บทที่ 24 เกราะเปลือกปู

[เรือใบบริก (ระดับ 3)]

[ความทนทาน: 20]

[ความจุลูกเรือ: 1/5 คน]

[ความเร็ว: ความเร็วลมสูงสุด 20 กม./ชม. และหากใช้เครื่องยนต์ไอน้ำจะทำความเร็วได้สูงสุด 35 กม./ชม.]

[ความจุคลัง: 0/100 ช่อง]

[ความทนทาน: 100/100]

ความเร็วของเรือระดับ 3 ทั่วไปพอดีกับข้อกำหนดของภัยพิบัติครั้งหน้า นกโง่อาจจะยังไม่มีอาชีพ หรือยังไม่ได้เลือกพัฒนาเรือไปในสายอาชีพเฉพาะ เรือเลยมีหน้าตาธรรมดาที่สุด ถ้าเป็นเรือสายอาชีพพิเศษ รูปร่างคงแตกต่างออกไปอย่างชัดเจน

ในรูปภาพหน้าจอ เรือใบบริกมีขนาดใหญ่กว่าเรือใบเล็กระดับ 2 หลายเท่า แถมยังมีห้องโดยสารสองชั้น ดูแล้วน่าจะจุคนได้สบายๆ สี่สิบห้าสิบคน

ไร้พ่ายรูปงาม: "อัปเกรดเรือระดับสามต้องใช้แร่เหล็กห้าสิบก้อน นายไปหามาจากไหนเยอะแยะ?"

ไร้พ่ายรูปงาม เดิมทีคิดว่าหลิงชูน่าจะเป็นคนแรกที่อัปเกรดเรือระดับ 3 เพราะเธอเป็นคนที่มีแร่เหล็กเยอะที่สุดในเซิร์ฟเวอร์ และเธอก็ปิดบังแหล่งที่มาของแร่เหล็กด้วย ไม่คิดเลยว่าคนแรกที่อัปเกรดจะเป็นนกโง่คนนี้

ดูเหมือนหลิงชูจะไม่ได้เก่งกาจอะไรนัก คงแค่โชคดีได้แร่เหล็กมาเยอะและฆ่าคนได้ไม่กี่คนเท่านั้นแหละ

นกโง่: "เมื่อวานตอนตกปลา จู่ๆ เบ็ดก็ติดดึงไม่ขึ้น ฉันเลยต้องดำลงไปดู แล้วก็เจอซากเรืออับปางใต้ทะเล ในคลังเรือมีแร่เหล็กอยู่ห้าสิบก้อนพอดีเป๊ะ"

แบบนี้ก็ได้เหรอ?

เมื่อหลิงชูเห็นคอมเมนต์ของนกโง่ มุมปากเธอก็อดกระตุกไม่ได้

ค่าโชคของคนคนนี้ต้องสูงปรี๊ดแน่ๆ เผลอๆ อาจจะสูงกว่าตอนเธอดวงดีสองเท่าเสียอีก

พูดถึงดวงดีสองเท่า หลิงชูก็นึกขึ้นได้ว่าเธอลืมอะไรบางอย่างไป

เธอลืมเปิดหีบสมบัติที่มีอยู่ตอนช่วงดวงดีสองเท่านั่นเอง!

ช่วงเวลาดวงดีสองเท่าหมดไปแล้ว คงต้องรอโอกาสหน้า

ไร้พ่ายรูปงาม เงียบไป ไม่รู้ว่าโควตาแชทหมด หรือพูดไม่ออกกับความโชคดีเหลือเชื่อของนกโง่กันแน่

หลิงชูถอนหายใจในใจ เดิมทีเธอคิดว่าจะเป็นคนแรกที่อัปเกรดเรือระดับ 3 แต่ไม่คิดว่าจะมาติดแหง็กเพราะเจ้าน้ำตาภูตพรายเจ้าปัญหานี่

เหลือเวลาอีกเจ็ดวันก่อนภัยพิบัติครั้งหน้า หวังว่าเธอคงไม่โชคร้ายขนาดหาน้ำตาภูตพรายไม่เจอหรอกนะ

เธอเหลือบมองรายชื่อเพื่อน เห็นรูปโปรไฟล์ของ "โม่ยู่หว่าน", "ห่างไกลยาเสพติดฯ" และ "ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน" สว่างอยู่ทั้งหมด

ตอนนั้นเอง ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ก็ส่งข้อความส่วนตัวมาหาเธอ

"ลูกพี่ ผมทำชุดเกราะที่คุณสั่งเสร็จแล้วนะครับ"

