บทที่ 8 - ประวัติภูมิหลังล้วนแต่งขึ้นเองทั้งนั้น

บทที่ 8 - ประวัติความเป็นมาล้วนเกิดจากการมโน

เทพแห่งการแสวงหาความรู้ คือภาพลักษณ์ ตัวตนแฝง ที่โนเวนคิดขึ้นมาให้ตัวเอง

เมื่อสาวกประสบปัญหาและสวดอ้อนวอนถึงโนเวน แม้โนเวนจะไม่สามารถใช้พลังเทพช่วยแก้ปัญหาให้สาวกได้โดยตรง แต่โนเวนสามารถส่ง วิธีการแก้ปัญหา หรือบอก ความคืบหน้า ให้สาวกรู้ได้

ส่วนจะทำอย่างไรต่อนั้นขึ้นอยู่กับตัวสาวกเอง โนเวนทำเพียงแค่ตอบรับคำขอและมอบข้อมูลที่สาวกต้องการให้เท่านั้น

นี่คือภาพลักษณ์ของ เทพแห่งการแสวงหาความรู้ ที่โนเวนวางไว้ เทพผู้ดูแลวิธีการแสวงหาความรู้และการสำรวจสิ่งที่ไม่รู้

เมื่อเตรียมคาแรกเตอร์เสร็จ ขั้นต่อไปคือหาทางขีดเส้นแบ่งให้ชัดเจน ตัดความสัมพันธ์กับสิ่งที่เรียกว่า เทพมาร

โนเวนเริ่มแต่งประวัติความเป็นมาให้ตัวเอง

[ข้าตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน โลกใบนี้ช่างแตกต่างจากกาลก่อนยิ่งนัก]

[สรรพสิ่งในอดีตได้ผันแปรไปตามกาลเวลา สาวกที่เคยภักดีเหลือเพียงกระดูกแห้งในสุสาน]

[เกียรติยศในวันวานเลือนหาย ความรุ่งโรจน์ในอดีตไม่มีอีกแล้ว]

[มนุษย์ผู้ไร้ที่พึ่งเอ๋ย หากต้องการค้นหาทิศทางในความหลงทาง จงมอบศรัทธาอันแรงกล้าของเจ้ามาเถิด]

ข่าวดีคือ การที่พีทฝากความหวังสุดท้ายไว้กับโนเวน ถือเป็นการสวดอ้อนวอนแบบไม่สมบูรณ์ในสายตาของอำนาจเทพ

ทำให้โนเวนได้รับข้อมูลบางอย่างที่จะช่วยให้พีทได้รับความไว้วางใจจากบาฮามุท

นอกจากเทพเจ้าหลักของศาสนาฝ่ายธรรมะที่มีสาวกมากมาย และเทพเจ้าฝ่ายชั่วร้ายที่ไร้สติเอาแต่ทำลายล้างแล้ว บนโลกใบนี้ยังมีตัวตนอีกประเภทหนึ่งที่อยู่กึ่งกลางระหว่างทั้งสองฝ่าย เรียกว่า เทพภายนอก หรือ เทพชั้นรอง

เทพภายนอกมักมีหน้าที่ดูแลเรื่องเฉพาะทาง อำนาจของพวกเขามีขอบเขตจำกัดกว่าเทพเจ้าหลัก จึงมีสาวกจำนวนน้อย ยากที่จะสร้างนิกายที่เป็นทางการขึ้นมาได้

และเพราะไม่มีสาวกมากพอ ชื่อเสียงของเทพภายนอกจึงอาจเลือนหายไปจากอารยธรรมมนุษย์ ทำให้เทพองค์นั้นพลังถดถอยจนต้องเข้าสู่ภาวะจำศีล หรือกระทั่งสูญสลายไปในที่สุด

แน่นอนว่าเมื่อเทียบกับเทพเจ้าหลัก การเลือกนับถือเทพภายนอกก็มีข้อดีเฉพาะตัว

อาจเปรียบเทียบสถานะสาวกของเทพทั้งสองแบบได้ว่า เป็นหางราชสีห์ กับ หัวหมา

เทพเจ้าหลักมีสาวกมากมายมหาศาล ถ้าความเข้ากันได้กับเทพไม่สูงพอ ก็ยากที่จะได้รับความสนใจเป็นพิเศษ หรือก็คือก้าวข้ามขีดจำกัดความแข็งแกร่งได้ยาก ได้เป็นแค่สาวกธรรมดา

