บทที่ 8 First Kill

เกิดเสียงแตกหักกลางอากาศ

อสูรอูฐสงครามยังท่าทีสบายดีอยู่ แต่เท้าของก๋วยเตี๋ยวเนื้อเตะออกไปได้หัก

มันน่าอายมาก

เมื่อก๋วยเตี๋ยวเนื้อสะสมพลังเตะมหาศาลและเตะออกไป แต่ผิวหนังของสัตว์อสูรแข็งเหมือนเหล็กกล้า ไม่มีทางที่เท้ามนุษย์ขอบเขตหลอมรวมกายาขั้นแรกจะสะเทือนผิวหนังมัน

อสูรอูฐสงครามย่ำเท้าไปที่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ส่งก๋วยเตี๋ยวเนื้อกลับไปเกิดใหม่อีกครั้ง

ผู้เล่นที่อยู่รอบๆ พูดไม่ออก ยังพยายามจะเป็นตัวตลกเหมือนเดิม?

แม้ว่าพวกเขาจะเห็นสัตว์ร้ายเอาชนะก๋วยเตี๋ยวเนื้อได้ แต่ก็ยังมีผู้เล่นอีกหลายคนที่พยายามเข้าไปท้าทายสัตว์ร้ายนั้นทีละคน โดยใช้วิธีและแผนการที่หลากหลาย

“พี่ฮันชี่ อันที่จริง ฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องที่หายสาบสูญไปนานของนายนะ…” ผู้เล่นคนหนึ่งคุกเข่าลงบนพื้นและพยายามใช้แผนหลอกล่อของเขากับสัตว์อสูรอูฐสงคราม

ปั้ง

สัตว์อสูรยกเท้าหน้าของมันขึ้นและกระแทกใส่ผู้เล่นจนตาย แม้พูดเล่นจะพยายามหลบแต่ก็ไม่เป็นผล

“เอาก้อนหินไปกินซะ” มีผู้เล่นบางคนขว้างหินไปที่สัตว์ร้ายและวิ่งหนีออกไป (เห็นได้ชัดว่าคือการพยายามใช้กลยุทธ์โจมตีจากระยะไกล)

สรุปก็เป็นไปตามที่คาดการณ์ สัตว์อสูรอูฐสงครามใช้พลังของมันสังหารผู้เล่นที่โจมตีมัน ตายลง

“กล้าดียังไง! ไอ้สาระเลวเอ้ย! ดูพลั่วอันนี้สิ!” นอกจากนี้ยังมีผู้เล่นคนหนึ่งที่ตะโกนใส่สัตว์ร้ายในขณะที่พยายามจะแทงมันด้วยพลั่ว

เท้าของสัตว์ร้ายเคลื่อนที่ไปที่หน้าผู้เล่นคนนั้นอย่างรวดเร็ว และเขาก็ได้ตายลงตามเหล่าผู้เล่นอีกมากก่อนหน้า

1 ชั่วโมงต่อมา

เหล่าผู้เล่นออกมาจากกระแสน้ำวนและมองหน้ากันด้วยความท้อแท้

“ฉันรู้สึก…เรากลับกันเถอะ” ผู้เล่นคนหนึ่งพูดอย่างช้าๆ

มีผู้เล่นบางคนเริ่มร้องไห้

ให้ตายเถอะ นี่แค่มอนสเตอร์ตัวแรกเองนะ เราจะเล่นเกมนี้ต่อไปได้ยังไง

ในขณะนั้นมีร่างหนึ่งพยายามเดินเข้าหาสัตว์อสูรสงคราม

ID : Indomitable Bear (หมีผู้ไม่ย่อท้อ)

“สัตว์ตัวนี้จะใช้เวลาช่วงอึดใจหนึ่งก่อนที่มันจะเริ่มเหยียบศัตรู”

“นอกจากนี้ จุดอ่อนของมันคือหน้าท้องส่วนล่าง เราต้องตั้งสมาธิและเพ่งการโจมตีไปที่จุดนั้น”

“เกมยังได้ให้เทคนิคการฝึกฝนกับเรา ฉันได้ฝึกมันมาถึง 3 ชั่วโมงแล้ว นี่คือกุญแจสำคัญ”

“การต่อสู้ของก๋วยเตี๋ยวเนื้อครั้งก่อนแสดงให้เห็นว่าการใช้ท่าลูกเตะสะสมพลังกับผิวหนังของมัน นอกจากจะไม่ทำอันตรายกับมันแล้วยังทำลายกระดูกของเราอีกด้วย เพราะฉะนั้นใช้ท่านี้กับจุดอ่อนของมันเท่านั้น นี่เป็นหนทางเดียวที่จะฆ่ามันได้”

