เทพราชันเก้าตะวัน ตอนที่ 0030

ตอนที่ 30 : วิชาวายุสังหาร

“บุตรแห่งปรมาจารย์เว่ย? อัจฉริยะวิถียุทธ์แห่งเต๋า? เจ้าก็แค่คนที่อยู่ใต้เงาบิดา! จงกลับไปฝึกมาใหม่อีกสักสามปี!”

ฉินหยุนเย้ยหยันขณะหมัดเปลวเพลิงพุ่งตรง ปะทะเข้าที่เว่ยเสวียนคุน!

วูบ!

คลื่นลมร้อนทะลักขณะร่างของเว่ยเสวียนคุนกระเด็นไปไกลกระแทกกับกำแพงที่อยู่ไกลออกไป!

“เว่ย... เว่ยเสวียนคุนแพ้ ฉินหยุนชนะ!” ผู้อำนวยการจางพอหลุดจากอาการมึนงงได้จึงป่าวประกาศเสียงดัง

ซุยฮ่วย เยี่ยนหยุน และอาจารย์อีกจำนวนหนึ่งเร่งร้อนเข้ามาตรวจสอบอาการบาดเจ็บของเว่ยเสวียนคุน

พวกเขาเร่งร้อนนำเม็ดยาล้ำค่าออกมาจำนวนหนึ่งก่อนจะป้อนให้เว่ยเสวียนคุนเพื่อหวังรักษา

ฉินหยุนเดินไปทางบริเวณที่ดาบสีครามวางเอาไว้กับพื้นก่อนเก็บมันขึ้นมา

ทุกผู้คนล้วนแข็งทื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อย่างที่ยังตั้งตัวไม่ทัน!

ฉินหยุนได้รับชัยชนะ!

นอกจากนี้ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานยังเลื่อนพลังขึ้นมาได้ ก้าวสู่ขอบเขตกายวรยุทธ์ระดับที่ห้า!

“ฉินหยุน เจ้าไม่ตายดีแน่ กล้าดียังไงทำร้ายพี่คุน!? บิดาเขาไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!” เยี่ยนหยุนข่มขู่ เว่ยเสวียนคุนตอนนี้โดนอาจารย์แบกหามไปทั้งสภาพยังไม่ได้สติ

“เหอะ นี่เรื่องบ้าอะไร มันทำร้ายข้าได้ แต่ข้าทำร้ายมันไม่ได้งั้นหรือ?” ฉินหยุนหัวเราะออก “บนลานประลองยุทธ์นั้นโหดร้าย มีเพียงคนขลาดเขลาที่จะร้องไห้งอแงฟ้องผู้หญิงไม่ก็บิดาเพราะพ่ายแพ้!”

“เจ้า...” เมื่อเยี่ยนหยุนเห็นดาบในมือของฉินหยุน นางกระทืบเท้าด้วยโทสะรุนแรง

“เสี่ยวหยุน เอาดาบนั้นกลับมา!” เว่ยเสวียนคุนที่ได้รับบาดเจ็บเผยเสียงอ่อนแรงกระซิบบอก

ไม่เพียงเขาพ่ายแพ้และได้รับบาดเจ็บ แต่ถึงกับกระทั่งต้องเสียสมบัติวิญญาณระดับต่ำ เว่ยเสวียนคุนเสียหน้ามากแล้ว!

“ฉินหยุน เจ้าจำได้หรือไม่? ตอนข้ายังเด็ก เจ้ามางานวันเกิดข้า ในตอนนั้น เจ้าบอกว่าเจ้าสัญญาจะรับฟังคำขอข้าอย่างหนึ่ง!” เยี่ยนหยุนกัดฟันแน่นกล่าวออก “เจ้าเป็นลูกผู้ชาย ก็ต้องเติมเต็มคำสัญญาที่ให้ไว้! คำสัญญานั้นข้าขอให้เจ้าส่งดาบน้ำเงินในมือมาให้ข้า!”

เยี่ยนหยุนคือลูกพี่ลูกน้องกับฉินหยุน ย้อนกลับไปตอนนั้น พวกเขาเพียงกล่าวหยอกเล่น ตอนนี้นางถือมันเป็นจริงเป็นจังและเรียกร้อง!

ทุกผู้คนต่างหัวเราะในใจกันดังลั่น ใครกันจะส่งมอบสมบัติวิญญาณแสนล้ำค่าให้เพียงเพราะคำสัญญาสมัยยังเป็นเด็กไม่รู้ความ?

