ตอนที่ 3 ระบบแฟนตาซีมอด

'ใครน่ะ?'

สีหน้าของเลวีเปลี่ยนไป แววตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

เงินที่เขาซ่อนไว้คือทุนรอนสำหรับออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า หากพวกพี่เลี้ยงและผู้ดูแลที่โลภมากพวกนั้นมาเจอเข้า มันจะต้องถูกปล้นไปอย่างแน่นอน

หากเขาไม่อยากเสียเงินก้อนนี้ไป เขาคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขัดขืน และถ้าเป็นแบบนั้น เรื่องมันคงไม่จบแค่การถูกไล่ออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แต่พลังพิเศษของเขาจะถูกเปิดเผย และเขาอาจจะถูกจับไปทดลองได้

แต่สิ่งที่ทำให้เลวีต้องประหลาดใจก็คือ ในขณะที่เขากำลังจะลงมือโจมตี สิ่งที่เขาเห็นผ่านหน้าต่างภายใต้แสงจันทร์กลับเป็นนกฮูกตัวอ้วนกลมปุกปุยที่มีดวงตาเล็ก ๆ สว่างสดใส!

'หือ?'

เขาตะลึงงัน ทำไมนกฮูกถึงมาเคาะหน้าต่างเขาโดยไม่มีสาเหตุล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกถึงความคุ้นเคยอย่างน่าประหลาดกับฉากนี้ ซึ่งทำให้เขาเดินไปที่หน้าต่างและเปิดมันออกอย่างอธิบายไม่ได้

'พึ่บพั่บ~'

นกฮูกกระพือปีกบินเข้ามาและเกาะลงบนราวแขวนเสื้อข้างเตียงของเลวี

ที่แปลกไปกว่านั้นคือ นกฮูกตัวนี้คาบจดหมายไว้ในปาก และเมื่อมันเห็นเลวีมองมา มันก็ทิ้งจดหมายลงที่แทบเท้าของเขา

เลวีรู้สึกถึงเดจาวู หรือความรู้สึกคุ้นเคยอย่างรุนแรงกับฉากนี้ขึ้นมาทันที ราวกับว่าเขาเคยเห็นฉากคล้าย ๆ กันนี้มาก่อน

แต่นกฮูกส่งจดหมายเนี่ยนะ?

ถึงแม้จะมีผู้มีพลังพิเศษอยู่บนโลกแล้ว แต่การที่นกฮูกมาส่งจดหมายมันไม่แปลกไปหน่อยหรือ?

ด้วยสติปัญญาของนกฮูก คงต้องใช้เวลาฝึกฝนนานมากแน่ ๆ กว่าพวกมันจะทำแบบนั้นได้

ขนาดการส่งสารด้วยนกพิราบยังต้องใช้เวลาเพาะเลี้ยงและฝึกฝนเป็นเวลานานเลย

ด้วยความงุนงง เลวียื่นมือออกไปคว้าจดหมายบนพื้น ซึ่งถูกยกขึ้นด้วยพลังเทเลคิเนซิสและลอยเข้ามาในมือของเขา

เลวีก้มลงมองและเห็นว่าบนซองจดหมายกระดาษแข็งสีครีมหนา มีข้อความเขียนด้วยหมึกสีเขียวมรกตว่า:

คุณเลวี เควนส์, ที่ข้างเตียงนอน, ชั้นหนึ่ง ห้องที่สามจากท้ายสุด, สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าวู้ดดี้, ถนนโกลด์ฟินช์, ลอนดอน, อังกฤษ

เมื่อพลิกดูตราประทับขี้ผึ้งที่ด้านหลัง ตราสัญลักษณ์รูปโล่ที่มีงู อินทรี สิงโต และแบดเจอร์ ล้อมรอบตัวอักษร 'H' ก็สะดุดตาเขาเข้าอย่างจัง!

'ให้ตายเถอะ!'

เลวีตกใจมากจนเผลอสบถคำหยาบจากบ้านเกิดออกมา!