หมีผู้ไม่ย่อท้อเริ่มก้าวไปข้างหน้า แววตาของเขาหนักแน่นและเปี่ยมไปด้วยสมาธิ

แต่ไม่นานก็มีแสงสว่างวาบ หมีผู้ไม่ย่อท้อเดินออกมาจากกระแสน้ำวนกลางจัตุรัสของนิกาย

“การเคลื่อนไหวของฉันยังช้าเกินไปหรือนี่ คงต้องฝึกเพิ่มสินะ”

“ในขณะที่หลบ ต้องทำสิ่งนี้และสิ่งนี้ด้วย แล้วก็สิ่งนี้”

หมีผู้ไม่ย่อท้อพึมพำกับตัวเอง และเขายังคงท้าทายอสูรสงครามต่อไปครั้งแล้วครั้งเล่า ความตายไม่สามารถสั่นคลอนความแน่วแน่และเจตจำนงของเขาได้ แต่กลับทำให้เขามีความมุมานะเพิ่มมากขึ้น

เมื่อเหล่าผู้เล่นเห็นว่าไม่สามารถเอาชนะสัตว์เดรัจฉานตัวนี้ได้ พวกเขาบางคนจึงเลือกที่จะยอมแพ้

“อ่า ถ้าเพียงมีไวน์ชั้นดีสักขวดกับฉากที่สวยงามเช่นนี้มันก็คงจะสมบูรณ์แบบเลยทีเดียว” ผู้เล่นบางคนปีนขึ้นไปบนที่สูงและเพลิดเพลินกับแสงตะวันที่กำลังลับขอบฟ้าอย่างสบายใจ

ผู้เล่นบางคนยังคงสำรวจรอบๆนิกาย

มีผู้เล่นสองถึงสามคนได้ออกจากระบบเพื่อไปหาข้อมูลกลยุทธ์ของเกม

ผู้เล่นส่วนใหญ่เริ่มมารวมตัวกันที่กลางจัตุรัสของนิกาย

ผู้เล่นชื่อ Sarcastic-chan พบหม้อขนาดใหญ่จากที่ไหนสักแห่ง เขาเริ่มใส่เนื้ออสูรอูฐสงครามลงไปในหม้อ และเริ่มคนให้เข้ากัน

ผู้เล่นที่อยู่รอบๆ ก็ต่างถือตะเกียบไม้มารอ

“เนื้อของเจ้าสัตว์ตัวนี้อร่อยมากๆเลย”

“แต่ฉันว่า เนื้อต้นขาของมันอร่อยกว่านะ”

“พี่ชาย ซุปหม้อนี้รสชาติมันช่างน่าอัศจรรย์”

“เดี๋ยวก่อนนะ ตอนนี้เราควรไปทำการฝึกซ้อมกันไหม”

_

เมื่อผู้เล่นได้กินมากเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกดีขึ้นเท่านั้น นี่เป็นวันที่เหน็ดเหนื่อย แต่ก็ได้ถูกเยียวยาโดยอาหารและกองไฟ ค่ำคืนนี้จึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันถัดไป

“หาว…” เหออี้หมิงลืมตาขึ้นพร้อมกับบิดขี้เกียจเล็กน้อย เขาใช้เวลาถึงหนึ่งคืนในการฟื้นฟูอาการบาดเจ็บทั้งหมด

“ดูเหมือนสัตว์อสูรตัวนี้จะแข็งแกร่งเกินไปนะ”

“ผู้เล่นคงยังไม่สามารถเอาชนะได้! ตอนนี้คงหวังพึ่งได้แค่ตัวเองเท่านั้น”

“แต่มีเวลาอีกเพียงสองวัน กับอสูรอูฐสงครามอีก 99 ตัว” เหออี้หมิงถอนหายใจ

ลืมไปเลย มาลงชื่อเข้าใช้กันก่อน

ติ้ง!

“ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ”

“รางวัลการลงชื่อเข้าใช้ : สิ่งปลูกสร้างใหม่ (โถงฟื้นคืนชีพ)”

“โถงฟื้นคืนชีพ : หลังจากที่ผู้เล่นเสียชีวิต จะฟื้นคืนชีพให้โดยอัตโนมัติในโถงฟื้นคืนชีพ ขอบเขตพลังจะถูกรีเซ็ตเป็นหลอมรวมกายาขั้นที่หนึ่งโดยไม่จำเป็นต้องสร้างตัวละครใหม่”

“โถงฟื้นคืนชีพอย่างนั้นหรอ” เหออี้หมิง พยักหน้า

ด้วยสิ่งนี้ แม้ผู้เล่นจะเสียชีวิตโดยมีสภาพร่างที่ไม่สมบูรณ์ ก็จะทำการใช้ข้อมูลที่ทำการบันทึกไว้ก่อนหน้าเพื่อสร้างร่างใหม่ให้ และขอบเขตพลังจะถูกรีเซ็ต

แต่ประสบการณ์และความรู้ที่ผู้เล่นสะสมจะยังคงอยู่

สิ่งสำคัญที่สุดคือการประหยัดเวลา ช่วยผู้อื่นและทำตามหน้าที่

ติ้ง!

“ผู้เล่น หมีผู้ไม่ย่อท้อ ได้สังหารอสูรอูฐสงครามสำเร็จและเสร็จสิ้นภารกิจที่ได้รับมอบหมาย”

“รางวัล : 100 คะแนนสมทบนิกาย”

“???” เหออี้หมิงหยุดนิ่งด้วยความตะลึง

“มีผู้เล่นที่สามารถฆ่าสัตว์อสูรได้ ?” เหออี้หมิงสงสัยว่าตอนนี้ความฝันของเขายังไม่จบ

นี่เป็นการแจ้งเตือนจากระบบจริงๆ ไม่ใช่ข้อผิดพลาด

“เขาทำได้ยังไง”  เหออี้หมิงลุกขึ้นทันทีและรีบออกจากห้องโถง

“ไชโย่ พี่หมีแข็งแกร่งมาก”

“นั่นพี่ชายของฉันเอง สุดยอดเลยพี่หมี”

“สุดยอดเลย คุณต้องการลูกทีมอยู่ไหม”

_

ที่ใจกลางของฝูงชนที่ส่งเสียงเชียร์ ร่างที่เปียกโชกไปด้วยเลือดยืนอยู่บนซาก

ของสัตว์อสูรใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุข

เขาคือผู้เล่นไอดี หมีผู้ไม่ย่อท้อ

“สัตว์อสูรตัวนี้ทรงพลังจริงๆ”

“ความยากของมันอยู่ที่พลังการโจมตีและป้องกันที่สูง การโจมตีของมันในครั้งเดียวสามารถสังหารเราได้ในทันที”

“นั่นคือเหตุผลที่เราต้องไม่โดนการโจมตีของมันแม้เพียงครั้งเดียว” หมีผู้ไม่ย่อท้อพูดอย่างใจเย็น

???

ไม่โดนการโจมตีของมัน

ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย

ผู้เล่นทุกคนตกตะลึงกับคำพูดของเขา

บางทีชายผู้นี้อาจเป็นผู้นำคนใหม่ของเรา

“บิ๊กบอส คุณฆ่ามันได้อย่างไร เราเรียนรู้จักคุณได้ไหม” ผู้เล่นถามด้วยความสงสัยพร้อมจ้องตาบิ๊กบอสด้วยความอ้อนวอน

“แน่นอน” หมีผู้ไม่ย่อท้อพยักหน้า พร้อมแสดงเจตนาที่จะไม่เก็บความลับนี้ไว้คนเดียว

“บิ๊กบอส นี่คือผู้นำของเรา” ผู้เล่นคนอื่นๆต่างส่งเสียงเชียร์

ถึงตอนนี้พวกเขาทุกคนจะยังไม่สามารถเอาชนะสัตว์อสูรอูฐสงครามได้

แต่…

ดูเหมือนตอนนี้พวกเขาจะมีผู้นำแล้ว

“เขาทำได้ยังไง” เหออี้หมิงเองก็อยากรู้เล่นเดียวกับผู้เล่นหลายคน

เป็นเรื่องที่น่าตกใจที่มนุษย์ที่อยู่ในระยะแรกขอบเขตหลอมรวมกายาสามารถฆ่าสัตว์อสูรขอบเขตชีพจรวิญญาณได้เพียงลำพัง

ถ้าเกิดผู้เล่นคนนี้เกิดมาพร้อมกับ ร่างโกลาหล, ร่างสูงสุด หรือแม้แต่ร่างอมตะ เขาจะไม่สงสัยเลย

แต่ผู้เล่นคนนี้เป็นเพียงผู้เล่นธรรมดาเหมือนคนอื่นๆ ที่ไม่มีพรสวรรค์อะไรเลย

ท้ายสุดแล้วสิ่งนี้เกิดขึ้นได้ยังไง