บทที่ 4: เหล่า F4 แห่งโคโนฮะหมดหนทาง นารา ชิกาคุ ถูกดึงเข้าไปพัวพัน!

บทที่ 4: เหล่า F4 แห่งโคโนฮะหมดหนทาง นารา ชิกาคุ ถูกดึงเข้าไปพัวพัน!

วันรุ่งขึ้น ตอนเช้าตรู่

ระหว่างที่อุจิวะ เท็ตสึยะเพิ่งเดินกลับมาจากสนามฝึก อุจิวะ เทกกะก็รีบเดินเข้ามาหาเขาแบบประนีประนอมทันที

"เท็ตสึยะคุง! อันบุมาถึงแล้ว!"

"อืม… ก็คาดไว้อยู่แล้วล่ะ" เท็ตสึยะตอบแบบไม่ค่อยใส่ใจ "เชิญท่านเซ็ตสึนะเข้ามาด้วยนะ"

เทกกะพยักหน้าแล้วรีบออกไปอย่างนอบน้อม ส่วนเท็ตสึยะก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน

สิบ นาทีต่อมา

ท่านเซ็ตสึนะเดินเข้ามาพร้อมนินจาอันบุชุดหนึ่ง พอเข้ามาปุ๊บ อันบุก็พูดเสียงเรียบ

"อุจิวะ เท็ตสึยะ ท่านโฮคาเงะเรียกตัวนายด่วน"

ปัง!

ก่อนที่เท็ตสึยะจะพูดอะไร ท่านเซ็ตสึนะก็ทุบโต๊ะดังสนั่น

"อย่าลืมให้ความเคารพกันหน่อย! เท็ตสึยะคุงเป็นผู้ใหญ่ตระกูลอุจิวะแล้วนะ!"

อันบุนิ่งเงียบ ไม่ตอบอะไร

เขาเป็นตัวแทนของท่านโฮคาเงะรุ่นที่สาม จะให้ไปโค้งหัวต่อคนตระกูลอุจิวะก็ไม่ได้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้คิดจะขึ้นเสียงเพราะเขารู้ดีว่าผู้ชายตรงหน้านี้—เท็ตสึยะ—เป็นตัวอันตรายสุดๆ ของตระกูลอุจิวะในตอนนี้

"ช่างเถอะครับท่านเซ็ตสึนะ" เท็ตสึยะพูดเบาๆ

"เขาก็แค่ทำตามหน้าที่ของอันบุ จะไปทำให้เขาลำบากทำไม"

"ฉันจะไปที่อาคารโฮคาเงะเองครับ ส่วนท่านเซ็ตสึนะ… ขอให้พาคนเก่งที่สุดของเราไปประจำที่ค่ายตระกูลซารุโทบิไว้ก่อน"

"ทุกอย่าง… ดำเนินไปตามแผน"

เท็ตสึยะพูดพร้อมรอยยิ้มบางๆ

เขาไม่คิดหลบอันบุเลยสักนิด หลังจากพูดจบก็เดินออกจากบ้าน มุ่งตรงไปยังอาคารโฮคาเงะทันที

ยี่สิบนาทีต่อมา

เมื่อเท็ตสึยะมาถึงห้องทำงานของโฮคาเงะ อันบุก็เพิ่งรายงานเสร็จและเดินออกไปอย่างเงียบๆ แล้ว

เท็ตสึยะเหลือบตามองอันบุที่เดินออกไป ก่อนจะยกยิ้มบางๆ แล้วเอ่ยทัก

"ท่านโฮคาเงะ ท่านดันโซ ท่านโคฮารุ ท่านโฮมูระ… แล้วก็ท่านที่ปรึกษานารา"

"สวัสดีครับทุกท่าน"

ใบหน้าของเท็ตสึยะดูสุภาพมาก ผสมรอยยิ้มอ่อนโยน แต่ยิ่งมองยิ่งทำให้คนในห้องนึกไปถึงท่านมินาโตะ โฮคาเงะรุ่นที่สี่

…แต่พอคิดถึงความโหดของคนๆ นี้ ทุกคนก็อดรู้สึกหนาวสันหลังวาบๆ ไม่ได้

ฮิรุเซ็นจ้องเขาด้วยสายตาลึกซึ้ง ก่อนจะสูบไปป์แล้ววางลงช้าๆ

"ขอถามอย่างหนึ่งนะ เท็ตสึยะคุง… ทำไมท่านเซ็ตสึนะของตระกูลอุจิวะถึงนำกำลังไปอยู่ที่ค่ายตระกูลซารุโทบิของฉัน?"

