ตอนที่ 23 : หีบสมบัติทองแดง เทคนิคการเก็บรวบรวมที่ค้นพบใหม่

ตอนที่ 23 : หีบสมบัติทองแดง เทคนิคการเก็บรวบรวมที่ค้นพบใหม่

ซูหยวนมั่นใจว่านี่ไม่ใช่ภาพหลอนและเขาไม่ได้ตาฝาด

เมื่อครู่นี้ เขามั่นใจ 100% ว่าหุ่นไล่กาเหล่านั้นหันหน้าเข้าหาทุ่งนา โดยหันหลังให้กับบ้านพัก

แต่ตอนนี้ ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่นาทีที่เขาอ่านไดอารี่จบ หุ่นไล่กาทุกตัวที่เขามองเห็นในทุ่งและรอบตัวบ้านได้หันกลับมาพร้อมเพรียงกัน

หัวกระสอบป่านที่ติดรูปถ่ายของพวกมัน ตอนนี้เล็งตรงมาที่บ้านพัก เล็งมาที่หน้าต่างห้องทำงานชั้นสองที่เขาอยู่เป๊ะๆ!

ใบหน้าเด็กยิ้มแย้มที่ควรจะดูไร้เดียงสาและสดใส กลับแผ่รังสีความแปลกประหลาดและน่าขนลุกออกมาอย่างบอกไม่ถูกภายใต้แสงสุดท้ายของวัน

ซูหยวนรู้สึกเย็นวาบตั้งแต่กระดูกก้นกบขึ้นไปจนถึงท้ายทอย ขนลุกซู่ไปทั้งตัวในทันที

แม้จะรู้ว่าพวกมันเป็นสิ่งไม่มีชีวิต เป็นมอนสเตอร์ที่ล่าเหยื่อด้วยเสียง แต่ใครบ้างจะไม่รู้สึกหวั่นไหวเมื่อถูก 'จ้องมอง' โดยใบหน้ายิ้มแย้มนับสิบหรือนับร้อยที่หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ?

"ไม่น่าจะใช่การมองเห็น แต่น่าจะเป็นเพราะพวกมันได้ยินความเคลื่อนไหวและแค่สัมผัสตำแหน่งของฉันได้"

ซูหยวนสูดหายใจเข้าลึกๆ บังคับตัวเองให้ละสายตาและเลิกจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง

ข้อมูลระบุชัดเจน : พวกมันหลับไหลในตอนกลางวันและตื่นขึ้นเฉพาะในตอนกลางคืน

ซูหยวนคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว

การเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์พวกนี้ในคืนนี้เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

เขาจะยอมทิ้งชานชาลานี้ไปเฉยๆ เพราะความกลัวไม่ได้

อาหารกระป๋องในบ้านพักเป็นแค่น้ำจิ้ม รางวัลที่แท้จริงอยู่ในโรงนา! เครื่องจักรการเกษตรพวกนั้นคือเหล็กที่จำเป็นอย่างยิ่งในการอัปเกรดรถไฟ!

ของที่ได้มาตอนนี้ยังห่างไกลจากคำว่าพอ

สายตาของซูหยวนกวาดไปทั่วห้อง ในที่สุดก็ไปหยุดที่ชั้นหนังสือขนาดมหึมาที่กินพื้นที่เต็มผนัง

ชั้นหนังสืออัดแน่นไปด้วยหนังสือปกแข็งหลากหลายประเภท ส่วนใหญ่เกี่ยวกับเกษตรกรรม การซ่อมเครื่องจักร และวรรณกรรมคลาสสิกบางเล่ม ดูปกติมาก

แต่ค่าการรับรู้ 100 แต้มของซูหยวนจับความผิดปกติบางอย่างได้

บนชั้นที่สามจากขวา มีคัมภีร์ไบเบิลเล่มหนาอยู่เล่มหนึ่ง มันถูกเสียบเข้าไปตื้นกว่าหนังสือเล่มข้างๆ ไม่กี่มิลลิเมตร

"มีพิรุธ!"

