บทที่ 6 - ขีดเขียนมั่วซั่ว

บทที่ 6 - ขีดเขียนมั่วซั่ว

★★★★★

ค่ำคืนนี้ช่างยาวนาน ผู้คนต่างพยายามประคับประคองสติ ต่อต้านการรังควานจากสิ่งลี้ลับอย่างยากลำบาก

มีเพียงซูหยวนที่นอนหลับปุ๋ยอย่างสบายใจเฉิบอยู่บนเตียงระดับลักชูรี

แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง ซูหยวนบิดขี้เกียจ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง

ช่วงเวลากลางวันสั้นกุด พอฟ้าสางก็ต้องรีบทำเวลาออกไปหาเสบียง

แต่วันนี้เขามีภารกิจอื่นต้องทำ

"สิ่งแรกที่ต้องทำหลังตื่นนอน เปิดหีบสมบัติ!"

ซูหยวนเดินฮัมเพลงไปที่โต๊ะไม้ พลิกดูหีบสมบัติระดับหายากที่เปล่งแสงสีม่วงวูบวาบ

"หีบสมบัติระดับนี้ น่าจะมีของดีๆ หลุดออกมาบ้างแหละน่า"

ซูหยวนเปิดช่องแชทโลก อยากรู้ว่ามีข่าวคราวเกี่ยวกับหีบสมบัติบ้างไหม

"ในที่สุดก็เช้าสักที"

"ง่วงจะตายอยู่แล้ว ไม่ได้นอนทั้งคืน"

"จริงดิ ฉันเชื่อท่านเทพซูหยวน หัวถึงหมอนก็หลับยาวเลย"

"รู้งี้ฉันนอนบ้างก็ดี"

"ฉันก็นอนไม่หลับ เสียงตัวเองดังอยู่ข้างหูตลอดเวลา ใครจะไปหลับลง"

"ตอนนี้ฉันอยากนอนมาก"

"ห้ามนอนเด็ดขาด รีบออกไปหาของ ดูซิว่าจะหาของขับไล่มารกลับมาได้บ้างมั้ย ยังไม่รู้เลยว่าคืนที่สามจะมีผีอะไรโผล่มาอีก"

"เห็นด้วย"

"+1"

"+1"

"ไม่คุยแล้ว ออกเดินทาง!"

ซูหยวนอ่านข้อความพวกนี้แล้วเลื่อนดูประวัติการแชทด้านบน

เมื่อคืนทุกคนมัวแต่ต้านทานผีข้างนอก แค่ไม่โดนดึงอารมณ์ร่วมจนตายก็เก่งแล้ว ไม่มีใครบ้าบิ่นกล้าเสี่ยงตายออกไปหาหีบสมบัติแบบเขาหรอก ดังนั้นในช่องแชทจึงไม่มีข้อมูลเรื่องหีบสมบัติเลย

ผู้เอาชีวิตรอดในตอนนี้ไร้ซึ่งพลังต่อกรกับสิ่งลี้ลับ ไม่มีใครกล้าเสี่ยงฝ่าความมืด

เพราะชีวิตคนเรามีแค่ชีวิตเดียว

ยกเว้นซูหยวน!

"เปิดของ!"

ซูหยวนยกหีบสมบัติขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี เขาเห็นว่าระหว่างฝากับตัวกล่องมีตัวล็อกแบบสลัก ดึงขึ้นก็น่าจะเปิดได้

โชคดีที่ไม่ต้องใช้กุญแจ ไม่งั้นคงได้ร้องไห้ขี้มูกโป่ง

ซูหยวนเตรียมจะดึงสลักเปิด แต่ก็ชะงักมือไว้ก่อน

เพื่อความไม่ประมาท เขาหยิบเทียนไขเล่มสุดท้ายออกมาจุด

ซูหยวนสูดหายใจเข้าลึกๆ คว้าตัวล็อกแล้วกระชากเปิดอย่างแรง

ฟู่ว!

เขาเป่าปากด้วยความโล่งอก

ไม่มีผีโผล่ออกมา

ซูหยวนเป่าเทียนให้ดับ แล้วชะโงกหน้ามองเข้าไปในหีบ

ข้างในมีหนังสือสกิลปกสีม่วงแดงเล่มหนึ่งวางอยู่

ซูหยวนยื่นมือไปหยิบมันออกมา

บนปกหนังสือสีม่วงแดงเขียนตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวว่า: คัมภีร์ยันต์ฉบับสมบูรณ์

คัมภีร์ยันต์ฉบับสมบูรณ์ (หนังสือสกิล)

ต้องการเรียนรู้หรือไม่?

【ใช่】【ไม่】

ยันต์? ไอ้ที่เอาไว้ปราบผีโดยเฉพาะน่ะเหรอ?!

ซูหยวนเริ่มสงสัยแล้วว่าตัวเองคงหลุดเข้ามาในวงฟ้าประทานจริงๆ

ของสิ่งนี้มาได้ถูกจังหวะเกินไปแล้ว!