[ชุดเกราะเปลือกปูแดง]

[คุณภาพ: ยอดเยี่ยม]

[ชุดเกราะที่ทำจากเปลือกปูมะพร้าวแดง ให้การป้องกันในระดับหนึ่ง สวมใส่ครบชุดเพิ่ม พละกำลัง +2 และลด ความคล่องตัว -1]

ชุดเกราะครบเซตประกอบด้วยหมวก เกราะอก กางเกง ปลอกแขน และสนับแข้ง รวมห้าชิ้น พื้นผิวเรียบเนียนและแข็งแกร่ง ดูไม่ออกเลยว่าทำมาจากเปลือกปู

"ฝีมือยอดเยี่ยม ขอบคุณนะ"

ชุดเกราะนี้ใส่แล้วจะทำให้เชื่องช้าลง หลิงชูไม่ชอบเกราะเทอะทะ เธอชอบเกราะหนังที่คล่องตัวมากกว่า ดังนั้นคงไม่ใส่เอง ให้ทีชใส่ดีกว่า

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน: "ลูกพี่ อันนี้ผมแถมให้ คุณน่าจะได้ใช้"

[ชุดซ่อมเรือพื้นฐาน: ซ่อมแซมความทนทานของเรือที่เสียหายได้ทันที 3/3 ครั้ง]

การซ่อมเรืออัตโนมัติของระบบต้องใช้เวลาสองชั่วโมง และเรือระดับสูงขึ้นก็น่าจะใช้เวลานานขึ้นไปอีก ของสิ่งนี้จึงสะดวกมาก

"ได้สิ เท่าไหร่ล่ะ?"

"โธ่ จะขายทำไมครับ? ผมให้ฟรี ของพวกนี้ทำง่าย ไม่ได้มีค่าอะไรมาก ถือว่าขอบคุณที่อุดหนุนธุรกิจผม ออเดอร์พวกนี้ใหญ่ที่สุดเท่าที่ผมเคยรับมาเลย"

"เอ้อ จริงสิ นายช่วยดูหน่อยว่าแร่นี้เอามาทำกริชให้ฉันได้ไหม?"

หลิงชูส่งคุณสมบัติของแร่ผลึกน้ำแข็งหายากไปให้เขาดู

ตอนนี้เธอมีแต่อุปกรณ์ระดับ "ไม่เหมือนใคร" หรือ "ระดับตำนาน" กริชเหล็กระดับทั่วไปอันนี้เลยดูไม่ค่อยคู่ควรกับเธอเท่าไหร่

หลังจากคิดอยู่นาน เธอตัดสินใจว่าแร่ผลึกน้ำแข็งหายากห้าก้อนที่ได้รางวัลจากระบบ เหมาะจะนำมาทำอาวุธที่สุด และเธอก็ชินกับการใช้กริชแล้วด้วย

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ตาเป็นประกายทันทีที่เห็นวัสดุหายาก: "สุดยอด! ลูกพี่อยากได้แบบไหนครับ?"

"ทำมาสองเล่ม ไม่ต้องยาวมาก สัก 20 เซนติเมตรก็พอ ปลายโค้งนิดหน่อย แล้วก็ช่วยทำกระสุนปืนลูกซองลำกล้องใหญ่ให้ฉันอีกสองร้อยนัดด้วย"

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน เข้าใจแบบกริชที่หลิงชูอยากได้ทันที "ได้ครับ แร่สองก้อนพอทำอาวุธได้ การหลอมแร่ใช้เวลานานหน่อย พรุ่งนี้ผมส่งกริชพร้อมกระสุนให้ได้ไหมครับ?"

"ได้ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีแร่เหล็กติดตัว ถ้าต้องใช้แร่เหล็ก คงต้องรออีกสองวันถึงจะหาให้ได้ หรือนายต้องการอาหาร น้ำจืด หรือทรัพยากรอื่นไหม?" หลิงชูถาม

"ไม่เป็นไรครับ ไม่รีบ" ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ตอบอย่างเกรงใจนิดหน่อย "หรือว่า... ลูกพี่พอจะมีผลไม้บ้างไหมครับ? ผักก็ได้ ช่วงนี้ผมกินแต่ปลากับขนมปังจนท้องผูกแล้ว เพราะขาดวิตามิน"

"มีสิ"

หลิงชูแลกบลูเบอร์รี่หนึ่งตะกร้ากับมะม่วงหนึ่งปอนด์ให้เขาเป็นค่าจ้าง และสัญญาว่าจะให้แร่เหล็กยี่สิบก้อนในอีกสามวันเพื่อเป็นค่ากระสุน

