บทที่ 23 ใบประกาศจับ

หลิงชูมึนงงไปหมด

เธอจำไอดี "ไร้พ่ายรูปงาม" ได้ คนที่เคยถามเธอเรื่องแหล่งแร่เหล็กคราวก่อน ซึ่งเธอเมินเฉยและขู่กลับไป เขาก็ติดอันดับในครั้งนี้ด้วย อยู่อันดับสองของกระดานค่าบาป

วาซาบิ ดูเหมือนจะเป็นเกษตรกรผู้โชคดีที่หนีรอดไปได้ด้วยวิธีพิเศษตอนทำภารกิจท้าทายสาธารณะ แทนที่จะถูกฆ่าตาย

แต่ หวังตัวหยู นี่ใครกัน?

หลิงชูเปิดช่องแชทสาธารณะที่ไม่ได้ตามมาสักพัก แล้วเลื่อนขึ้นไปดู

[ช่องแชทสาธารณะ]

หนุ่มหล่อจิตใจบริสุทธิ์สูง 188: "เดี๋ยวสิ ไม่มีใครสนใจร้านค้าใหม่เลยเหรอ? เปลือกหอยทะเลนี่มันคืออะไร?"

นกโง่: "ฉันมีเปลือกหอยทะเลอยู่เจ็ดสิบกว่าอัน จำไม่ได้แล้วว่าได้มาจากไหน น่าจะมาจากหีบสมบัติมั้ง? โอ๊ย การ์ดระบุตำแหน่งเกาะแพงชะมัด ซื้อไม่ไหวหรอก"

หวังตัวหยู: "พี่ชายฉันบอกว่าจะไปทำภารกิจท้าทายสาธารณะ ทำไมรูปโปรไฟล์เขาเป็นสีดำไปแล้วล่ะ?!"

นกโง่: "แน่ใจนะว่าพี่ชายนายไม่ได้ตายในพายุ?"

หวังตัวหยู: "เขาอัปเกรดเป็นเรือใบเล็กตั้งนานแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะตายในพายุ!"

ราชาแห่งการอู้งาน: "พี่ชายนายชื่อเจ้าฟันหลอใช่ไหม?"

หวังตัวหยู: "ใช่ นายรู้ได้ไง เป็นคนทำเหรอ?"

ราชาแห่งการอู้งาน: "ต้องไปถามอันดับหนึ่งในกระดานผู้นำนู่น ไม่งั้นคิดว่าเขาเอาค่าบาปมาจากไหนเยอะแยะ?"

หวังตัวหยู: "จริงเหรอ?"

วาซาบิ: "จริง ฉันเห็นกับตาว่าพี่หยาโดนยิงตายคาที่ เขามีสมุนผู้หญิงด้วยคนหนึ่ง"

ปั้นเซี่ย: "ฉันยืนยันได้อีกเสียง ผู้เล่นอันดับหนึ่งฆ่าคนไปสี่คนในภารกิจท้าทาย ทุกคนที่เข้าร่วมภารกิจรู้เรื่องนี้ดี"

หวังตัวหยู: "ได้ ได้ ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต ฉันจะแก้แค้นให้พี่ชายฉัน!"

ราชาแห่งการอู้งาน: "พี่ชาย คิดว่ามีฝีมือขนาดนั้นเชียว? เป็นโจรสลัดหรือนักล่าโจรสลัดล่ะ?"

หวังตัวหยู: "ฉันไม่ใช่สายต่อสู้ แต่ฉันรวย"

จากนั้นภาพหน้าจอแสดงการเพิ่มค่าหัวก็ถูกโพสต์ลงมา

ไร้พ่ายรูปงาม: "ฉันเพิ่มค่าหัวด้วยเหมือนกัน แค่ทนไม่ได้เฉยๆ เป็นโจรสลัดเหมือนกัน แต่ฉันเกลียดพวกฆ่าคนไม่เลือกหน้าที่สุด"

โม่ยู่หว่าน: "จะอ้วก ค่าบาปตั้ง 30 ยังกล้าบอกว่าเป็นคนดีอีกเหรอ? ไม่ใช่เพราะตัวเองอยู่อันดับสอง เลยอยากลากอันดับหนึ่งลงมาเพื่อจะได้ขึ้นเป็นที่หนึ่งแทนหรอกนะ?"

ไร้พ่ายรูปงามสะอึกกับคำพูดของเธอ เขาจำได้ว่าตอนที่เขาบอกว่าหลิงชูหากินกับชีวิตคน ก็ยัยคนนี้นี่แหละที่มาจุ้นจ้านเรื่องชาวบ้าน ด้วยความระแวง เขาถึงกับไปเช็กอันดับแต่ก็หาชื่อยัยนี่ไม่เจอ ไม่รู้โผล่มาจากไหน

ไร้พ่ายรูปงาม: "ฉันจะเพิ่มค่าหัวแล้วเกี่ยวอะไรกับเธอ?"

