บทที่ 102: พลังที่แท้จริงของความกลัวระดับ 10

บทที่ 102: พลังที่แท้จริงของความกลัวระดับ 10

"อ๊ากกก!!"

หลังจากพูดจบ คริตงก็กรีดร้องออกมาอีกครั้ง

แต่เสียงกรีดร้องครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งก่อนถึงสิบเท่า!

มันเป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความตกตะลึง!

หัวหน้าทีมสาบานได้เลยว่า เขาเคยรับมือกับสิ่งลี้ลับและจอมเวทมาเป็นร้อย แต่ไม่เคยได้ยินเสียงกรีดร้องแบบนี้มาก่อน!

เสียงนั้นบิดเบี้ยวจนผิดเพี้ยน ราวกับเสียงร้องจากขุมนรก!

แค่ได้ยินก็ทำให้คนขนลุกซู่ หนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ!

แม้แต่จอมเวทผู้เจนสนามอย่างเขาก็ยังแทบทนฟังไม่ไหว

...

"หมายเลข 7 นายเป็นอะไรไป หมายเลข 7?"

หลังจากกรีดร้องอย่างโหยหวน คริตงก็ดูเหมือนจะถูกความกลัวกลืนกินไปจนหมดสิ้น

ไม่ว่าเพื่อนร่วมทีมจะเรียกอย่างไร เขาก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย

เขาล้มลงกับพื้นและชักกระตุกอย่างบ้าคลั่ง สองมือตะกุยหน้าตัวเอง

เขาถึงขั้นควักลูกตาตัวเองออกมาทั้งสองข้าง!

ภาพนั้นช่างน่าสยดสยองเกินบรรยาย!

"เฮือก!!"

เมื่อเห็นภาพนี้ จอมเวทกว่าสิบคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ

พวกเขาอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปสองสามก้าว พยายามอยู่ห่างจากคริตงให้มากที่สุด

ภาพนี้มันประหลาดและน่ากลัวเกินไป!

แม้แต่จอมเวทที่มีประสบการณ์โชกโชนเหล่านี้ยังรู้สึกถึงความกลัวที่ฝังลึกถึงกระดูกดำ!

พวกเขาแทบรอไม่ไหวที่จะหนีไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!

ทว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!

หลังจากควักตาตัวเองออกมาแล้ว คริตงดูเหมือนจะไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

หรืออาจกล่าวได้ว่าความกลัวอันมหาศาลได้กลบความเจ็บปวดไปจนหมด

เขายังคงตะกุยหน้าตัวเองต่อไป!

จากตา ไปหู ไปจมูก ไปปาก

ไม่มีส่วนไหนรอดพ้นไปได้!

ไม่นาน ใบหน้าของเขาก็ถูกฉีกทึ้งจนเละเทะด้วยมือของตัวเอง

ไม่เหลือเค้าเดิมของมนุษย์ให้เห็นอีกเลย!

ตามหลักแล้ว ด้วยอาการบาดเจ็บระดับนี้ คริตงน่าจะตายไปนานแล้ว

สิ่งลี้ลับของเขาไม่มีความสามารถในการยื้อชีวิต

แต่เขากลับยังไม่ตาย!

หลังจากฉีกทึ้งใบหน้าตัวเองจนเละ คริตงไม่สามารถกรีดร้องได้อีกต่อไป เขาทำได้เพียงส่งเสียง 'ฮือ ฮือ ฮือ' ประหลาดๆ ออกมาจากลำคอ

เขาคำรามในคอขณะฉีกทึ้งหน้าอกตัวเอง

เขาถึงขั้นพยายามควักเครื่องในออกมา!

ในขณะนี้ หัวหน้าทีมทนดูไม่ไหวอีกต่อไป

มือของเขาสั่นเทาขณะชักปืนออกมาและยิงใส่หัวคริตงสามนัด หวังจะจบชีวิตเขา

แต่... มันไร้ประโยชน์!

แม้ศีรษะจะกระจุยหายไป แต่ร่างไร้หัวของคริตงก็ยังคงโบกมือที่ชุ่มเลือดและฉีกทึ้งหน้าอกตัวเองต่อไป!

"เผา... เผา... เผามันซะ!"

เสียงของหัวหน้าทีมสั่นเครือ เขากัดฟันพูดประโยคนั้นออกมาจนจบ

ภายใต้คำสั่งของเขา สมาชิกสองสามคนรวบรวมความกล้า เทน้ำมันราดลงบนศพของคริตงและจุดไฟเผา

"อ๊ากกกก!!"

"หุ่นไล่กา!!"

"หุ่นไล่กา!!"

"อ๊ากฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

"หุ่นไล่กา!!"

เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นจากศพ

มันเป็นศพที่หัวขาดไปแล้วแท้ๆ

แต่ขณะที่ไฟกำลังลุกไหม้ จู่ๆ มันก็ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมาเป็นชุด!

ในเวลานี้ จอมเวทนับสิบคนที่เคยคุยโวว่าใจกล้า ต่างหน้าซีดเผือดและตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง!

พวกเขาผ่านสมรภูมิมานับร้อย เห็นคนตายมานับไม่ถ้วน และเจอสิ่งลี้ลับมามากมาย

ทว่า ไม่มีฉากไหนสยดสยองและน่ากลัวเท่านี้

พวกเขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ ไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อน!!

จอมเวทเหล่านี้เคยคิดว่าไม่ว่าจะเจอสถานการณ์ไหน พวกเขาจะไม่มีวันหวาดกลัว

จนกระทั่งตอนนี้ พวกเขาถึงได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้เข้มแข็งขนาดนั้น

คริตง... เขาไปยั่วโมโหตัวอะไรมากันแน่?!