การทำกระสุนต้องใช้ดินปืน ซึ่งส่วนประกอบหลักคือถ่านไม้และกำมะถัน ถ่านไม้ราคาถูกและหาได้จากการเผาไม้ แต่กำมะถันหายากกว่าและมีน้อย มีขายแค่ในตลาดแลกเปลี่ยนจำนวนนิดหน่อย เพราะตอนนี้ยังไม่มีใครมีปืนมากนัก ราคากำมะถันเลยยังไม่ถูกปั่น ไม่อย่างนั้นคงแพงกว่านี้แน่

มีแต่หลิงชู เจ้าแม่ค้าแร่เหล็กรายใหญ่เท่านั้นที่กล้าสั่งซื้อกระสุนทีละร้อยนัด ไม่อย่างนั้นต่อให้ผู้เล่นมีปืน ก็อาจจะไม่มีปัญญาซื้อกระสุน

"พอแล้วครับลูกพี่ เดี๋ยวผมรีบจัดการให้"

มองดูกองผลไม้สดตรงหน้า ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

หลิงชูจ่ายให้เขามากกว่าราคากลางเล็กน้อย หลักๆ เพราะฝีมือเขาดี เธอคาดว่ากริชที่ทำจากแร่ผลึกน้ำแข็งคงอยู่กับเธอไปอีกนาน เลยอยากให้เขาตั้งใจทำให้ดีที่สุด

ตอนนี้ตีสี่กว่าแล้ว ตามอัลกอริทึมของระบบ ช่วงเวลา 5 ทุ่มถึงตี 5 ถือเป็นเวลากลางคืน ซึ่งเพิ่มโอกาสในการตกได้สิ่งมีชีวิตประหลาด บวกกับช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่หมดลงแล้ว หลิงชูไม่อยากเสี่ยงตอนกลางคืน เลยกลับไปนอนพักผ่อนในห้องโดยสาร

เพราะพายุเมื่อวาน ผู้เล่นส่วนใหญ่เลยหลับไม่สนิท แต่งหลิงชูผู้ไร้กังวลกลับหลับสนิทจนถึงเช้า

หลังจากตื่นนอน หลิงชูไม่ลืมล้างหน้าอย่างพิถีพิถันด้วยชุดแชมพูและครีมนวดที่ได้จากกล่องสุ่ม และทาครีมบำรุงผิวหน้าด้วย

ชุดแชมพูและครีมนวดนี้ไม่มียี่ห้อหรือรหัสสินค้า ดูเหมือนสินค้าไม่มีแบรนด์

แต่ก็ดีกว่าไม่มี ตากลมตากแดดกลางทะเลทุกวัน หลิงชูรู้สึกว่าผิวของเธอเริ่มหยาบกร้านขึ้นนิดหน่อย ถึงเธอจะไม่ค่อยห่วงสวย แต่หน้าตาก็ต้องดูแลบ้าง

ขณะที่เธอหลับ ตาข่ายดักปลาอัตโนมัติเก็บไม้ได้ 25 ท่อน, สาหร่าย 34 เส้น, ไม้แปรรูป 15 แผ่น และแก้ว 1 แผ่น ซึ่งทีชเก็บเข้าคลังเรือเรียบร้อย ส่วนแท่นตกปลาอัตโนมัติตกได้ปลาตาเดียวสองตัว ตอนกลางคืนหลิงชูกลัวว่าแท่นตกปลาจะตกได้ตัวอะไรแปลกๆ เลยสั่งให้ทีชใส่เหยื่อและหย่อนเบ็ดเฉพาะตอนเช้า

หลิงชูเคยกินปลาตาเดียวแบบนี้บ่อยๆ ก่อนจะทะลุมิติมา เนื้อนุ่มและก้างน้อย

หลิงชูโบกมือ ตัดสินใจว่านี่จะเป็นมื้อเที่ยงของวันนี้

เธอสั่งให้ระบบแล่ปลาตาเดียวเป็นชิ้นเนื้ออวบอ้วนสองชิ้น จุดเตาถ่าน วางชิ้นปลาลงบนตะแกรงย่าง และโรยเครื่องปรุงรสลงไป

ภายใต้แสงแดดจ้า หลิงชูค่อยๆ พลิกชิ้นปลาย่าง พร้อมกับใช้งานการ์ดระบุตำแหน่งเกาะไปด้วย