ตอนที่ 18 ไปทำงานกันเถอะ พ่อหนุ่ม

หลังจากล้างจานมื้อเที่ยงเสร็จ เลวีบอกลาบอสทอมแล้วพานามิไปอ่านหนังสือที่ร้านหนังสือมือสอง

เขาอ่านหนังสือจนร้านปิด จากนั้นเมื่อตะวันตกดิน เขาก็ไปที่ร้านสัตว์วิเศษเพื่อทำงานพาร์ตไทม์งานที่สองต่อ

สัตว์เลี้ยงในโลกเวทมนตร์นั้นฉลาดกว่าสัตว์เลี้ยงทั่วไป พวกมันยังจำเลวีได้ ทักทายเขาด้วยเสียงต่าง ๆ นานา และระบายความในใจกับเขา

มิสซิสเอเธลเองก็ค้นพบว่าเลวีมีความสามารถพิเศษในการสื่อสารกับสัตว์

เธอรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่งที่การตัดสินใจจ้างเลวีนั้นช่างหลักแหลมเหลือเกิน!

ด้วยความช่วยเหลือของเลวี การดูแลสัตว์ตัวเล็ก ๆ จึงกลายเป็นเรื่องง่ายขึ้นมากสำหรับเธอ

'คุณเควนส์จ๊ะ ช่วยมาทางนี้หน่อยได้ไหม?'

มิสซิสเอเธลกวักมือเรียกเลวีและเอ่ยชมเขา:

'ขอบใจมากนะจ๊ะ คุณเควนส์ ถ้าไม่ได้เธอช่วย ฉันคงยุ่งจนหัวหมุนและดูแลเจ้าตัวเล็กพวกนี้ได้ไม่ทั่วถึงแน่!'

'เพื่อเป็นรางวัล ฉันสอนคาถาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ฉันคิดค้นขึ้นเองให้เอาไหม?'

เมื่อได้ยินว่ามีเรื่องดี ๆ แบบนี้ เลวีรีบตอบตกลงทันทีและมองมิสซิสเอเธลด้วยความคาดหวัง

เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่คาดหวังของพ่อมดน้อยตรงหน้า มิสซิสเอเธลก็รู้สึกภูมิใจเล็กน้อย เพราะการคิดค้นคาถานั้นเป็นสิ่งที่น้อยคนนักในโลกเวทมนตร์จะทำได้

มิสซิสเอเธลถ่ายทอดวิชาความรู้ให้เลวีด้วยความภาคภูมิใจ:

'คาถาที่ฉันจะสอนเรียกว่าคาถากรรไกร ผลของมันคือเสกกรรไกรเวทมนตร์เล็ก ๆ ที่คมกริบออกมาเพื่อตัดของชิ้นเล็ก ๆ ได้'

ตัวอย่างเช่น ขนและเล็บของสัตว์ตัวเล็ก รวมถึงกิ่งไม้และใบหญ้าในสวน...

'ถ้าเธอถูกมัดด้วยเชือก เธอก็สามารถใช้เวทมนตร์นี้ตัดเชือกได้เช่นกัน'

'นี่ไม่ใช่ศาสตร์มืด เธอสามารถใช้คาถาอย่าง 'เรปาโร' หรือคาถาซ่อมแซมเป็นคาถาแก้เพื่อซ่อมแซมสิ่งที่เผลอตัดไปได้!'

'ทีนี้ฉันจะสอนเธอนะ' มิสซิสเอเธลพูดพลางหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมา ชี้ไปที่เชือกสำหรับมัดของ แล้วโบกไม้กายสิทธิ์ขณะร่ายคาถา:

'สนิบ เซก้า—เพติต้า!'

กรรไกรเวทมนตร์โปร่งแสงแวววาวคู่หนึ่งปรากฏขึ้น และภายใต้การควบคุมของมิสซิสเอเธล มันตัดเชือกขาดเป็นท่อน ๆ ด้วยเสียงฉับ ๆ อย่างรวดเร็ว

'เรปาโร!'

เพื่อให้การทำความดีสมบูรณ์แบบ มิสซิสเอเธลจึงสาธิตการใช้คาถาซ่อมแซมเพื่อซ่อมเชือก จากนั้นก็ร่ายคาถากรรไกรพลางสอนว่า:

'สนิบ เซก้า—เพติต้า!'

'จำคำว่า 'สนิบ' ตอนต้นให้ดี ออกเสียงให้หนักแน่นและทรงพลัง เน้นเสียงด้วย!'

'ส่วน 'เซก้า-เพติต้า' ตอนท้ายต้องเว้นวรรคให้ชัดเจน ห้ามออกเสียงติดกัน การโบกไม้กายสิทธิ์ต้อง...'

เลวีตั้งใจฟังคำสอนของมิสซิสเอเธลอย่างจดจ่อ พรสวรรค์ทางเวทมนตร์อันยอดเยี่ยมของเขาเปล่งประกายออกมาในตอนนี้

'สนิบ เซก้า—เพติต้า!'