โม่ยู่หว่าน: "แล้วหวังตัวหยูตั้งค่าหัว มันเกี่ยวอะไรกับนายมิทราบ?"

ไร้พ่ายรูปงามพูดไม่ออก โดนย้อนเข้าให้จนไปไม่เป็น

มะระขี้นกน้อย: "ลูกพี่หลิงชูเป็นที่หนึ่งในกระดานคนบาป แต่ก็เป็นที่หนึ่งในกระดานยุติธรรมด้วยนะ ต้องมีเหตุผลที่เขาฆ่าคนแน่ๆ..."

ลูลู่ชอบกินเผือก: "ทำไมคนแรกที่ฆ่าคนในคืนร้อนตับแลบนั่นถึงไม่อยู่ในรายชื่อคนบาป? โดนฆ่าไปแล้วเหรอ?"

นกโง่: "จริงด้วย ค่าบาปของหมอนั่นต้องสูงแน่ๆ อันดับสองในกระดานยุติธรรมมีแค่ 20 แต้มเอง หรือว่าอันดับหนึ่งจะเป็นคนฆ่าซานฝูเย่?"

โม่ยู่หว่าน: "@ชวี่สุ่ยหลิวซาง มีคนแก้แค้นให้น้องสาวนายแล้ว ไหนล่ะทรัพยากรที่สัญญาไว้?"

ชวี่สุ่ยหลิวซาง: "เหอะ ก็พวกโจรสลัดเหมือนกันนั่นแหละ พวกเดียวกันทั้งนั้น"

"ชวี่สุ่ยหลิวซาง" คือคนที่เคยบอกในแชทสาธารณะว่า: ใครฆ่าซานฝูเย่ได้ จะให้เสบียงอาหารห้าวันบวกแร่เหล็กหนึ่งก้อน

ตอนที่ซานฝูเย่ฆ่าน้องสาวเขา ระบบค่าหัวยังไม่มา ชวี่สุ่ยหลิวซางแค่สัญญาปากเปล่าในแชทสาธารณะ ตอนนี้เขาจะกลับคำก็ไม่มีใครทำอะไรได้

หลิงชูฆ่าซานฝูเย่เพราะเขามาดักปล้น ไม่ใช่เพื่อแก้แค้นให้น้องสาวใครหน้าไหนทั้งนั้น และเธอก็ไม่สนรางวัลเล็กน้อยที่ชวี่สุ่ยหลิวซางสัญญาไว้ด้วย

เธอส่งข้อความลงในแชทสาธารณะ

หลิงชู: "จะแข่งรวยเหรอ? ไม่เห็นเหรอว่าใครเป็นอันดับหนึ่งในกระดานความมั่งคั่ง? คราวหน้าจะตั้งรางวัลก็เอาของดีๆ หน่อย เอามะเขือม่วง ถั่วแขก มันฝรั่งมาตั้งค่าหัว คิดจะทำเมนู 'สามสหายผัดพริกเสฉวน' รึไง?"

นกโง่: "ฮ่าๆๆๆ..."

ราชาแห่งการอู้งาน: "? ตลกตรงไหน? คนไม่มีปัญญากินมะเขือม่วงกับมันฝรั่งมีถมเถไป!"

นกโง่: "รู้แล้ว แค่ขอโทษที่ขำ... ฮ่าๆๆๆ"

วาซาบิรู้สึกอับอายขายขี้หน้าเมื่อเห็นข้อความ "ฮ่าๆๆๆ" เรียงกันเป็นตับในแชทสาธารณะ

ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ เขาซื้อใบประกาศจับอีกใบ แล้วหยิบของสองอย่างออกจากคลังมาใส่เพิ่มลงไป

[วาซาบิ ได้ตั้งค่าหัวคุณ เพิ่มรางวัลค่าหัว: เมล็ดพันธุ์พืชไม่ทราบชนิดระดับหายาก 1 เมล็ด และเมล็ดพันธุ์พืชไม่ทราบชนิดระดับล้ำค่า 1 เมล็ด]

วาซาบิ: "เพิ่มเมล็ดพันธุ์อีกสองเมล็ด เมล็ดพันธุ์มีค่าแค่ไหนคงไม่ต้องบอก ยิ่งเป็นระดับหายากกับล้ำค่าด้วยแล้ว!"

