บทที่ 27: ผู้ฝึกยุทธขั้น 3 ที่อายุน้อยที่สุด!

ณ ห้องพักในชั้นอพาร์ตเมนต์ของสมาคมผู้ฝึกยุทธ

มือของเฉินฝานขยับไม่หยุด แผ่นหลังอันกำยำเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดพราย

“เซลิน่า ไอ้หนุ่มคนนี้ไม่เลวเลยใช่ไหม”

เซลิน่านอนคว่ำอยู่บนเก้าอี้นวด ขมวดคิ้วขณะมองวิดีโอตรงหน้า

แผ่นหลังขาวเนียนละเอียดของเธอเต็มไปด้วยรอยเลือดเป็นทางยาว

“นายไม่ได้ออมมือให้เขาจริงๆ เหรอ” เธอยังคงไม่อยากจะเชื่อ

เฉินฝานบรรจงทาน้ำมันหอมระเหยลงบนแผ่นหยกมรกต พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผมยอมรับว่ามีการชี้แนะอยู่บ้าง แต่ไม่ได้ออมมือแน่นอน พรสวรรค์ด้านดาบของเจ้าหนูนั่นสูงลิ่ว เผลอๆ... อาจจะไม่ด้อยไปกว่าผมด้วยซ้ำ”

เมื่อได้ยินคำประเมินเช่นนี้ เซลิน่าก็ตัดสินใจทันที “ในเมื่อเป็นอย่างนี้ นายติดต่อเขาไปเลย ฉันจะไปชวนเขาด้วยตัวเอง ต่อให้ต้องขอโทษก็ยอม”

นี่คือเหตุผลที่กลุ่มทหารรับจ้างงูหางกระดิ่งสามารถผงาดขึ้นเป็นกลุ่มระดับแนวหน้าได้

ปฏิบัติต่อผู้มีฝีมือโดยไม่ยึดติดกับแบบแผน และพร้อมที่จะลดทิฐิของตนลงเสมอ

ผิดก็แค่ยอมรับผิด

เธอยันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้นวด คว้าชุดรบที่วางอยู่ข้างกายมาสวมใส่

โดยไม่สนใจเลยว่าส่วนโค้งเว้าอวบอิ่มที่หน้าอกจะปรากฏสู่สายตาของเฉินฝานจนหมดสิ้น

เอื๊อก...

เฉินฝานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

ให้ตายสิ... ดูกี่ทีก็ไม่เคยเบื่อ

ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสายตาอันร้อนแรงของเฉินฝาน เซลิน่ายิ้มยั่วยวน “ไปกันเถอะ ถ้าสำเร็จจริงๆ คืนนี้จะให้รางวัลอย่างงามเลยนะ~”

เฉินฝานรีบเก็บแผ่นหยกมรกต แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันที

“น้องซู ตอนนี้อยู่ไหน”

“ลานฝึกยุทธของสมาคมผู้ฝึกยุทธครับ แถวๆ หน้าต่างลงทะเบียนทหารรับจ้าง”

“โอเค เดี๋ยวพี่ไปหา”

......

ซูเซวียนวางโทรศัพท์ลง พลางมองไปยังเคาน์เตอร์บริการตรงหน้า

ที่นี่คือจุดลงทะเบียนสำหรับกลุ่มทหารรับจ้าง จัดตั้งขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกในการรับสมัครสมาชิกใหม่

เพราะพวกต้นกล้าชั้นดีส่วนใหญ่ก็มักจะมาปรากฏตัวที่ลานฝึกยุทธนี่แหละ

“เทพซู อย่าล้อเล่นสิคะ กลุ่มทหารรับจ้างของเราจะชื่ออะไรดีล่ะ” จ้าวซิ่วเหยียนยังคงไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

ในยุคนี้จะมีกลุ่มทหารรับจ้างที่มีสมาชิกแค่สองคนได้ยังไงกัน

นั่นมันส่งตัวเองไปตายชัดๆ ไม่ใช่เหรอ?