แต่เทพภายนอกนั้นต่างออกไป เนื่องจากมีสาวกจำกัด พวกเขาจึงมักไม่ค่อยสนเรื่องความเข้ากันได้ ขอแค่ยอมมอบความศรัทธา สิ่งตอบแทนที่ได้มักจะใจป๋ากว่าเทพเจ้าหลักมาก เพียงแต่เพดานสูงสุดอาจไปไม่ถึงระดับเดียวกับเทพเจ้าหลัก

เทพภายนอกบางองค์อาจมีแนวโน้มไปทางชั่วร้ายหรือโกลาหลบ้าง สาวกของพวกเขาอาจดูมีพฤติกรรมกึ่งดีกึ่งเลว แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นเลวร้ายแบบเทพมารที่เปลี่ยนสาวกให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดบ้าคลั่งทันที

ลักษณะกึ่งกลางของเทพภายนอกนี้ ตอบโจทย์ตำแหน่ง ตัวตนแฝง ที่โนเวนต้องการสร้างพอดี

จะให้ไปเทียบชั้นกับเทพเจ้าหลักก็คงไม่ได้ อย่าว่าแต่ตั้งนิกายเลย ตอนนี้เขามีสาวกแค่ พีท คินาร์ คนเดียว ขืนบอกว่าเป็นเทพเจ้าหลักก็ไม่มีใครเชื่อ

จะให้ไปอยู่กลุ่มเดียวกับเทพมาร โนเวนก็ไม่อยากข้องแวะ ไม่งั้นจะสร้างอิทธิพลอะไรก็ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ดีไม่ดีฐานที่มั่นอาจโดนผู้กล้าบุกมาถล่มเป็นดันเจี้ยนเก็บเวล จุดจบไม่สวยแน่ๆ

สถานะ เทพภายนอก จึงเป็นพื้นที่สีเทาที่เหมาะสมที่สุด โนเวนกำหนดบทบาทตัวเองให้เป็น เทพที่ชื่อเสียงเลือนหายไปนาน เพิ่งตื่นขึ้นและบังเอิญได้รับคำอธิษฐานของพีท จึงแสดงพลังช่วยให้มนุษย์รอดพ้นวิกฤต

...

ในห้องสอบสวน เทวบัญชาที่ได้รับในสมองช่วยให้พีทคลายความกังวลไปได้เปลาะหนึ่ง

เขาจำได้ว่าตอนเด็กๆ บาทหลวงของลัทธิแสงรุ่งโรจน์เคยเทศนาว่า เทพมารคือเทพชั่วร้ายที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและสับสน พวกมันไม่มีสติปัญญา ทำตามสัญชาตญาณในการแพร่กระจายพลังอันตรายสู่สาวก จนมนุษย์ถูกกัดกินและตกต่ำ

แต่ เทพแห่งการแสวงหาความรู้โนเวน ที่ปรากฏในหัวของเขา ดูเหมือนจะเป็นตัวตนที่มีสติปัญญาและสื่อสารรู้เรื่อง

เพียงแต่ก่อนหน้านี้ภาพพิธีกรรมสุดสยองของพวกชุดดำและการกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดมันติดตา พีทเลยปักใจเชื่อไปก่อนแล้วว่าตัวเองไปพัวพันกับเทพมารเข้าให้

ดูเหมือนว่า พีทอาจจะไม่ได้โดนเทพมารเกาะแกะ แต่แค่บังเอิญไปเจอเทพภายนอกที่ยินดีช่วยเขาในนาทีชีวิตพอดี เรื่องราวสองอย่างมันประจวบเหมาะกันจนเขาเข้าใจผิดไปเอง

พีทกล่อมตัวเองจนเชื่อสนิทใจ รีบเอ่ยปากอธิบายทันที

"คุณครับ เดี๋ยวครับ ฟังผมก่อน ผมจะพูดความจริงแล้ว"

"ผมไม่ใช่สาวกเทพมารจริงๆ นะครับ เรื่องมันเป็นแบบนี้ต่างหาก"

"ตอนอยู่ในถ้ำนั่น ผมร้อนรนมากก็เลยสวดอ้อนวอนไปมั่วๆ..."

