บทที่ 30 - ฉู่โย่วเวย

บทที่ 30 - ฉู่โย่วเวย

"ฮ่าๆๆ เพื่อนร่วมทีมของฉันพอสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของโล่หินหลังจากที่ฉันอัปเลเวล พวกเขาก็อึ้งกันไปเลยทุกคน! แต่ก่อนฉันต้องขอร้องให้พวกเขาพาลงดันเจี้ยน เดี๋ยวนี้กลับกันกลายเป็นพวกเขาต้องมาขอร้องฉันแทน! ถ้าไม่มีฉันนะ! สถานที่อันตรายหลายแห่งพวกเขาก็ไม่กล้าไปกันหรอก!"

หลังจากขึ้นมาบนยานนาวา ซูเสี่ยวเสี่ยวที่ตอนแรกยังเกร็งๆ ก็ผ่อนคลายลงทันที

เหมือนปลดล็อกสกิลช่างจ้อ

เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสองวันนี้อย่างออกรส

หลังจากนวดไป ค่าสถานะของเธอก็พุ่งกระฉูด สภาพร่างกายก็เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น

พลังต่อสู้โดยรวมเพิ่มขึ้นอย่างมาก

แถมสกิลป้องกันยังแกร่งขึ้นเป็นกอง

ตอนนี้กลายเป็นสมาชิกเนื้อหอมที่เหล่าผู้มีอาชีพหน้าใหม่ต่างแย่งตัวกัน

เรื่องนี้ทำให้เธอพึงพอใจมาก จนตัวแทบลอย

ในขณะเดียวกัน ก็ยิ่งรู้สึกขอบคุณฉินเฟิง หรือกระทั่ง... มีความรู้สึกชื่นชมเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน?

เมื่อเทียบกับไม่กี่วันก่อน ในดวงตาคู่สวยของเด็กสาวมีประกายความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายยากเพิ่มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

อู่ชิงฮวนนั่งอยู่ข้างๆ ตลอด แต่ไม่พูดอะไรเลยสักคำ

สีหน้าเรียบเฉย มีเพียงแววตาที่ฉายแววเย็นชา เหมือนก้อนน้ำแข็งก็ไม่ปาน

ถ้าน้าของเธออย่างอู่ไหวเยียนคือก้อนน้ำแข็งก้อนใหญ่

ตัวเธอที่เป็นดาวโรงเรียนอันดับหนึ่งแห่งมัธยมหนานหยางและเศรษฐีนีระดับท็อป ก็คือก้อนน้ำแข็งก้อนเล็ก

เรื่องนี้ทำให้ฉินเฟิงสงสัยมาก

ครอบครัวนี้เย็นชากันหมดแบบนี้ แล้วแม่ของเธอจะเป็นคนยังไง?

คงไม่ใช่ก้อนน้ำแข็งระดับบอสใช่ไหม?

ครอบครัวน้ำแข็ง?

น่าสนใจ!

ฉินเฟิงเริ่มตั้งตารอที่จะได้เห็นหน้าแม่ของอู่ชิงฮวนแล้วสิ

กำลังคิดเพลินๆ จู่ๆ ก็ได้ยินซูเสี่ยวเสี่ยวถามขึ้น

"จริงสิฉินเฟิง ฉันสามารถบอกคนอื่นเรื่องการนวดของนายได้ไหม?"

"หือ?"

บอกเรื่องนวด?

ทั้งโรงเรียนไม่รู้สถานการณ์ของเขาหรือไง?

เพื่อนนักเรียนและอาจารย์ตั้งไม่รู้กี่คนเอาเรื่องเขาไปเม้าท์เป็นของว่างหลังอาหาร หรือถึงขั้นเอาไปเล่าเป็นเรื่องตลก

ตอนนี้ยังมีใครไม่รู้อีกเหรอว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของโรงเรียนปลุกอาชีพหมอนวด?

เห็นฉินเฟิงมองมาอย่างสงสัย ซูเสี่ยวเสี่ยวก็รีบโบกไม้โบกมือ ส่ายหน้าปฏิเสธ

"ฉันหมายถึง บอกเรื่องผลลัพธ์สุดยอดที่ได้จากการนวดของนายน่ะ แบบนี้จะรบกวนนายไหม? จะทำให้นายเดือดร้อนหรือเปล่า?"

