บทที่ 9 - อู่ชิงฮวนจอมป่วน

บทที่ 9 - อู่ชิงฮวนจอมป่วน

เจ้าลิงบาบูนตัวนั้นมีขนสีแดงเพลิงทั่วตัว นั่งยองๆ อยู่บนต้นไม้

มันจ้องเขม็งมาทางนี้ แววตาอำมหิต ดวงตาสีแดงฉานแผ่รังสีฆ่าฟัน

ราวกับพร้อมจะพุ่งเข้ามาฉีกกระชากพวกเขาทั้งสามคนเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อ

ซูเสี่ยวเสี่ยวเหงื่อท่วมหลังทันที

เธอตื่นตระหนกสุดขีด ในใจกรีดร้องโหยหวน

"คุณพระช่วย..."

ตอนนี้เธอเพิ่งจะเลเวลเก้า ดันมาเจอสัตว์อสูรโหดขนาดนี้

เลเวลสิบเอ็ด

สู้ไม่ได้! สู้ไม่ได้แน่นอน!

"พวกเราน่าจะหลุดเข้ามาในถิ่นของลิงบาบูนตัวนี้ ก็เลยโดนมันเพ่งเล็ง แต่สถานการณ์ตอนนี้ยังพอไหว มันยังไม่เตรียมโจมตี ขอแค่พวกเราไม่ไปยั่วยุมัน ค่อยๆ ถอยหลังไป ก็... เอ๊ะ!"

ซูเสี่ยวเสี่ยวยังพูดไม่ทันจบ จู่ๆ ก็เห็นประกายสายฟ้าแลบผ่านตา

เสียงของเธอกลืนหายไปในลำคอ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงและงุนงง

อู่ชิงฮวนพุ่งออกไปแล้ว

สายฟ้ารวมตัวรอบกาย ประกายไฟฟ้าเต้นเร่าระยิบระยับบนแขนทั้งสองข้าง ร่างทั้งร่างห่อหุ้มด้วยแสงอัสนี พุ่งทะยานออกไปพร้อมเสียงคำรามกึกก้อง

นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ

จบกัน จบกัน! จบเห่แล้ว!

ซูเสี่ยวเสี่ยวไม่กล้าแม้แต่จะมอง ภาพเหตุการณ์ต่อไปผุดขึ้นในสมองของเธอทันที

อู่ชิงฮวนจะถูกลิงบาบูนกระหายเลือดเลเวลสิบเอ็ดตัวนั้นฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!

บางทีเธออาจจะมีไอเท็มป้องกันติดตัว แต่ในดันเจี้ยนทดสอบผู้มีอาชีพ ไอเท็มทุกชนิดจะถูกระงับการใช้งาน!

มันไม่มีประโยชน์!

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!

แสงสายฟ้าสว่างวาบแล้วจางหาย

ในชั่วพริบตาที่เงาแสงนั้นพาดผ่าน ลิงบาบูนกระหายเลือดก็ถูกเจาะทะลุร่าง ก่อนจะแหลกสลายกลายเป็นผุยผง

"เดี๋ยวสิ! นี่มัน..."

ซูเสี่ยวเสี่ยวเอ๋อรับประทานไปแล้ว

เธออ้าปากค้าง ตาถลน

เมื่อกี้เธอเห็นอะไร

อู่ชิงฮวนใช้กระบวนท่าเดียวฆ่าสัตว์อสูรเลเวลสิบเอ็ดตายคาที่?

นี่มันใช่เหรอ

"เธอ... เธอ..."

เธอไม่รู้จะพูดอะไรดี ถึงขั้นไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน

"ไปกันต่อเถอะ"

อู่ชิงฮวนสะบัดมือ ประกายไฟฟ้าที่คลุมตัวอยู่แตกตัวดังเปรี๊ยะๆ ดูคึกคะนองกว่าเดิม

ตัวเธอตอนนี้แผ่ออร่าอันตรายออกมา!

อันตรายกว่าเจ้าลิงบาบูนตัวเมื่อกี้หลายเท่า!

ขายาวเรียวก้าวฉับๆ มุ่งหน้าต่อไป

ซูเสี่ยวเสี่ยวรีบวิ่งตามไป ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักยังคงเขียนแปะด้วยคำว่า 'งงหนักมาก'

ฉินเฟิงที่เดินรั้งท้ายมองดูเงาหลังของเพื่อนสาว พลางครุ่นคิด

"แจ๋วแฮะ"

[เป้าหมายจุดดารา สังหารสัตว์อสูร เลเวล 11 ลิงบาบูนกระหายเลือด ได้รับค่าประสบการณ์ 57 แต้ม]

[ตรวจพบว่าโฮสต์และอู่ชิงฮวนร่วมทีมกันเป็นครั้งแรก การสังหารสัตว์อสูรในดันเจี้ยนครั้งนี้จะกระตุ้นการคูณผลตอบแทนแบบสุ่ม!]

