เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 33: โอกาส

Chapter 33: โอกาส

Chapter 33: โอกาส


ห้านาทีผ่านไปในพริบตา ฉินหรานไม่ได้พูดว่า "แล้วเจอกัน" เขารู้ว่าเขาไม่สามารถกลับมาที่ดันเจี้ยนมือใหม่แห่งนี้ได้อีกแล้ว เขาแบก [Viper-M1] กับเครื่องยิงจรวด [Tekken-II] ทั้งสองกับสิ่งของที่เหลืออื่น ๆ เอาไว้และพยายามยกมือขวาขึ้นโบกลาคอลลีนและแม็กกี้

เด็กสาวทั้งสองคนโบกมือส่งฉินหราน คอลลีนเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง เธอเปิดปากขึ้น แต่ก่อนที่ฉินหรานจะได้ยินว่าเธอพูดว่าอะไรก็มีแสงสว่างจนตาคร่าที่เขาเคยเจอตอนเข้ามาที่ดันเจี้ยนปรากฎต่อหน้าเขาอีกครั้ง เขาไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากปิดตาตัวเองเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง

สภาพไร้น้ำหนักที่เกิดขึ้นตามมาทำให้เขารู้สึกเวียนหัวไปครู่หนึ่ง เมื่อทุกอย่างกลับสู่สภาพปกติอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องคล้ายห้องเก็บของที่ประกอบขึ้นจากแผ่นเหล็ก ในนี้เต็มไปด้วยฝุ่นและใยแมงมุม

แค่คำว่า 'เก่า' นั้นไม่สามารถอธิบายห้องนี้อย่างชัดเจนได้

สิ่งเดียวที่คู่ควรให้พูดถึงก็คือความกว้างใหญ่ของห้องนี้ มันใหญ่มากพอให้รถบัส 5 คันขับเข้ามาและจอดรถบัสได้ 10 คัน

"นี่คือห้องรับรองของเกมเหรอ?" ฉินหรานมองไปรอบ ๆ ไม่แน่ใจว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหน แต่ดูท่าแล้วจะไม่ใช่อย่างที่เขาคาดไว้

มันไม่เหมือนในเกมอื่น ๆ ที่ห้องรับรองจะตกแต่งไปในทางแฟนตาซีน่าตื่นตาตื่นใจ ห้องรับรองอย่างน้อยก็ควรจะสะอาดกว่านี้สักนิดหรือเปล่า? ฉินรานมองลงไปที่รอยเท้าบนพื้นฝุ่นกรัง ขมวดคิ้วน้อย ๆ

เขารีบกันหลับไปสนใจของที่เขาเอาติดตัวมาด้วย เขาตรวจสอบกระเป๋าและสัมภาระของตัวเอง

ทั้ง [Viper-M1] และ [Tekken-II] สองเครื่องยังอยู่ดี แต่ของอื่น ๆ เช่น ระเบิด [U-II] และลูกกระสุนของ [M1905] รวมทั้งอาหารและน้ำหล่นหายไประหว่างทางเกือบหมด

"มันผ่านเข้ามาไม่ได้สินะ?"

ด้วยความช่วยเหลือของคอลลีน สัมภาระของเขามีน้ำหนักมากที่สุดเท่าที่เขาจะแบกไหว มันหนักถึงขนาดที่เขาเกือบจะยืนไม่ขึ้นเมื่อสะพายมันเข้ากับตัว ฉินหรานหวังว่าตัวเองจะโชคดี แต่ในที่สุดน้ำหนักส่วนเกินก็ถูกกำจัดออกไปโดยอัตโนมัติ

"โชคดีจริง ๆ!" ฉินหรานมองไปที่ [Viper-M1] และ [Tekken-II] คู่นั้น เขาโล่งใจ ถ้าเขาสูญเสียอาวุธพวกนี้ไปคงเหมือนตายไปแล้ว

ฉินหรานคิดถึงตอนนั้น เขาคิดไว้ว่าเขาอาจจะต้องทิ้งของอื่นทั้งหมดเพื่อและเก็บปืนทั้งสองอย่างนี้ไว้ เขาไม่รู้ว่าน้ำหนักมากสุดที่เขาแบกได้เป็นเท่าไหร่ก็เลยตัดสินใจเสี่ยงโชค คิดว่าเขาอาจจะสามารถแบกมาได้ทั้งหมด

นี่ให้ฉินหรานไปแบกหินร้อยกิโลกรัมเขาคงไม่เอา แต่ถ้าให้แบกเงินเหรียญร้อยกิโลกรัม อย่าว่าแต่แบกเลย เขาจะยังสามารถแบกแล้ววิ่งได้เร็วกว่าใคร ๆ ด้วย สำหรับฉินหราน สมบัติคือชีวิต

"ฉันต้องหาที่จัดเก็บอุปกรณ์ของฉัน!" เขาคิดกับตัวเอง

ตูม!