วาซาบิรู้สึกเสียดายนิดๆ นี่เป็นของที่เขาซ่อนไว้

เขาสู้หลิงชูไม่ได้ เลยได้แต่หวังให้ผู้เล่นเก่งๆ คนอื่นช่วยฆ่าหลิงชูแทน

อย่างที่เขาว่ากัน รางวัลดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ถ้าใช้โอกาสนี้กำจัดหลิงชูได้ ก็ถือว่าคุ้มค่า ไม่งั้นเขาคงนอนไม่หลับถ้ามีศัตรูตัวฉกาจคอยจ้องเล่นงานอยู่ตลอดเวลา

หลิงชูเหลือบมองแจ้งเตือนระบบ ไอ้หมอนี่ซ่อนของดีไว้ด้วยแฮะ?

น่าเสียดายที่ตอนนั้นไม่ได้ฆ่ามันทิ้ง ไม่งั้นเมล็ดพันธุ์นั่นคงเป็นของเธอไปแล้ว

หลิงชูลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะเพิ่มค่าหัว ไร้พ่ายรูปงาม อีกสัก 100 เปลือกหอยทะเลดีไหม ส่วน วาซาบิ กับ หวังตัวหยู ไม่มีค่าบาป เลยเพิ่มค่าหัวไม่ได้

คิดไปคิดมาก็ล้มเลิก เอา 100 เปลือกหอยทะเลไปซื้อของให้ตัวเองดีกว่าไหม? ไว้รอมีวิธีหาพิกัดของ ไร้พ่ายรูปงาม ได้เมื่อไหร่ ค่อยใช้สกิลติดตามระบุตำแหน่ง แล้วส่งใบประกาศจับไปให้เขาก่อนเชือดทิ้ง แบบนั้นรางวัลก็ยังเป็นของเธอ

ไม่อย่างนั้น ถ้าคนอื่นฆ่า ไร้พ่ายรูปงาม ตัดหน้า เธอก็เสียเปล่าสิ?

เธอไม่ทำธุรกิจขาดทุนหรอก

หัวข้อสนทนาในช่องแชทสาธารณะเปลี่ยนจากเรื่องอันดับไปเป็นเรื่องภัยพิบัติครั้งต่อไปอย่างรวดเร็ว เพราะนั่นคือเรื่องความเป็นความตายของผู้เล่นจริงๆ

[ช่องแชทสาธารณะ]

ขับเฟอร์รารี่มือเดียว: "มีใครรู้วิธีเพิ่มความเร็วเรือบ้าง? เรือฉันวิ่งได้แค่ 15 กม./ชม. เอง ภัยพิบัติหน้าฉันตายแน่"

ลูลู่ชอบกินเผือก: "ใครบ้างไม่ตาย? เพิ่งรอดพายุมาได้ ต่อไปก็ฝนดาวตกบ้าบออะไรอีก เกมนี้กะเอาให้ตายชัดๆ"

นกโง่: "ทุกคนอย่าเพิ่งตื่นตูม อัปเกรดเรือเป็นระดับสามสิ ความเร็วก็จะพอเอง"

ขับเฟอร์รารี่มือเดียว: "พูดง่ายนี่? ตอนนี้ใครจะอัปเกรดเรือระดับสามได้?"

นกโง่: "ฉันอัปแล้ว! เพราะเป็นคนแรกที่อัปเกรดเรือระดับ 3 ระบบเลยให้รางวัลเป็นกล่องสุ่มด้วย ว่าแต่มีใครรู้บ้างว่าผลไม้ลึกลับนี่ใช้ทำอะไร? กินได้ไหม?"

ไร้พ่ายรูปงาม: "นกโง่ เช็กข้อความส่วนตัวหน่อย ขายผลไม้ลึกลับให้ฉันเถอะ มันไม่มีประโยชน์กับนายหรอก"

โม่ยู่หว่าน: "นกโง่ อย่าไปเชื่อมัน ผลไม้ลึกลับช่วยเพิ่มค่าสถานะ เป็นของดี กินเองเลย"

ไร้พ่ายรูปงาม: "...￥%&...&!"

ผู้ใช้ "ไร้พ่ายรูปงาม" น่าจะสบถคำหยาบแล้วโดนระบบเซ็นเซอร์

แม้คนใช้ไอดีนี้จะชื่อ "นกโง่" แต่จริงๆ แล้วเขาไม่ได้โง่ เขาไม่เคยเชื่อคำพูดของ "ไร้พ่ายรูปงาม" อยู่แล้ว ของที่เปิดได้จากกล่องสุ่มระบบจะไม่มีประโยชน์ได้ยังไง?

หลังจากนั้น นกโง่ ก็โพสต์ค่าสถานะเรือระดับ 3 ลงในแชทสาธารณะ พร้อมแนบรูปประกอบ