บทที่ 17 - ให้ผมนวดให้ไหม

บทที่ 17 - ให้ผมนวดให้ไหม

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!

พลังธาตุสายฟ้าอันบ้าคลั่งระเบิดออกในชั่วพริบตา ประกายไฟสายฟ้าเต้นเร่า ก่อตัวเป็นมังกรสายฟ้าเลือนรางหลายตัว

เจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์นภาหลายคนตกใจกับภาพตรงหน้า

ลูกทีมรีบถอยร่น ส่วนหัวหน้าทีมรีบตั้งการ์ดป้องกัน

มีเพียงอู่ไหวเยียนที่จ้องเขม็งไปที่คนผู้นั้นด้วยสายตาเย็นชา

"ฝีมือไม่เลว!"

เธอลงมือทีเผลอด้วยความเร็วสูง แต่ไอ้หนุ่มนี่กลับตอบสนองได้ทัน แถมยังระเบิดพลังสายฟ้าสวนกลับมาได้รุนแรงขนาดนี้

เขากลายร่างเป็นสายฟ้าแลบหนีไปไกล ลื่นเป็นปลาไหล! หนีรอดจากเงื้อมมือเธอไปได้!

ถ้าบอกว่านี่คือฝีมือของเด็กมัธยมปลาย มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่เชื่อ!

เมื่อกี้เธอรู้สึกทะแม่งๆ ตั้งแต่แรกแล้ว พอเห็นหน้าเด็กหนุ่มคนนี้ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

แปลกเกินไป ค่าพลังของเขาหลุดโลกเกินไป

นี่ไม่ใช่ตัวเลขที่เด็กมัธยมเพิ่งปลุกพลังจะมีได้แน่นอน

จริงอยู่ นักเรียนบางคนที่ปลุกพลังอาชีพสายต่อสู้ระดับเทพ พอลงดันเจี้ยนฆ่ามอนสเตอร์ เลเวลจะพุ่งไวมาก

แต่ไม่มีทางที่ใครจะอัปค่าสถานะมาถึงระดับนี้ได้ในเวลาสั้นๆ แค่นี้!

ดังนั้น! เขาไม่ปกติ! ตัวตนของเขาต้องมีเบื้องหลัง!

"คุณน้า นี่เพื่อนหนูเอง ฉินเฟิงที่สอบได้ที่หนึ่งของรุ่นไง!"

อู่ชิงฮวนที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รีบมองไปที่อู่ไหวเยียนด้วยความตื่นตระหนก

"ฉินเฟิง? ถ้าจำไม่ผิด อัจฉริยะของโรงเรียนมัธยมที่หนึ่งคนนั้นปลุกพลังได้อาชีพหมอนวดที่ไม่มีพลังต่อสู้ไม่ใช่เหรอ เรื่องนี้ทำเอาหลายคนผิดหวัง ในหน่วยพิทักษ์นภาก็คุยกันเรื่องนี้ แล้วตอนนี้... หมอนวดคนหนึ่ง จะมีพลังต่อสู้แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง"

"เอ่อ..."

อู่ชิงฮวนพูดไม่ออก

นั่นสิ เมื่อกี้ในดันเจี้ยนสถานการณ์มันฉุกเฉิน เธอเลยไม่ทันได้คิดอะไรมาก

พอมาคิดดูตอนนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งแปลก

หมอนวด ทำไมถึงเก่งขนาดนี้

ต่อให้อาชีพของฉินเฟิงจะต่างจากหมอนวดทั่วไป แต่อาชีพสายดำรงชีพ มีพลังรบระดับปีศาจแบบนี้มันก็ผิดปกติไม่ใช่เหรอ

มันขัดกับสามัญสำนึกชัดๆ

ยังมีอีกจุดที่อู่ไหวเยียนไม่ได้พูดออกมา

นั่นคือไอ้หนุ่มนี่ไม่ได้แค่ค่าสถานะผิดปกติ สกิลธาตุบนตัวเขาก็แปลกประหลาด

เต็มไปด้วยพลังธาตุสายฟ้า คล้ายกับสภาพของอู่ชิงฮวนมาก

สถานการณ์ตอนนี้มีความเป็นไปได้สองทาง

หนึ่ง ฉินเฟิงเป็นผู้มีอาชีพลัทธิมาร แถมยังเป็นระดับหัวกะทิที่พวกเบื้องบนลัทธิมารฟูมฟักมาอย่างดี ซ่อนตัวได้เนียนกริบ

สอง ฉินเฟิงเป็นอัจฉริยะ อาชีพที่ปลุกได้ไม่ใช่หมอนวดธรรมดา แต่เป็นอาชีพระดับท็อปที่เพิ่มพลังต่อสู้ได้

แต่ไม่ว่าจะเป็นความเป็นไปได้ไหน เธอก็ต้องคุมตัวเขาไปสอบสวนด้วยตัวเอง!