สีหน้าท่านฮิรุเซ็นดูหม่นลงเล็กน้อย แต่ยังคงใช้เสียงที่ประนีประนอมที่สุด

"ก็เพื่อปกป้องตระกูลซารุโทบิสิครับ!"

"ช่วงนี้มีสายลับจากหมู่บ้านศัตรูเล็ดลอดเข้ามาเพียบ ไม่ใช่แค่คนตระกูลอุจิวะที่หายตัวไปนะ แต่อันบุและรากของท่านดันโซเองก็เสียคนไปเยอะไม่ใช่น้อย"

"ในฐานะหน่วยตำรวจทหารโคโนฮะ เราจำเป็นต้องเพิ่มการลาดตระเวนให้หนักขึ้นครับ"

"ท่านโฮคาเงะทุ่มเทแรงให้หมู่บ้านมาตลอด หน่วยตำรวจของเราก็ต้องทำให้ท่านไม่ต้องเป็นห่วงสิครับ"

น้ำเสียงของเท็ตสึยะเรียบนิ่งมาก

ในเมื่อเขากล้าพูดต่อหน้าอันบุแบบไม่เกรงใจ ก็แน่นอนว่าไม่กลัวจะต้องเผชิญหน้าท่านโฮคาเงะอยู่แล้ว

และผลก็เป็นตามนั้นจริงๆ

หลังจากเท็ตสึยะพูดจบ ทุกคนในห้องถึงกับชะงัก แม้แต่ท่านฮิรุเซ็นเองก็ตอบไม่ออก อยู่ในจังหวะที่อึดอัดสุดๆ

เขาจะพูดอะไรได้ล่ะ?

โคโนฮะกับตระกูลอุจิวะ ถึงจะตึงๆ กันอยู่ แต่ก็เป็นเรื่องที่ซ่อนเอาไว้ข้างหลัง ภายนอกต้องรักษาภาพดีๆ ไว้ตลอด ตอนนี้จะให้เขาพูดตรงๆ ว่าไม่ไว้ใจอุจิวะ… มันก็ไม่ได้อยู่แล้ว

"อุจิวะ เท็ตสึยะ! นายกล้าดียังไง!"

ท่านดันโซทุบไม้เท้าแล้วตวาดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

"ตระกูลซารุโทบิไม่ต้องการให้พวกนายมาปกป้องหรอก!"

"อ๋อ แบบนี้นี่เอง" เท็ตสึยะยิ้มบางๆ หน้าตาไม่เปลี่ยนแม้แต่นิด "เข้าใจแล้วล่ะครับ"

"ดังนั้น ความเสียหายที่เกิดกับตระกูลซารุโทบิ ไม่ว่าสมาชิกจะตายไปกี่คน ก็ไม่เกี่ยวกับหน่วยตำรวจทหารอุจิวะใช่ไหม?"

"ถ้าแบบนั้น ท่านโฮคาเงะ ออกแถลงการณ์มาเลย แล้วฉันจะสั่งให้หน่วยตำรวจทหารถอนกำลังเดี๋ยวนี้!"

ทุกคนในห้องเงียบกริบอีกครั้ง

การออกแถลงการณ์แบบนั้นมันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก เป็นไปไม่ได้แน่นอน

เพราะพวกเขากลัวว่าถ้าออกจริงขึ้นมา ไอ้ตัวแสบอุจิวะ เท็ตสึยะ จะตามล่าคนตระกูลซารุโทบิแบบไม่สนอะไรทั้งนั้น!

