ตอนที่ 82 การทดสอบพละกำลัง

"ข้าจำได้ว่า ตอนที่ข้าเพิ่งเข้าสำนัก ระดับพลังอยู่ที่ ขอบเขตหลอมรวมกายา ขั้นที่ 1 ตอนนั้นค่าพลังที่ทำได้คือ 10 แต้ม!" เหออี้หมิง หวนนึกถึงอดีต

ผู้ฝึกกายา ระดับ ขอบเขตหลอมรวมกายา ขั้นที่ 1 โดยทั่วไปจะมีค่าพลังอยู่ที่ประมาณ 10

พอทะลวงถึง ขอบเขตชีพจรวิญญาณ จะเพิ่มขึ้นเกือบสิบเท่า กลายเป็นประมาณ 100

ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นกลางจะอยู่ที่ 150 ขั้นปลาย 250 ขั้นสูงสุด 500 ส่วน ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน อย่างต่ำต้อง 1000+!

แน่นอนว่านี่เป็นค่ามาตรฐานของผู้ฝึกตนปกติที่ เหออี้หมิง เรียนรู้มาจาก สถานศึกษาฮ่าวเทียน

ในเวลานี้ ศิษย์ทั้งสี่ของผู้ที่ติด ทำเนียบฟ้า อันดับที่สิบ ก็ค่อยๆ เดินขึ้นไปเริ่มการทดสอบ

ชายหนุ่มทั้งสี่คนนี้ร่างกายกำยำล่ำสัน แขนข้างเดียวใหญ่กว่าเอว เหออี้หมิง ซะอีก เห็นได้ชัดว่าเน้นฝึกสาย ผู้ฝึกกายา

"ฮ่าฮ่าฮ่า ศิษย์ทั้งสี่ของข้าล้วนได้รับเลือดสัตว์อสูรหลอมกายามาแล้ว พละกำลังมหาศาลแต่กำเนิด! ครั้งนี้ อันดับ 1 ของการทดสอบพละกำลัง ต้องตกเป็นของข้าแน่นอน!" ผู้ติด ทำเนียบฟ้า อันดับที่สิบซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลจาก เหออี้หมิง หัวเราะร่า โอ้อวดอย่างภาคภูมิใจ

"สายเลือดพยัคฆ์คลั่ง!!!" ศิษย์คนแรกของอันดับสิบคำรามลั่น แผ่นหลังเปลือยเปล่าปรากฏเงามายารูปเสือขึ้นมา!

พอมองออกลางๆ ว่าเป็นสัตว์อสูรพยัคฆ์ที่ทรงพลังตนหนึ่ง

"หมัดสงครามพยัคฆ์ 07 พยัคฆ์คลั่งครองหล้า!" ชายหนุ่มคำราม ระเบิดพลังระดับ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นต้นออกมาเต็มพิกัด โคจรพลังขั้นสูงสุด แล้วซัดเปรี้ยงเข้าใส่ เครื่องทดสอบพลัง อย่างจัง!

"ตูม!" เสียงดังสนั่น ตัวเลขแถวหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนศิลาข้าง เครื่องทดสอบพลัง

141!

เกินมาตรฐาน ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นต้นไปแล้ว! เกือบจะแตะขั้นกลางด้วยซ้ำ!

ต่อมา อีกสามคนก็ทยอยกันลงมือ กระตุ้นสายเลือดสัตว์อสูรในกาย แล้วทำคะแนนได้เกือบ 150 กันทุกคน

ทั้งสี่คนอยู่แค่ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นต้น แต่พลังของแต่ละคนแทบจะเทียบเท่า ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นกลาง แข็งแกร่งจริงๆ!

จากนั้น บรรดาลูกศิษย์ของผู้ติด ทำเนียบฟ้า สิบอันดับแรกคนอื่นๆ ก็ทยอยขึ้นทดสอบ

เป็นไปตามคาด พวกนี้เสียเปรียบยับเยิน เพราะในเมื่ออีกสามคนเลือกทดสอบพละกำลัง ศิษย์ที่ฝึกสาย ผู้ฝึกเวท ก็จำใจต้องเลือกทดสอบพละกำลังด้วย คะแนนเลยออกมาต่ำต้อยกลายเป็นตัวถ่วง

ผลก็คือ คะแนนของอีกเจ็ดคนที่เหลือในสิบอันดับแรก ยังสู้คะแนนของอันดับที่สิบไม่ได้เลย

ไม่นาน ก็ถึงตาของ กู้ฉางเฟิง!

