บทที่ 27 แผนสมรู้ร่วมคิดและตลาดมืด

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว

โดยทั่วไปมักเกิดกับจอมเวทที่ติดคอขวด อายุขัยใกล้หมดสิ้น ปรารถนาในพลังอย่างแรงกล้า หรือคนรักและลูกหลานเสียชีวิต

โบสถ์ระฆังยามเย็น จัดอยู่ในระหว่างสองประเภทนี้

พวกเขาแสวงหาพลังแห่งสนธยา

พวกเขาอ้างว่าแสวงหาความจริงภายในแสงสนธยา!

พฤติกรรมก้ำกึ่งนี้ไม่ได้รับการจัดการโดย สมาคมจอมเวทแห่งปาโดลอน ตราบใดที่พวกเขาไม่บูชาเทพเจ้าที่ควบคุมสนธยา การส่งเสริมแนวคิดบางอย่างก็ไม่ถูกต่อต้าน

ตัวอย่างที่คล้ายกันได้แก่ ดวงอาทิตย์ ราตรี ชีวิต และ ความตาย

จอมเวทได้อำนาจควบคุมพลังเหล่านี้มาจากเทพเจ้าที่เกี่ยวข้องตั้งแต่เริ่มแรก

มันเกี่ยวข้องกับการชำแหละ ทำความเข้าใจ และสำรวจหลักการในระดับโมเลกุล ตามด้วยการเลียนแบบ สร้างสรรค์ และใช้สิ่งที่ครอบครองเพื่อปลดปล่อยพลังใหม่ทั้งหมด

สนธยาเป็นหนึ่งในพลังของเทพเจ้าโบราณ

สโลแกนของโบสถ์ระฆังยามเย็นนั้นดังกระหึ่ม แต่ผลงานที่ทำได้จริงนั้นน้อยนิด พวกเขาถือเป็นปลาซิวปลาสร้อย ไม่คุ้มค่าแก่การติดตามโดยสมาคมจอมเวทแห่งปาโดลอน

วันนี้

ในคฤหาสน์ที่เป็นของโบสถ์ระฆังยามเย็น

จอมเวททางการ สามคนรวมตัวกันอย่างลับๆ

แก้มของผู้นำปกคลุมด้วยเกล็ดงูสีซีดละเอียด เหมือนกับซาร่าที่ตายไปไม่มีผิด ถ้าหลินสั่วมาเห็น เขาคงมั่นใจ 99% ว่าคนนี้คือตัวการใหญ่

วิธีการปรับเปลี่ยนสายเลือด

วิธีที่อ่อนโยนเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนผ่านการทำสมาธิ ในขณะที่วิธีที่รวดเร็วเกี่ยวข้องกับการถ่ายเลือดและเปลี่ยนไขกระดูกโดยตรง โดยใช้เวทมนตร์เพื่อลดปฏิกิริยาต่อต้าน แต่มีผลข้างเคียงมากกว่าและมีโอกาส ตาย

คนผู้นี้ใช้วิธีที่อ่อนโยนอย่างชัดเจน

ในฐานะจอมเวททางการ การฝึกฝนการปรับเปลี่ยนสายเลือดไม่ทำให้เกิดความผิดปกติทางจิตหรือวิญญาณ มีเพียงการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพเท่านั้น

ต้องใช้ทรัพยากรที่สอดคล้องกัน

ตัวอย่างเช่น: สัตว์อสูร—อสรพิษจันทรา!

ทั้งสามมารวมตัวกันในเวลากลางคืน แต่ละคนมีชิ้นส่วนร่างกายแปลกประหลาด

บางคนมีแขนเพิ่มมาอีกคู่ บางคนมีหางงอกออกมา

เสียงของผู้นำต่ำทุ้ม

"ซาร่าตายแล้ว และ วิธีการทำสมาธิอสรพิษจันทรา ก็ถูกเอาไป เราสัมผัสมันไม่ได้อีกแล้ว แม้แต่กลิ่นอายของมันก็หายไป"

จอมเวท สี่แขน น่าจะเป็นสมาชิกของสำนักคาถา

คอของเขาก็ถูกดัดแปลงเช่นกัน เสียงของเขาแหบพร่า ไม่เหมือนมนุษย์

"การ ตาย ของอสรพิษจันทรา... เกิดขึ้นเมื่อไหร่? เกิดอะไรขึ้นกับ นูเระอนนะ (ปีศาจงูสาว) แห่งทะเลลึกหรือเปล่า?"

"นั่นสิ แล้วกิ้งก่าบึงของข้าล่ะ?"

"ตามไทม์ไลน์ มันเกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา พวกเขากำลังจะทะลวงสู่ระดับเด็กฝึกงานจอมเวทระดับสูง ซึ่งถึงเงื่อนไขในการเก็บเกี่ยว เป็นไปได้ไหมว่าคนของ สถาบันมหาสมุทร เป็นคนทำเรื่องนี้ในช่วงเวลาสำคัญ?"

