บทที่ 8 - ซูเสี่ยวเสี่ยว

บทที่ 8 - ซูเสี่ยวเสี่ยว

วันที่สอง เวลาประมาณสิบโมงเช้า

อู่ชิงฮวนมารับฉินเฟิง

ข้างกายเธอมีเด็กสาวตัวเล็กน่ารักคนหนึ่ง หน้าตาจิ้มลิ้มน่าเอ็นดู

เด็กผู้หญิงคนนี้คือเพื่อนร่วมรุ่นของทั้งสองคน ซูเสี่ยวเสี่ยว

"เสี่ยวเสี่ยวเคยลงดันเจี้ยนมาหลายครั้งแล้ว มีประสบการณ์สูงมาก แล้วเธอก็ยังไม่ได้เข้ารับการทดสอบสถานะผู้มีอาชีพเหมือนกัน ก็เลยจะไปพร้อมกับพวกเราเลย"

"เธอเตรียมตัวมาเยอะมาก มีเธอไปด้วย การลงดันเจี้ยนครั้งนี้หายห่วงแน่นอน"

พรสวรรค์ของซูเสี่ยวเสี่ยวอาจไม่หวือหวาเท่าฉินเฟิงหรืออู่ชิงฮวน แต่ถ้าเทียบในระดับชั้นปีก็ถือว่ายอดเยี่ยมมาก ติดอันดับท็อปเท็นได้สบาย

อาชีพที่ปลุกพลังได้คืออาชีพสายปกป้องระดับบี ผู้ใช้โล่หิน

สามารถควบคุมธาตุดินเพื่อป้องกันและต้านทานความเสียหาย

แถมยังสามารถใช้พลังธาตุสร้างเกราะหินคลุมร่างเพื่อนร่วมทีมได้ด้วย

เป็นอาชีพสายแทงค์ที่เนื้อหอมสุดๆ

ฉินเฟิงพยักหน้า

พอสายตาตกกระทบร่างของซูเสี่ยวเสี่ยว ข้อมูลและสถานะปัจจุบันของเธอก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[ชื่อ: ซูเสี่ยวเสี่ยว]

[เลเวล: 8]

[อาชีพ: ผู้ใช้โล่หิน]

[สถานะ: ครั้งล่าสุดที่ลงดันเจี้ยนถูกสัตว์อสูรโจมตี ฝืนใช้สกิลป้องกัน ทำให้พลังธาตุดินปั่นป่วน]

[แผนการรักษา: นวดฝ่าเท้า สางเส้นชีพจรทั่วร่างกาย]

[ผลลัพธ์: เพิ่มความเชี่ยวชาญการควบคุมธาตุดิน 10% เพิ่มการรับรู้ธาตุดิน 10% ค่าพลังป้องกันและพลังจิตเพิ่มขึ้นเล็กน้อย]

[รางวัลการรักษา: แต้มชีพจร +3,000]

"นวดเท้า...?"

เส้นชีพจรคือทางเดินของเลือดลม แบ่งเป็นเส้นชีพจรหลักและเส้นชีพจรพิเศษ

เท้าเป็นศูนย์รวมของเส้นชีพจรหลายสาย เส้นชีพจรหลักหลายเส้นมีจุดเริ่มต้นที่เท้าและสิ้นสุดที่เท้า

และยังเต็มไปด้วยจุดฝังเข็มสำคัญมากมาย

ดังนั้นการที่พลังธาตุในตัวซูเสี่ยวเสี่ยวปั่นป่วน พลังงานวิ่งพล่านไปทั่วเส้นชีพจร แค่จัดนวดฝ่าเท้าให้สักชุดก็แก้ปัญหาได้หมดจด

"อันนี้ไม่เลว ใช้เวลาแค่สองชั่วโมงกว่าๆ ก็เสร็จ"

"แต้มชีพจรที่ให้ก็ดีงาม ตั้งสามพันแต้ม"

ใจจริงฉินเฟิงอยากจะลากซูเสี่ยวเสี่ยวเข้าห้องชมพูแล้วเปิดคอร์สนวดเดี๋ยวนี้เลย

แต่ดันเจี้ยนทดสอบจะเปิดในอีกครึ่งชั่วโมง

ขืนนวดตอนนี้ เวลาไม่พอแน่ๆ

"ก่อนหน้านี้คุณโดนสัตว์อสูรโจมตี แล้วฝืนใช้พลังธาตุดินคุ้มกัน จนเกิดผลสะท้อนกลับใช่ไหมครับ"

"ใช่ค่ะ" ซูเสี่ยวเสี่ยวพยักหน้าโดยสัญชาตญาณ แล้วก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ "เอ๊ะ นายรู้ได้ยังไง"

"มีเวลาแวะมาหาผม เดี๋ยวผมนวดให้ก็หายแล้ว"

ซูเสี่ยวเสี่ยวงงเป็นไก่ตาแตก

เธอกะพริบตาปริบๆ หันไปมองอู่ชิงฮวนที่ยืนอยู่ข้างๆ

"ฉินเฟิงพูดถูกแล้ว เธอเชื่อเขาเถอะ"

"เอ่อ..."

