ตอนที่ 12: ปะทะเดือดกับไคโด! ค่าสถานะพุ่งกระฉูด

หมัดขวาขนาดมหึมาของคาร์โล เปรียบดั่งลูกปืนใหญ่สีดำ พุ่งกระแทกเข้าที่ใบหน้าของไคโดอย่างจังจนเสียงตะโกนของเขาเงียบกริบ

ด้วยพละกำลังเกือบหมื่นตันที่อัดแน่น ต่อให้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าหมัดนี้เป็นเรือรบหรือภูเขาลูกย่อมๆ ก็คงถูกหมัดของคาร์โลระเบิดจนกระจุยเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!

ไคโดรู้สึกราวกับถูกเรือรบขนาดใหญ่พุ่งชนหน้าด้วยความเร็วสูง

วินาทีที่หมัดของคาร์โลปะทะใบหน้า

ร่างมหึมาของเขาก็หงายหลังตีลังกา ท้ายทอยกระแทกพื้นอย่างแรง

พื้นดินด้านหลังถูกท้ายทอยของเขาบดขยี้จนยุบลงไป

ไคโดหัวปักพื้น ร่างท่อนบนจมลึกลงไปในดิน เหลือเพียงขาสองข้างที่มีขนหน้าแข้งดกดำชี้ฟ้ากระตุกยิกๆ

เลือดสายยาวพุ่งกระฉูดออกจากปากและจมูก

คาร์โลถึงกับเห็นฟันหน้าหักกระเด็นออกมาซี่หนึ่งด้วย

เมื่อมองดูไคโดที่นอนหงายท้องหัวปักดิน

ในที่สุดคาร์โลก็ได้แก้แค้นสมใจ

รอยยิ้มชั่วร้ายผุดขึ้นที่มุมปาก ก่อนที่ไคโดจะลุกขึ้นมาได้ เขาก็หวดแข้งเข้าที่หว่างขาของไคโดอีกครั้ง!

เตะลูกบอล!

"ปัง!!"

"อ๊ากกกกก...!"

สิ้นเสียงทึบๆ ของเนื้อกระทบเนื้อ ไคโดก็กรีดร้องโหยหวนราวกับแมวทอม

ร่างของเขาถูกลูกเตะของคาร์โลงัดขึ้นจากพื้น ไถลไปกับพื้นกวาดบ้านเรือนพังราบไปกว่าสิบหลัง ปลิวกระเด็นไปไกลหลายร้อยเมตร

ที่ปลายสุดของถนนอันยุ่งเหยิง ไคโดกุมเป้า หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจนเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ

เขากัดฟันเงยหน้าขึ้น จ้องมองคาร์โลด้วยดวงตาแดงก่ำ

"ไอ้เด็กทหารเรือหน้าตัวเมีย มันกล้า... โอ๊ย..."

ปรากฏว่า

ต่อให้ร่างกายแข็งแกร่งแค่ไหน

จุดอ่อนตรงนั้นก็คงแข็งสู้หมัดไม่ได้

ไคโดถึงกับน้ำเล็ดเพราะลูกเตะของคาร์โล

เลือดยังคงไหลย้อยจากมุมปากและรูจมูก

ดูน่าอนาถพิลึก

"ฮึ่ม!"

ฝุ่นควันที่ลอยฟุ้งอยู่เบื้องหน้าถูกพัดกระจายออกไปสองข้างทาง

ลมกรรโชกแรงพัดปะทะใบหน้า

คลื่นดาบรูปพระจันทร์เสี้ยวยาวกว่าสิบเมตรพุ่งเรียดพื้นเข้ามา!

"เท้าพายุ! วายุคลั่ง!"

"บ้าเอ๊ย!" ไคโดกัดฟัน ปักกระบองหนามลงกับพื้น

"ตูม!"

คลื่นดาบจากเท้าพายุแตกกระจายเมื่อปะทะกับกระบองหนาม

แต่สิ่งที่ตามมาติดๆ คือเท้าขวาที่ห่อหุ้มด้วยฮาคิสีดำทมิฬ!

