บทที่ 28: ฉินเฟิงพลิกสถานการณ์สำเร็จ
บทที่ 28: ฉินเฟิงพลิกสถานการณ์สำเร็จ
บทที่ 28: ฉินเฟิงพลิกสถานการณ์สำเร็จ
“ไม่เคยมีใครรอดชีวิตไปได้เลยงั้นเหรอ?”
“ที่นายเก้าพูดแบบนั้นหมายความว่ายังไง? พ่อหนุ่มหน้านิ่งจบเหม่แล้วเหรอ?”
“ไม่นะ!”
“ฉันชอบพ่อหนุ่มหน้านิ่งมากเลยนะ ไม่อยากให้เขาต้องมาตายแบบนี้เลย”
“เขาทั้งเก่งทั้งแกร่ง ฉันเชื่อว่าเขาต้องเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสได้แน่ ๆ”
“...”
ห้องถ่ายทอดสดแทบระเบิด ข้อความนับไม่ถ้วนหลั่งไหลมาประดุจน้ำหลาก ฉินเฟิงเองก็ได้รับรู้ถึงกลไกอันตรายนี้จากคำพูดของจางฉี่หลิงเช่นกัน
“เมินอิ๋วผิง นายต้องมีวิธีแก้ใช่ไหม?”
“บอกฉันมาสิ ฉันจะช่วยนายเอง”
ฉินเฟิงคว้าแขนของจางฉี่หลิงไว้แน่น เขาไม่อาจทนเห็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีขนาดนี้ต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ได้
จางฉี่หลิงเอ่ยเสียงเรียบ “นายไปซะ! ที่นี่อันตราย!”
ฉินเฟิงเริ่มร้อนรน “พูดเรื่องอะไรของนายน่ะ?”
“ตอนนี้เราเป็นเพื่อนร่วมทีมกันแล้ว ก็ต้องร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันสิ”
“ถ้าฉันทิ้งนายไปตอนนี้ ฉันก็ไม่ใช่คนแล้ว!”
“เลิกทำตัวอึกอักเสียเวลาได้แล้ว รีบบอกมาว่าต้องแก้ยยังไง ฉันจะช่วยเอง”
จางฉี่หลิงมองสบตาฉินเฟิงโดยที่ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ทันใดนั้นเอง...
เสียงฝีเท้าดังแว่วมาแต่ไกล ชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดกิโมโนสวมรองเท้าเกี๊ยะไม้ ค่อย ๆ เดินตรงมาทางพวกเขาอย่างช้า ๆ
“คนจากประเทศจุดแดงงั้นเหรอ?” ฉินเฟิงคาดเดาจากเครื่องแต่งกายและอาวุธที่อีกฝ่ายพกพา
ในขณะเดียวกัน ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างพากันอุทานออกมาเมื่อเห็นชายคนดังกล่าว
“นั่นมันซาซากิ!”
“ทีมที่ตอนนี้รั้งอันดับหนึ่งบนตารางคะแนนนี่นา”
“แต่ทำไมถึงมีแค่ซาซากิล่ะ? แล้วซาโต้ กิ ไปไหนเสียแล้ว? ผู้หญิงคนนั้นจากประเทศจุดแดงน่ะแข็งแกร่งที่สุดในทีมเลยนะ”
“ฉันว่าซาโต้ กิน่ะ เผลอ ๆ จะเก่งกว่าพ่อหนุ่มหน้านิ่งเสียอีก”
“ซาซากิมาปรากฏตัวที่นี่กะทันหันแบบนี้ หรือมันจะเป็นข้อพิสูจน์ว่าเรื่องการสกัดสารพิษจากมดกู่โลหิตเกี่ยวข้องกับพวกประเทศจุดแดงจริง ๆ?”
“ไม่แน่ใจแฮะ แต่ฉันลางสังหรณ์ไม่ดีเกี่ยวกับไอ้ซาซากินี่เลย”
“...”
เมื่อเห็นจางฉี่หลิงเหยียบอยู่บนกลไกกับดัก ซาซากิก็ตบมือพลางแค่นยิ้ม “คนของประเทศแพนด้านี่โง่เง่าสมคำร่ำลือจริง ๆ พวกคุณทำให้ฉันผิดหวังมาก”
“ทีมของพวกคุณไม่ควรมาเสนอหน้าสำรวจที่นี่เลย มันคือการหาที่ตายชัด ๆ”
ฉินเฟิงก้าวออกมายืนบังข้างหน้าจางฉี่หลิง พลางสำรวจซาซากิตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วเอ่ยว่า “กลไกที่เมินอิ๋วผิงเหยียบอยู่เนี่ย ฝีมือแกใช่ไหม?”
ซาซากิส่ายหน้าปฏิเสธ “การจะฆ่าพวกแกสองคนน่ะ ไม่จำเป็นต้องใช้กลไกอะไรให้เสียเวลาหรอก”
“ในสายตาของฉัน พวกแกมันก็แค่สอยจ้อยไร้ค่า”
โอหัง!
