บทที่ 2394 : ทางเลือกของหวังเต็ง สมบัติสามชิ้น! (3) (ตอนฟรี)

บทที่ 2394 : ทางเลือกของหวังเต็ง สมบัติสามชิ้น! (3)

จากนั้นเขาก็ค้นหาสมบัติอีกสองชิ้นต่อไป ในขณะที่ชิ้นส่วนของทองคำโลหิตมังกรยังคงวางอยู่ข้างหลังเขา ลอยอยู่ด้วยความช่วยเหลือของพลังวิญญาณของเขาในขณะที่เขาก้าวไป

“ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะพบทองคำโลหิตมังกร!” เหิงจางป๋อเฝ้าดูฉากบนหน้าจอ ปากของเขากระตุกโดยไม่ได้ตั้งใจ

เขารู้สึกเสียใจเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าสมบัติชิ้นแรกที่หวังเต็งพบจะเป็นสิ่งของล้ำค่าเช่นนี้

เดิมทีพวกเขาวางแผนที่จะเก็บมันไว้เพื่อหลอมอาวุธของตนเอง แต่พวกเขายังไม่เคยพบวัสดุเสริมที่เกี่ยวข้องและจึงต้องทิ้งมันไว้ข้างหลังก่อน

แต่ตอนนี้ หวังเต็งก็ได้เลือกมันไปแล้ว

พวกเขาใจกว้างมาก โดยรับรองกับหวังเต็งว่าเขาสามารถเลือกอะไรก็ได้ที่เขาต้องการโดยไม่มีปัญหาใดๆ

แต่ถึงอย่างนั้น แค่คิดถึงมันก็น่าหงุดหงิดแล้ว

อี้จางจ้าว กุ่ยจางหลิงและคนอื่นๆ ต่างมองหน้ากัน รู้สึกกังวลเล็กน้อย สมาชิกสภาหวังเต็งรู้วิธีเลือก เขาเลือกสิ่งของมีค่าเหล่านี้ในคราวเดียว

“หวังเต็งคู่ควรกับการเป็นวิศวกรเหมืองแร่จริงๆ เขาสามารถหาทองคำโลหิตมังกรได้จากกองทองคำสีแดง” อี้จางซินอุทาน

“ความเชี่ยวชาญของเขาในฐานะวิศวกรเหมืองแร่ต้องสูงมากแน่นอน” โชวจางไฉ่หยุนกล่าวเสริมพร้อมพยักหน้าเห็นด้วย

“วิศวกรเหมืองแร่เก่งในการค้นหาแร่ต่างๆ แต่ก็ยากที่จะบอกได้หากเทียบกับสมบัติอื่นๆ” กุ่ยจางหยานกล่าวเมื่อเขาเห็นผู้หญิงสองคนที่ชื่นชมหวังเต็งมากขนาดนั้น

ผู้หญิงสองคนเหลือบมองเขาโดยไม่สนใจคำพูดของเขา

สิ่งนี้ทำให้กุ่ยจางหยานหงุดหงิดอย่างมาก

อีกด้านหนึ่ง หวังเต็งมาถึงที่ตั้งของกระจุกแสงที่พร่างพรายที่สองและหยุดลง

มันเป็นชั้นวางของขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสมบัติต่างๆ บางส่วนถูกเก็บไว้ในกล่องหยก โดยซ่อนสิ่งของที่อยู่ข้างในไว้ และพื้นผิวก็มีการสลักอักษรรูนที่ปิดกั้นความผันผวนต่างๆ ทำให้ยากต่อการแยกแยะลักษณะของสิ่งของเหล่านั้น

อย่างไรก็ตาม หวังเต็งไม่ย่อท้อ ร่างกายของเขาลอยขึ้นอย่างนุ่มนวลจนกระทั่งอยู่ระดับเดียวกับด้านบนของชั้นวาง ที่นั่น เขาพบกล่องหยกขนาดเท่าฝ่ามือที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่น ดูไม่สะดุดตาเลย

แววตาของหวังเต็งฉายแวบขึ้นขณะที่เขาดีดนิ้วเบาๆ ทำให้กล่องหยกเปิดออกพร้อมกับเสียงเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ เผยให้เห็นเม็ดยาสีแดงเข้มอยู่ข้างใน

กลิ่นหอมแปลกๆ ที่มีกลิ่นหวานเล็กน้อยลอยออกมาจากเม็ดยา

“ยาระดับเทพ!”

เหิงจางชวน อี้จางไป๋และหัวหน้าตระกูลคนอื่นๆ อุทานด้วยความประหลาดใจ

เมื่อเหิงจางป๋อและคนอื่นๆ เห็นภาพนี้ กล้ามเนื้อบนใบหน้าของพวกเขาก็กระตุกอีกครั้ง

เขาจัดการเรื่องนี้ได้อย่างไรกันเนี่ย?

เขาพบสมบัติล้ำค่าที่สุดในคลังสมบัติถึงสองครั้ง แม้ว่ามูลค่าของยาเม็ดนี้จะไม่สามารถเทียบได้กับทองคำโลหิตมังกร แต่มันก็ยังเป็นไอเทมที่หายากมากในคลังสมบัติ

นี่เป็นยาระดับเทพ!