ซูหยวนเดินไปที่ชั้นหนังสือและดึงคัมภีร์ไบเบิลเล่มนั้นออกมา

หนังสือเป็นของจริง กระดาษเหลืองกรอบ และยังมีรอยขีดเขียนบันทึกอยู่ด้วย

แต่ทันทีที่ดึงหนังสือออกมา ซูหยวนก็เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างหลังทันที

ไม่ใช่ผนัง แต่เป็นปุ่มโลหะที่ดูเหมือนกลไกของตู้เซฟเก่าๆ

ซูหยวนหัวเราะในลำคอ

"มีประตูลับจริงๆ ด้วย ตาแก่โรคจิตนี่ลูกเล่นเยอะชะมัด"

เขาลองจับปุ่มแล้วหมุนตามเข็มนาฬิกา

ไม่มีปฏิกิริยา

เขาลองหมุนทวนเข็มนาฬิกา

"กริ๊ก!"

เสียงกลไกดังกรุบกริบชัดเจน และชั้นหนังสือขนาดมหึมาทั้งชั้นก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นค่อยๆ หมุนเข้าด้านใน เผยให้เห็นทางเข้ามืดสนิทที่กว้างพอให้คนเดียวเดินผ่าน

อากาศเย็นชื้นผสมกลิ่นสนิมพุ่งออกมาจากทางเข้า

ซูหยวนชะโงกหน้าเข้าไปดูและพบว่าหลังชั้นหนังสือไม่ใช่ห้องลับ แต่เป็นบันไดวนแนวดิ่งทอดลงไปสู่ความมืดมิดไร้ก้นบึ้ง

นี่คงเป็นทางลงไปสู่ห้องใต้ดิน

ห้องใต้ดินที่ถูกล็อกซึ่งระบุไว้ในข้อมูลที่สี่

ขณะที่ซูหยวนกำลังลังเลว่าจะลงไปดูดีไหม เสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนก็ลอยขึ้นมาจากความมืดเบื้องล่าง

"แกรก... แกรก-แกรก..."

เสียงลากโซ่!

เสียงนั้นหนักแน่นและมีจังหวะจะโคน ดังขึ้นทีละครั้ง ราวกับมีบางสิ่งขนาดมหึมาถูกล่ามโซ่และกำลังเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ อยู่ข้างล่าง

ซูหยวน : "..."

วินาทีที่ได้ยินเสียง เขาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว หมุนกลไกกลับทันที ปิดชั้นหนังสือช้าๆ จนกลับสู่สภาพเดิม

เขาเอาคัมภีร์ไบเบิลเสียบกลับที่เดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ข้อมูลลับเตือนแล้วว่าข้างในมีอันตรายใหญ่หลวง เขาไม่ใช่คนโง่ ทางที่ดีอย่าเพิ่งไปแหย่อะไรก็ตามที่อยู่ข้างล่างนั่นตอนนี้ดีกว่า

ไม่นาน ซูหยวนก็สัมผัสได้ถึงสลักเล็กๆ ที่ไม่สะดุดตาด้านในคานใต้โต๊ะทำงาน

เขากดลงไปแรงๆ

"ปึก"

แผ่นไม้ที่พรางตัวไว้อย่างแนบเนียนดีดตัวออกมา เผยให้เห็นช่องเก็บของลับ

และในช่องนั้น กล่องที่เปล่งแสงสีทองแดงวางสงบนิ่งอยู่

【ตรวจพบ 'หีบสมบัติทองแดง' ต้องการเปิดหรือไม่?】

"หีบสมบัติอีกแล้ว แถมเป็นทองแดง ระดับสูงกว่าหีบไม้ด้วย!"

ใบหน้าของซูหยวนสว่างไสวด้วยความยินดีทันที และเขาสั่งการในใจอย่างเงียบเชียบ

"เปิด!"