ฉินเฟิงหัวเราะ "ไม่หรอก ฉันยังกลุ้มใจอยู่เลยว่าไม่มีลูกค้า"

ตอนนี้เขามีลูกค้าอยู่แค่สามคน

อู่ชิงฮวน ซูเสี่ยวเสี่ยว และอีกคนหนึ่งที่นับได้แต่ก็นับได้ไม่เต็มปาก อย่างน้าอู่ไหวเยียน

สองคนแรกสามารถผูกมัดได้แล้ว

คนหลังเลเวลสูงเกินไป ตอนนี้เขายังผูกมัดไม่ได้

ถอนขนหน้าแข้งไม่ได้

ตอนนี้จำนวนจุดดาราที่เขาควบคุมได้มีสามจุด แต่รอให้เลเวลทะลุสี่สิบ คาดว่าจะได้รับจุดดาราใหม่เพิ่ม

ถึงตอนนั้น มีสี่จุดดาราในมือ แต่ผูกมัดแค่สองคน

อีกสองโควตาที่เหลือปล่อยทิ้งไว้เปล่าๆ

ยิ่งมีเครื่องจักรบำเพ็ญเพียรรูปมนุษย์เยอะเท่าไหร่ ความเร็วในการอัปเลเวลของเขาก็ยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น

ปล่อยว่างไว้แบบนี้ น่าเสียดายแย่

"งั้นฉันแนะนำร้านนวดของนายให้คนอื่นได้ไหม? ก็คือ... ให้พวกเธอมานวดที่ร้านนายบ้าง?"

"ได้สิ"

"อื้มๆ เพื่อนสาวหลายคนถามฉันทั้งนั้นว่าทำยังไงถึงเก่งขึ้น ฉันกลัวจะสร้างปัญหาให้นายเลยไม่ได้บอก"

ซูเสี่ยวเสี่ยวพยักหน้า ตบหน้าอกที่เริ่มมีสัดส่วนของตัวเองเบาๆ "เดี๋ยวฉันจะช่วยโปรโมตให้อย่างดีเลย! ให้ธุรกิจของนายรุ่งเรือง! ร้านนวดคนแน่นจนล้นร้าน!"

"คนแน่นจนล้นร้าน?"

ฉินเฟิงขำไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ คำนี้มันความหมายไม่ค่อยดีมั้ง?

ผลการเรียนวิชาสามัญของซูเสี่ยวเสี่ยวไม่ค่อยดีไม่ใช่เหรอ

ใช้คำผิดความหมายไปหน่อยนะ

ทั้งสองคนคุยกันอย่างถูกคอ บรรยากาศครึกครื้น

โดยไม่สังเกตเลยว่า คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ตัวแทบจะกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งอยู่แล้ว

สีหน้าของอู่ชิงฮวนตอนนี้มืดมนสุดขีด

เธอหรี่ตาลง มือกำหมัดแน่นแล้วคลาย สลับไปมา

เหมือนกำลังขบกรามแน่น

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวต้องพูดแทรก

"ลูกค้ายิ่งเยอะ ไม่ทำให้การฝึกฝนของนายล่าช้าเหรอ? ฉินเฟิง?"

"ไม่นะ"

"ฉันไม่ได้มีเจตนาอื่นนะ แต่แบบนั้นน่าจะใช้พลังงานของนายเยอะไม่ใช่เหรอ?"

"ไม่ต้องห่วง ค่าความอดทนของฉันจะสองพันแล้ว"

สิ้นเสียง ประโยคเดียวทำเอาภายในยานนาวาเงียบกริบ

อู่ชิงฮวนกับซูเสี่ยวเสี่ยวมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

อะไรนะ?

พวกเธอสงสัยว่าหูฝาดไปเองหรือเปล่า

หรือว่าฟังสิ่งที่ฉินเฟิงพูดผิดไป

"ทะ... เท่าไหร่? สองพัน...? จะถึงสองพันแล้ว?"

"ใช่"

"นาย..."

สายตาที่อู่ชิงฮวนมองฉินเฟิงเหมือนกำลังมองสัตว์ประหลาด

ค่าความอดทนของเธอตอนนี้เพิ่งจะสามร้อยกว่าๆ เอง

ค่าสถานะของฉินเฟิงแทบจะเป็นเจ็ดเท่าของเธอ

"ไอ้โรคจิต!"

แอบด่าในใจ

พอนึกถึงเรื่องที่ซูเสี่ยวเสี่ยวจะแนะนำลูกค้าให้ฉินเฟิง อู่ชิงฮวนก็กัดริมฝีปากล่าง ดูท่าทางไม่เต็มใจอย่างยิ่ง

"ฉินเฟิง ฉันเหมานายได้ไหม"

"?"

"ไม่ใช่ ฉันหมายถึง เหมาคิวการนวดของนาย ไม่ใช่... อย่างอื่น..."

อู่ชิงฮวนทัดผมที่ข้างหู

หยิบโทรศัพท์ออกมา

"นายบอกตัวเลขมา ฉันจะสแกนให้"

"เฮ้ย!"

"สำหรับฉัน ฝีมือการนวดของนายคือสมบัติล้ำค่าประเมินราคาไม่ได้ เท่าไหร่ฉันก็ยินดีจ่าย"

ฉินเฟิงชะงัก

สัมผัสได้ถึงสายตาอันร้อนแรงของเธอ จู่ๆ ก็รู้สึกภูมิใจแปลกๆ

แต่...