มันถึงได้น่ากลัวขนาดนี้!

...

"ถอย! ถอนกำลังออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้! ทุกคนถอนกำลัง!"

หลังจากยืนโง่งมอยู่ครึ่งนาที ในที่สุดหัวหน้าทีมก็ได้สติ

เกราะป้องกันทางจิตใจของเขาพังทลายลงแล้ว!

ตอนนี้เขาคิดแต่จะหนีไปให้ไกลจากที่นี่ หนีจากสิ่งที่คริตงอาจจะไปยั่วโมโหมา!

ในเมื่อหัวหน้าทีมยังมีสภาพแบบนี้ คนอื่นก็ไม่ต้องพูดถึง

พวกเขาอยู่ในสภาพทุลักทุเล กลิ้งเกลือกหนีตายไปจากที่นี่อย่างไม่คิดชีวิต

หารู้ไม่ว่าฟลานเดอร์สได้จับตาดูพวกเขาผ่านทางคริตงเรียบร้อยแล้ว!

...

"ทักษะ [ความกลัว] เลเวล 10 แบบไม่จำกัดพลัง จัดเต็มพิกัดนี่มันแรงขนาดนี้เลยแฮะ"

ในห้องน้ำโรงแรม ฟลานเดอร์สเองก็แปลกใจเล็กน้อย

ตอนที่เขาใช้ทักษะ [ความกลัว] กับทีชและครางก์ เขาไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ และไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าพวกเขา

เป้าหมายของเขาคือการผนึกความทรงจำของทีชและครางก์

แม้ทั้งสองจะถูกเขาสยบแล้ว แต่เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาเผยพิรุธตอนถูกสอบสวนจากองค์กรภายใน ฟลานเดอร์สจึงเลือกผนึกความทรงจำของพวกเขาไว้เพื่อความปลอดภัย

หลังจากพายุผ่านพ้นไป เขาค่อยปรากฏตัวและปลดผนึกความทรงจำให้

วันนี้ เมื่อเจอศัตรูที่สามารถแบ่งวิญญาณตัวเองได้ ฟลานเดอร์สจึงใช้ทักษะ [ความกลัว] ใส่อีกฝ่ายทันที

หลังจากทำลายวิญญาณอีกครึ่งหนึ่งของเฮเลน ความกลัวก็ถูกส่งผ่านไปยังวิญญาณอีกครึ่งหนึ่งที่ร่างต้นโดยตรง

แม้จะเป็นวิญญาณที่ถูกแบ่งแยก แต่ส่วนที่แยกออกมาก็ไม่ได้ขาดจากร่างต้นโดยสมบูรณ์

ยังมีความเชื่อมโยงอยู่ตรงกลาง หากไม่มีอะไรผิดพลาด วิญญาณสองส่วนนี้จะต้องกลับมารวมกันในที่สุด

ดังนั้น ภาพลวงตาที่สร้างจากทักษะ [ความกลัว] พร้อมกับความกลัวของวิญญาณครึ่งซีกก่อนจะสลายไป จึงถูกถ่ายทอดไปยังร่างต้นของวิญญาณ

จากนั้น ท่ามกลางความกลัวสุดขีด คริตงก็ฆ่าตัวตาย

และการตายของเขาก็ช่างน่าสังเวช!

ต้องรู้ไว้นะว่าคริตงเป็นจอมเวทระดับ E+ ความแข็งแกร่งของเขาถือว่าไม่เลวเลย

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าฟลานเดอร์ส เขากลับอ่อนแอจนตายได้เพียงแค่ถูกจ้องมอง

ความแข็งแกร่งและวิธีการของสิ่งลี้ลับระดับนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ!

ขณะที่ฆ่าคริตง ฟลานเดอร์สก็ล็อกเป้าหมายไปที่พวกพ้องของเขาแล้ว

ฟลานเดอร์สไม่รู้ว่าคนพวกนี้เป็นใคร หรือทำไมถึงมาจัดการกับวาร์ฟาริน

เพื่อความปลอดภัยของวาร์ฟาริน เขาตัดสินใจจะไปฆ่าศัตรูพวกนี้ให้หมด

ก่อนจากไป ฟลานเดอร์สปรายตามองวาร์ฟารินแวบหนึ่ง จากนั้นร่างของเขาก็วูบไหวและหายไปจากจุดเดิม

[ความกลัว (ฉบับลดพลัง)]

เมื่อฟลานเดอร์สหายไป แววตาของวาร์ฟารินก็เหม่อลอย และเธอยังไม่คืนสติในทันที

ผ่านไปไม่กี่นาที แววตาของวาร์ฟารินก็กลับมามีประกายอีกครั้ง และเธอลุกขึ้นจากพื้น

ใบหน้าของเธอยังคงมีความกลัวจางๆ หลงเหลืออยู่ แต่วินาทีที่เธอเดินออกจากห้องน้ำ ความกลัวนี้ก็ถูกเธอกดข่มไว้อย่างชำนาญ

ในเวลาเดียวกัน ภาพความทรงจำแวบผ่านเข้ามาในหัว ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ถูกเธอเข้าใจผิดว่าเป็นภาพลวงตา

ดังนั้น เธอจึงดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ศพที่ฟื้นคืนชีพ ควันดำประหลาด ความสยองขวัญรูปแบบใหม่ และความสยองขวัญที่ยิ่งกว่า... หุ่นไล่กา...

วาร์ฟารินแทบรอไม่ไหวที่จะไปนั่งหน้าคอมพิวเตอร์และระบายไอเดียใหม่ๆ ทั้งหมดที่ผุดขึ้นในหัวออกมา