เสียงระเบิดดังมาจากด้านนอกห้องและขัดจังหวะความคิดของเขา เขาหยิบ [Viper-M1] ขึ้นมาตามสัญชาตญาณและเล็งไปที่ประตูทางเข้า

ประตูเหมือนจะถูกปิดผนึกไว้แน่น

ตามการคาดเดาของเขา อีกฝั่งของประตูด้านที่เกิดระเบิดขึ้นก็คงถูกปิดผนึกไว้แน่นเช่นกัน

ก่อนที่เสียงระเบิดรอบแรกจะสงบลง เสียงระเบิดรอบที่สองก็ดังขึ้น คราวนี้เป็นเสียงระเบิดดังขึ้นต่อเนื่องราวกับผลักโดมิโน่ล้มลง

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

เขาสงสัยว่าการระเบิดต่อเนื่องนี้เกิดขึ้นรอบ ๆ ห้องนี้

แม้ว่าห้องจะดูเก่าและโทรมมาก แต่ก็ไม่สะเทือนเลยสักนิด

"นี่มัน...?" ฉินหรานเริ่มคาดเดาว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น เป็นเวลาเดียวกับที่มีข้อความปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

[เกิดสงครามระหว่าง Steam city และ Iron Chariots ผู้เล่นกรุณาอย่าออกจากห้องของท่านนอกเสียจากว่าอยากเข้าร่วมสงคราม!]

"สงครามกิลด์?" ฉินหรานอึ้งไป

เขาเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนในช่วงเวลาที่ยังรับจ้างเล่นเกม ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รู้สึกไม่คุ้นเคยกับเรื่องนี้ เขาแค่ไม่คิดว่าจะมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ตอนนี้

ข้อความไม่ได้หยุดเพียงเพราะฉินหราหันไปสนใจอย่างอื่น ข้อความแล้วข้อความเล่าเด้งขึ้นมา

[ดันเจี้ยนมือใหม่: สงครามกลางเมือง]

[ชนิดของดันเจี้ยน: Open world]

[ภารกิจหลัก: มีชีวิตรอด 3 วัน]

[ภารกิจสำเร็จ: 100% (ระดับรางวัล: F)]

[ภารกิจรอง (ไม่บังคับ): ช่วยชาวเมืองจนกว่าสงครามจะจบ ชาวเมืองแต่ละคนที่ช่วยไว้ได้จะทำให้คุณได้ระดับการประเมินที่ดีขึ้น]

[ภารกิจสำเร็จ: 200% (ช่วยชีวิตคอลลีนและแม็กกี้ ระดับรางวัล: F-> E)]

[พฤติกรรมการต่อสู้: แข็งขันมาก (ระดับรางวัล: E -> D)]

[พฤติกรรมการสำรวจ: ปานกลาง (ไม่มีการประเมินระดับ)]

[การประเมินระดับพิเศษ 1: สังหารนายพันตรีซาหลูข่าแห่งกองกำลังกบฏ (ระดับรางวัล: D -> C)]

[การประเมินระดับพิเศษ 2: สังหารนายพลเจินหนิงแห่งกองกำลังกบฏ (ระดับรางวัล: C -> A)]

[ข้อได้เปรียบของดันเจี้ยนมือใหม่: เพิ่มระดับรางวัลให้ 1 ระดับ]

[ระดับสุดท้ายของผู้เล่น: S]

[คำนวณสิ่งของที่ผู้เล่นลูทได้จากดันเจี้ยนมือใหม่...]

[สรุปรางวัลที่ได้รับจากดันเจี้ยนมือใหม่...]

[คะแนน: 3000, คะแนนสกิล: 3, คะแนนสกิลระดับทอง: 1]

[ผู้เล่นไม่ได้รับบาดเจ็บ ไม่จำเป็นต้องรับการรักษา]

...

"สามพันคะแนน คะแนนสกิลสามคะแนน คะแนนสกิลระดับทองหนึ่งคะแนน?" ฉินหรานมองรางวัลที่ได้รับซ้ำ ๆ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถระบุมูลค่าของคะแนนสกิลพวกนี้ได้โดยไม่มีตัวอ้างอิง แต่แค่ดูจากระดับ [S]  นี่ก็น่าจะเป็นรางวัลที่ดีที่สุดเท่าที่เขาจะได้รับแล้ว

[ดันเจี้ยนมือใหม่จบลงแล้ว เปิดช่องทางสื่อสาร...]