เขาต้องหาเครื่องจักรบำเพ็ญเพียรมาเพิ่ม

ช่วยเขาตีมอนสเตอร์อัปเลเวล รับค่าประสบการณ์ เพิ่มแต้มวิถีชีพจร

สิ่งเหล่านี้เงินพันธมิตรซื้อไม่ได้

"ไม่ต้องหรอก เงินเธอไม่ได้เสกมาได้ง่ายๆ อีกอย่างเธอก็ไม่ต้องนวดนานขนาดนั้น"

"นะ... นี่นายกำลัง... คิดเผื่อฉันอยู่เหรอ?"

"เอ่อ ก็ประมาณนั้นมั้ง"

"งั้นก็ได้ ฉันเชื่อฟังนาย"

แม้จะไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้คืออะไร แต่ฉินเฟิงเหมือนจะรู้สึกได้ว่าไอเย็นบนตัวอู่ชิงฮวนค่อยๆ จางหายไปอย่างเงียบเชียบ

มุมปากเธอยกขึ้น ดูเหมือนจะอารมณ์ดีขึ้นมาทันตา

เจ๊คนนี้เป็นอะไรของเขา?

ช่างเถอะ ตอนนี้ที่สำคัญคือถามซูเสี่ยวเสี่ยวว่ามีลูกค้าเกรดดีๆ แนะนำไหม

"เสี่ยวเสี่ยว ในเพื่อนร่วมทีมที่เธอเคยลงดันเจี้ยนด้วย มีใครที่มีพรสวรรค์เข้าตาบ้างไหม?"

"พรสวรรค์เข้าตา?" ซูเสี่ยวเสี่ยวครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะถามหยั่งเชิง "หมายถึงแบบไหนล่ะ? ถ้าหมายถึงระดับเดียวกับนายหรือชิงฮวน บอกเลยว่าไม่มีสักคน พวกนายสองคนมันปีศาจ!"

"ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก เอาแค่พอใช้ได้ก็พอ"

"พอใช้ได้..."

ซูเสี่ยวเสี่ยวเกาหัว ทำหน้าแปลกๆ

ทีมที่เธอเข้าร่วม พลังต่อสู้โดยรวมไม่ค่อยแข็งแกร่งนัก ล้วนเป็นเด็กผู้หญิง อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน

ในกลุ่มนั้น พรสวรรค์ของเธออาจจะถือว่าดีที่สุดแล้ว

คนอื่นๆ พรสวรรค์ก็งั้นๆ แต่ขยันมาก

พรสวรรค์... พรสวรรค์...

ทันใดนั้น ซูเสี่ยวเสี่ยวตาวาวโรจน์ เหมือนนึกถึงใครบางคนขึ้นมาได้

"พูดถึงพรสวรรค์ดี เหมือนจะมีอยู่คนหนึ่งจริงๆ! พรสวรรค์ของพี่เขาน่ากลัวมาก! เหนือกว่าฉันเยอะเลย! เผลอๆ จะ..."

"เผลอๆ จะน่ากลัวกว่านายกับชิงฮวนอีก! พรสวรรค์ระดับท้าทายสวรรค์! ระดับตำนาน!"

ฉินเฟิงยิ่งฟังยิ่งประหลาดใจ

โรงเรียนมัธยมหนานหยางที่หนึ่ง... มีคนแบบนี้อยู่ด้วยเหรอ?

ไม่สิ อย่าว่าแต่โรงเรียนหนานหยางที่หนึ่งเลย

ต่อให้ทั้งเมืองหนานหยาง ก็ไม่น่าจะมีคนแบบนี้มั้ง

คนที่มีพรสวรรค์ดีกว่าเขาและอู่ชิงฮวน โรงเรียนมัธยมชั้นนำอื่นๆ ในหนานหยางมีคนแบบนี้ด้วยเหรอ?

เขาอยากรู้มากว่าคนที่ซูเสี่ยวเสี่ยวพูดถึงคือใคร

คาดหวังสุดๆ

ตอนแรกซูเสี่ยวเสี่ยวดูตื่นเต้น แต่ไม่นานก็ส่ายหน้าถอนหายใจ

"แต่ว่า... สถานการณ์ของรุ่นพี่คนนั้นพิเศษเกินไป เหมือนจะนวดไม่ได้มั้ง"

"พิเศษ? พิเศษยังไง? เล่ามาสิ ฉันอยากฟัง"

"ก็คนเมื่อปีที่แล้วไง ฉินเฟิงนายก็น่าจะรู้นะ รุ่นพี่อัจฉริยะคนนั้น ฉู่โย่วเวย ที่ปลุกอาชีพต่อสู้ระดับท็อป: จอมราชันย์กู่พิษพันชนิด..."

[จบแล้ว]