พีทเล่าเหตุการณ์ที่ได้รับเทวบัญชาและทำตามคำแนะนำของ เทพแห่งการแสวงหาความรู้โนเวน จนร่ายเวทสำเร็จอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตบท้ายว่า "เทพแห่งการแสวงหาความรู้เพิ่งส่งเทวบัญชามาบอกผมครับ ว่าท่านเพิ่งตื่นจากการหลับใหล และบังเอิญได้ยินคำอ้อนวอนของผมพอดี ท่านเลยตัดสินใจยื่นมือเข้ามาช่วย"

[ระดับความไว้วางใจปัจจุบัน: 31%]

ขึ้นแล้ว

พีทถอนหายใจเฮือกใหญ่

แม้จะดูไม่ออกว่าบาฮามุทคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าระดับความคืบหน้าภารกิจในหัวเชื่อถือได้ ก็แปลว่าคำพูดของเขาได้ผล ความไว้วางใจเพิ่มขึ้นแล้ว

บาฮามุทฟังคำบอกเล่าของพีทจบ ก็ทำท่าครุ่นคิดแล้วจดอะไรบางอย่างลงกระดาษ

"เทพแห่งการแสวงหาความรู้โนเวน เทพภายนอกที่บังเอิญได้รับคำอ้อนวอนอันแรงกล้าของคุณ จึงมอบพลังช่วยให้คุณรอดตาย ฟังดูน่าเชื่อถือกว่าไอ้เรื่องความเข้ากันได้กับเทพีแห่งเวทมนตร์พุ่งปรี๊ดเมื่อกี้เยอะ"

"ไหนลองบอกรายละเอียดหน่อยซิ ว่าเทพแห่งการแสวงหาความรู้องค์นี้ มีอำนาจด้านไหน ถ้าเป็นเทพภายนอกจริง การที่คุณรับพลังมาก็แปลว่ายอมรับเป็นสาวกของท่านแล้ว ลองแสดงของขวัญที่ได้รับมาให้ดูหน่อยสิ"

พีทเรียบเรียงคำพูด พยายามทำเสียงให้ดูจริงใจที่สุด "เอ่อ... คุณครับ ในเทวบัญชาที่เทพแห่งการแสวงหาความรู้ส่งมา ถ้าผมเข้าใจความหมายไม่ผิด อำนาจของท่านน่าจะเป็นการมอบ ข้อมูล ที่สาวกต้องการลงมาให้... ความสามารถแบบนี้ ผมจะแสดงให้ดูยังไงดีครับ"

"ข้อมูลที่ต้องการ หมายความว่ายังไง" บาฮามุทชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยฉายแววงุนงง

"ก็คือ... ของขวัญของท่านดูเหมือนจะไม่ได้มอบพลังให้ผมโดยตรง แต่ถ้าผมเจอปัญหาที่ไม่รู้จะทำยังไง แล้วสวดอ้อนวอนถึงท่าน ท่านถึงจะมอบ วิธีแก้ปัญหา มาให้น่ะครับ"

บาฮามุทเงียบไปสักพัก "ถ้าเป็นอย่างที่คุณว่า เพราะตอนนั้นคุณต้องการวิธีหนีจากอันตราย เทพแห่งการแสวงหาความรู้เลยมอบเวทมนตร์ระดับสาม ความหิวกระหายแห่งฮาดาร์ มาให้คุณ เพื่อใช้กำจัดสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์สินะ"

"ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้คุณลองอ้อนวอนต่อหน้าผมอีกสักรอบ"

"ถ้าครั้งนี้ท่านมอบของขวัญอะไรที่พิสูจน์ได้ว่าคุณไม่ได้โกหก ผมจะเชื่อคุณ"

[จบแล้ว]