เขาเสกกรรไกรเวทมนตร์แบบเดียวกันออกมาได้อย่างง่ายดาย และตัดเชือกขาดสะบั้นในฉับเดียว

สิ่งที่ทำให้มิสซิสเอเธลประทับใจยิ่งกว่าคือ หลังจากเชือกขาด เลวีก็ร่ายคาถาซ่อมแซมและซ่อมมันกลับคืนสภาพเดิมอย่างประณีตบรรจง

'หนูน้อยเลวี นี่เป็นครั้งแรกที่เธอร่ายคาถาซ่อมแซมเหรอ?'

เลวีพยักหน้า เขาเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าแค่เลียนแบบการร่ายคาถาของมิสซิสเอเธล เขาจะทำสำเร็จในครั้งแรกเลย

'ยอดเยี่ยมมาก! ถ้าฉันเป็นศาสตราจารย์ที่โรงเรียน ฉันจะให้คะแนนเธอเต็มร้อยเลย!'

มิสซิสเอเธลเอ่ยชมเสียงดังอย่างไม่กั๊ก ถึงขั้นรู้สึกว่าเธออาจกำลังเป็นสักขีพยานจุดเริ่มต้นของตำนานบทใหม่

บางทีสักวันหนึ่ง พ่อมดน้อยตรงหน้าฉันอาจจะกลายเป็นพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่อย่างอาจารย์ใหญ่ดัมเบิลดอร์ก็ได้!

เลวีเรียนรู้คาถากรรไกรและคาถาซ่อมแซมจากมิสซิสเอเธล ก่อนกลับ นามิ เจ้าเหมียวจอมขโมยยังได้รับของขวัญเป็นอาหารแมวเกรดพรีเมียมจากมิสซิสเอเธลอีกด้วย

ทั้งได้วิชาและได้ของติดมือกลับบ้าน เลวีและนามิกลับมาที่ร้านหม้อใหญ่รั่ว!

หลังจากปล่อยนามิไว้ในห้องส่วนตัว เขาก็เทนมจากถังใหญ่ใส่ชามให้เธอ พร้อมกับอาหารแมวส่วนหนึ่งและผลเบอร์รี่ จากนั้นเลวีก็เริ่มภารกิจสุดท้ายของวัน—ล้างจาน

และแล้ววันเวลาก็ผ่านไปสัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า งานพาร์ตไทม์สามงานนี้ไม่เพียงช่วยให้เลวีหาเงินได้ 'ก้อนโต' ถึงสัปดาห์ละสี่สิบหกเกลเลียน แต่ยังเปิดโอกาสให้เขาได้ฝึกฝนเวทมนตร์และเรียนรู้คาถาเพิ่มเติมอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงเวลาว่างตอนบ่าย เลวียังสามารถอ่านหนังสือได้อย่างจุใจในร้านหนังสือมือสอง ความรู้ของเขาเพิ่มพูนขึ้นทุกวันเมื่อเทียบกับวันก่อนหน้า และระดับเวทมนตร์ของเขาก็สูงขึ้นตามไปด้วย!

หลังจากทำงานจิปาถะรอบ ๆ ตรอกไดแอกอนมาเป็นเวลาหนึ่งเดือน เลวียังได้สร้างมิตรภาพอันลึกซึ้งกับเจ้านายทั้งสามของเขา

เขาใช้คาถาทำความสะอาดบ่อยครั้ง ไม่เพียงแต่ทำความสะอาดครัวของร้านหม้อใหญ่รั่วจนสะอาดเอี่ยมถูกสุขลักษณะ แต่ยังฟื้นฟูร้านอาหารที่ใช้รับรองแขกให้กลับมามีสภาพคลาสสิกสวยงามเหมือนยุควิกตอเรียดั้งเดิมอีกด้วย

ในตอนแรก ทอม เจ้าของร้าน และลูกค้าที่มาร้านหม้อใหญ่รั่วต่างไม่คุ้นชิน แต่ไม่นาน สภาพแวดล้อมในการรับประทานอาหารที่สะอาด ถูกสุขลักษณะ และเป็นระเบียบเรียบร้อยก็ได้รับคำชมจากทุกคน

สิ่งที่ทำให้เลวีประหลาดใจคือ เรื่องเล็กน้อยนี้ถึงกับได้ลงข่าวในเดลี่พรอเฟ็ต แม้จะเป็นเพียงการกล่าวถึงผ่าน ๆ ในมุมหนึ่ง แต่สิ่งที่เขาทำก็ถือว่าได้ 'ออกสื่อ' แล้ว!

หลังจากธุรกิจดีขึ้น เลวีงัดประสบการณ์จากโลกตะวันออกออกมาใช้เต็มที่ แนะนำของกินเล่นชุดใหญ่ให้บอสทอม เช่น ถั่วลิสง ถั่วแระญี่ปุ่น และพวกพะโล้

สิ่งนี้จุดกระแสธุรกิจของร้านหม้อใหญ่รั่วให้บูมสุด ๆ!

ลูกค้าทุกคนที่มาร้านหม้อใหญ่รั่วต่างหลงรักของกินเล่นและขนมจากโลกตะวันออกเหล่านี้!

