บทที่ 2393 : ทางเลือกของหวังเต็ง สมบัติสามชิ้น! (2) (ตอนฟรี)

บทที่ 2393 : ทางเลือกของหวังเต็ง สมบัติสามชิ้น! (2)

ทันใดนั้น แสงสีแดงทองอันแวววาวก็ระเบิดออกมา บดบังแสงของสมบัติที่อยู่รอบๆ

“นี่มันอะไรกัน…” ลูกกลมเบิกตากว้างขึ้นอย่างกะทันหัน

หวังเต็งหรี่ตาเล็กน้อยเพื่อปรับตัวให้เข้ากับแสงที่สว่างจ้า จากนั้นรอยยิ้มของเขาก็กว้างขึ้นเรื่อยๆ

“หวังเต็ง เข้าไปใกล้ๆ แล้วดูสิ” ลูกกลมเร่งเร้า

หวังเต็งก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว หมอบลง และลูบมือไปตามพื้นผิวของแร่สีแดงทองตรงหน้าเขา ในที่สุดหัวใจของเขาก็ยืนยันสิ่งที่เขาสงสัยมาโดยตลอด

ภายในแร่ มีลวดลายแปลกๆ บรรจบกันเป็นรูปร่างของมังกรยักษ์ ชัดเจนและเหมือนจริง ราวกับว่ากำลังจะระเบิดออกมาจากแร่

สิ่งที่สะดุดตาเป็นพิเศษคือดวงตาของมังกร ซึ่งมีดวงตาคู่หนึ่งเหมือนมังกรกำลังจ้องมองไปที่หวังเต็ง เปล่งรัศมีอันน่าหลงใหลออกมา

“ทองคำโลหิตมังกร!” ลูกกลมจำแร่นี้ได้ทันใดและอุทานด้วยความประหลาดใจ

“ใช่แล้ว มันคือทองคำโลหิตมังกร!” หวังเต็งหัวเราะในใจ “ฉันไม่คาดคิดเลยว่าจะพบสมบัติเช่นนี้ในห้องนิรภัยของตระกูลใหญ่ทั้งห้า”

“ว้าว นี่มันเหลือเชื่อมาก!” ลูกกลมสูดหายใจเข้าลึกๆ ความตื่นเต้นปรากฏชัดในน้ำเสียง “นายเจอมันได้ยังไงกัน?”

“ทองคำสีแดงเป็นที่มาของทองคำโลหิตมังกร พวกกมันเกิดจากการรวมเข้ากับเลือดของมังกรที่แท้จริงผ่านการเผชิญหน้าโดยบังเอิญ หลังจากผ่านไปหลายล้านปีหรืออาจจะนานกว่านั้นของการวิวัฒนาการและการเลี้ยงดู ในที่สุดมันอาจมีโอกาสที่จะกลายเป็นทองคำโลหิตมังกร ดังนั้นเมื่อฉันเห็นกองทองคำสีแดงนี้ ฉันจึงเดาว่าอาจมีมันอยู่ในนั้น นอกจากนี้ ฉันยังมีกายาโลหิตมังกรและสามารถสัมผัสได้ถึงความผันผวนของเลือดมังกรเล็กน้อยได้ ซึ่งยืนยันความสงสัยของฉันได้ในที่สุด” หวังเต็งอธิบายอย่างไม่ใส่ใจ

ในความเป็นจริง เขาเพียงแค่ใช้เนตรแท้จริงเพื่อดูแสงสีแดงทองเข้มที่ส่องประกายอยู่ใต้กองทองโดยตรง และมันก็ทำให้เขาต้องตรวจสอบเพิ่มเติมก็เท่านั้น

“ฉันเข้าใจแล้ว” ลูกกลมพยักหน้าอย่างครุ่นคิด พบว่าคำอธิบายของหวังเต็งดูสมเหตุสมผล

“วิธีที่เราค้นพบมันไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือเราสามารถนำสิ่งนี้ติดตัวไปด้วยได้” หวังเต็งประกาศ

“อันที่จริงแล้ว สมบัติหายากเช่นนี้ต้องถูกนำไปแน่นอน มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่จะไม่เลือกมัน หากนายต้องการใช้มันในการหลอมอาวุธ มันก็จะต้องอยู่ในระดับนิรันดร์อย่างน้อยที่สุด” ลูกกลมกล่าว

ในฐานะช่างตีเหล็กระดับแกรนมาสเตอร์ มันเข้าใจถึงประโยชน์ของทองคำโลหิตมังกรดี

“อย่าลืมว่าฉันมีทองคำโลหิตฟีนิกซ์แล้ว” หวังเต็งเตือนเบาๆ

ลูกกลมกะพริบตา เมื่อรู้ตัวทันใดนั้น ดวงตาของมันก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นขณะที่มันอุทานออกมา “ใช่แล้ว คุณมีทองคำโลหิตฟีนิกซ์แล้ว ตอนนี้ ด้วยทองคำโลหิตมังกร ถ้าสองวัสดุนี้รวมกัน… ว้าว ฉันไม่กล้าแม้แต่จะคิดเลย! หวังเต็ง นายต้องมอบสองวัสดุนี้ให้ฉันบ้างนะ”