[ตัวคูณค่าประสบการณ์คืนกลับในครั้งนี้: 2 เท่า]

[กำลังดำเนินการคืนค่าประสบการณ์...]

[คืนค่าประสบการณ์ 2 เท่าสำเร็จ! ค่าประสบการณ์ +114!]

[แต้มชีพจร +11.4]

"อู่ชิงฮวนฆ่าศัตรูได้ค่าประสบการณ์ ฉันก็ได้ส่วนแบ่งทวีคูณด้วยเหรอ นี่มันนอนกินชัดๆ!"

ไม่ต้องทำอะไรเลย ค่าประสบการณ์ก็เพิ่มมาเป็นร้อย

แบบนี้สิดี

ช่วงเวลาต่อจากนั้น อู่ชิงฮวนบุกตะลุยอยู่ข้างหน้า

ซูเสี่ยวเสี่ยวตอนแรกยังคอยเติมเกราะหิน เสริมโล่ดินให้เธอตลอด

หลังๆ มาเริ่มชาชิน

ดูเหมือน... จะไม่ต้องแล้วมั้ง...

ตลอดทางคือการเดินหน้าฆ่าเรียบ มอนสเตอร์โผล่หัวมาปุ๊บก็โดนเป่าดับปั๊บ

จนถึงตอนนี้ เธอยังไม่เห็นอู่ชิงฮวนต้องออกแรงรอบสองเลยสักครั้ง

"ฉินเฟิง..."

"หือ"

"นั่นใช่อู่ชิงฮวนตัวจริงหรือเปล่า"

"หืม?"

คนสองคนที่เดินตามหลังอู่ชิงฮวน ตอนนี้เหมือนมาเดินเล่นชมสวนมากกว่า

ซูเสี่ยวเสี่ยวขยับเข้ามาใกล้ฉินเฟิง สีหน้าดูพิลึกพิลั่นสุดขีด "นายว่ามีความเป็นไปได้ไหม ว่าจริงๆ แล้วอู่ชิงฮวนไม่ใช่อู่ชิงฮวน แต่เธอโดนตัวอะไรสิงร่าง ไม่งั้น... จะเก่งเว่อร์ขนาดนี้ได้ยังไง! นี่มันผิดปกติชัดๆ เลยนะ!"

คนอื่นอาจไม่รู้ แต่ซูเสี่ยวเสี่ยวที่เป็นเพื่อนสนิทของอู่ชิงฮวน รู้สถานการณ์ของเธอดี

เธอรู้ว่าอู่ชิงฮวนมีอาการชีพจรอุดตัน ไม่สามารถใช้พลังธาตุสายฟ้าได้ และใช้สกิลไม่ได้ด้วย

เรื่องพวกนี้เธอรู้หมด

เมื่อคืนตอนคุยโทรศัพท์ อู่ชิงฮวนบอกว่าอาการดีขึ้นมากแล้ว สามารถต่อสู้ได้

ตอนนั้นเธอก็คิดแค่ว่าอาการคงทุเลาลง ไม่คิดเลยว่าจะโหดสัสรัสเซียขนาดนี้!

"นี่ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า! พวกเราอยู่ชั้นปีเดียวกันจริงๆ เหรอเนี่ย"

เดี๋ยวนะ!

เดี๋ยวก่อน...

ซูเสี่ยวเสี่ยวรูม่านตาหดวูบ เหมือนนึกอะไรบางอย่างที่สำคัญมากๆ ออก

ถ้าจำไม่ผิด...

เมื่อวานอู่ชิงฮวนไปที่ร้านนวดของฉินเฟิง

แล้วก็กลายเป็นแบบนี้

หรือว่า...

สาวน้อยหน้ามนค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองคนข้างกาย

ชั่ววินาทีนั้น เธอรู้สึกว่าฉินเฟิงต่างหากคือตัวตนที่ลึกลับซับซ้อนที่สุด

"หรือว่าการนวดของฉินเฟิง ทำให้อู่ชิงฮวนเก่งขึ้นขนาดนี้?"

"แต่มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ..."

"เขาเป็นแค่อาชีพสายดำรงชีพไม่ใช่เหรอ สกิลของหมอนวดมันจะแรงขนาดนี้ได้ไง"

ซูเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกสมองน้อยๆ ของเธอประมวลผลไม่ทันแล้ว

ปวดหัวตุบๆ

เธอมองฉินเฟิง ในหัวย้อนนึกถึงวีรกรรมความเทพต่างๆ ของเขาตลอดสามปีในชั้นมัธยม

ความคิดที่ไม่แน่ใจในตอนแรกค่อยๆ ชัดเจนขึ้น

"อัจฉริยะที่มีค่าพลังจิตระดับเอส ที่หนึ่งของโรงเรียน จะปลุกพลังได้อาชีพธรรมดาๆ อย่าง 'หมอนวด' ได้ยังไง!"

ซูเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกว่าเธอได้ล่วงรู้ความจริงเข้าให้แล้ว!

ไม่ปกติ! เรื่องนี้ไม่ปกติแน่นอน!

อาชีพของฉินเฟิงต้องไม่ใช่แค่นั้นแน่ๆ!

ทันใดนั้น เธอก็นึกถึงคำพูดของฉินเฟิงเมื่อเช้าขึ้นมาได้อีก

เขามองปราดเดียวก็รู้ว่าเธอกำลังโดนผลสะท้อนกลับ แถมยังบอกว่าแค่นวดๆ ก็หายแล้ว

ตอนนั้นแค่รู้สึกแปลกใจ แต่พอลองคิดให้ละเอียดตอนนี้ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"หรือว่านี่จะเป็นผลจากสกิลอาชีพของเขา?!"

"แค่นวด ก็รักษาฉันให้หายขาดได้เลยเหรอ?!"

ซูเสี่ยวเสี่ยวกลั้นหายใจ

ความตื่นเต้นค่อยๆ ก่อตัว

อู่ชิงฮวนนวดไปครั้งเดียว พลังต่อสู้พุ่งกระฉูด ตะลุยดันเจี้ยนราบคาบ

แล้วถ้าเธอลองไปนวดบ้างล่ะ...

งั้น...

ลมหายใจของเด็กสาวเริ่มถี่กระชั้น สายตาที่มองฉินเฟิงเปลี่ยนไป

จากเดิมที่อาจจะรู้สึกเสียดายในชะตากรรมของ 'อดีตอัจฉริยะตกอับ' ตอนนี้เปลี่ยนเป็น 'ฉันต้องเกาะขาหมอนี่ให้แน่น! กอดไว้ไม่ให้หลุดเด็ดขาด'

ถ้าตอนนี้ไม่ได้อยู่ในดันเจี้ยน ซูเสี่ยวเสี่ยวแทบอยากจะลากฉินเฟิงไปนวดให้เธอเดี๋ยวนี้เลย

"ตามมาสิ! พวกเธอสองคนยืนบื้ออะไรกันอยู่!"

อู่ชิงฮวนจอมป่วนกำลังคึกจัด กวาดล้างมอนสเตอร์ในรัศมีร้อยเมตรจนเหี้ยนเตียน

แสงสายฟ้าบนตัวเธอแลบแปลบปลาบ ท่าทางการโจมตีเฉียบคมและชำนาญขึ้นเรื่อยๆ

"มาแล้วๆ"

"ภารกิจทดสอบของฉันเสร็จแล้ว ต่อไปตาพวกเธอสองคน ฉันจะอัดมอนสเตอร์ให้ปางตาย แล้วพวกเธอคอยลาสช็อตก็พอ"

อู่ชิงฮวนขมวดคิ้ว "แต่เจ้าพวกนี้มันอ่อนเกินไป ฉันกะแรงไม่ค่อยถูก เผลอทีเดียวตายหมด น่าปวดหัวชะมัด"

"......"

ซูเสี่ยวเสี่ยวอ้าปากพะงาบๆ เปลือกตากระตุกยิกๆ

พูดไม่ออก

เธอรู้สึกว่ายัยอู่ชิงฮวนชักจะพูดจาไม่เป็นภาษาคนเข้าไปทุกที

อะไรคืออ่อนเกินไป อะไรคือกะแรงไม่ถูก?

แต่พูดตามตรง ภายใต้พลังสายฟ้าอันเกรี้ยวกราดของอู่ชิงฮวน ร่างกายของสัตว์อสูรพวกนั้นเปราะบางเหมือนกระดาษ แตะนิดเดียวก็แหลก

เหมือนแค่ฉีกกระดาษเล่น

ภาพความชิลแบบนี้ ทำให้ซูเสี่ยวเสี่ยวเกิดภาพลวงตาขึ้นมาว่า

ถ้าเป็นฉัน ฉันก็ทำได้เหมือนกัน

เธอแอบชำเลืองมองฉินเฟิง สาบานในใจว่า เธอจะต้องไปนวดกับฉินเฟิงให้ได้

หลังนวดแล้ว เธอก็อาจจะทำแบบนี้ได้เหมือนกัน!

ต้องไปหาฉินเฟิงนวดให้ได้! ต้องไปให้ได้!

[จบแล้ว]