ทอม ซึ่งยุ่งทุกวันจนแทบจะเอาหัวโขกกำแพง ถึงกับต้องขอให้แฮนนาห์ อับบอต ที่ยังไม่เปิดเทอม มาช่วยงานเขา

เลวีได้ทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมชั้น ฉายาเจ้าหญิงหมวกเหล็กไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว!

แน่นอนว่าเลวีไม่ได้ลำเอียงรักงานใดงานหนึ่งในสามงานนี้มากกว่ากัน

ที่ร้านสัตว์วิเศษ เขาและนามิ เจ้าเหมียวจอมขโมย ไม่เพียงช่วยมิสซิสเอเธลฝึกสัตว์ตัวเล็ก ๆ ทุกตัวให้เชื่องและว่านอนสอนง่าย

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความเข้ากันได้กับสัตว์วิเศษของเธอ เธอได้สำรวจและบันทึกสถานการณ์ของสัตว์แต่ละตัว รวบรวมเป็นตาราง และมอบให้มิสซิสเอเธล

ด้วยวิธีนี้ ลักษณะนิสัย สิ่งที่ชอบและไม่ชอบ และความต้องการพิเศษของสัตว์แต่ละตัวจึงปรากฏชัดเจน

แม้หลังจากเลวีไปโรงเรียนแล้ว มิสซิสเอเธลก็จะไม่ต้องปวดหัวกับความซุกซนของเจ้าตัวเล็กพวกนี้อีก

เลวีไม่รู้ว่าจะทำอะไรตอบแทนคุณเกรฟ ซานเชซผู้ใจดีได้

เขาค้นพบว่าพ่อมดผมยาวซอมซ่อคนนี้ทำธุรกิจแบบชิลสุด ๆ ทักทายลูกค้าด้วยประโยคเดิมที่เขาได้ยินตอนเข้าร้านครั้งแรก

หน้าตาเขาแทบจะเขียนว่า 'จะซื้อก็ซื้อ ไม่ซื้อก็ไสหัวไป' อยู่แล้ว!

เมื่อเวลาผ่านไป เลวียังสังเกตเห็นว่าคุณซานเชซดูเหมือนจะยุ่งกับธุรกิจอื่น และดูเหมือนจะทำเงินได้มหาศาล จนไม่สนใจกำไรจากร้านหนังสือมือสองเลยแม้แต่น้อย

ร้านหนังสือมือสองแห่งนั้นเป็นเหมือนสถานที่พักผ่อนหย่อนใจและฆ่าเวลาของคุณซานเชซมากกว่าจะเป็นร้านค้า

อย่างไรก็ตาม เลวียังคงแสดงความทุ่มเทในการทำงานและช่วยคุณซานเชซจัดระเบียบหนังสือในร้าน แยกประเภทและติดป้าย เปลี่ยนร้านหนังสือทั้งร้านให้กลายเป็นห้องสมุดที่เต็มไปด้วยหนังสือเก่า

'ไอ้หนู จะบอกให้นะ ทำแบบนี้ไปก็ไร้ประโยชน์ เดี๋ยวอีกหน่อยหนังสือพวกนี้ก็รกอีก!'

คุณซานเชซพูดแบบนั้น

แต่เมื่อวันหยุดสิ้นสุดลงและเลวีกำลังจะกลับไปเรียน เขาก็ยังมอบชุดตำราเรียนเก่าที่เลวีชอบอ่านให้เลวีทั้งชุด

นั่นคือตำราเรียนเก่าชั้นยอดที่เลวีคัดสรรมาจากกองตำราเรียนเก่านับร้อยนับพันเล่ม พวกมันเต็มไปด้วยบันทึกจากศิษย์เก่าฮอกวอตส์ระดับหัวกะทิ และเป็นหัวกะทิของตำราเรียนเก่าในร้านหนังสือมือสองอย่างแน่นอน

เดิมทีเลวีเตรียมจะขอซื้อต่อจากซานเชซ แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้รับเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีขนาดนี้ก่อนที่จะทันได้เอ่ยปาก

สุดท้าย สิ่งที่น่ากล่าวถึงคือ บอสทอมไม่คิดค่าเช่าเลวีเลยในท้ายที่สุด และยังคืนเงินสองเกลเลียนที่จ่ายไปตอนแรกพร้อมกับเงินเดือนให้เลวีอีกด้วย

'เจ้าหนูเลวี เธอช่วยฉันไว้เยอะมาก!'

'การให้เธอมาทำงานด้วยคือการตัดสินใจที่ฉลาดที่สุดเท่าที่ฉันเคยทำมา ร้านหม้อใหญ่รั่วแทบจะเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย เธอยินดีต้อนรับที่นี่เสมอนะ! ไม่ต้องห่วง บัตเตอร์เบียร์ฟรี!'

'ฉันมีความสุขจัง' บอสทอมพูด หัวเราะร่าจนตัวงอ แสดงความอาลัยอาวรณ์เลวีออกมาให้เห็น