เมื่อซูหยวนยืนยันความตั้งใจ ลวดลายโบราณที่สลักบนผิวหีบทองแดงก็สว่างวาบขึ้นทันที แสงนั้นเจิดจ้ากว่าตอนเปิดหีบสมบัติไม้ก่อนหน้านี้มาก

ฝาดีดเปิดออกอัตโนมัติพร้อมเสียง 'แกร๊ก'

คราวนี้มีของลอยออกมาจากหีบเพียงสามอย่าง : เหรียญรถไฟ อาหาร และไอเทมพิเศษหนึ่งชิ้น

【ยินดีด้วย ท่านได้รับ 'เหรียญรถไฟ' x5!】

【ยินดีด้วย ท่านได้รับ 'ขนมปังดำถั่ว' x20!】

【ยินดีด้วย ท่านได้รับ 'ไม้กางเขนมิธริล' x1!】

นอกจากเหรียญรถไฟแล้ว ยังมีขนมปังดำอีกยี่สิบก้อน

ขนมปังพวกนี้ดูเหมือนก้อนอิฐ สีดำและแข็ง หน้าตาดูแย่มาก มีการผสมถั่วเล็กน้อยในขั้นตอนการผลิต ดังนั้นอย่างน้อยในแง่ของโภชนาการและความอิ่มท้อง มันก็น่าเชื่อถือได้

ซูหยวนหยิบขึ้นมาดมก้อนหนึ่ง มีกลิ่นเปรี้ยวจางๆ รสชาติคงรับประกันไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็เป็นอาหารหลักที่ทำให้อิ่มท้อง ซึ่งเขาสามารถกินคู่กับสตูว์เนื้อกระป๋องในภายหลังได้

ที่สำคัญที่สุดคือของสิ่งนี้มีปริมาณมากและทำให้อิ่ม ซึ่งช่วยลดความกังวลเรื่องอาหารของเขาไปได้มากโข

ส่วนเหรียญรถไฟ ได้แค่ 5 เหรียญเองเหรอ?

แต่ซูหยวนยิ้ม ตราบใดที่เขาล่อวิญญาณพิทักษ์ทรัพย์ออกมาได้ 5 เหรียญก็ถือว่าพอแล้ว บอกมาสิว่าคุ้มไหมล่ะ

เขากวาดเหรียญรถไฟและขนมปังดำลงในพื้นที่เก็บของรวดเดียว สายตาของเขาไปหยุดที่ไอเทมชิ้นสุดท้ายในที่สุด

มันคือไม้กางเขนขนาดเท่าฝ่ามือ ตีขึ้นรูปจากโลหะสีเงินขาวที่ไม่รู้จักทั้งชิ้น รูปทรงโบราณ และภายใต้แสงสลัว มีรัศมีนวลตาไหลเวียนอยู่บนพื้นผิว

ซูหยวนเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมา

สัมผัสเย็นเล็กน้อย แต่ไม่เย็นยะเยือก ตรงกันข้าม กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและเรียบเนียน

บรรทัดข้อมูลลับที่คุ้นเคยลอยขึ้นมาตรงหน้า

【ชื่อไอเทม : ไม้กางเขนมิธริล】

【คุณภาพ : ประณีต】

【ผลลัพธ์ : นี่คือไม้กางเขนที่ได้รับพรจากพลังลึกลับ เมื่อท่านสวมใส่ การโจมตีทั้งหมดของท่านจะสร้างคุณสมบัติ 'ชำระล้าง' แก่สิ่งมีชีวิตประเภทชั่วร้าย อันเดด และสิ่งลี้ลับ ก่อให้เกิดความเสียหายจากการเผาไหม้เพิ่มเติม】

【หมายเหตุลับ : มิธริลเป็นโลหะเวทมนตร์ที่มีการนำพลังงานได้ดีเยี่ยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการส่งผ่านพลังแห่งแสงและความศักดิ์สิทธิ์ ไม้กางเขนนี้ดูเหมือนจะถูกสวมใส่โดยนักบวชมาเป็นเวลานาน จึงยังคงหลงเหลือพลังแห่งศรัทธาที่บริสุทธิ์อยู่】

"เชี่ย! ดาเมจเผาไหม้เพิ่มเติมกับสิ่งมีชีวิตชั่วร้าย?"