มียาระดับเทพอยู่ในห้องเก็บสมบัติของตระกูลใหญ่ทั้งห้า

หวังเต็งค่อนข้างประหลาดใจ หลังจากตรวจสอบอย่างใกล้ชิด เขาก็จำมันได้ “นี่คือยาวิญญาณตัดวิญญาณ!”

“ยาวิญญาณตัดวิญญาณคืออะไร” ลูกกลมถามด้วยความอยากรู้ มันไม่มีความรู้เกี่ยวกับยามากเท่ากับหวังเต็ง

“มันเป็นยาชนิดหนึ่งที่ใช้เพื่อปลดปล่อยศักยภาพของตนเองในสถานการณ์ที่เป็นตาย” หวังเต็งอธิบายพร้อมส่ายหัว “หากต้องเผชิญหน้ากับวิกฤตที่คุกคามชีวิต ยาเม็ดนี้จะสามารถปลดปล่อยพลังได้สามเท่าของนักสู้ระดับนิรันดร์”

“สามเท่า!” ลูกกลมตกตะลึง

นั่นคือนักสู้ระดับนิรันดร์ หากพวกเขาสามารถปลดปล่อยพลังได้สามเท่า มันก็ช่างน่ากลัวจริงๆ

คู่ควรกับการเป็นยาระดับเทพจริงๆ

“อย่างไรก็ตาม ยาประเภทนี้มีความอันตรายอย่างยิ่ง หลังจากกินมัน แม้แต่นักสู้ระดับนิรันดร์ก็ต้องเตรียมใจสำหรับความตาย” หวังเต็งเตือน

“แม้แต่นักสู้ระดับนิรันดร์ก็ตายได้?” ลูกกลมตะลึงขึ้นมาทันใด

“ใช่แล้ว การปลดปล่อยพลังสามเท่าต้องแลกมาด้วยราคา ต้นทุนคือการเผาไหม้ต้นกำเนิดของคนๆ หนึ่ง และ… สสารนิรันดร์!” หวังเต็งพูดด้วยเสียงทุ้มลึก

“อ๋อ!” ลูกกลมอ้าปากค้างและส่ายหัว “หวังเต็ง เราไม่ต้องการยาเม็ดนี้ มันร้ายแรงเกินไป”

“แน่นอนว่าไม่ ยาที่มีข้อเสียร้ายแรงเช่นนี้จะมีประโยชน์อะไร” หวังเต็งปิดกล่องหยกแล้วหันหลังให้กับสถานที่นั้น มุ่งหน้าสู่สถานที่ต่อไป

มีสูตรยาหลายรายการในกลุ่มพันธมิตรอาชีพรองที่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้อย่างมีนัยสำคัญโดยไม่มีผลข้างเคียงร้ายแรงเช่นนี้

ด้วยความเชี่ยวชาญด้านการปรุงยาของหวังเต็ง การปรุงยาในอนาคตจึงไม่ใช่เรื่องยาก

ดังนั้น เขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะเลือกยาที่มีข้อบกพร่องเช่นนี้

“เขาไม่ต้องการมัน!” เหิงจางป๋อและคนอื่นๆ รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“ผู้อาวุโส หวังเต็งเคยได้รับยาระดับเทพจากภายในแร่ และขายให้กับกลุ่มพันธมิตรอาชีพรองในภายหลัง” เหิงจางชวนกล่าว “และเนื่องจากเขาเป็นนักปรุงยาเอง จึงชัดเจนว่าความกระตือรือร้นของเขาที่มีต่อยานั้นไม่สูงเท่ากับสมบัติชิ้นอื่นๆ”

“ก็จริง เนื่องจากเขาเป็นนักปรุงยาระดับแกรนมาสเตอร์ เขาจึงต้องมองเห็นข้อเสียของยาเม็ดนั้นแน่ ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะไม่เลือกมัน” อี้จางจ้าวกล่าว

“สมาชิกสภาหวังเต็งช่างน่าประหลาดใจจริงๆ”ทางเลือกของเขานั้นชัดเจนและเด็ดขาด” กุ่ยจางหลิงกล่าวชื่นชม

ผู้อาวุโสคนอื่นๆ พยักหน้าเห็นด้วย หากก่อนหน้านี้พวกเขาเห็นคุณค่าของหวังเต็ง ตอนนี้พวกเขาก็คงเชื่อมั่นในตัวเขามากขึ้นแล้ว

เหตุผลที่พวกเขาเก็บยาวิญญาณตัดวิญญาณไว้ก็คือพวกเขาไม่อยากใช้มัน

ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อใช้ยาดังกล่าวแล้ว นั่นก็หมายถึงการล่มสลายของนักสู้ระดับนิรันดร์ เมื่อเทียบกับยาแล้ว ชีวิตของนักสู้ระดับนิรันดร์นั้นสำคัญกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

การตัดสินใจของหวังเต็งที่จะไม่เลือกยานั้นแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ใช่พวกหัวรุนแรง

การเลือกหรือไม่เลือกนั้นแสดงถึงทัศนคติ และการเลือกก็หมายถึงการเพิ่มโอกาสในการใช้มันอย่างมาก

ขณะเดียวกัน หวังเต็งก็มาถึงสถานที่ที่สามแล้ว...