ผู้นำขมวดคิ้วด้วยความสับสน

"นูเระอนนะของเจ้าและกิ้งก่าของเจ้าปลอดภัยดี พวกมันไม่น่าจะเล็งแค่อสรพิษจันทรา"

"ซี๊ด~ (แลบลิ้น) ช่วงนี้เจ้าไปทำให้ใครขุ่นเคืองหรือเปล่า...?"

"เลปา?"

"ต้องเป็นมันแน่ๆ"

"ฮึ่ม บ้าเอ๊ย มันก็แค่ทายาทของ ตระกูลเบเฮมอธแห่งทะเลเหนือ ไม่ใช่เหรอ? กล้าดียังไงถึงได้หยิ่งยโสนัก?"

"ข้าได้ยินมาว่าเลปามีน้องสาวที่กำลังเดินทางมายัง โคสต์ จำได้ว่ามีบางอย่างอยู่ใต้ บึงเกลืออสูร..."

"เจ้าหมายถึงรังมังกรพิษนั่นเหรอ?"

"ถูกต้อง"

"หึหึ งั้นลองแข่งกับมันดูไหมล่ะ เจ้ามีเด็กฝึกงานจอมเวทระดับสูงที่ยังไม่เปิดเผยตัวบ้างไหม?"

"อืม~ (หันหน้าหนี)"

"อย่ามามองข้า ข้าเหลือหนูแค่สามร้อยกว่าตัว เป็นของเกรดพรีเมียมทั้งนั้น จะใช้สุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้"

"หนึ่งพันหินเวทมนตร์"

"หึหึ ข้ามี ปีศาจงู อยู่ใต้สังกัด ระดับสูง..."

ภายใต้ความมืดมิดของยามค่ำคืน

บุคคลระดับจอมเวททางการสามคนวางแผนเล่นงานจอมเวทจากตระกูลที่มีชื่อเสียง

ในเมือง

ร้านหนังสือไรน์, ห้องนอนชั้นสาม

หลินสั่วถือวิธีการทำสมาธิอสรพิษจันทรา ซึ่งห่อหุ้มด้วย ของเหลวผลึกปฐพี อย่างแน่นหนา

เมื่อของเหลวนี้แข็งตัว มันจะดูเหมือนอำพันและโปร่งใสมาก

เนื่องจากมีวัสดุเพียงพอ หลินสั่วจึงเคลือบทุกหน้าด้วยของเหลวผลึกปฐพี

เขาค่อยๆ พลิกดู

ตั้งแต่เขาสังเคราะห์และผลิต ผลึกปฐพี ได้ หลินสั่วก็หาเวลาออกไปนอกเมืองและขุดวิธีการทำสมาธิอสรพิษจันทราขึ้นมาอีกครั้ง

หลังจากมั่นใจในความปลอดภัย เขาก็เริ่มศึกษามัน

ยังไงซะ มันก็เป็นวิธีการทำสมาธิระดับทางการ

มันเป็นสมบัติ และน่าเสียดายที่จะปล่อยให้ฝังดินอยู่อย่างนั้น

ดังนั้น เขาจึงขุดมันขึ้นมา ปกติจะเก็บไว้ในช่องลับที่ชั้นใต้ดิน

ผ่านไปกว่าครึ่งเดือนแล้วตั้งแต่การทะลวงขีดจำกัดครั้งล่าสุด

พื้นที่ใต้ดินถูกเคลือบด้วยชั้นของเหลวผลึกปฐพีอย่างสมบูรณ์ แก้ไขอันตรายที่ซ่อนเร้นได้อย่างหมดจด

การแปลงโคลนหิน ทะลวงขีดจำกัด +1 เลื่อนจากระดับสีขาวเป็นสีเขียว

ตามคาด การประยุกต์ใช้ใหม่ๆ ปรากฏขึ้น

แบบจำลองเวทมนตร์ในห้วงพลังจิตของหลินสั่วมีเส้นสายและลวดลายเวทมนตร์ลึกลับเพิ่มขึ้นมากมาย ขจัด "เวลาร่าย" ในระหว่างการร่ายเวทโดยสิ้นเชิง

เขามาถึงจุดที่เรียกใช้อะไรก็ปรากฏขึ้นทันที

เวทมนตร์ที่ขยายผล +1 คือ หอกปฐพี หรือจะเรียกว่า หนามปฐพี ก็ได้

ไม่ว่าจะเป็นโคลนหรือหิน มันจะพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินอย่างกะทันหัน ควบคุมได้ดั่งใจนึก

นอกจากหนามแล้ว รูปร่างของมันยังสามารถปั้นได้อย่างอิสระเป็นดาบ อิฐ ม้า และอื่นๆ

สามารถร่ายได้ตราบเท่าที่มี พลังงานเวทมนตร์ ในอากาศ

ดังนั้น หลินสั่วจึงพัฒนาการประยุกต์ใช้อย่าง กำแพงหิน และ ลูกศรโคลน แต่ทั้งหมดพุ่งออกมาจากพื้นดิน เมื่อเขาออกจากพื้นดินและไปทะเล มันก็จะใช้ไม่ได้