ตอนนี้คือปี ค.ศ. 1991 และวรรณกรรมเยาวชนระดับปรากฏการณ์โลกเรื่องนั้นยังไม่ได้ถูกตีพิมพ์อย่างเป็นทางการโดยผู้เขียนเลยด้วยซ้ำ!

เขาเคยคิดที่จะเป็นนักก๊อปปี้ผลงานคนอื่นเหมือนกัน แต่เขารู้สึกว่าตัวเองขาดทักษะการเขียนและจำได้แค่โครงเรื่องคร่าว ๆ ของต้นฉบับเท่านั้น เขาเลยต้องล้มเลิกความคิดไป

แต่ฉันไม่มีทางจำวันตีพิมพ์หนังสือผิดแน่!

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ...

ลมหายใจของเลวีเริ่มหนักหน่วงขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ ด้วยมือที่สั่นเทาและหัวใจที่เต้นรัว เขาเปิดซองจดหมายออก:

โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์

อาจารย์ใหญ่: อัลบัส ดัมเบิลดอร์

(ประธานสมาพันธ์พ่อมดนานาชาติ, เหรียญตราเมอร์ลินชั้นหนึ่ง, พ่อมดหัวหน้ากองตุลาการศาลสูงวิเซ็นกามอต)

เรียน คุณเลวี เควนส์

เรามีความยินดีที่จะแจ้งให้คุณทราบว่า คุณได้รับเข้าเรียนที่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์

สิ่งที่แนบมาด้วยคือรายการหนังสือและอุปกรณ์ที่จำเป็น

ภาคเรียนมีกำหนดเปิดในวันที่ 1 กันยายน

เราจะรอคอยนกฮูกตอบรับจากคุณ ภายในวันที่ 31 กรกฎาคม

ขอแสดงความนับถือ

มิเนอร์ว่า มักกอนนากัล

รองอาจารย์ใหญ่

อาจารย์ประจำบ้านกริฟฟินดอร์

ศาสตราจารย์วิชาแปลงร่าง

เอกสารแนบ: รายการสิ่งของจำเป็นสำหรับการเข้าเรียน

1. เสื้อคลุมทำงานแบบเรียบสามชุด (สีดำ ยาวระดับข้อเท้า)

2. หมวกทรงแหลมแบบเรียบหนึ่งใบ (สีดำ สำหรับใส่ทุกวัน)

3. ถุงมือป้องกันหนึ่งคู่ (ทำจากหนังมังกรหรือวัสดุใกล้เคียง)

4. เสื้อคลุมหน้าหนาวหนึ่งตัว (สีดำ กระดุมเงิน มีป้ายชื่อปักอยู่)

5. หนังสือเรียน (รายการอ่านสำหรับปีหนึ่ง)

คาถามาตรฐาน: ระดับเบื้องต้น, โดย มิรันดา กอชฮ็อก

ประวัติศาสตร์เวทมนตร์, โดย บาธิลดา แบ็กช็อต

ทฤษฎีเวทมนตร์, โดย อดัลเบิร์ต วาฟฟลิง

คู่มือแปลงร่างเบื้องต้น, โดย เอเมริก สวิทช์

สมุนไพรและเห็ดราวิเศษหนึ่งพันชนิด, โดย ฟิลลิเด สปอร์

ยาและน้ำยาวิเศษ, โดย อาร์เซเนียส จิกเกอร์

สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่, โดย นิวท์ สคามันเดอร์

พลังมืด: คู่มือป้องกันตนเอง, โดย เควนติน ทริมเบิล

6. อุปกรณ์: ไม้กายสิทธิ์, หม้อใหญ่ดีบุกผสมตะกั่ว (เบอร์ 2), ขวดแก้วหรือคริสตัล, กล้องโทรทรรศน์, ตาชั่งทองเหลือง

7. สัตว์เลี้ยง: นกฮูก, แมว หรือ คางคก (เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง)

หมายเหตุสำคัญ: ห้ามนักเรียนปีหนึ่งนำไม้กวาดบินมาด้วยโดยเด็ดขาด

'เรื่องจริงแฮะ! งั้นฉันก็ไม่ใช่ผู้มีพลังพิเศษน่ะสิ แต่เป็นแค่พ่อมดน้อยที่ยังไม่ได้เข้าเรียน?!'