และคำพูดล้อเลียนที่ทำให้ไคโดเดือดดาล

"เฮ้! ไคโด ไข่ทองคำของแกยังอยู่ดีไหม? คงไม่กลายเป็นผู้หญิงไปแล้วหรอกนะ?"

เมื่อเห็นรอยยิ้มสะใจบนหน้าคาร์โล ใบหน้าของไคโดก็บิดเบี้ยวด้วยความรังเกียจ

"อย่าได้ใจให้มันมากนัก!! อัสนี—"

"แปดทิศ!!"

"เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ—!"

กระบองหนามที่มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ แหวกอากาศหวีดหวิว ขับเคลื่อนด้วยแขนยักษ์สองข้างของไคโด ฟาดสวนใส่เท้าขวาของคาร์โล

เมื่อเห็นหนามแหลมวาววับบนกระบอง คาร์โลก็ตัดสินใจเด็ดขาด กระทืบเท้าลงไปโดยไม่หลบเลี่ยง!

"ตูม!!"

"ว้าากกกกก!!"

"อั่ก!!"

คาร์โลรวบรวมพละกำลังทั้งหมดไปที่เท้าขวา กดกระบองหนามของไคโดลงไปอย่างแรง พยายามจะเหยียบมันให้จมดิน

รูจมูกของไคโดพ่นไอน้ำสีขาวออกมา ดวงตาแดงก่ำ มือทั้งสองกำกระบองหนามแน่น กล้ามเนื้อแขนยักษ์ปูดโปนดั่งงูเหลือม เส้นเลือดปูดราวกับจะระเบิด ปลดปล่อยพลังอันมหาศาลออกมา

ทั้งสองยื้อยุดกันชั่วครู่ ใบหน้าแดงก่ำราวกับเลือดจะทะลัก

แต่ในท้ายที่สุด พลังของไคโดก็เหนือกว่า

"ไป... บินไปสุดขอบฟ้าซะ!"

"อัสนีสิบหกทิศ!!"

ไคโดคำรามลั่น เหวี่ยงกระบองหนามอ้อมเท้าคาร์โล เฉียดขา ลามขึ้นมาที่หน้าอกและหน้าท้อง ก่อนจะเสยเข้าที่ปลายคางของคาร์โล

เสียงกระดูกลั่นดังกร๊อบ มาจากขากรรไกรล่างของคาร์โล

เลือดสายยาวพุ่งกระฉูดออกจากปาก กลายเป็นละอองเลือดฟุ้งกระจาย

เขาถูกหวดปลิวกระเด็นราวกับลูกเบสบอลที่โดนไม้ตีของไคโด

"ตูม!!"

เขาปลิวด้วยความเร็วสูงจนทะลุกำแพงเสียง เกิดวงแหวนมัคขึ้น ปลิวจากฟากหนึ่งของเมืองร็อคกี้พอร์ตไปตกอีกฟากหนึ่ง ห่างออกไปสี่ห้าร้อยเมตร

"ค่ากายภาพ +1"

"ฮาคิเกราะ +0.2"

"ตึง ตึง ตึง—!"

เสียงแจ้งเตือนแบบเครื่องจักรของระบบถูกกลบด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของไคโดที่กระทืบพื้นไล่ตามมา

กริ๊ก!

คาร์โลจับคางตัวเองแล้วดันกลับเข้าที่

เขาเกือบคิดว่ากรามจะถูกกระบองของไคโดทุบจนแหลกไปแล้ว

แต่ยังดีที่ไม่หัก

ฟันของเขาก็โยกคลอนจากการกระแทก

ไม่รู้ว่าเลือดพุ่งออกจากปากไปเท่าไหร่

แถมฟันกรามซี่ในสุดยังหลุดไปซี่นึงด้วย

"ถุย!"

เขาบ้วนน้ำลายปนเลือดลงพื้น สะบัดเท้าขวาที่ฝ่าเท้าถูกหนามเจาะจนเป็นรู แล้วพุ่งสวนออกไปพร้อมเสียงหัวเราะบ้าคลั่ง มุ่งตรงเข้าหาไคโดที่กำลังควงกระบอง

"เอาอีก!!"