ในตอนที่ฉินหรานมัวแต่สนใจรางวัลคะแนนสกิลก็ได้ยินเสียงระบบอัตโนมัติจากที่ใดสักแห่งในห้อง ฉินหรานหันมองตามเสียงไปยังผนังด้านที่มีประตู พบว่ามีหน้าจอ LED ปรากฏอยู่แทนที่ผนังแผ่นเหล็กเดิม หน้าจอเป็นสีดำอยู่ครู่สั้น ๆ ก่อนที่จู่ ๆ จะปรากฏตัวเลือกสามตัวเลือกที่พิมพ์เป็นตัวหนา

ร้านค้า, ฟอรั่ม และ ดันเจี้ยน

ฉินหรานตั้งใจอ่านรายละเอียดของแต่ละตัวเลือก และคำบรรยายด้านหลัง

[ร้านค้า: ขายวัตถุดิบ, กระสุนปืน, อาวุธพื้นฐาน, อุปกรณ์ป้องกัน, ยา และอื่น ๆ ทุกชนิด รวมทั้งบริการเพิ่มระดับสกิลของผู้เล่น]

[ฟอรั่ม: สถานที่ซึ่งผู้เล่นสามารถติดต่อสื่อสารและแลกเปลี่ยนสิ่งของ]

[ดันเจี้ยน: ดันเจี้ยนแบบเดี่ยว, ดันเจี้ยนแบบกลุ่ม]

[คำแนะนำที่ 1: ในดันเจี้ยนแบบเดี่ยว คูลดาวน์ 1 สัปดาห์ต่อการเข้าหนึ่งครั้ง ไม่ว่าจะใช้เวลาในดันเจี้ยนนานแค่ไหน จะเท่ากับเวลา 1 ชั่วโมงในโลกแห่งความเป็นจริง]

[คำแนะนำที่ 2: ในดันเจี้ยนแบบกลุ่ม (ผู้เล่นอย่างน้อย 2 คน) คูลดาวน์ 1 เดือนต่อการเข้าหนึ่งครั้ง]

[คำแนะนำที่ 3: ผู้เล่นต้องเข้าดันเจี้ยน แบบกลุ่มหรือแบบเดี่ยวก็ได้อย่างน้อย 1 ครั้งทุก 3 เดือน ถ้าไม่อย่างนั้นจะถูกตัดสิทธิ์และพิจารณาเป็นการตายภายในเกม]

ฉินหรานอ่านรายละเอียดทั้งหมดและหยุดอยู่ที่ส่วน [ดันเจี้ยน] เขาอ่านรายละเอียดอยู่นาน ในสายตามีแววตกใจ

ไม่ใช่เพราะความต่างของเวลาในดันเจี้ยนและโลกจริงหรือความถี่ในการเข้าดันเจี้ยนที่ทำให้เขาตกใจ เขาเคยเจอเงื่อนไขพวกนี้มาในเกม VRMMORPGs อื่น ๆ แต่ที่คาดไม่ถึงคือเงื่อนไขการเข้าดันเจี้ยนอย่างน้อย 1 ครั้งทุก 3 เดือน ไม่อย่างนั้นจะถูกตัดสินเป็นการตายภายในเกม

"ถ้าฉันเอาหมวก VR ออกไปทิ้ง ฉันจะถูกระบุว่าตายภายในเกม แล้วจะตายในชีวิตจริงด้วยหรือเปล่า?" เขาย่นคิ้วในขณะที่พยายามทำความเข้าใจสถานการณ์

เขาสรุปไม่ได้

"ฉันยังมีเวลาอีกยาวไกลกว่าจะได้ค่ารักษาพยาบาลเพียงพอ ไม่มีประโยชน์ที่จะคิดเรื่องนี้ตอนนี้" เขาหัวเราะเยาะตัวเอง จากนั้นเขาก็เริ่มสำรวจตัวเลือก [ร้านค้า] และ [ฟอรั่ม]

เขาจดมูลค่าของ คะแนนและราคาของอุปกรณ์แต่ละชนิดอย่างละเอียด เขายังไม่ลืมว่าจุดประสงค์หลักในการเข้ามาเล่นเกมของเขาคือเพื่อหาเงิน

กลายเป็นว่าการสำรวจนี้ใช้เวลาเยอะมาก

เขาใช้เวลาไปประมาณสองชั่วโมง และสุดท้ายเขาได้แต่ดูเนื้อหาเพียงคร่าว ๆ

อย่างแรก เขาดูมูลค่าของคะแนน

ภายในฟอรั่มมีผู้เล่นหลายคนเสนอเงินจริง 20-30 เหรียญต่อหนึ่งคะแนน

คนขายมีน้อยมาก อาจจะเป็นเพราะว่าราคาค่อนข้างต่ำ

เป็นข่าวดีสำหรับฉินหราน

มันหมายความว่า หลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนมือใหม่ได้ เขาได้เงินราว ๆ หกหมื่นถึงเก้าหมื่นเหรียญ นั่นเป็นเกือบสองเท่าของจำนวนที่เขาหาได้จากการทำงานสามปี