มันตื่นเต้นมาก แทบจะอยากแย่งทองคำโลหิตมังกรไป เมื่อมีทองคำโลหิตมังกรอยู่ในมือ มูลค่าของทองคำโลหิตฟีนิกว์ก็จะเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ และหากใช้ทั้งสองวัสดุร่วมกันในการหลอมอาวุธ มันก็จะก่อให้เกิดปฏิกิริยาที่น่าอัศจรรย์

นี่ไม่ใช่แค่ข่าวลือ แต่เคยถูกทดลองโดยช่างตีเหล็กมาก่อนแล้ว โดยทิ้งบันทึกไว้ แม้ว่าจะไม่มีใครได้เห็นมันมากนัก แต่ก็เป็นปรากฏการณ์ที่แท้จริงที่ช่างตีเหล็กไม่มีใครสงสัย

“ลืมมันไปได้เลย ฉันจะเก็บมันไว้เอง” หวังเต็งโต้แย้ง

ทองคำทั้งสองเป็นวัสดุที่ไม่มีทางหาพบหรือเจอได้ง่ายๆ และตอนนี้เมื่อเขาได้ทั้งสองอย่างมาโดยไม่คาดคิด เขาจะปล่อยมันไปได้อย่างไร?

“ไม่ นาย.. ฉัน…” ลูกกลมสับสน เกาหัว แทบจะอยากสู้กับหวังเต็ง

“นายถึงระดับความชำนาญในการตีเหล็กพอแล้วหรอ” หวังเต็งถาม

“ข้ากำลังจะไปถึงจุดสูงสุดของระดับแกรนมาสเตอร์แล้ว” ลูกกลมตอบอย่างภาคภูมิใจ ใบหน้าของมันฉายแววแห่งความภาคภูมิใจ จากนั้นก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วเสริมว่า “ดังนั้นแล้ว นายควรปล่อยให้ฉันใช้สองสิ่งนี้เองดีกว่านะ ไม่เช่นนั้น มันจะเสียของเอาได้หากจัดการไม่ดี”

“ฮึ่ม แต่ฉันไปถึงจุดสูงสุดของระดับแกรนมาสเตอร์มาเป็นเวลานานแล้ว ฉันอาจจะเลื่อนขึ้นไปสู่ระดับกึ่งเทพได้ในไม่ช้าด้วย” หวังเต็งเยาะเย้ยและโกหกอย่างโจ่งแจ้ง

ในความเป็นจริง ทักษะการตีเหล็กของเขาอยู่แค่ระดับแกรนมาสเตอร์ขั้นกลางเท่านั้น แต่การเลื่อนขึ้นนั้นก็ไม่ได้ยากอะไร มันเป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

“เป็นไปไม่ได้!” ลูกกลมเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ

“ด้วยพรสวรรค์ของฉัน นายคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอ?” หวังเต็งถามอย่างไม่ใส่ใจ ท่าทางของเขาผ่อนคลายและไม่แยแส ราวกับกำลังพูดคุยเรื่องง่ายๆ เช่น การกินหรือดื่ม

“ฉัน…” ลูกกลมพูดไม่ออกอย่างกะทันหัน มันไม่สามารถโต้แย้งได้

แค่คิดถึงความชำนาญในการปรุงยาของหวังเต็งก็พอแล้วที่จะทำมันสั่นกลัว ด้วยพรสวรรค์อันมหึมาของหวังเต็ง มันก็ไม่มีข้อกังขาในความสามารถของเขา

เดิมที ทักษะการตีเหล็กของลูกกลมสูงกว่าของหวังเต็งมาก แต่ตอนนี้ ทักษะของมันกลับตามหลังเขาแล้ว ซึ่งถือเป็นเรื่องที่น่าตกใจ

ลูกกลมรู้สึกหดหู่ใจ มันไม่อยากคบหวังเต็งเป็นเพื่อนอีกต่อไปแล้ว

“ฉันวางแผนที่จะใช้สองวัตถุดิบนี้เป็นวัตถุดิบในการตีเหล็กเพื่อเลื่อนระดับเป็นระดับเทพ แล้วนายจะได้ช่วยฉันเองเมื่อถึงเวลา” หวังเต็งกล่าว

“จริงหรอ?” ดวงตาของลูกกลมสว่างขึ้นทันที ไม่สามารถระงับความตื่นเต้นไว้ได้อีกต่อไป

“ฉันรักษาคำพูดเสมอ” หวังเต็งรับรอง

“ตกลง ตกลง!” ลูกกลมตกลงอย่างรวดเร็ว กลัวว่าหวังเต็งอาจเปลี่ยนใจ

หวังเต็งอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งใจ ในที่สุด เขาก็โน้มน้าวใจ ลูกกลมได้ หากลูกกลมรู้ว่าทักษะการตีเหล็กของเขายังไม่ดีเท่าทักษะของตัวมันเอง มันก็คงจะยังคงบ่นต่อไป...