ซาซากิคนนี้ช่างโอหังเกินคำบรรยาย! คำพูดของเขาจุดชนวนความไม่พอใจให้กับผู้ชมในประเทศแพนด้าเป็นอย่างมาก
“ไอ้พวกคนประเทศจุดแดงนี่มันน่ารังเกียจชะมัด บุกรุกเข้ามาในดินแดนต้องห้ามของประเทศแพนด้าเราแท้ ๆ ยังจะมาดูถูกผู้เข้าแข่งขันของเราอีก หยิ่งผยองเหลือเกิน”
“นี่มันได้ใจเพราะพ่อหนุ่มหน้านิ่งติดกลไกสู้ไม่ได้หรอกนะ ไม่อย่างนั้นคงโดนฟันขาดสองท่อนเหมือนแมงมุมหน้าคนไปนานแล้ว”
“ไม่ต้องกลัว เรายังมีพี่ชายหน้ากากอยู่”
“พี่ชายหน้ากากจะไหวจริงเหรอ?”
ผู้ชมหลายคนแสดงความกังขา แม้จะเป็นที่ยอมรับว่าฉินเฟิงมีความสามารถในการตั้งรับและทนทานต่อการโจมตีที่สูงมาก แต่เรื่องพลังโจมตีนั้น... พวกเขายังไม่เคยเห็นประจักษ์กับตาเสียที
ฉินเฟิงเองก็ทนเห็นท่าทางยะโสของซาซากิไม่ไหว จึงประกาศกร้าวออกมาว่า “ตอนนี้เมินอิ๋วผิงกำลังอารมณ์ไม่ดีเพราะติดกับดัก นายอย่ามาแหยมจะดีกว่า ไปหาที่เย็น ๆ สงบสติอารมณ์ตรงโน้นไป๊”
“แกกล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้?” ซาซากิขมวดคิ้ว “แกชื่ออะไร?”
“ฉันเหรอ? ฉันแซ่ปา ชื่อตัวก็ ป้า” ฉินเฟิงตอบด้วยสีหน้าจริงจัง
ซาซากิทวนคำ “ปาป้า?”
ฉินเฟิงพยักหน้ารับ “ใช่แล้ว ชื่อนั้นแหละ ไม่นึกเลยว่าไอ้มนุษย์วิหคอย่างแกจะพูดภาษาประเทศแพนด้าได้คล่องขนาดนี้ น่าชมเชยจริง ๆ ไว้ว่าง ๆ ป๋าจะซื้อขนมให้นะ”
ห้องถ่ายทอดสดระเบิดเสียงหัวเราะครืนจนหน้าจอแทบพัง ข้อความตลกขบขันไหลมาไม่หยุด
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ...”
“มีเรื่องให้ขำจนน้ำตาไหลได้ทุกวันเพราะพี่ชายหน้ากากจริง ๆ”
“พี่ชายหน้ากากนี่อัจฉริยะชะมัด วิธีการพูดของเขามันสุดยอดเกินไปแล้ว”
“ปาป้า? พี่ชายหน้ากาก พี่จะร้ายกาจเกินไปแล้วนะ”
“สมกับเป็นเจ้าตัวแสบจริง ๆ”
“ดูซาซากิสิ เหมือนจะยังไม่รู้ตัวเลยนะเนี่ย พวกคนประเทศจุดแดงนี่ท่าทางจะไอคิวต่ำเกินไป แยกไม่ออกเลยว่าโดนพี่ชายหน้ากากปั่นหัวเข้าให้แล้ว”
“ฉันว่าเขาคงครูพักลักจำภาษาเรามาแน่ ๆ เลยไม่รู้ความหมายที่แท้จริงของคำว่า ‘ปาป้า’ (คุณพ่อ)”
“ไม่ไหวแล้ว ขำจนท้องแข็งไปหมดแล้ว”
“คราวหน้าถ้าฉันเจอคนประเทศจุดแดง ฉันจะใช้มุกนี้บ้าง”
“...”
ซาซากิยังคงไม่รู้ตัวว่าถูกหลอกด่า เขาชักดาบคาตานะออกมา ชี้ปลายดาบไปทางฉินเฟิงด้วยแววตาฆาตกรรม
“ปาป้า ถ้าแกคุกเข่าโขกศีรษะขอขมาฉันตอนนี้ แล้วพูดว่า ‘ประเทศแพนด้าต่ำต้อยกว่าประเทศจุดแดง’ สามจบ ฉันจะไว้ชีวิตแก”
“แล้วถ้าฉันไม่พูดล่ะ?”
“งั้นแกก็ต้องตาย!”