ฉินหยุนขมวดคิ้ว ครั้งยังเด็ก ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเยี่ยนหยุนค่อนข้างดีไม่น้อย แต่หลังสูญเสียพลัง เพื่อนเล่นวัยเด็กของเขาทั้งหมดกลับกลายเป็นปฏิปักษ์ ทอดทิ้งเขาอย่างไม่เหลือใยดี

“ก็ได้ ข้าสัญญาไว้แล้วนี่!” ถึงตอนนี้ทุกคนต่างแตกตื่นเพราะคำพูดของฉินหยุนแล้ว

อย่างกะทันหัน หยางฉีเย่ว์คล้ายคิดพูดอะไรสักอย่าง แต่นางเลือกชะงักปาก นางคิดว่าฉินหยุนจะไม่ยอมรับ ทว่าแม้เป็นเช่นนี้ก็ไม่มีใครกล้าหัวเราะเขา

เว่ยเสวียนคุนจะกลายเป็นตัวตลกในสายตาผู้คน

ฉินหยุนถือดาบน้ำเงินที่ยังไม่ได้ชักออกจากฝักดาบ มือนั้นรู้สึกได้ถึงความร้อนแรงเผาไหม้ขณะกำดาบเอาไว้ในมือ เขาบีบมันด้วยแรงของตน!

แคร๊ก!

เสียงวัตถุแตกหักดังขึ้น เป็นดาบน้ำเงินที่หัก!

ผู้คนแตกตื่นกับภาพที่เห็น ทั้งโถงโดนความเงียบปกคลุมอีกครั้ง

“โอ้ วัตถุที่หลอมขึ้นโดยปรมาจารย์แกะสลักถึงกับเปราะบางเพียงนี้ เอ้อ เจ้าต้องการนี่นะ งั้นก็เอาไป!” ฉินหยุนยิ้มขณะโยนดาบที่หักแล้วไปตรงเท้าของเยี่ยนหยุน

ตอนที่เขาเห็นผังวิญญาณบนตัวดาบ เขาได้ยินเสียงร้องของดาบทั้งที่มันยังไม่ถูกนำออกจากฝัก เขาจึงได้ทราบว่านี่คือดาบวิญญาณคุณภาพต่ำยิ่ง ถึงตอนนั้นเขาจึงตัดสินใจทดสอบ และมันก็หัก!

เว่ยเสวียนคุนมองดาบที่หักนั้นด้วยสีหน้าซีดเผือดราวคนตาย เขาไม่อาจอดกลั้นอะไรได้อีกจนต้องกระอักเลือดกองโตออกมาก่อนสิ้นสติไป

อาวุธวิญญาณระดับต่ำถึงกับแตกหักเช่นนี้!

ฝูงชนอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้องอุทานหากได้เห็นดาบซึ่งหลอมโดยปรมาจารย์ผู้หนึ่งหักต่อหน้าต่อตา!

“ฉินหยุน เจ้าไม่ได้ตายดีแน่!” ซุยฮ่วยกระทืบเท้าอย่างโกรธแค้นพร้อมคำรามคุกคามใส่ ทว่านางก็ทำเพียงแค่เร่งรีบพยุงกายให้เว่ยเสวียนคุนและจากไป

เยี่ยนหยุนตอนนี้ถึงกับหวาดกลัวพละกำลังที่ฉินหยุนแสดงให้เห็น นางทำได้แค่เร่งรีบติดตามซุยฮ่วยจากไป เว่ยเสวียนคุนในสายตานางทรงพลังยิ่งจนกระทั่งถึงตอนนี้ แต่เขากลับโดนโค่นล้มโดยบุคคลที่นางเกลียดชังอย่างถึงที่สุด!

ความสำเร็จของฉินหยุนตอนนี้คือผู้ชนะเลิศ นอกจากนี้เขายังเลื่อนพลังสู่ขอบเขตกายวรยุทธ์ระดับที่ห้า เรื่องนี้เพียงพอที่จะสะกดให้ผู้พบเห็นได้ประทับใจแล้ว พวกเขาถึงกับได้เป็นประจักษ์พยานว่าฉินหยุนสามารถได้รับอันดับหนึ่งมาได้อย่างไรด้วยตาของพวกเขาเอง!

หลังการประลองยุทธ์จบลง ชายสองคนได้นำโต๊ะกลมออกมา

“นี่คือวงล้อเสี่ยงโชค เมื่อจ่ายเงินก็สามารถทำการหมุนวงล้อได้ ในการเสี่ยงโชคแต่ละครั้งต้องจ่าย 10,000 เหรียญผลึก!” ผู้อำนวยการจางยิ้มกล่าว “หมุนวงล้อ หลังมันหยุด เจ้าจะได้รับสิ่งที่เข็มนั้นชี้ไป”

ฉินหยุนมองที่รางวัลที่ระบุเอาไว้บนวงล้อขณะสบถคำภายในใจ

รางวัลบนวงล้อมีหลายสิบอย่าง แต่พวกมันล้วนเป็นสิ่งไร้ราคาค่างวดอย่างเสื้อผ้า รองเท้า และอื่น ๆ อีกหลายอย่าง

มีเพียงเคล็ดวิชานามว่า ‘วิชาวายุสังหาร’ เท่านั้นที่เรียกได้ว่าเป็นของดี!