อุจิวะ…

ดวงตาของฮิรุเซ็น ซารุโทบิลึกขึ้นเรื่อยๆ

สายตาของเขาดูสั่นไหวเหมือนคนคิดอะไรไม่ตก เขาแค่จุดบุหรี่สูบเงียบๆ ไม่พูดสักคำ

หน้าของดันโซก็เคร่งเครียดสุดๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ แต่เขาไม่ใช่คนโง่ รู้ดีว่าบางคำพูดพูดออกไปไม่ได้เด็ดขาด

โคฮารุ อุทาทาเนะกลับเป็นคนที่ฟาดโต๊ะด้วยความโมโหแล้วตะโกนว่า "อุจิวะ เท็ตสึยะ นายมันอวดดีชะมัด!"

"ดูถูกท่านโฮคาเงะต่อหน้าต่อตาแบบนี้ นายนี่คิดก่อกบฏรึไง?" โฮมูระ มิโตคาโดะพูดเสริมอย่างเครียดๆ

อุจิวะ เท็ตสึยะยักไหล่ "ผู้อาวุโสทั้งสองหมายความว่า ความปลอดภัยของตระกูลซารุโทบิสำคัญกว่าการเคารพท่านโฮคาเงะงั้นเหรอ?"

โคฮารุ: "..."

โฮมูระ: "..."

ทั้งสองคนถึงกับสำลักคำพูดตัวเอง รู้สึกอึดอัดจนพูดไม่ออก

แน่นอน

แม้ทั้งคู่จะโมโห แต่ก็ยังตกใจอยู่ดี

ไอ้คนนี้มันเป็นอุจิวะจริงๆ เหรอ?

พวกอุจิวะตามปกติคิดอย่างเดียวคือใช้กำลัง ตั้งใจอย่างเดียวคือเนตรวงแหวน จะไปพูดจาแบบคมคายเป็นมีดโกนแบบนี้ได้ยังไง?

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าไอ้หมอนี่เปิดเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาออกมา แถมยังนิสัยสุดโต่งกว่าอุจิวะทั่วไป พวกเขาคงสงสัยแล้วว่ามีคนสลับตัวกับมันที่โรงพยาบาล เพราะมันพูดเหมือนตระกูลนาราไม่ใช่เหรอ?

ฮิรุเซ็น ซารุโทบิที่เห็นภาพตรงหน้า ก็ได้แต่ถอนหายใจยาว

ผู้อาวุโสทั้งสองช่วยอะไรไม่ได้เลย ทำเขาปวดหัวเปล่าๆ สุดท้ายได้แต่ส่งสายตาเรียกนารา ชิกาคุให้เข้ามาช่วย

นารา ชิกาคุรู้สึกเหมือนหนังศีรษะแข็งขึ้นทันที

เขาไม่อยากยุ่งอะไรกับเรื่องวุ่นวายระหว่างอุจิวะกับผู้อาวุโสเลย แต่มันเลี่ยงไม่ได้จริงๆ เมื่อท่านฮิรุเซ็นส่งสัญญาณมาแบบนั้น เขาก็ทำได้แค่กัดฟันพูดด้วยสีหน้าล้าๆ ว่า "เอ่อ…"

"เท็ตสึยะ เรามาคุยเรื่องสำคัญก่อนเถอะ"

"เรื่องสังหารคนในหน่วยรากกับหน่วยอันบุเมื่อคืนนี้ หลายคน รวมถึงพวกอุจิวะเอง ก็สงสัยว่ากลุ่มหัวรุนแรงของนายเป็นคนลงมือ นายมีอะไรจะอธิบายไหม?"