ซูเสี่ยวเสี่ยวได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่

ล้อกันเล่นหรือเปล่า ทั่วทั้งโรงเรียนมัธยมที่หนึ่ง ใครบ้างไม่รู้ว่าอู่ชิงฮวนที่สองของรุ่น กับฉินเฟิงที่หนึ่งของรุ่น เป็นคู่กัดกัน

ใครบ้างไม่รู้ว่าสองคนนี้เป็นศัตรูคู่อาฆาต

แต่ดูตอนนี้สิ...

ทำไมมันดูแปลกๆ พิกล

เมื่อวานอู่ชิงฮวนโทรมาหาเธอ บอกว่าจะไปร้านนวดของฉินเฟิงเพื่อทวงคืนศักดิ์ศรี ไปดูสภาพตกอับของเขา

แล้วไหงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

ระหว่างทางที่มา สองคนนี้ก็เอาแต่พูดว่าฉินเฟิงเก่งอย่างนั้นอย่างนี้ ตัวเองสู้เขาไม่ได้เลย

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน...

เธอจะไปรู้ได้ยังไงว่า ดาวโรงเรียนผู้แสนเย็นชา ได้ถูก 'ปราบพยศ' อย่างราบคาบด้วยสุดยอดบริการนวดผ่อนคลายของฉินเฟิงเมื่อวานนี้ จนกลายเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายไปแล้ว

ถึงจะไม่ถึงขั้นชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้ แต่ก็ใกล้เคียงเต็มที

ทั้งสามคนเตรียมตัวกันเล็กน้อย แล้วมุ่งหน้าไปยังดันเจี้ยนทดสอบ

......

เที่ยงตรง ผู้คนบริเวณทางเข้าดันเจี้ยนทดสอบมีไม่มากนัก

มีเพียงไม่กี่กลุ่มประปรายที่กำลังเตรียมตัวเข้าดันเจี้ยน

กลุ่มของฉินเฟิงมาถึงก่อนเวลาดันเจี้ยนเปิดสิบนาที

ซูเสี่ยวเสี่ยวกำชับว่า "เนื้อหาการทดสอบผู้มีอาชีพคือการกำจัดสัตว์อสูรสิบตัว ภารกิจนี้ถึงจะไม่ยาก แต่ก็ประมาทไม่ได้ การสู้กับสัตว์อสูรไม่เหมือนการประลองกันเองในหมู่เพื่อนนักเรียน ถ้าประมาทอาจบาดเจ็บได้ง่ายๆ เลยนะ! ถ้าโดนสัตว์อสูรรุม! อาจถึงตายได้เลย!"

ในสามคนนี้ มีแค่ซูเสี่ยวเสี่ยวคนเดียวที่เคยลงดันเจี้ยน ฉินเฟิงกับอู่ชิงฮวนไม่มีประสบการณ์ด้านนี้เลย

ดังนั้น ซูเสี่ยวเสี่ยวจึงรับหน้าที่หัวหน้าทีม

"ถึงตอนนั้นพวกเราช่วยกัน ให้คนนึงฆ่าสัตว์อสูรให้ครบก่อน แล้วค่อยให้คนที่สอง แล้วก็คนที่สาม"

"ในดันเจี้ยนนี้มีสัตว์อสูรเลเวลสิบขึ้นไปอยู่ด้วย ถ้าเจอเข้าจริงๆ ห้ามลนลานเด็ดขาด ฉันจะรับหน้าชนให้เอง พวกเธออยู่ข้างหลังฉันก็พอ ห้ามสติแตกนะ"

สาวน้อยตัวเล็กพูดจาฉะฉานราวกับผู้ใหญ่

ดูแล้วขัดกันชอบกล

ในขณะที่ฉินเฟิงกับอู่ชิงฮวนสีหน้าปกติ ดูสงบนิ่ง

แม่สาวน้อยโลลิที่เตรียมตัวมาดิบดีคนนี้ กลับตัวเกร็งไปหมด หน้าซีดเผือด

บนหน้าผากขาวเนียนมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพราย

เหงื่อทำให้ผมหน้าม้าเปียกลู่แนบแก้มใส

"เฮ้อ..."

