บทที่ 34: อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น? ลงนรกไปหาคำตอบเอาเองเถอะ!

บทที่ 34: อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น? ลงนรกไปหาคำตอบเอาเองเถอะ!

ทันทีที่พูดจบ ฟลานเดอร์สก็ยกมือขวาขึ้นเบาๆ เคียวสีดำทมิฬปรากฏขึ้นในมือทันที

นี่คือรูปแบบการเปลี่ยนแปลงหลังจากทักษะ [คมเคียวรัตติกาล] ถูกอัปเกรดเป็นเลเวล 5

ในตอนนี้ คมเคียวของเขาสามารถควบแน่นกลายเป็นอาวุธที่มีกายหยาบจับต้องได้

ไม่ใช่แค่การโจมตีที่เป็นภาพลวงตาอีกต่อไป

ฟลานเดอร์สกำเคียวแน่น เอียงคอเล็กน้อยแล้วพุ่งตัวไปข้างหน้า ระดมฟันใส่ราชาดาบไม่ยั้ง

เมื่อรับการโจมตีไปไม่กี่ดาบ ราชาดาบก็เริ่มตระหนก

ความแข็งแกร่งของเจ้าหุ่นไล่กานี่... เหนือกว่าเขา!

ทุกครั้งที่ปะทะดาบ แขนของเขาจะชาหนึบจนแทบไร้ความรู้สึก

ไม่เพียงแค่ต้องระวังคมเคียวของหุ่นไล่กา เขายังต้องคอยหลบหลีกฝูงกาที่รุมจิกตีไม่หยุดหย่อน

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนขนลุกซู่ คือหุ่นไล่กาไม่สนใจฝูงกาพวกนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

มันไม่แม้แต่จะหลบหลีก ตรงกันข้าม มันกลับพาฝูงกาพุ่งเข้าใส่ราชาดาบพร้อมกับคมเคียว

เพียงไม่นาน อีกาจำนวนมากก็ร่วงหล่นลงพื้น ดาดฟ้าแทบจะถูกปูพรมไปด้วยขนนกสีดำ

แต่ฟลานเดอร์สไม่รู้สึกเสียดายเลยสักนิด เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย เพราะยังมีอีกาฝูงใหม่บินพรั่งพรูออกมาจากอกเขาอย่างต่อเนื่อง

ระลอกแล้วระลอกเล่า พวกมันพุ่งเข้าใส่ราชาดาบอย่างบ้าคลั่ง

ไม่นานนัก ก็มีเสียงวัตถุหนักๆ กระแทกพื้น

สมาชิกคนหนึ่งของสาขาซาร์กอสล้มตึงลงเป็นคนแรก

จากนั้น ราวกับโดมิโนที่ล้มต่อกัน ปฏิกิริยาลูกโซ่ก็เกิดขึ้น

สมาชิกทีละคน ทีละคน ล้มฟุบลงกับพื้น ดูเหมือนจะหมดสติไป

เพียงแค่การปะทะกันระลอกเดียว พวกเขายังไม่มีโอกาสได้โจมตีสวนกลับด้วยซ้ำ

สาขาซาร์กอสสูญเสียกำลังรบไปเกินครึ่งแล้ว

ในขณะที่หุ่นไล่กายังคงไร้รอยขีดข่วน

ในเวลานี้ เสียงคำพูดของฟลานเดอร์สก็ดังเข้าหูราชาดาบอีกครั้งขณะที่เขากำลังตั้งรับอย่างยากลำบาก

'พวกเจ้าคงไม่คิดจริงๆ หรอกนะว่า... แค่พวกปลาซิวปลาสร้อยเน่าๆ อย่างพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้?'

ตอนที่ได้ยินประโยคนี้ครั้งแรก ราชาดาบคิดว่าหุ่นไล่กาแค่ขู่

แต่ตอนนี้เขาตระหนักแล้วว่า... ฟลานเดอร์สพูดความจริง!

ไม่มีใครในสาขาซาร์กอสที่สามารถสร้างรอยแผลให้หุ่นไล่กาได้เลย!