'ไอ้ที่เรียกว่าพลังพิเศษ ก็ต้องเป็นพลังเวทที่ตื่นขึ้นมาแน่ ๆ!'

ประกายความเข้าใจวาบขึ้นในหัวเลวี ราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน เขากำจดหมายตอบรับจากฮอกวอตส์ไว้แน่นในมือ เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น

ทันใดนั้นเอง กลุ่มควันแฟนตาซีก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ควันนั้นรวมตัวกันต่อหน้าต่อตาเขา และขณะที่มันหมุนวน มันก็เปลี่ยนรูปร่างเป็นบรรทัดข้อความ:

[ตรวจพบคำเชิญจากโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ โลกแฟนตาซีแห่งเวทมนตร์กำลังเปิดออกต่อหน้าคุณ!]

[กำลังผูกมัดระบบแฟนตาซีมอด...]

[ผูกมัดเสร็จสิ้น ตรวจพบพลังเวทภายในตัวโฮสต์ กำลังโหลดมอดพ่อมด... โหลดเสร็จสิ้น!]

ทันทีหลังจากนั้น ควันที่ก่อตัวเป็นคำพูดตรงหน้าเลวีก็หมุนวน และรายการแนะนำอาชีพพ่อมดก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา:

[พรสวรรค์]: การร่ายคาถา - A (พอใช้, ยอมรับได้, ไม่ใช่ดีที่สุดแต่ก็ไม่ได้แย่ที่สุด อย่างน้อยคุณก็ไม่ใช่อัจฉริยะนักทำลายล้าง)

วิชาแปลงร่าง: E (ดี, เกินความคาดหมาย, เชื่อฉันสิ คุณจะเป็นสาวแก่แมวเหมียวคนต่อไป)

วิชาปรุงยา: T (แย่มาก, โทรลล์, ห้องน้ำอยู่ไกล สเนปอยู่ใกล้ เจ้าโทรลล์ปรุงยาไม่เป็น ระวังตัวไว้ให้ดี!)

ความเข้ากันได้กับสัตว์วิเศษ: O (ดีเยี่ยม, นี่คุณเป็นเอลฟ์ดรูอิดในตำนานหรือเปล่า?)

อักษรรูนโบราณ: O (ดีเยี่ยม, โดดเด่น, น่าเสียดายที่คุณเกิดผิดเวลา ในแง่หนึ่ง คุณคือร่างสถิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเวทมนตร์โบราณ!)

...

ศาสตร์มืด: O (โดดเด่น, เว้นแต่คุณจะมีวิชาสกัดใจ หมวกคัดสรรจะส่งคุณไปอัซคาบันแน่นอน!)

ทักษะ: เทเลคิเนซิส (?) เลเวล 5 (72/100)

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันดึงดูดความสนใจทั้งหมดของเลวีทันที

เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าวันนี้จะมีเรื่องเซอร์ไพรส์มากมายขนาดนี้ แค่ได้รับจดหมายตอบรับจากฮอกวอตส์เขาก็ดีใจพอแล้ว!

แต่เขาไม่นึกเลยว่า สูตรโกงในฐานะผู้ข้ามมิติของเขา—ระบบ—จะทำการผูกมัดกับเขาในวินาทีที่เขาได้รับคำเชิญเข้าเรียน!

แม้ว่าเขาจะยังไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับระบบแฟนตาซีมอดนี้ แต่เขาเชื่อว่าระบบนี้จะต้องเป็นทางลัดที่ดีที่สุดสำหรับเขา ผู้ซึ่งเป็นผู้ข้ามมิติ ในการบรรลุความยิ่งใหญ่!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เลวีก็มองดูหน้าต่างระบบตรงหน้า โดยมีจดหมายเชิญเข้าเรียนฮอกวอตส์อยู่ในมือ และอดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้างราวกับคนบ้า!