ซูเซวียนไม่สนใจจ้าวซิ่วเหยียน เขาหยิบบัตรแม่เหล็กสีทองออกมาแล้วถามพนักงานที่เคาน์เตอร์ “การลงทะเบียนกลุ่มทหารรับจ้างมีเงื่อนไขอะไรบ้างครับ”

“ต้องเป็นผู้ฝึกยุทธขั้น 3 ขึ้นไป ค่าลงทะเบียนหนึ่งแสน” พนักงานด้านในตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

คนแบบนี้เขาก็เจอมาเยอะแล้ว

วันหนึ่งๆ ต้องเจอไม่ต่ำกว่าสามถึงห้าคน

โดยเฉพาะพวกวัยรุ่นเลือดร้อน

ใครบ้างที่ไม่มีความฝันอยากจะยิ่งใหญ่คับฟ้า

แต่ส่วนใหญ่ก็ต้องมาจบเห่ที่เกณฑ์ผู้ฝึกยุทธขั้น 3 กันทั้งนั้น

ดูทรงแล้วก็คงเป็นพวกมือใหม่อีกตามเคย

“แล้วจะรับรองสถานะผู้ฝึกยุทธขั้น 3 ได้ยังไงครับ” ซูเซวียนไม่ได้คิดจะปิดบังความแข็งแกร่งของตนเอง นั่นมันเป็นวิถีของคนอ่อนแอ

เมื่อมีฝีมือ ถึงเวลาที่ต้องแสดงออกก็ต้องแสดงออก

พนักงานเงยหน้าขึ้นมาประเมินเด็กหนุ่มหน้าตาดีตรงหน้า ว่าเขาพูดจริงหรือแค่ล้อเล่น

แต่เพราะเคยเจอคนมาสารพัดรูปแบบ ทั้งพวกอัจฉริยะตัวจริงและพวกไม่เจียมตัว เขาจึงตอบกลับไปตามหน้าที่ “ด้านขวามีเครื่องตรวจสอบครับ เมื่อผ่านการทดสอบ ระบบจะรับรองให้โดยอัตโนมัติ”

ซูเซวียนเดินไปทางด้านข้าง

ในตอนนั้นเอง ผู้ฝึกยุทธตาดีที่อยู่แถวนั้นเห็นซูเซวียนเดินตรงไปยังเครื่องรับรองผู้ฝึกยุทธขั้น 3 ก็รีบเรียกพรรคพวกทันที

“เฮ้! มาดูอะไรสนุกๆ เร็วเข้า มีมือใหม่มาลองของอีกแล้วว่ะ”

“มีอะไรอีกล่ะ หรือว่ามีผู้ฝึกยุทธขั้น 2 คนไหนอยากจะลองดีจนโดนอัดกระเด็นอีกแล้ว”

“ฮ่าๆๆ แกว่ารอบนี้มันจะลอยไปท่าไหนดีวะ”

“ชู่ว์! เบาๆ หน่อยสิวะ เดี๋ยวเจ้าตัวก็ได้ยินกันพอดี... ฉันกำลังอัดคลิปอยู่เลย กระทู้ฮิตรอบนี้ไม่พลาดแน่”

“......”

ซูเซวียนมองเครื่องรับรองตรงหน้า

มันแตกต่างจากการรับรองผู้ฝึกยุทธขั้น 1 อย่างสิ้นเชิง

รูปร่างของมันคล้ายกับเครื่องวัดส่วนสูงและน้ำหนักขนาดใหญ่

ด้านบนมีคำเตือนติดอยู่: 【ไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธขั้น 3 ห้ามทดสอบ อาจได้รับบาดเจ็บ】

เครื่องรับรองผู้ฝึกยุทธขั้น 3 เครื่องนี้

หลักการทำงานของมันต่างจากเครื่องรับรองทั่วไปเล็กน้อย

มันจะปล่อยแรงสั่นสะเทือนระดับสูงเข้าปะทะกับพลังวิญญาณภายในร่างกายของผู้ทดสอบ

หากความเข้มข้นของพลังวิญญาณถึงระดับขั้น 3 การรับรองก็จะสำเร็จ

แต่ถ้าไม่ถึง ก็จะถูกดีดกระเด็นออกมา

บ่อยครั้งที่มีผู้ฝึกยุทธไม่เจียมตัว คิดจะอาศัยพรสวรรค์ของตนเพื่อหาช่องโหว่ของเครื่อง

เพราะการได้เป็นผู้ฝึกยุทธขั้น 3 นั้นมีสิทธิประโยชน์มากมายมหาศาล

เมื่อมีผลประโยชน์อยู่ตรงหน้า ใครบ้างจะไม่อยากกอบโกย?