จากนั้นก็เป็น [ร้านค้า]

อย่างที่คำอธิบายเขียนเอาไว้ ในร้านค้ามีขายเพียงวัตถุดิบและอุปกรณ์พื้นฐานอื่น ๆ ส่วนอุปกรณ์ดี ๆ รวมถึงหนังสือสกิลและอุปกรณ์สำหรับเก็บของนั้นไม่มีขาย

เมื่อคิดถึงหนังสือสกิลฉินหรานก็รู้สึกลำบากใจ เขาได้รางวัลรวมดันเจี้ยนมือใหม่มาไม่น้อย แต่ว่าทุกอย่างก็ยังแพงมากอยู่ดี

การเลื่อนระดับ [อาวุธปืน (ปืนกลเบา)] จากระดับเริ่มต้นไประดับถัดไปที่เรียกว่า เป็น 'ผู้มีฝีมือ' ต้องใช้คะแนน 1000 คะแนน และคะแนนสกิลอีก 1 คะแนน

และใช้คะแนน 1500 คะแนนกับและคะแนนสกิล 1 คะแนนเพื่อเลื่อนระดับ [อำพราง] จากระดับเริ่มต้นเป็น 'ผู้มีฝีมือ'

แม้ว่าการเลื่อนระดับสกิลพื้นฐานอื่น ๆ ไปเป็นระดับเริ่มต้นจะไม่ต้องใช้คะแนนสกิลแต่มันก็ยังแพงมาก ราคาอยู่ที่ราว ๆ 200-800 คะแนนขึ้นอยู่กับแต่ละสกิล

สกิลที่แพงที่สุดคือ [ตามรอย] อื่น ๆ ที่เหลือราคาราว 200 คะแนน

นั่นก็คือ ถ้าฉินหรานต้องการเลื่อนระดับสกิล [อาวุธปืน (ปืนกลเบา)] และ [อำพราง] ของเขา คะแนนที่เหลืออยู่จะเพียงพอให้เขาเลื่อนระดับสกิลอีกแค่สองอย่างเท่านั้น ไม่รวมสกิล [ตามรอย] ทางเลือกอื่นของเขาก็คือเข้าไปที่ [ร้านค้า] และซื้ออุปกรณ์แบบครบชุด ประกอบด้วยอาวุธ อุปกรณ์ป้องกัน ยา และอื่น ๆ แต่ละเซ็ตราคาประมาณ 500 คะแนน ข้อเสนอนี้ถูกแปะไว้ท่ามกลางตัวเลือกยอดนิยมที่หน้าแรกของ [ร้านค้า]

อุปกรณ์ครบชุดประกอบด้วย ปืนพก มีดสั้น กระสุนปืน 2 แม็กกาซีน อุปกรณ์ป้องกันตั้งแต่หัวจรดเท้า และยา เป็นผ้าพันแผลคุณภาพสูง 3 ม้วน ส่วนอื่น ๆ คือ กระบอกน้ำ บุหรี่ และไฟแช็ก ฉินหรานคงไม่ซื้อ เขามีอุปกรณ์และชุดป้องกันที่ดีกว่า และจากประสบการณ์จากเกมที่เคยเล่น หนทางที่ถูกที่สุดที่จะได้อุปกรณ์ดี ๆ ก็คือจากในเกม

อุปกรณ์ระดับตมีขายระหว่างผู้เล่นด้วยกันอยู่แล้วและมักจะถูกกว่าในร้านค้าของเกม ฉินหรานลองค้นดูใน [ฟอรั่ม] และพบว่าเขาคิดถูก

เทียบกับใน [ร้านค้า] อุปกรณ์ครบเซ็ตมีขายในราคาเพียง 400 คะแนน ถ้าไม่เอาอาวุธ มันก็แค่ 300 คะแนนเท่านั้น และถ้าหากไม่เอายา ก็ลดเหลือ 200 คะแนนนี่คือราคาถูกที่สุดที่เขาหาได้

ตอนที่เขามองอาวุธและยาที่ขายได้ราคาสูงอยู่ตลอดเขาก็ตาเป็นประกาย

อย่าลืมว่าเขาเอาเครื่องยิงจรวด [Tekken-II] ทั้งสองอันติดมาได้

จบบทที่ Chapter 33: โอกาส

คัดลอกลิงก์แล้ว