหารภูตผีครบ 30 ตน ฉายาเกียรติยศได้รับการเลื่อนขั้น: ปรมาจารย์นักล่าผี】

ปฏิกิริยาแรกของซูหยวนคือเปิดคู่มือเช็กกฎแห่งความสยอง

【เปลวเพลิงแผดเผาไอชั่วร้ายจนสิ้นซาก สิ่งลี้ลับถูกขับไล่กลับสู่ขุมนรก】

จบแล้ว!

ซูหยวนมองไปทางห้องมืด เส้นทางกลับบ้านปรากฏขึ้นอีกครั้ง

"ไหนดูซิ ฉายาอัปเกรดแล้วมีอะไรดีขึ้นบ้าง"

ซูหยวนเปิดหน้าฉายาเกียรติยศ

จาก นักล่าผี เปลี่ยนเป็น ปรมาจารย์นักล่าผี ค่าสถานะเพิ่มขึ้นเท่าตัว

"ปรมาจารย์นักล่าผี" เมื่อเผชิญหน้ากับภูตผี พลังข่มขวัญ +20 พลังโจมตีต่อภูตผีเพิ่มขึ้น 60% (หมายเหตุ: หลังจากล่าภูตผีครบ 100 ตัว จะได้รับฉายา คลั่งล่าผี ค่าสถานะจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า)

"พวกมือผีนี่โผล่มาแจกแต้มแท้ๆ" ซูหยวนยิ้มมุมปาก

เขามองลงไปที่พื้นสวนสาธารณะ ไฟมอดลงแล้ว

ในโลกวิปลาสที่เต็มไปด้วยไอชั่วร้ายแบบนี้ ต่อให้เป็นเพลิงสมาธิที่ร้อนแรง ก็ยังยากที่จะคงอยู่ได้นาน

ซูหยวนสไลด์ลงมาจากสไลเดอร์ คราวนี้เจ้าก้อนถ่านรีบตามลงมาติดๆ

"ช่างเถอะ คืนนี้พอแค่นี้แหละ ได้หีบสมบัติใบเดียวก็นับว่าไม่เลว อย่าโลภมาก"

เขากำลังจะเรียกเจ้าก้อนถ่านกลับห้อง

แต่พอเดินพ้นเขตสวนสาธารณะ ด้านหลังก็มีเสียงฝีเท้าเบาๆ แต่หนักแน่นดังขึ้น

โฮ่ง! โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!

เจ้าก้อนถ่านหันขวับกลับไป เห่าใส่ความมืดด้านหลังอย่างบ้าคลั่ง

[จบแล้ว]