เขาทำการทดลองมากมายในเรื่องนี้

ข้อสรุปนั้นปฏิเสธไม่ได้

การมีข้อบกพร่องชั่วคราวไม่น่ากลัว ที่น่ากลัวคือมีข้อบกพร่องแม้จะถึงระดับ +5 แล้ว ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป ไม่ต้องรีบ

เขาขัดเกลาเวทมนตร์สายก่อสร้างจนกลายเป็นเวทมนตร์สารพัดประโยชน์สำหรับการโจมตี ป้องกัน พื้นที่ผล และ * * ซึ่งน่าประทับใจมาก

เวทมนตร์กำลังไปได้สวย

รายได้จากการขายของเก่าเดือนที่สองกำลังจะมาถึง และเขาสามารถเริ่มเรียนรู้เวทมนตร์ระดับเด็กฝึกงานบทที่สองได้

การเป็นเด็กฝึกงานจอมเวทระดับกลางก็เป็นเรื่องของไม่กี่วันนี้

เขาวางวิธีการทำสมาธิอสรพิษจันทราลง

หลินสั่วตอนนี้ยังไม่อยากฝึกฝนสิ่งนี้ จอมเวทสามารถใช้วิธีการทำสมาธิได้เพียงอย่างเดียว และการเปลี่ยนไปใช้อีกอย่างนั้นยากมาก

ไม่ต้องพูดถึงการฝึกฝนทั้งสองอย่างพร้อมกัน

และสำหรับการหลอมรวม การสังเคราะห์ประเภทเดียวกันนั้นเสถียรที่สุด การหลอมรวมวิธีการทำสมาธิกับเคล็ดวิชาลมหายใจฟังดูไม่น่าเชื่อถือ

ดังนั้น เขาจะรอจนกว่า วิธีการทำสมาธิหยวนทง จะถึงระดับสีแดง

จากนั้นเขาจะลองฝึกฝนวิธีการทำสมาธิบทที่สอง ถ้าไม่ได้ผล เขาจะหาวิธีอื่น

เขาลงไปชั้นล่าง

หลังจากทำมื้อเย็นกินเองจนเกลี้ยง

หลินสั่วสวมชุดปลอมตัว (หน้ากากหนังมนุษย์ ชุดคลุมสีดำ ผงดับกลิ่น ผงล่องหน มายาห้าประการ...) และออกเดินทาง

เขามุ่งหน้าตรงไปยัง ตลาดมืด ที่เพื่อนแนะนำให้รู้จักเมื่อเจ็ดวันก่อน

ตลาดมืดท่อระบายน้ำ

มันถูกก่อตั้งร่วมกันโดยจอมเวทเถื่อนที่มีชื่อเสียง เด็กฝึกงานจอมเวทระดับสูงที่เชี่ยวชาญเวทมนตร์แปลงร่างหมีสีน้ำตาล อูดิล หมีโหด

และเด็กฝึกงานจอมเวทระดับสูงที่เชี่ยวชาญการปรุงยา

แมเรียน พวกเขาร่วมกันก่อตั้งมันขึ้นมา

คนแรกรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัย ส่วนคนหลังรับผิดชอบปรุงยาที่น่าดึงดูดใจเพื่อรวบรวมจอมเวทเถื่อนจากโคสต์และเมืองใกล้เคียงมาทำการค้าขาย

ตลาดมืดแบบนี้มีคนไม่เยอะ

มีขนาดแค่ร้อยคน

ส่วนใหญ่เป็นการแลกเปลี่ยนสินค้า

นับตั้งแต่เขารู้จักสถานที่นี้ ยาวิเศษตื่นรู้ ของหลินสั่วก็มีที่ระบายของ

เขาขายสินค้าอย่างบ้าคลั่งเพื่อแลกเปลี่ยนกับวัสดุพิเศษต่างๆ และหินเวทมนตร์จาก โลกจอมเวท

ทรัพย์สินปัจจุบันของเขาเกินยี่สิบหินเวทมนตร์แล้ว ทำให้เขาเป็น "ชาวนาจนๆ" ระดับชนชั้นสูง

สิ่งที่ดึงดูดใจที่สุดของยาวิเศษตื่นรู้ นอกจากจะช่วยให้คนธรรมดาตื่นรู้แล้ว คือผลในการเร่งการฝึกฝนการทำสมาธิ

เขาเลิกเต็นท์ที่ตั้งอยู่พิงกำแพงขึ้น

เสียงของหลินสั่วแหบพร่า

"แมเรียน ยาวิเศษตื่นรู้ชุดนี้สามสิบขวด ราคาเดิมไหม?"

"ใช่"

แมเรียนปรากฏตัวในร่างหญิงชราชาวตันตงผมขาวที่มีเขาเดียวบนหน้าผาก น่าจะเป็นการกลายพันธุ์จากวิธีการทำสมาธิของเธอ

เมื่อเห็นหลินสั่วมาขายของเป็นครั้งที่สาม เธอก็อดพูดไม่ได้

"ท่านครับ ท่านจะไม่ขายสูตรยาวิเศษตื่นรู้นี้จริงๆ หรือ?"