เด็กสาวหันมามองอู่ชิงฮวนกับฉินเฟิง แล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว ถ้าเจอสัตว์อสูรโหดๆ จริงๆ ฉันจะปกป้องพวกเธอสองคนเอง"

ฉินเฟิงทั้งขำทั้งเอ็นดู

จริงๆ แล้วคนทีกลัวที่สุดก็คือตัวเธอนั่นแหละไม่ใช่เหรอ

สิบนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ลวดลายลึกลับบนประตูโบราณของดันเจี้ยนสว่างวาบ แสงสีสวยงามเจิดจ้า

เจ้าหน้าที่ดูแลดันเจี้ยนประกาศว่า "การทดสอบกำลังจะเริ่มขึ้น! มีเวลาจำกัดสามชั่วโมง! กำจัดสัตว์อสูรสิบตัวภายในสามชั่วโมงถือว่าผ่านการทดสอบ! ขอให้ทุกคนประเมินตนเองอย่างมีสติ! อย่าฝืนสู้! ชีวิตมีค่า! ไม่ไหวก็กลับมาใหม่รอบหน้า!"

ฝูงชนบนลานกว้างต่างมีท่าทีหลากหลาย บ้างตื่นเต้น บ้างกังวล

บางคนถึงกับฮึกเหิม

ซูเสี่ยวเสี่ยวตื่นเต้นจนตัวสั่น หน้าซีดขาวไปหมดแล้ว

ก่อนหน้านี้เธอลงดันเจี้ยนโดยเกาะกลุ่มไปกับคนอื่น คราวนี้ต้องมานำทีมเอง จะบอกว่าไม่กลัวเลยก็คงโกหก

แต่เวลานี้จะแสดงความอ่อนแอไม่ได้ เมื่อเช้าเธอเพิ่งตบตบอกรับปากเพื่อนรักอย่างอู่ชิงฮวนไปว่าจะพาบิน

ขืนมาปอดแหกตอนนี้ เสียหน้าแย่

ซูเสี่ยวเสี่ยวเดินนำหน้า อู่ชิงฮวนกับฉินเฟิงเดินเคียงคู่ตามหลัง

ทั้งสามคนก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยน

ทันทีที่เข้าไป ก็รู้สึกเหมือนโลกหมุนติ้ว

ความรู้สึกวิงเวียนมาเร็วไปเร็ว

พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ทิวทัศน์ตรงหน้าก็เปลี่ยนไป

ที่นี่คือป่าดงดิบอันอุดมสมบูรณ์

ต้นไม้รอบด้านสูงใหญ่ ลำต้นขนาดสิบกว่าคนโอบ สูงเสียดฟ้ากว่าร้อยเมตร

"ระวังตัวด้วย! ในป่าเป็นพื้นที่อันตรายที่สุด! สิ่งกีดขวางเยอะมาก! สัตว์อสูรอาจซ่อนตัวในที่มืดเพื่อลอบโจมตี! พวกเธอห้ามห่างจากฉันเด็ดขาด!"

ซูเสี่ยวเสี่ยวรีบใช้สกิล สร้างเกราะหินคลุมร่างอู่ชิงฮวนและฉินเฟิงทันที

เธอสังเกตโดยรอบอย่างละเอียด เลือกทิศทางหนึ่ง แล้วนำทางไป

ตลอดทางเธอระมัดระวังตัวแจ แม้แต่เสียงหายใจยังต้องเบาลง จ้องมองไปข้างหน้าอย่างตึงเครียด

"พลังธาตุที่นี่เข้มข้นมาก ถ้าฉันเดาไม่ผิด ที่นี่น่าจะเป็นส่วนลึกของดันเจี้ยน!"

ดันเจี้ยนแบ่งเป็นรอบนอกและรอบใน รอบนอกพลังธาตุเบาบาง สัตว์อสูรเลเวลต่ำ

ส่วนรอบในจะเต็มไปด้วยสัตว์อสูรเลเวลสูง อันตรายมาก

"พวกเราอยู่นานไม่ได้! ต้องรีบออกไป! ไปทางรอบนอก! ถ้าเจอสัตว์อสูร! ห้ามสู้เด็ดขาด! สัตว์อสูรเลเวลสูงรับมือยากมาก! สำหรับพวกเราตอนนี้! จัดการไม่ได้แน่!"

ซูเสี่ยวเสี่ยวกำลังกำชับอย่างเคร่งเครียด

ทันใดนั้น เธอก็เห็นสัตว์อสูรขนสีแดง ตัวสูงกว่าสองเมตร ยืนอยู่บนต้นไม้ จ้องเขม็งมาทางนี้

[เลเวล 11 ลิงบาบูนกระหายเลือด]

"ซวยแล้ว"

[จบแล้ว]