"แฮ่ก... แฮ่ก... แฮ่ก..." ศิษย์ทั้งสี่ของ กู้ฉางเฟิง เนื่องจากแอบกินยาเข้าไป ตอนนี้กลิ่นอายของทั้งสี่คนจึงดูคลุ้มคลั่ง แต่ละคนดูแข็งแกร่งดุดันสุดขีด

ศิษย์ที่มีพลังต่ำสุดแค่ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นต้นก้าวออกมา กระตุ้นพลังสายเลือดมังกรดินหลังเขียวในกาย แล้วซัดหมัดใส่ เครื่องทดสอบพลัง!

"ตูม!" เสียงระเบิดดังน่ากลัว!

231!

ตัวเลขน่าตกใจนี้เด้งขึ้นมา ทำเอาทุกคนตะลึง!

ระดับ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นต้น หมัดเดียวกลับทำพลังได้เทียบเท่าขั้นปลาย?

เป็นไปได้ยังไง?

"ต่อมา ตาข้า!" ศิษย์คนที่สองของ กู้ฉางเฟิง ก้าวออกมา ปลดปล่อยพลังระดับ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นกลาง แล้วซัดตูมออกไป!

"247!"

ตัวเลขนี้ทำเอาทุกคนตกใจอีกรอบ

สองคนสุดท้าย คนหนึ่ง 255 อีกคน 268 น่ากลัวโคตรๆ!

สุดท้าย คะแนนรวมของ กู้ฉางเฟิง พุ่งสูงถึง 1001!

"บ้าน่า? ทะลุพันเลยเหรอ?"

"พระเจ้าช่วย กู้ฉางเฟิง เป็นคนแรกในรอบสิบปีที่ศิษย์ทั้งสี่ทำคะแนนรวมทะลุพันในการทดสอบพละกำลัง!"

"สมแล้วที่เป็นหลานชายของท่านรองอาจารย์ใหญ่ กู้หาง เก่งกาจจริงๆ!"

เหล่าผู้บริหาร สถานศึกษาฮ่าวเทียน ต่างอดไม่ได้ที่จะชื่นชม

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! เหออี้หมิง เห็นหรือยัง? นี่แหละ คือพลังไร้เทียมทานของข้า! แกน่ะ แค่ลูกศิษย์ขยะของแก จะเอาอะไรมาสู้กับข้า?" กู้ฉางเฟิง อดไม่ได้ที่จะกระโดดโลดเต้น คว้าทุกโอกาสมาเยาะเย้ย เหออี้หมิง

ทว่า เหออี้หมิง ไม่ได้ยินเสียงนกเสียงกาของ กู้ฉางเฟิง เลยแม้แต่น้อย

"ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ มันทำยังไงถึงฝึก กายาเทพสีคราม จนบรรลุ ขอบเขตหลอมรวมกายา ขั้นสำเร็จเล็กน้อยได้ภายในเวลาสั้นๆ แค่สิบวัน? ตามปกติแล้ว อย่างเร็วที่สุดก็ต้องเก็บตัวฝึกหนักตั้งสามปีถึงจะเป็นไปได้นะ!" เหออี้หมิง ยังคงครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่

"ไอ้เวร เหออี้หมิง!!!" กู้ฉางเฟิง พล่ามอยู่นาน เพิ่งจะพบว่า เหออี้หมิง ไม่ได้สนใจตัวเองเลยสักนิด ถึงกับโกรธจนแทบกระอักเลือด

หลังจากศิษย์ทั้งสี่ของ กู้ฉางเฟิง ลงไป คนที่เดินขึ้นมาก็คือศิษย์ทั้งสี่ของ หนานกงหลี

สาวงามทั้งสี่โดยมี ชิงเอ๋อร์ เป็นผู้นำ

"พวกเราขอเลือกทดสอบเวท!" ชิงเอ๋อร์ และพวกเอ่ยปาก แล้วเลือกทดสอบเวท

"หึ ถึงพวกเจ้าสี่คนจะเก่ง แต่ไม่มีทางชนะข้าได้หรอก!" กู้ฉางเฟิง ข่มความโกรธที่มีต่อ เหออี้หมิง ไว้ก่อน หันไปมองสี่สาวแก๊ง ชิงเอ๋อร์ ในใจเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ก็ศิษย์ทั้งสี่ของตนพรสวรรค์ก็น่าทึ่งอยู่แล้ว แถมยังโกงด้วยการกินยาเข้าไปอีก จะแพ้ได้ยังไง?

"ขอถามหน่อย อนุญาตให้สี่คนร่ายเวทผสานกันได้ไหมเจ้าคะ?"

"ได้ แต่ถ้าสี่คนร่วมมือกัน จะมีโอกาสแค่ครั้งเดียว! พวกเจ้าเลือกคนที่จะเป็นแกนหลักในการร่ายเวท พอทดสอบเสร็จ อีกสามคนที่เหลือจะทดสอบอีกไม่ได้แล้วนะ!"