"เข้ามา!!" ไคโดตาแดงก่ำ เหวี่ยงกระบองหนามราวกับกังหันลม ฟาดใส่คาร์โลอย่างบ้าคลั่ง

"ปัง!"

เขาฟาดกระบองเข้าที่ไหล่ขวาของคาร์โล

ขาของคาร์โลถูกแรงกดจนจมลึกลงไปในดิน

กล้ามเนื้อไหล่ฉีกขาด ถูกหนามแหลมเจาะจนเป็นรูเลือดหลายรู เสียงกระดูกสะบักแตกดังลั่น

"ค่ากายภาพ +0.8!"

"ฮาคิเกราะ +0.2!"

"ตูม!!" คาร์โลเตะกวาด เข้าที่เอวของไคโด ส่งร่างยักษ์กระเด็นไปหลายสิบเมตร

อย่างไรก็ตาม ด้วยผิวหนังที่หนาและร่างกายที่อึดถึกทน ไคโดก็ตีลังกากลับมาตั้งหลักได้อย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งเข้ามาอีกครั้ง พร้อมกระโดดฟาดกระบองด้วยสองมือ

"ตูม!!"

พื้นดินระเบิดเป็นหลุมกว้างกว่าสิบเมตร

คาร์โลที่โชกไปด้วยเลือดยืนอยู่ที่ขอบหลุม ชูนิ้วกลางให้เขา

"ฮี่ๆ พลาดแล้ว"

"ว้าากกกกก!!"

"อัสนีแปดทิศ!"

"ค่ากายภาพ +0.6!"

"ฮาคิเกราะ +0.15!"

"อัสนีแปดทิศ!"

"ค่ากายภาพ +0.55!"

"ฮาคิเกราะ +0.1!"

"อัสนีสิบหกทิศ!"

"ค่ากายภาพ +0.4!"

"ฮาคิเกราะ +0.08!"

ไคโดเข้าสู่โหมดบ้าคลั่ง เหวี่ยงกระบองไล่ทุบอย่างไม่ยั้งด้วยพละกำลังที่ดูเหมือนจะไม่มีวันหมด ระดมโจมตีใส่คาร์โลอย่างต่อเนื่อง

ในช่วงแรก คาร์โลอาศัยความได้เปรียบเรื่องขนาดตัวที่เล็กและความเร็วที่เหนือกว่า หลบหลีกการโจมตีนับสิบครั้งและยังหาจังหวะสวนกลับได้บ้าง

แต่ไคโดไม่หลบเลย อาศัยความหนาของผิวหนังและร่างกายที่ถึกทน ไล่บี้และแลกหมัดกับเขาอย่างไม่ลดละ

หลังจากการปะทะอันดุเดือดผ่านไปกว่าสิบนาที

คาร์โลเป็นฝ่ายเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าก่อน

การใช้มือเปล่าสู้กับกระบองหนามของไคโดยังคงทำให้เขาเสียเปรียบ

ฮาคิเกราะของเขาในตอนนี้ยังไม่แกร่งพอที่จะรับมือกับยอดศาสตราอย่าง 'แปดทิศ' ได้อย่างสบายๆ

แม้จะไม่แน่ใจว่ากระบองแปดทิศของไคโดจัดอยู่ในระดับ 12 สุดยอดแห่งดาบ หรือ 21 ยอดแห่งดาบ

แต่ความแข็งแกร่งและความคมของหนามบนกระบองนี้ เหนือกว่าดาบมีชื่อที่คาร์โลเคยเห็นที่ศูนย์บัญชาการไปไกลโข

มือ เท้า ลำตัว และส่วนอื่นๆ ของเขาถูกหนามแหลมเจาะและเฉือนจนพรุน

เสียเลือดไปมากโข

ถ้าไม่ใช่เพราะวิชา 'คืนชีวิต' ที่ช่วยควบคุมกล้ามเนื้อให้ห้ามเลือดได้

ป่านนี้เขาคงหน้ามืดเพราะเสียเลือดไปแล้ว

ทันใดนั้น คาร์โลก็ก้าวพลาด ตกลงไปในหลุม และเซถลาไปทางขวา!