ดวงตาอุจิวะ เท็ตสึยะหรี่ลงนิดเดียว

สมกับเป็นตระกูลนารา… มาขุดหลุมให้ฉันตกนี่นา

นี่มันคำถามแบบจับผิดชัดๆ ถ้าเป็นคนอื่นโดนถามแบบนี้มีหวังโดนลากเข้าคุกไปแล้ว

แต่น่าเสียดาย…

ใช้กับฉันไม่ได้หรอก เพราะฉันผ่านการศึกษาภาคบังคับมาแล้ว เขาจึงสวนทันควันว่า

"ท่านนารา ที่นายพูดมันผิดนะ วิธีที่ถูกต้องคือนายต้องพิสูจน์ว่าฉันผิดก่อนต่างหาก!"

"ไม่งั้น กลุ่มหัวรุนแรงของฉันอาจคิดว่าตระกูลนารานี่แหละที่เป็นคนลงมือเมื่อคืน ก็เป็นไปได้นะ เพราะสุดท้ายนายกับพวกอิโนะ-ชิกะ-โชก็มีแรงจูงใจเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"

"การตายของมินาโตะ นามิคาเซะ ทำให้การลงทุนของอิโนะ-ชิกะ-โชสูญเปล่า อิโนอิจิ ยามานากะโดนปลดจากหัวหน้าหน่วยข่าวกรอง โชซะ อากิมิจิก็เหมือนถูกปล่อยให้อยู่บ้านเฉยๆ แล้วตัวนายนี่ก็เสียตำแหน่งผู้บัญชาการโจนิน เหลือแค่ที่ปรึกษานิดเดียว"

"ดังนั้น… ฉันสงสัยว่าเรื่องเมื่อคืนฝีมือพวกอิโนะ-ชิกะ-โช นายช่วยอธิบายก่อนดีไหม?"

เดิมทีตอนยุคมินาโตะ นามิคาเซะ นารา ชิกาคุเป็นผู้บัญชาการโจนิน อิโนอิจิเป็นหัวหน้าหน่วยข่าวกรอง โชซาควบคุมหน่วยป้องกัน แถมยังเป็นรองหัวหน้าอันบุอีก คาคาชิก็เป็นกำลังหลัก ทั้งหมดเป็นทีมแข็งแกร่งของมินาโตะ

แล้วตอนนี้ล่ะ?

แผนกข่าวกรองกับแผนกสอบสวนโดนรวมกัน ผู้ดูแลคืออิบิกิ โมริโนะ หัวหน้าป้องกันกลายเป็นนินจาพลเรือนที่พึ่งพาตระกูลซารุโทบิ ส่วนอิโนอิจิกับโชซาต้องพักอยู่บ้านอย่างเดียว เหลือแค่ชิกาคุที่ยังพอมีตำแหน่งให้ทำ

ในเนื้อเรื่องเดิม

หลังโอโรจิมารุฆ่าท่านฮิรุเซ็น เหล่านินจาหลายคนแทบไม่ได้โผล่ออกมาอีก นั่นแหละคือแนวโน้มจริง การบอกว่าอิโนะ-ชิกะ-โชไม่มีอะไรติดใจฮิรุเซ็นเลยน่ะ มันโกหกชัดๆ

นารา ชิกาคุ: "…"

เขาช็อกจนหนังศีรษะชา

โดยเฉพาะหลังจากเผลอมองหน้าเหล่า F4 แห่งโคโนฮะ แล้วเห็นสีหน้าพวกนั้นกลายเป็นสีผีดิบ เขารู้สึกขนลุกวาบ เหงื่อเย็นซึมออกเต็มหน้า

อุจิวะ เท็ตสึยะตัวปัญหาเกินไปแล้ว!

ถึงเขาจะเป็นนักวางแผนอันดับหนึ่งของโคโนฮะ แต่ก็ทำได้แค่โบกมือแบบเหนื่อยใจเท่านั้น

"เท็ตสึยะ อย่าพูดมั่วสิ!"

"อิโนอิจิกับโชซาเขากลับบ้านไปพักเพราะปัญหาสุขภาพล้วนๆ"

"พวกเราตระกูลอิโนะ-ชิกะ-โช ไม่มีเรื่องไม่พอใจท่านโฮคาเงะเลยสักนิด!"