เกรดและระดับการประเมินที่แตกต่างกันของระบบ:

ดีเยี่ยม (O-Outstanding): นี่คือเกรดสูงสุดในการสอบ ว.พ.ร.ส. (O.W.L.) เทียบเท่ากับคะแนนเต็มในโลกมักเกิ้ล ในโลกเวทมนตร์ นักเรียนที่ได้เกรด 'ดีเยี่ยม' ไม่เพียงแต่ได้รับการยอมรับสูงในด้านความสามารถทางวิชาการ แต่ยังมีความได้เปรียบอย่างมากในการศึกษาต่อด้านเวทมนตร์และการพัฒนาอาชีพ หากต้องการเรียนต่อในหลักสูตรระดับสูงอย่าง ส.พ.บ.ส. (N.E.W.T.) มักจะต้องใช้เกรดนี้หรือเกรด 'E' ตัวอย่างเช่น เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ได้เกรด 'ดีเยี่ยม' ในหลายวิชา แสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ที่โดดเด่นและความขยันหมั่นเพียรในการศึกษาเวทมนตร์

E-Exceeds Expectations (เกินความคาดหมาย): ระดับนี้บ่งบอกว่าผลการเรียนของนักเรียนดีเกินคาด แสดงถึงความรู้และทักษะเวทมนตร์ที่แน่นปึ้ก นักเรียนที่ได้เกรด 'E-เกินความคาดหมาย' มักจะสามารถเรียนต่อในหลักสูตร ส.พ.บ.ส. เพื่อศึกษาเวทมนตร์ขั้นสูงต่อไปได้ นักเรียนในระดับนี้ยังมีโอกาสทางอาชีพที่สดใสในโลกเวทมนตร์ และเหมาะสมกับงานที่เกี่ยวข้องกับเวทมนตร์หลายประเภท

A-Acceptable (พอใช้): 'ผ่าน' หมายความว่าผลการเรียนของนักเรียนผ่านเกณฑ์พื้นฐาน แม้จะไม่โดดเด่นเป็นพิเศษ แต่นักเรียนก็มีความสามารถทางเวทมนตร์ในระดับหนึ่ง ในบางครั้ง นักเรียนที่ได้เกรด 'ผ่าน' อาจสามารถเรียนต่อในหลักสูตร ส.พ.บ.ส. ได้ แต่พวกเขาอาจต้องใช้ความพยายามมากขึ้นเพื่อตามให้ทันความคืบหน้าของหลักสูตร

P-Poor (แย่): เกรด 'แย่' บ่งบอกถึงข้อบกพร่องสำคัญในการเรียนรู้เวทมนตร์ของนักเรียน ซึ่งอาจต้องเรียนซ้ำในวิชาที่เกี่ยวข้องเพื่อเสริมสร้างความรู้และทักษะพื้นฐานให้แน่น นักเรียนในระดับนี้อาจเผชิญกับความท้าทายในการศึกษาต่อและการพัฒนาอาชีพในอนาคต

D-Dreadful (เลวร้าย): เกรด 'เลวร้าย' บ่งบอกว่าผลการเรียนเวทมนตร์ของนักเรียนนั้นแย่มาก ซึ่งไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบต่อความก้าวหน้าทางการเรียน แต่ยังอาจส่งผลเสียต่อการจ้างงานในอนาคตด้วย ในโลกเวทมนตร์ที่มีการแข่งขันสูง เกรดเช่นนี้อาจทำให้นักเรียนพลาดโอกาสหลายอย่าง

แย่มาก (T-Troll): นี่คือระดับต่ำสุดในการสอบ ว.พ.ร.ส. ถูกเปรียบเปรยว่าเป็น 'โทรลล์' เพื่อแสดงให้เห็นว่ามันแย่แค่ไหน

นักเรียนที่ได้ระดับนี้แทบไม่มีอะไรจะโชว์ในการเรียนรู้เวทมนตร์เลย และจำเป็นต้องตรวจสอบทัศนคติและวิธีการเรียนรู้ของตนเองใหม่ และพยายามปรับปรุงความสามารถทางเวทมนตร์ของตน