ตอนนี้ สมาชิกคนอื่นๆ ที่หลุดพ้นจากภาพมายาได้ฟื้นกำลังกลับมาบ้างแล้ว และกระโจนเข้าสู่การต่อสู้อีกครั้ง

หุ่นไล่กาเคลื่อนไหววูบวาบไปมาระหว่างคนเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย

เดิมที ฟลานเดอร์สก็เพิ่มความแข็งแกร่งได้จากการดูดซับความกลัวอยู่แล้ว

ทักษะ [กายาเทพมาร] ก็ช่วยเพิ่มพลังกายให้เขาอีก

แถมเขายังเพิ่งสยบแบล็กมาเป็นข้ารับใช้ ซึ่งตอนนี้เธอกลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังเขา

ในเวลานี้ ความแข็งแกร่งโดยรวมของฟลานเดอร์สทะลุระดับซี (C) ไปไกลโขแล้ว

ส่วนทำไมระบบถึงประเมินระดับเขาไว้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนั้น ฟลานเดอร์สเองก็ไม่รู้

บางทีระบบอาจจะประเมินแค่ความแข็งแกร่งทางกายภาพเพียวๆ โดยไม่นับรวมทักษะ

หรือบางทีมาตรฐานความแข็งแกร่งของระบบอาจจะต่างจากมาตรฐานของโลกนี้

สรุปสั้นๆ คือ แม้ในสายตาระบบ ฟลานเดอร์สจะเป็นแค่ระดับดี (D) แต่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขา... ได้ก้าวไปถึงระดับซีบวกบวก (C++) ตามมาตรฐานสมาคมจอมเวทแล้ว!

ด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้ ฟลานเดอร์สย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่คนจากสาขาซาร์กอสจะรับมือไหว

ที่ฟลานเดอร์สดูไม่พอใจก่อนหน้านี้ เพราะเขาไม่อยากสู้กับคนจำนวนมากพร้อมกัน

ยิ่งคนเยอะ ก็ยิ่งมีโอกาสที่จะมีใครสักคนหนีรอดไปได้

ถ้าผู้รอดชีวิตเอาเรื่องความแข็งแกร่งของเขาไปป่าวประกาศ มันจะดึงดูดศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าเข้ามา

นี่คือสถานการณ์ที่ฟลานเดอร์สไม่อยากให้เกิดขึ้น

หากเขาต้องการฆ่าล้างบางทุกคนให้ได้ เขาก็ต้องใช้ทักษะ [จอมมารผู้พิชิต] เท่านั้น

แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่ฟลานเดอร์สไม่อยากทำเช่นกัน

นอกจากขนาดตัวมหึมาที่จะล่อเป้าศัตรูให้แห่กันมามากขึ้นแล้ว ผลข้างเคียงของทักษะนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ฟลานเดอร์สจะแบกรับไหวในตอนนี้

ฟลานเดอร์สเคยลิ้มรสช่วงเวลาแห่งความอ่อนแอหนึ่งชั่วโมงมาแล้ว

ในหนึ่งชั่วโมงนั้น แม้แต่สมาชิกระดับเอฟ (F) หรือสิ่งลี้ลับกระจอกๆ ก็คงฆ่าเขาได้สบายๆ

ความเสี่ยงมหันต์ขนาดนี้ เขาไม่คิดจะเสี่ยง

คิดได้ดังนั้น เคียวในมือของฟลานเดอร์สก็ตวัดเร็วขึ้น

เขาไม่ลืมว่าผู้หญิงคนนั้นหนีลงไปจากดาดฟ้าแล้ว

นั่นหมายความว่าเธอน่าจะไปตามกำลังเสริม

ถ้ามีตัวตึงโผล่มาอีก แม้แต่ฟลานเดอร์สก็ไม่มั่นใจว่าจะหนีรอดไปได้แบบครบสามสิบสอง

ไม่นานนัก สมาชิกคนหนึ่งก็เผยช่องโหว่

ฟลานเดอร์สฉวยโอกาสนั้นตวัดเคียววูบ

พริบตาเดียว กะโหลกศีรษะส่วนหนึ่งของสมาชิกคนนั้นก็ถูกเฉือนออก เลือดสีแดงฉานและมันสมองสีขาวขุ่นสาดกระจายเต็มพื้น

[แต้มความกลัว +3,000]

[แต้มความกลัว +500]