ซาซากิกระชับดาบด้วยสองมือ ตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้เต็มรูปแบบ
ฉินเฟิงเบ้ปาก “ในเมื่อลูกชายไม่รักดี พ่อคนนี้ก็ต้องสั่งสอนให้รู้สำนึกเสียหน่อย”
ขณะที่เขากำลังจะเริ่มเคลื่อนไหว ฉินเฟิงก็รู้สึกถึงมือที่วางลงบนบ่า เขาหันไปมองพบว่าเป็นมือของจางฉี่หลิง
“ระวังตัวด้วย!” แม้จางฉี่หลิงจะไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร แต่ฉินเฟิงสัมผัสได้ถึงความห่วงใยจากใจจริง
ฉินเฟิงรู้สึกอบอุ่นในใจ เขาพยักหน้าตอบรับอย่างหนักแน่น ก่อนจะกระชับดาบเหล็กนาโนคาร์บอนในมือทั้งสองข้าง แล้วพุ่งตัวเข้าหาซาซากิอย่างรวดเร็ว
“หาที่ตาย!” ซาซากิเหวี่ยงดาบคาตานะสวนกลับมาในแนวราบ
การแลกเปลี่ยนกระบวนท่าของทั้งคู่ไม่ได้ซับซ้อน ต่างฝ่ายต่างใช้เพลงดาบที่มุ่งเน้นการปลิดชีพคู่ต่อสู้ในดาบเดียว ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างพากันลุ้นระทึกจนหัวใจแทบหยุดเต้น
“โอ้แม่เจ้า!”
“ตื่นเต้นชะมัด”
“เหมือนรถสปอร์ตสองคันพุ่งชนกันบนทางด่วนเลย”
“คิดว่าใครจะชนะ?”
“พี่ชายหน้ากากสิ! ถึงฉันจะไม่รู้ว่าเขาเก่งแค่ไหน แต่ฉันเชียร์เขาขาดใจ”
“ต้องเป็นพี่ชายหน้ากากอยู่แล้ว”
“เพราะเขาคือคนของประเทศแพนด้า”
“ประเทศแพนด้าจงเจริญ!”
“ฆ่ามันเลย! จัดการพวกประเทศจุดแดงนี่ให้สิ้นซาก!”
“...”
เคร้ง!
แสงสีขาวสองสายพาดผ่านหน้าจอด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตามนุษย์จะมองทัน ไม่มีใครเห็นว่าทั้งคู่ชักดาบและฟันออกไปตอนไหน
ฉินเฟิงและซาซากิยืนหันหลังชนกันนิ่งสนิท ทันใดนั้นเอง...
รอยแผลบางเฉียบปรากฏขึ้นที่หน้าท้องของซาซากิ เลือดสด ๆ พุ่งทะลักออกมาอย่างต่อเนื่องจนบาดแผลเริ่มขยายกว้างขึ้น ซาซากิกีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะทรุดเข่าลงกับพื้นข้างหนึ่ง
เหงื่อกาฬไหลท่วมตัวเขา จากนั้นร่างกายท่อนบนเหนือหน้าท้องก็ค่อย ๆ แยกออกจากท่อนล่างและร่วงลงสู่พื้นโดยสิ้นเชิง
พรึ่บ!
บรรยากาศทั่วทั้งห้องถ่ายทอดสดเงียบกริบไปชั่วอึดใจก่อนจะระเบิดเสียงฮือฮาออกมา ผู้ชมจำนวนมหาศาลที่ได้เห็นฉากนี้ต่างพากันสูดปากด้วยความเสียวไส้
“พระเจ้า!”
“ปิดบัญชีในดาบเดียวเลยเหรอ?”
“นี่มันเพลงดาบสังหารของจริง!”
“เชี่ย! ทำไมฉันรู้สึกเหมือนกำลังดูการ์ตูนอยู่เลย ดาบของพี่ชายหน้ากากมันเร็วเกินไปแล้ว”
“ไอ้ที่พูดเมื่อกี้น่ะ มันไม่ใช่แค่ดาบเร็วหรอกนะ แต่มันคือวิชาดาบขั้นเทพชัด ๆ”
“นึกถึงตอนที่พ่อหนุ่มหน้านิ่งฟันแมงมุมหน้าคนเลย สมกับที่เป็นทีมเดียวกันจริง ๆ วิธีการโจมตีถอดแบบกันมาเป๊ะ”
“พี่ชายหน้ากากสุดยอด!”
“ฉันรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา ในที่สุดก็ได้เห็นเขาเอาจริงเสียที”
“ยินดีด้วยกับพี่ชายหน้ากากที่พลิกสถานการณ์กลับมาได้สำเร็จ”
“พ่อหนุ่มหน้านิ่งต้องพยายามเข้านะ อย่าให้น้อยหน้าคู่หู”
“ซาซากิ แกยอมสยบหรือยัง? จำใส่หัวไว้ว่า ‘ปาป้า’ (พ่อ) ของแก จะเป็นพ่อแกตลอดไป”