“วิชาวายุสังหาร คือวิชายุทธ์ระดับวิญญาณขั้นสูง มันสามารถใช้งานได้โดยตรงด้วยมือของตนเอง หรือจะนำมาใช้รวมกับขวานก็ได้” หยางฉีเย่ว์กล่าวขณะเดินเข้ามา นางถอนหายใจให้ได้ยิน “ข้าได้ยินมาว่าหลายปีมาแล้วที่ไม่มีผู้ใดสามารถใช้เคล็ดวิชายุทธ์วายุสังหารได้!”

ฉินหยุนพอได้ยินจึงเริ่มสงบใจเลิกสบถคำหยาบ...

“ไอ้ของแบบนี้ข้าเคยเล่น หลอกเงินข้าไปตั้ง 20,000 เหรียญผลึก แต่ที่ได้กลับมาคือถ้วยโกโรโกโส!”

“ข้าเสียไปตั้ง 30,000 แต่ได้มาเพียงเข็มขัดผุพัง!”

“ข้าเองก็เคยโดนมันหลอก...”

“...”

ฉินหยุนถึงกับมองสถาบันยุทธ์ฮัวหลิงว่าตกต่ำ ถึงกับกล้าใช้วงล้อเสี่ยงโชคมาปล้นชิงเหรียญผลึกจำนวนมาก!

“ข้าจะลอง!” เขาก้าวเดินออก พลังปราณเล็กน้อยกำลังโคจร จากนั้นนั้นจึงหมุนวงล้ออย่างแผ่วเบา

เข็มเริ่มหมุนวนอยู่หลายครั้งก่อนค่อยช้าลงและหยุด ตอนนี้มันยิ่งมายิ่งใกล้ไปหยุดที่วิชาวายุสังหาร!

ทุกคนที่นี้ต่างคิดว่าฉินหยุนไม่สมควรได้รับอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แต่แล้ว เข็มนั้นก็ดันไปหยุดที่วิชาวายุสังหารเข้าพอดี!

ทุกคนได้หน้าชากันอีกครั้ง นี่มันโชคดีระดับใดกัน!

กระทั่งหยางฉีเย่ว์ยังคิดว่าประหลาด ฉินหยุนถึงกับชนะได้รางวัลดีที่สุดตั้งแต่หมุนวงล้อครั้งแรก!

ฉินหยุนลอบยินดีอยู่ภายใน แท้จริงเขาใช้พลังปราณสั่นไหวกับการหมุนวงล้อ เขาค่อย ๆ ใช้พลังจิตควบคุมแรงสั่นไหวบางเบาผ่านอากาศให้มันเคลื่อนไปทีละน้อยอย่างไม่อาจมีใครสังเกต

ตอนแรกเขาเพียงคิดอยากลองดู ซึ่งเขาก็ไม่คิดว่าจะสามารถควบคุมมันได้แม่นยำถึงเพียงนี้ตั้งแต่ครั้งแรก ราวกับว่านี่มีโชคหนุนเสริมเข้ามาด้วย

“นี่คือรางวัลของเจ้า!” ผู้อำนวยการจางคล้ายตระหนักอะไรได้ ทว่าเขาเลือกไม่พูด ที่ทำก็เพียงส่งตำรามาให้อย่างไม่อิดออด

ฉินหยุนโดนความคิดภายในรุมเร้าจนไม่ได้พูดกล่าวอะไร มันเป็นของเขาแล้ว และสิ่งนี้ไม่จำเป็นต้องส่งกลับคืน เขาสามารถค่อย ๆ ละเมียดละไมอ่านมันได้ทีละนิดในภายหน้า

“ถัดไป จงเข้าสู่สระราชสีห์สวรรค์!” ผู้อำนวยการจางตะโกนเสียงดัง พร้อมกันนี้ เขาเดินนำไปยังประตูใหญ่ของโถงแห่งนี้

ฉินหยุนส่งวิชาวายุสังหารให้หยางฉีเย่ว์และขอให้นางช่วยชี้แนะเพิ่มเติมก่อนจะเดินตามหลังผู้อำนวยการจางไป

หยางฉีเย่ว์เตือนสติเขาอยู่หลายครั้งก่อนมองส่งฉินหยุนและผู้อำนวยการจางเข้าสู่สระราชสีห์สวรรค์ นางรู้สึกยินดีก็ใช่ ทว่าภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนักอึ้ง

เหตุผลก็เพราะนางรู้สึกว่ายิ่งมายิ่งมีกองกำลังจำนวนมากขึ้นคิดอยากกำจัดฉินหยุน หากฉินหยุนออกจากสถาบันยุทธ์ฮัวหลิง ถึงตอนนั้นเขาต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างไม่ต้องสงสัย

ฉินหยุนตอนนี้เดินตามหลังผู้อำนวยการจางผ่านประตูทองคำที่นำทางสู่ตะวันออกของโถงราชสีห์สวรรค์ ประตูนั้นปกคลุมด้วยรูปสลักราชสีห์หลายตัวพร้อมทั้งปลดปล่อยออร่าลึกลับและโบราณแผ่กระจายออกมา!