"สยบ!"

เธอมองไปที่เด็กหนุ่มที่อยู่ไกลออกไป แล้วเปล่งเสียงเบาๆ

สิ้นเสียง พลังแห่งกฎมิติก็สำแดงเดช

ฉินเฟิงที่มีพลังสายฟ้าห่อหุ้มตัวถูกตรึงร่างไว้ในทันที

อู่ไหวเยียนวูบมาปรากฏตัวข้างกายเด็กหนุ่ม คว้าคอเสื้อด้านหลังของเขา แล้วพูดเสียงเรียบ

"พวกนายพานักเรียนคนอื่นกลับไป ส่วนไอ้หนุ่มนี่... ฉันจะพาไปสำนักงานใหญ่ด้วยตัวเอง"

......

ความต่างของเลเวลอาจชดเชยได้ด้วยปัจจัยภายนอกบางอย่าง

เช่น สกิล ไอเท็ม หรือการแพ้ทางชนะทางของอาชีพ

แต่... ถ้าเลเวลห่างกันเกินไป การขัดขืนใดๆ ก็ไร้ความหมาย

ยอมจำนนแต่โดยดีเถอะ

นี่คือสัจธรรมที่ฉินเฟิงเพิ่งบรรลุเมื่อกี้

เลเวลของอู่ไหวเยียนสูงเกินไป

ในฐานะหัวหน้าทีมระดับสูงของหน่วยพิทักษ์นภา เลเวลของเธอทิ้งห่างเขาไม่เห็นฝุ่น

แม้เขาจะตอบสนองทันตอนเธอลงมือ และเปิดใช้วังวนดาราอัสนีบาตสวนกลับทันที

แต่ถึงอย่างนั้นก็ไร้ผล

ทำได้แค่หลบการจับกุมครั้งแรกของเธอไปได้อย่างทุลักทุเล

พอครั้งที่สอง เธอใช้สกิลใส่ตรงๆ เขาก็หมดทางสู้

โดนเธอกดดันจนอยู่หมัด

ณ ขณะนี้ ทั้งสองคนลอยอยู่บนฟ้าสูงร้อยเมตร

ร่างกายของเขาถูกพันธนาการด้วยพลังแห่งกฎมิติที่มองไม่เห็น

ถูกเธอหิ้วคอเสื้อ ห้อยต่องแต่งบินไปบนฟ้า

"อย่าคิดตุกติก"

เหมือนจะสัมผัสได้ว่าฉินเฟิงกำลังมองเธออยู่ อู่ไหวเยียนพูดเสียงเรียบ

บุคลิกของเธอคล้ายกับอู่ชิงฮวน คือมีความสวยเริ่ดเชิดหยิ่งที่ทำให้คนไม่กล้าเข้าใกล้

แต่เพราะหุ่นที่สะบึมกว่า ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจนกว่า

ทำให้เธอดูน่าค้นหาและเย้ายวนใจในแบบผู้ใหญ่กว่า

"ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอมีคำถามเยอะแยะ ไม่ต้องรีบ เดี๋ยวไปถึงแล้วฉันจะให้เธอพูดจนพอใจ"

เสียงของเธอแหบพร่านิดๆ

เย็นชาแต่มีเสน่ห์

อู่ไหวเยียนคิดว่าฉินเฟิงคงจะแก้ตัวอะไรบ้าง

แต่ผิดคาด เขาพูดขึ้นว่า "คุณปวดไหล่ปวดหลังมานานหลายปีแล้วใช่ไหมครับ"

"หือ?"