[แต้มความกลัว +600]

สมาชิกที่รอดมาถึงจุดนี้ล้วนเป็นพวกเขี้ยวยาวลากดินที่ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน

แม้ภาพตรงหน้าจะสยดสยองเพียงใด แต่มันยังไม่พอที่จะทำให้พวกเขาถอยหนี

ตรงกันข้าม พวกเขาฉวยโอกาสทองนี้รุมฟันใส่ฟลานเดอร์ส

ทันใดนั้น เคียวยักษ์สีดำก็วาดผ่านอากาศ พุ่งตรงเข้าใส่ฟลานเดอร์ส

แต่ฟลานเดอร์สไม่มีทีท่าว่าจะหลบเลยแม้แต่น้อย

สมาชิกคนอื่นเห็นดังนั้นก็เข้าใจผิด

พวกเขาคิดว่าหุ่นไล่กาคงคิดว่าคนพวกนี้อยากจะจับมันเป็นข้ารับใช้ เลยไม่คิดจะหลบเพราะคิดว่ายังไงก็ไม่โดนฆ่า

เพราะถ้าฆ่าหุ่นไล่กาทิ้ง ก็เท่ากับตัดโอกาสที่ใครจะได้มันไปครอง

ทว่า ชายผู้ถือเคียวยักษ์กลับแสยะยิ้ม

เป็นไปตามคาด สติปัญญาของสิ่งลี้ลับหรือจะสู้มนุษย์ได้ เจ้าหุ่นไล่กานี่โลกสวยเกินไปแล้ว

ต่อให้ฆ่าหุ่นไล่กาทิ้ง พวกเขาก็ไม่ได้เสียหายอะไร

ขืนปล่อยให้หุ่นไล่การอดไป มันก็ต้องตกเป็นของราชาดาบอยู่ดี พวกเขาไม่ได้อะไรเลย

กลับกัน ถ้าพวกเขาฆ่าหุ่นไล่กาได้ ถือเป็นความดีความชอบครั้งใหญ่ ทางสำนักงานใหญ่ต้องมีรางวัลให้อย่างแน่นอน

เผลอๆ อาจจะได้ย้ายไปสังกัดสำนักงานใหญ่เลยด้วยซ้ำ

ถึงตอนนั้น ฟ้าสูงฮ่องเต้ไกล ราชาดาบจะทำอะไรพวกเขาได้?

ความคิดของทุกคนเป็นไปในทิศทางเดียวกับชายผู้ถือเคียวยักษ์

ในสายตาพวกเขา หุ่นไล่กาตัวนี้ตายแน่แล้ว

วินาทีที่เคียวยักษ์สัมผัสร่างหุ่นไล่กา ชายคนนั้นตะโกนก้องด้วยความสะใจ "ตายซะเถอะ ไอ้สัตว์ประหลาด!"

แต่ทว่า วินาทีถัดมา ฉากที่น่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้น

เคียวยักษ์ฟันผ่านร่างของฟลานเดอร์สไป... โดยไม่สร้างความเสียหายใดๆ เลย

ใช่แล้ว มันไม่ได้ฟันเข้าเนื้อ แต่มันฟันทะลุผ่านไปเลย

ราวกับฟันผ่านน้ำ

จากนั้น เรื่องที่แปลกประหลาดยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น

ของเหลวสายหนึ่งพุ่งกระฉูดใส่หน้าชายคนนั้น

เมื่อสัมผัสได้ถึงของเหลวอุ่นๆ เหนียวหนืดบนใบหน้าซีกขวา ชายคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองตามสัญชาตญาณ

เพื่อนร่วมทีมที่ยืนสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาเมื่อครู่... ร่างถูกผ่าออกเป็นสองซีกตั้งแต่หัวจรดเท้า!

"นะ... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!" ชายถือเคียวยักษ์ร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ รีบกระชากอาวุธกลับมา

แต่ฟลานเดอร์สใช้มือซ้ายคว้าด้ามเคียวยักษ์ไว้แน่น แล้วเงื้อเคียวของตัวเองขึ้นพร้อมรอยยิ้มเย็นยะเยือก

"เกิดอะไรขึ้นน่ะรึ?"

"ลงนรกไปหาคำตอบเอาเองเถอะ!"