ดวงตาของซูหยวนสว่างวาบทันทีหลังจากอ่านคำอธิบาย

ของสิ่งนี้สร้างมาเพื่อเขาชัดๆ!

ไอ้พวกหุ่นไล่กาข้างนอกนั่นไม่ใช่ 'สิ่งมีชีวิตประเภทชั่วร้าย อันเดด และสิ่งลี้ลับ' ตามตำราหรอกเหรอ?

ข้อมูลระบุว่าความต้านทานทางกายภาพของพวกมันสูงมาก แต่แกนกลางกลัวไฟ

เดิมทีซูหยวนวางแผนจะทำคบเพลิงง่ายๆ จากสาหร่ายน้ำมันหนักและเศษผ้า หรือไม่ก็ใช้กระสุนปืนลูกซองที่มีค่าจัดการพวกมัน

ตอนนี้ ด้วยไม้กางเขนมิธริลนี้ ทุกอย่างง่ายขึ้นมาก

"ไม่คิดว่าจะดรอปอุปกรณ์สวมใส่ สมกับที่มาจากหีบสมบัติทองแดงจริงๆ!"

ซูหยวนลูบไล้ไม้กางเขนบนหน้าอกอย่างรักใคร่ ดีใจสุดๆ ในใจ

จู่ๆ เขาก็นึกถึงหีบสมบัติไม้ที่เขาเปิดที่วนอุทยานป่าไม้

ตอนนั้น เขาได้ไม้จับงูกับถุงหนังงู ซึ่งเข้ากันได้ดีกับงูพิษที่มีอยู่มากมายในดันเจี้ยน

และครั้งนี้ เขาได้ไม้กางเขนมิธริลที่มีผลเฉพาะทางกับสิ่งมีชีวิตชั่วร้าย ซึ่งเข้ากันได้ดีกับหุ่นไล่กาในดันเจี้ยน

ข้อสันนิษฐานที่กล้าหาญก่อตัวขึ้นในหัวของเขา

"เป็นไปได้ไหม... ว่าไอเทมสำคัญที่ดรอปจากหีบสมบัติลับในดันเจี้ยนแต่ละสถานี ล้วนเกี่ยวข้องกับมอนสเตอร์หรือสภาพแวดล้อมของดันเจี้ยนนั้นๆ?"

ยิ่งซูหยวนคิด ความเป็นไปได้นี้ก็ยิ่งดูสมเหตุสมผล

ตราบใดที่เขาหาหีบสมบัติเจอ เขาก็จะได้ไอเทมที่ทรงพลังและตรงจุด ช่วยลดความยากในการเคลียร์ดันเจี้ยนลงได้อย่างมหาศาล!

นอกจากบ้านสองชั้นที่นี่แล้ว ยังมีโรงนา และห้องใต้ดินที่ยังไม่ได้สำรวจ ดันเจี้ยนนี้ต้องมีหีบสมบัติมากกว่าหนึ่งใบแน่ๆ ขนาดวนอุทยานป่าไม้ยังมีตั้งสองใบ

"ดูเหมือนว่าทุกสถานีน่าจะมีไอเทมช่วยเคลียร์เฉพาะทางซ่อนอยู่ นอกจากการรวบรวมเสบียงที่จำเป็นแล้ว การหาหีบสมบัติถือเป็นไฟลต์บังคับ!"

สงบสติอารมณ์ที่ตื่นเต้นลง ซูหยวนหันกลับไปมองหีบสมบัติทองแดงที่ว่างเปล่า

【หีบสมบัติทองแดง : พื้นที่เก็บของ 15 ช่อง】

"สิบห้าช่อง! สามเท่าของหีบสมบัติไม้!"

ซูหยวนประหลาดใจอีกครั้ง

หีบสมบัติไม้มีพื้นที่แค่ 5 ช่อง แม้จะจุของได้พอสมควร แต่ก็ยังจำกัดอยู่บ้าง โดยเฉพาะเมื่อต้องจัดการกับเสบียงอย่างอาหารกระป๋องที่มีหลายชนิดและปริมาณมาก มันเต็มเร็วมาก

ตอนนี้ ด้วยหีบสมบัติทองแดง 15 ช่อง ความจุในการเก็บของของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า!