เขากดเรียนรู้ทันที

วินาทีต่อมา ข้อมูลมหาศาลเกี่ยวกับยันต์ก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของซูหยวน

เขาเรียนรู้คัมภีร์ยันต์ฉบับสมบูรณ์เรียบร้อยแล้ว

มันคือวิธีสร้างยันต์จริงๆ ด้วย

วิธีการวาดลวดลายคาถาลงบนกระดาษยันต์เหล่านั้น ซูหยวนเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ในพริบตา

การวาดวิญญาณยันต์ต้องใช้พลังจิตวิญญาณที่เพียงพอ ตอนนี้เขามีค่าจิตวิญญาณ 6 แต้ม สามารถวาดได้แค่ยันต์ธรรมดา (ยันต์กระดาษเหลืองระดับต่ำสุด) ยันต์ที่ใช้กระดาษเหลืองวาดได้หลักๆ ก็มี ยันต์ห้าอัสนี ยันต์ชำระจิต ยันต์เพลิงวิญญาณ อะไรพวกนี้

วาดหนึ่งแผ่นต้องใช้ค่าจิตวิญญาณ 1 แต้ม ดังนั้นตอนนี้เขาวาดรวดเดียวได้แค่ 6 แผ่น

วัสดุที่ต้องใช้ในการวาดคือ: หมึกชาด กระดาษเหลือง

ยิ่งวัสดุระดับสูง อัตราความสำเร็จในการวาดก็ยิ่งสูง ถ้าเป็นวัสดุระดับยอดเยี่ยม อัตราความสำเร็จคือ 100%

"จังหวะนี้พี่ต้องผงาด!"

ซูหยวนรู้สึกเหมือนชาวนาผู้ยากไร้กำลังจะได้เป็นเศรษฐี

ฟีลลิ่งนี้มันช่างจ๊าบสุดๆ!

ทุกอย่างพร้อม ขาดแค่ลมหนุน

ซูหยวนเตรียมออกเดินทางไปหาวัสดุทำยันต์ทันที

พวกผีทั้งหลาย เตรียมตัวรอพ่อยอดชายนายซูหยวนผลิตยันต์เสร็จก่อนเถอะ จะดูซิว่าใครยังจะกล้ามาเคาะประตูอีก!

ซูหยวนหิ้วขวานเดินฮัมเพลงไปตลอดทาง

สรุปเดินวนอยู่แถวนั้นหลายรอบ เขาพบว่าในรัศมี 500 เมตร ไม่มีร้านขายสังฆภัณฑ์เลยสักร้าน

"อย่ามาล้อกันเล่นนะเว้ย!"

อย่าว่าแต่กระดาษเหลืองเลย แม้แต่กระดาษชำระเขายังไม่เห็นสักแผ่น

ด้วยผลกระทบจากหมอกรอบด้าน เขาไม่กล้าเดินไปไกลมากนัก เงยหน้ามองเวลาบนดวงอาทิตย์

นับถอยหลังเหลืออีก 3 ชั่วโมงกว่า

อาจจะลองเดินไปไกลกว่านี้ได้อีกหน่อย

ซูหยวนเดินเลยสวนสาธารณะมุ่งหน้าต่อไปข้างหน้า

เขาเดินไปพลางจดจำตำแหน่งและพิกัดแถวนี้ไปพลาง

ตอนที่ซูหยวนเห็นร้านขายเครื่องเขียน "สี่สมบัติแห่งการเรียนรู้" (พู่กัน หมึก กระดาษ จานฝนหมึก) ปรากฏอยู่ตรงหน้า หัวใจเขาเต้นแรงแทบทะลุอก

"ต้องมีสิวะ!"

ซูหยวนเดินเข้าไปในร้าน ในใจท่องวนเวียนอยู่แค่คำว่า: หมึกชาด กระดาษเหลือง หมึกชาด กระดาษเหลือง...

แต่เขาก็ต้องกลับออกมาด้วยความผิดหวัง

นอกจากพู่กันสภาพดีหนึ่งด้าม กับจานฝนหมึกอีกหนึ่งอัน ก็ไม่เจออะไรอีกเลย

ไปไกลกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ซูหยวนทำได้แค่ใช้สวนสาธารณะเป็นจุดศูนย์กลาง แล้วเดินค้นหาแบบสแกนพื้นที่รอบๆ

ผ่านไปค่อนวัน ซูหยวนไม่เจออะไรเลย แถวนี้ค่อนข้างกันดาร นอกจากร้านเล็กๆ ไม่กี่ร้าน ก็มีแต่ตึกสำนักงานร้างๆ

เดินวนอีกรอบเล็กๆ ก็ต้องกลับแล้ว ซูหยวนบังเอิญเห็นร้านค้าข้างหน้าดูสภาพค่อนข้างสมบูรณ์

ร้านถ่ายเอกสาร

เอ่อ

ซูหยวนเดินเข้าไป เครื่องถ่ายเอกสารในห้องดูเก่าคร่ำครึ ดูท่าจะพังไปนานแล้ว

เขาเปิดฝาเครื่องถ่ายเอกสาร ล้วงเอาตลับหมึกออกมา

ไอ้นี่จะใช้แทนหมึกชาดได้มั้ยนะ?