“ไปกันเถอะค่ะเทพซู ไม่มีกลุ่มทหารรับจ้างก็ไม่เป็นไรหรอก” แม้จ้าวซิ่วเหยียนจะไม่รู้ว่าเขาจัดการเสือดาวผลึกทมิฬระดับหายากขั้นสองตัวนั้นได้อย่างไร แต่เธอก็ได้ยินเสียงซุบซิบนินทาจากคนรอบข้าง

ซูเซวียนดูเหมือนจะไม่รู้กฎการลงทะเบียนทหารรับจ้างเลยสักนิด

เธอเองก็รู้ว่ามีผู้ฝึกยุทธขั้น 2 บางคนที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมบางอย่างจนผ่านการทดสอบขั้น 3 ได้

แต่นั่นมันเป็นเพียงส่วนน้อย

คนส่วนใหญ่ล้วนถูกดีดกระเด็นออกมาจนล้มกลิ้งไม่เป็นท่ากันทั้งนั้น

ด้วยอายุเท่านี้ การจะเป็นผู้ฝึกยุทธขั้น 3 มันยากเกินไป

ที่สำคัญที่สุดคือ เขายอมรับในตัวเธอ

นี่เปรียบเสมือนบุญคุณที่มองเห็นคุณค่าในตัวเธอ เธอจึงไม่อยากให้ซูเซวียนต้องมาขายหน้าต่อหน้าคนมากมาย

“ไม่เป็นไร เธอถอยไปก่อน” ซูเซวียนกล่าวเรียบๆ ก่อนจะวางบัตรแม่เหล็กแล้วกดปุ่มเริ่มทดสอบ

จ้าวซิ่วเหยียนรีบถอยห่างออกไป

แรงกระแทกที่เกิดจากเครื่องนี้รุนแรงมาก

ด้วยระดับผู้ฝึกยุทธขั้น 1 ของเธอ อาจถูกลูกหลงจนล้มได้ง่ายๆ

บรรยากาศรอบข้างเริ่มคึกคักขึ้น ผู้ฝึกยุทธที่มามุงดูมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ

ฝูงชนกลุ่มใหญ่ดึงดูดความสนใจของเซลิน่าและเฉินฝานที่เพิ่งเดินเข้ามาถึง

“มาแล้วๆ อย่าลืมกดอัดวิดีโอล่ะ”

“ฮ่าๆๆ ของดีแบบนี้พลาดได้ไง”

“พวกนายมุงดูอะไรกัน” เฉินฝานเอ่ยถาม

“ก็ดูเอาเองสิ รายการเด็ดประจำวันเลยนะ...”

“ซูเซวียน เดี๋ยวก่อน...”

เซลิน่าและเฉินฝานกำลังจะพุ่งเข้าไปห้าม เพื่อไม่ให้ว่าที่สมาชิกใหม่ของพวกเขาต้องขายหน้ากลางฝูงชน

แต่ไม่ทันเสียแล้ว! เสียงเครื่องจักรดังกระหึ่ม เครื่องรับรองผู้ฝึกยุทธขั้น 3 เริ่มทำงานแล้ว

พลันกระแสลมอันบ้าคลั่งก็พวยพุ่งออกมาจากตัวเครื่อง

พลังวิญญาณภายในร่างของซูเซวียนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

แต่ร่างกายของเขากลับยืนหยัดมั่นคงดุจขุนเขา

ติ๊ง! “การรับรองผ่าน!” บัตรแม่เหล็กเปลี่ยนจากสีทองเป็นสีม่วงในพริบตา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้ฝึกยุทธขั้น 3

ติ๊ง! “ขอแสดงความยินดี คุณคือผู้ฝึกยุทธขั้น 3 ที่อายุน้อยที่สุดในอาณาเขตหัวอวี้!”

ฉับพลัน รอบด้านตกอยู่ในความเงียบสงัด

ชายหนุ่มที่กำลังอัดคลิปอยู่ถึงกับทำโทรศัพท์มือถือร่วงหลุดมือ กระแทกพื้นโลหะจำรูปจนแตกละเอียด

ผู้ฝึกยุทธคนอื่นๆ ต่างพากันอ้าปากค้าง พวกเขาตั้งใจจะมาดูตัวตลก

แต่กลับกลายเป็นว่าพวกเขาถูกตัวตลกตบหน้าเข้าฉาดใหญ่!

ตบจนหน้าชาไปทั้งแถบ!

ชั่วพริบตา ลานฝึกยุทธก็เดือดพล่านขึ้นมา!

“เชี่ย! ฉันหูฝาดไปรึเปล่าวะ ผู้ฝึกยุทธขั้น 3 ที่อายุน้อยที่สุดในหัวอวี้เลยเรอะ?”

“สถิติเดิมมันอายุเท่าไหร่นะ? 22 หรือ 23 ปีนี่แหละ?”

“ไหนว่ากันว่าเขามีพรสวรรค์แค่ระดับ F ไงวะ? โกหกกันชัดๆ! แบบนี้อย่างน้อยก็ต้องระดับ S แล้ว!”