แบบนี้ช่วยให้ทุกอย่างง่ายขึ้นเยอะ

ซูหยวนลุกขึ้นยืนและมองไปรอบๆ

โต๊ะทำงาน ชั้นหนังสือ โคมไฟ เก้าอี้... ในสถานะก่อนหน้านี้ ของพวกนี้เป็นแค่ 'ฉากหลัง' ที่ไร้ประโยชน์

แต่ตอนนี้ อะไรที่เอาไปได้ เขาจะไม่ปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด!

ซูหยวนเดินไปที่โต๊ะทำงานไม้โอ๊คหนักอึ้งเป็นอันดับแรก เปิดหีบสมบัติ และลองดูว่าจะเก็บมันเข้าไปทั้งอย่างนั้นได้ไหม

น่าเสียดาย มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นด้านบน

【แจ้งเตือน : ปริมาตรของไอเทมเป้าหมายใหญ่เกินไป ไม่สามารถเก็บได้โดยตรง โปรดแยกชิ้นส่วนก่อน】

"ตามคาด ใช้บั๊กไม่ได้แฮะ"

ซูหยวนเบ้ปาก แต่นี่ก็อยู่ในความคาดหมาย

เขาหยิบขวานขึ้นมาและจามลงไปที่ขาโต๊ะข้างหนึ่งเต็มแรง

"แครก!"

ข้อความแจ้งเตือนดังขึ้นทันที

【เก็บเป็นไม้ดิบหรือบีบอัดเป็นหน่วยไม้มาตรฐาน?】

ซูหยวนชะงักไปชั่วครู่ แล้วเลือกบีบอัดเป็นหน่วยไม้มาตรฐาน

ขี้เลื่อยปลิวว่อน และมุมหนึ่งของโต๊ะหายไป ซูหยวนตระหนักได้ถึงบางอย่าง และเมื่อเปิดหีบสมบัติ ก็พบว่าไม้ถูกบีบอัดและรวบรวมเป็น 1 หน่วยโดยอัตโนมัติ

ไม้ 1 กิโลกรัมเท่ากับ 1 หน่วย

แต่ละช่องสามารถเก็บไม้ได้สูงสุด 99 กิโลกรัม หมายความว่าหีบสมบัติทองแดงใบนี้สามารถเก็บไม้ได้สูงสุด 1485 กิโลกรัม หรือ 1485 หน่วย

"เข้าใจแล้ว ไม้ต่างจากเหล็ก ของพวกนี้ใช้วิธีเก็บแบบนี้ได้ รู้อยู่แล้วว่าพึ่งพาแต่แกนพลังงานไม่ได้ ถ้าให้เจ้าไฟน้อยไป มันคงเผาทิ้งหมด!"

ผู้เล่นช่วงต้นเกมหลายคนทำเพียงแค่แบกไม้กลับไปที่รถไฟและเก็บโดยใช้ระบบจัดเก็บในตัวรถไฟ แล้วถึงจะเห็นข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

ในความเป็นจริง ตราบใดที่คุณมีไอเทมที่สามารถเก็บของได้ คุณก็สามารถทำแบบนี้ได้

ด้วยการค้นพบนี้ ซูหยวนจึงเหวี่ยงขวานอีกนับสิบครั้ง รื้อโต๊ะทำงานไม้โอ๊คจนเกลี้ยง ได้ไม้มาทั้งหมด 25 หน่วย

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ความลับ มีความเป็นไปได้สูงมากที่หลังจากผ่านช่วงปรับตัวไปสักพัก ราคาไม้จะตกลงอย่างมากเมื่อพวกเขาไปถึงสถานีที่สองและสาม

เมื่อตระหนักได้ดังนี้ ซูหยวนจึงเก็บไม้มาเพียงเล็กน้อยและตัดสินใจไม่เสียเวลาอีก เขากระโดดออกทางหน้าต่างและมุ่งตรงไปยังโรงนาของฟาร์ม

"เป้าหมายหลักยังต้องเป็นการหาเหล็ก!"