เดินเข้าไปข้างใน มีกระดาษ A4 กองหนึ่งวางอยู่ที่มุมห้อง

ซูหยวนหยิบมันขึ้นมา

"ไม่รู้ว่าใช้หมึกธรรมดาวาดบนกระดาษขาว จะมีฤทธิ์ขับไล่มารมั้ย"

มีก็ดีกว่าไม่มี

ซูหยวนเก็บของที่หาได้เตรียมจะเดินออกจากร้าน

ทันใดนั้นเขาก็ชะงักกึก

หันขวับกลับไปมองโต๊ะตัวที่ตั้งตรงกับประตู

สายตาจับจ้องไปที่ปี่เซียะทองแดงบนโต๊ะ

เขาเดินตรงเข้าไปหยิบมันขึ้นมา

รูปปั้นปี่เซียะ (ไอเทมขับไล่มาร)

ขับไล่มาร: 5 ชำระล้าง: 3

ของสิ่งนี้มีฤทธิ์ขับไล่มาร

เดาไม่ผิดจริงๆ

รูปปั้นปี่เซียะ ในโลกเดิมก็ถือเป็นของมงคลขับไล่สิ่งชั่วร้ายอยู่แล้ว ที่นี่ก็คงไม่ต่างกัน

ซูหยวนเก็บมันไว้อย่างพึงพอใจ

พอกลับไปค่อยมานั่งคิดว่าจะเสริมแกร่งค่าขับไล่มาร หรือค่าชำระล้างดี

เดินออกมานอกร้าน ซูหยวนพบว่าเวลานับถอยหลังเหลืออีก 2 ชั่วโมง

เขาเดินมุ่งหน้ากลับไปทางห้องมืด

พอกลับถึงห้องมืด ซูหยวนกินของรองท้องก่อน พละกำลังและความอดทนเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

ตอนนี้ค่าสถานะทั้งสองอย่างแทบจะเพิ่มเป็นเท่าตัวแล้ว ซูหยวนรู้สึกได้ชัดเจนว่าตัวเองต่างไปจากเมื่อก่อน

เขาวางรูปปั้นปี่เซียะไว้บนโต๊ะ แล้วดูค่าสถานะของมันอีกครั้ง

จากการทดสอบจริงพบว่า แสงศักดิ์สิทธิ์และค่าขับไล่มารของห้องมืด ล้วนแต่เป็นการข่มขวัญและป้องกันสิ่งลี้ลับ

ปัญหาคือ บางทีแค่ข่มขวัญกับป้องกัน ผลลัพธ์มันดูจะไม่ค่อยรุนแรงสะใจเท่าไหร่

ดังนั้นซูหยวนจึงตัดสินใจเสริมแกร่งค่าชำระล้าง

การชำระล้างน่าจะสร้างความเสียหายให้พวกสิ่งลี้ลับได้บ้าง

ชำระล้าง 300

ตอนนี้ซูหยวนอยากรู้จริงๆ ว่าถ้าเอาไอ้ผีหัวมนุษย์เมื่อวานมาวางคู่กับปี่เซียะที่มีค่าชำระล้าง 300 มันจะโดนชำระล้างจนกลายเป็นผุยผงเลยมั้ย!

รูปปั้นปี่เซียะถูกวางไว้บนโต๊ะ

ตำแหน่งตรงกับประตูเป๊ะ ผีตนไหนโผล่มา พ่อจะชำระล้างให้เกลี้ยง!

"ไม่รู้ว่าหมึกธรรมดากับกระดาษขาว จะวาดเป็นยันต์ได้รึเปล่า"

ซูหยวนกางกระดาษ A4 ที่ขนกลับมาบนโต๊ะ

จากนั้นใช้มีดปลอกผลไม้ที่เจอมาก่อนหน้านี้กรีดเบาๆ ให้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเท่าฝ่ามือ เหมือนกระดาษยันต์

แล้วเทหมึกจากตลับหมึกลงในจานฝนหมึก

เขาจรดพู่กันจุ่มหมึก แล้วเริ่มตวัดวาดตามรูปลักษณ์ของยันต์ชำระจิตที่มีอยู่ในหัว

วาดรวดเดียวจบ!

ซูหยวนมองดูค่าสถานะของ "ยันต์" ที่เพิ่งวาดเสร็จด้วยความตื่นเต้น

ขีดเขียนมั่วซั่ว (ขยะทั่วไป)

ไม่มีประโยชน์ใดๆ แนะนำให้ทิ้งลงถังขยะ

ไอ้เวรเอ๊ย!

[จบแล้ว]