นอกจากประตูใหญ่ทั้งสองบาน ยังมีรูปปั้นราชสีห์ทองคำน่าพรั่นพรึงอีกสอง พวกมันราวกับมีชีวิต ทั้งสง่าและทรงพลัง!

หลังผู้อำนวยการจางเปิดประตูให้ เขาจึงได้เห็นระเบียงทางเดินกว้างขวางภายในที่แทบยื่นยาวจนสุดขอบฟ้า

ทั้งกำแพงและพื้นของระเบียงทางเดินคล้ายสร้างขึ้นจากทองคำ อีกทั้งยังสลักเอาไว้ซึ่งรูปลักษณ์ราชสีห์ที่ดุดัน

ที่กำแพงทั้งสองฟากข้าง มีหัวราชสีห์ทองคำถึงสองตัวประดับเอาไว้ หัวทั้งสองนั้นใหญ่โตยิ่งราวกับพวกมันกำลังอ้าปากออกพร้อมปลดปล่อยเปลวเพลิงสีทองออกมา เหล่านี้คือภาพมายาที่กำแพงสองฟากข้างของระเบียงทางเดิน มันให้ความรู้สึกราวกับนี่คือดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์

เมื่อทุกคนได้เห็นฉินหยุนหายตัวเข้าไปพร้อมผู้อำนวยการจาง พวกเขาอดไม่ได้ที่จะเผยความริษยาต่อโชคลาภนี้ของอีกฝ่ายออกมา

สระราชสีห์สวรรค์มีความลึกล้ำเกินสิ่งใดเทียบเปรียบ ผู้ที่ออกมาจากที่นั่นจะได้รับอนาคตบนเส้นทางการฝึกตนอันยิ่งใหญ่ พวกเขาเหล่านั้นจะกลายเป็นผู้ฝึกตนที่ทรงพลังอำนาจ!

“ห้าปีก่อน ตำแหน่งองค์ชายรัชทายาทของเขาโดนชิงเอาไป เส้นวิญญาณสี่ตะวันโดนพรากไป ทุกคนต่างคิดว่าเขาคงไม่มีทางรอดชีวิตจนครบอายุสิบหก! แต่แล้วตอนนี้เขาถึงขั้นได้เข้าสู่สระราชสีห์สวรรค์!”

“น้ำพุราชสีห์สวรรค์จะผุดออกมาทุกห้าปี มีเพียงโอกาสนี้ที่สามารถได้รับ ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีโอกาสได้เข้าไป!”

“ได้ยินมาว่าน้ำพุราชสีห์สวรรค์รุนแรงไม่ใช่น้อย ผู้ฝึกตนขอบเขตกายวรยุทธ์ระดับที่ห้าอยู่ในนั้นเพียงหนึ่งวันยังแทบต้องคลานออกมา”

“ฉินหยุนเพิ่งเลื่อนพลังสู่ขอบเขตกายวรยุทธ์ระดับที่ห้า และเมื่อกี้ก็เพิ่งสร้างพลังภายในขึ้นมาได้ อย่างดีที่สุด อยู่ได้สักครึ่งวันก็หรูแล้วละมั้ง?”

ทุกคนล้วนอิจฉาและก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจขณะเล่าตำนานมากมายของสระราชสีห์สวรรค์กันออกมาไม่ขาดปาก

หยางฉีเย่ว์มองแผ่นหลังของฉินหยุนเดินจากไปขณะความคิดพุ่งรวดเร็ว นางทราบดีว่าฉินหยุนต้องเจ็บปวดมหาศาลยามเข้าสู่สระราชสีห์สวรรค์ ฉินหยุนโดนกดขี่ตลอดช่วงหลายปีมานี้ แต่เขาก็ยังฝึกฝนตลอดมาอย่างไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค นี่หมายความถึงเขาล้มลุกคลุกคลานบนเส้นทางการฝึกตนมาโดยตลอด เขาไม่เคยยอมแพ้!

มีเพียงผู้ที่มีเจตนาแรงกล้าถึงสมควรได้เข้าสู่สระราชสีห์สวรรค์!

ปัง!

ประตูที่ปิดลงตรงหน้าหมายถึงจุดสิ้นสุดการประลองยุทธ์ราชสีห์สวรรค์ ดังนั้นทุกคนจึงทยอยเดินออกจากโถงแห่งนี้กันไป