"ตกลงเจ้าค่ะ! ข้าจะเป็นคนนำเอง!"

ชิงเอ๋อร์ คุยกับเจ้าหน้าที่ สถานศึกษาฮ่าวเทียน สั้นๆ แล้วก็ไปยืนหน้า ค่ายกลทดสอบเวท พร้อมกับสาวน้อยอีกสามคน

ทั้งสี่จัดขบวนท่าร่างอย่างรวดเร็วและจับมือกัน พลังของแต่ละคนค่อยๆ ไหลเวียนเชื่อมถึงกัน จนสุดท้ายไปรวมอยู่ที่มือของ ชิงเอ๋อร์

"นั่นมัน การร่ายเวทผสาน?" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ตาเป็นประกาย!

นี่มัน การร่ายเวทผสาน ที่พี่หมิงสอนตูนี่หว่า? สาวน้อยพวกนั้นก็ทำเป็นด้วยเหรอ?

ดูท่า การร่ายเวทผสาน จะเป็นเทคนิคที่แพร่หลายพอสมควรสินะ

"งูบินเกล็ดน้ำแข็ง!!!" ชิงเอ๋อร์ เอ่ยเสียงเรียบ สองมือร่ายรำ งูน้ำแข็งที่เกิดจากไอเย็นควบแน่นยาวกว่าสิบเมตรก็ปรากฏขึ้น ส่งเสียงคำรามกึกก้อง แล้วพุ่งเข้าใส่ ค่ายกลทดสอบเวท!

"ตูม!" สิ้นเสียงระเบิด งูน้ำแข็งสลายไป ส่วนบนศิลาของ ค่ายกลทดสอบเวท ก็ปรากฏตัวเลขที่น่าตกตะลึง!

1056!

"!!!" เห็นตัวเลขนี้ ทุกคนถึงกับสูดหายใจเฮือก!

ค่าที่เกิน 1000 นี่มันเทียบเท่าการโจมตีของผู้แกร่งกล้า ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ทั่วไปได้เลยนะ!

ทว่า เวทมนตร์ที่ศิษย์สาวทั้งสี่ของ หนานกงหลี ร่วมมือกันร่าย กลับมีอานุภาพเกิน 1000 พุ่งไปถึง 1056!

ถึงจะดูเหมือนว่าสูงกว่าศิษย์ทั้งสี่ของ กู้ฉางเฟิง แค่นิดเดียว!

แต่ของ กู้ฉางเฟิง คือเอาคะแนนสี่คนมารวมกันถึงจะทะลุพัน!

ส่วนศิษย์สาวทั้งสี่ของ หนานกงหลี คือรวมพลังกันโจมตีตูมเดียวทะลุพัน!

ช่องว่างระหว่างนี้ คือความแตกต่างระหว่างหนึ่งยอดฝีมือ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน กับสี่จอมยุทธ์ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ มันห่างชั้นกันน่ากลัวมากนะเว้ย!

"ฟู่ว..." ชิงเอ๋อร์ ถอนหายใจยาว การโจมตีเมื่อกี้ก็สูบพลังนางไปจนเกือบเกลี้ยง แต่ยังดีที่ในที่สุดก็กดคะแนนศิษย์ของ กู้ฉางเฟิง ลงได้

เพียงแต่ว่า...

"หึ ระดับคุณหนู ชิงเอ๋อร์ ลงมือเอง จะไปแพ้ให้ไอ้ขยะสี่... สามตัวของ เหออี้หมิง ได้ยังไง!" ชิงเอ๋อร์ กวาดสายตามองไปที่พวก หวังลู่เฟย แวบหนึ่ง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ

ผลปรากฏว่า...

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แม่งนอนหลับปุ๋ยไปแล้ว

"ไอ้ปัญญานิ่มนี่ จะทดสอบอยู่แล้วยังจะมานอนหลับอีก? อวดดีเกินไปแล้ว!" เดิมที ชิงเอ๋อร์ ยังกังวลนิดหน่อยว่า ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ จะลงมือ!

ก็พรสวรรค์ระดับ 999 นี่หว่า!

ตัวเลขนี้มันน่ากลัวเกินไป ต่อให้เป็น ชิงเอ๋อร์ ที่ไม่เคยกลัวฟ้ากลัวดินมาก่อนก็ยังหวั่นๆ

แต่ดูทรงตอนนี้แล้ว ไอ้ ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ นี่ทำท่าทางเหมือนไม่อยากจะลงมือด้วยซ้ำ!

เหอะๆ ให้มันซ่าไปเถอะ เดี๋ยวคอยดูพวกแกจะร้องไห้ยังไง!