อู่ไหวเยียนได้ยินแบบนั้นก็ชะงัก สมองประมวลผลไม่ทัน

จากนั้นก็ค่อยๆ ขมวดคิ้ว

เธอเหมือนจะนึกอะไรได้ สีหน้าเริ่มไม่สบอารมณ์

เด็กตัวแค่นี้ ในหัวมีแต่เรื่องไม่สมควรคิดแล้วเหรอ

เธอแม้จะความรู้สึกช้าไปบ้าง แต่ในฐานะผู้ใหญ่ ก็พอจะเดาเจตนาของฉินเฟิงออก

นี่คงจะแซวหุ่นเธอสินะ

เพราะความอึ๋มที่มากกว่าชาวบ้าน เลยทำให้ปวดไหล่ปวดหลัง

ก็จริง เธอปวดไหล่มาหลายปีแล้ว ช่วงไหนออกภารกิจเยอะๆ ก็ยิ่งปวดหนัก

"มีเวลาให้ผมช่วยนวดไหมครับ ช่วยบรรเทาได้เยอะเลยนะ"

"......"

อู่ไหวเยียนได้ยินฉินเฟิงพูดอีกประโยค ก็เริ่มสงสัยหูตัวเอง

ไอ้เด็กนี่บ้าไปแล้วเหรอ

พูดจาอะไรออกมา

เธอมองเขาอย่างเหลือเชื่อ ก็พบว่าเขาทำหน้าจริงจังมองมาที่เธอ

อู่ไหวเยียนฟิวส์ขาดในที่สุด

"แก!"

"จริงๆ นะครับ นวดแล้วดีขึ้นเยอะเลย แต่ถ้าจะให้หายขาด อาจจะต้องนวดหลายคอร์สหน่อย ค่อยเป็นค่อยไป วันข้างหน้าแก้ปัญหาได้แน่นอนครับ"

นวด?

นวดหลายคอร์ส?

แถม... วันข้างหน้า?

ไอ้บ้าเอ๊ย!

นี่มันยั่วยวน! ยั่วยวนกันหน้าด้านๆ!

อู่ไหวเยียนมองเขาตาเขียวปั๊ด เริ่มคิดแล้วว่าจะใช้ไอเท็มอะไรมาง้างปากไอ้เด็กลามกนี่ให้พูดความจริงดี

ถ้าประวัติขาวสะอาด เป็นอัจฉริยะจริง ก็แล้วไป

แต่ถ้าเป็นลัทธิมารจริงๆ ล่ะก็...

หึหึ... หึหึหึ...

เตรียมตัวตายได้เลย!

อู่ไหวเยียนไม่พูดพร่ำทำเพลง เร่งความเร็ว หิ้วฉินเฟิงมุ่งหน้าสู่กองบัญชาการหน่วยพิทักษ์นภา

สองร่างพุ่งแหวกอากาศหายลับไป

......

"ชิงฮวน แม่ยุ่งอยู่ มีอะไรเอาไว้แม่กลับไปค่อยคุยกันได้ไหมลูก"

เสียงปลายสายดูเหนื่อยล้า แต่ยังคงความอ่อนโยน

น้ำเสียงมีเสน่ห์ชวนฟัง

ถ้าเป็นเมื่อก่อน อู่ชิงฮวนได้ยินแม่พูดแบบนี้ คงพยักหน้าวางสายอย่างว่าง่าย

แต่วันนี้สถานการณ์ไม่ปกติ

"แม่คะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! เพื่อนหนูโดนคุณน้าจับตัวไป! หนูจะไปช่วยเขา!"

"หือ?"

"ฉินเฟิงโดนคุณน้าจับไปแล้ว! คนที่สอบได้ที่หนึ่งเหนือหนูนั่นแหละ! วันนี้พวกเราไปลงดันเจี้ยนด้วยกัน แล้วก็..."

อู่ชิงฮวนพูดรัวเร็ว เล่าเรื่องเมื่อวานกับวันนี้ให้ฟังรวดเดียวจบ

เธอคิดว่าพอเล่าจบ แม่จะต้องยื่นมือมาช่วยทันที

แต่ผิดคาด ปลายสายเงียบกริบ ผ่านไปนานก็ไม่มีเสียงตอบรับ

"แม่คะ อย่าเงียบสิ!"

"ชิงฮวน แม่รู้ว่าลูกร้อนใจ แต่เรื่องนี้ปล่อยให้คุณน้าจัดการเถอะ ให้มืออาชีพเขาจัดการ ลูกไม่ต้องห่วง กลับบ้านไปพักผ่อนซะ แม่มีธุระต้องทำ... แค่นี้นะ..."

[จบแล้ว]