“......”

สายตาของเหล่าผู้ฝึกยุทธที่มองซูเซวียนเปลี่ยนไปทันที โดยเฉพาะ—เซลิน่า!

เซลิน่าแหวกฝูงชนเดินตรงเข้าไปหาซูเซวียนพร้อมรอยยิ้มเจิดจรัส “ฉันเซลิน่า หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างงูหางกระดิ่ง ขอเชิญคุณเข้าร่วมกับเราอย่างจริงใจค่ะ”

ไม่รอให้ซูเซวียนได้ตอบ เธอรีบเสนอเงื่อนไขที่ดีที่สุดของกลุ่มตนเองทันที “สัญญา 5 ปี แลกกับทักษะยุทธ์ประเภทอาวุธระดับ D, สัญญา 7 ปี แลกกับทักษะยุทธ์ประเภทอาวุธระดับ C, และสัญญา 15 ปี แลกกับทักษะยุทธ์ระดับ B!”

“เงินเดือนให้เรตสูงสุดของผู้ฝึกยุทธขั้น 3 ส่วนแบ่งโบนัสปลายปีบวกเพิ่มอีก 20% พร้อมการันตีประเมินผลงานเกรด A+!”

“อะไรนะ? ข้อเสนอแบบนี้ก็กล้าให้เหรอ?” ผู้ฝึกยุทธรอบข้างได้ยินแล้วถึงกับตาลุกวาว

เฉินฝานรีบดึงแขนเซลิน่าไว้แล้วกระซิบเตือน “หัวหน้าครับ... ถ้าให้เงื่อนไขแบบนี้ สมาชิกคนอื่นอาจจะ...”

ปกติแล้วหัวหน้าของเขาไม่ค่อยใส่ใจเรื่องการบริหารจัดการสักเท่าไหร่

ข้อเสนอนี้มันมากเกินไปจริงๆ ระยะเวลาสัญญาของทุกระดับลดลงไปตั้ง 30%

ที่สำคัญที่สุดคือส่วนแบ่งโบนัสปลายปี รางวัลระดับนี้ถือว่าสูงมากแล้ว เพราะระดับสูงสุดคือเกรด S ซึ่งปกติจะมีแค่หัวหน้ากลุ่ม รองหัวหน้า และสมาชิกระดับสูงเท่านั้นที่จะได้

หากเปิดเงื่อนไขแบบนี้ออกมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่ากลุ่มทหารรับจ้างงูหางกระดิ่งต้องวงแตกแน่

เหตุผลง่ายนิดเดียว ทุกคนต่างก็เป็นผู้ฝึกยุทธขั้น 3 เหมือนกัน แล้วทำไมแกถึงได้ค่าตอบแทนสูงกว่าพวกเราล่ะ?

ซูเซวียนเพียงยิ้มแล้วส่ายหน้า ก่อนจะเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ลงทะเบียนทหารรับจ้างทันที เขาไม่ได้สนใจจะเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างอื่นเลยแม้แต่น้อย

จะให้ไปต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายที่ไหนก็ได้ แต่ให้ไปเป็นลูกจ้างคนอื่นน่ะเหรอ... ไม่เอาด้วยหรอก

เซลิน่าเห็นท่าทีเช่นนั้นก็นึกว่าซูเซวียนยังโกรธเรื่องก่อนหน้านี้อยู่ จึงรีบพูดเสริม “เดี๋ยวก่อนสิ กลุ่มของเรายังมีสวัสดิการลับด้วยนะ~”

ซูเซวียนไม่ได้สนใจ แต่ก็ไม่อยากสร้างศัตรูกับหัวหน้ากลุ่มสาวสวยชาวต่างชาติคนนี้ต่อหน้าสาธารณชน

มีมิตรเพิ่มหนึ่งคนย่อมดีกว่ามีศัตรูเพิ่มหนึ่งคน

ยิ่งไปกว่านั้น ข้างกายสาวงามมักมีเรื่องยุ่งยากตามมาเสมอ

เขาจึงถามไปพลางเดินไปพลาง “หืม? สวัสดิการอะไรครับ”

เซลิน่าดีใจ คิดว่ายังมีหวัง

เมื่อเห็นว่าซูเซวียนทั้งหนุ่มแน่นและหล่อเหลา เธอจึงรีบขยับเข้าไปใกล้ แอ่นอกอวบอิ่มของตนขึ้นเล็กน้อย แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงแฝงนัย “กลุ่มเรา... มีบริการนวดรอบดึกให้ด้วยนะ”

ซูเซวียน: “???”

เฉินฝาน: “??????”