บทที่ 7 การค้นพบเทคนิค
บทที่ 7 การค้นพบเทคนิค
“ดูเหมือนว่าภารกิจในครั้งนี้จะล้มเหลวไม่เป็นท่า อสูรอูฐสงครามหนึ่งร้อยตัว? เอาได้สักตัวก่อนดีกว่า” เหออี้หมิงส่ายหัวและเริ่มแจ้งเตือนไปยังผู้เล่น
ติ้ง!!
“คำแนะนำ : แนะนำผู้เล่นให้รับประทานเนื้ออสูรอูฐสงครามที่จตุรัสของนิกายหากพวกเจ้าหิว และดื่มน้ำจากบ่อที่ห้องโถงใหญ่หากหระหายน้ำ”
“หากผู้เล่นมีอาการเมื่อยล้าอ่อนเพลีย (ในเกม) แนะนำให้หาที่พักผ่อน”
“ผู้เล่นสามารถออกจากระบบได้ทุกเมื่อเพียงแค่นั่งทำสมาธิ”
เหออี้หมิงหันหลังและเตรียมที่จะกลับไปพักฟื้นร่างกาย
ทันใดนั้นผู้เล่นคนหนึ่งก็วิ่งพร้อมตะโกนอย่างตื่นเต้น
“โฮลี่ ชิท ดูนี่สิทุกคน” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อพุ่งตัวออกมาจากห้องสมุดและกวัดแกว่งแผ่นหยกที่เขาถืออยู่ในมือ
มีสามคำที่จารึกอยู่บนแผ่นหยก
ลูกเตะ สะสม พลัง
ก๋วยเตี๋ยวเนื้อถูกฆ่าตายมาสามครั้ง และนั่นทำให้เขาเรียนรู้ว่าถ้ายังสุ่มสี่สุ่มห้าพุ่งไปข้างหน้า เขาก็จะตายอีก
_
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเข้าไปสำรวจและพบอาคารหลังหนึ่ง
มันคือห้องสมุด
“ห้องสมุด ต้องมีเทคนิคหรืออะไรสักอย่างเก็บไว้บ้าง” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเลยมุ่งหน้าเข้าไป
แต่ไม่มีใครมาที่ห้องสมุดแห่งนนี้มาเป็นร้อยปี เป็นผลให้ชั้นหนังสือส่วนใหญ่ว่างเปล่า แต่ก๋วยเตี๋ยวก็ยังไม่ท้อ
เขาเดินวนไปรอบๆ และสำรวจดูตู้หนังสือทีละตู้และในที่สุดเขาก็พบบางอย่าง
นั่นคือแผ่นหยกที่มีอักษรจารึกว่า ลูกเตะ สะสม พลัง
“ยังคงมีคัมภีร์ฝึกฝนหลงเหลือในซากปรักหักพังแห่งนี้อยู่อีกหรือ?” เหออี้หมิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นก๋วยเตี๋ยวเนื้อดีใจ
คัมภีร์ฝึกฝนเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับโลกแห่งนี้ นิกายที่ถูกทำลายมักจะโดนนิกายที่แข็งแกร่งกว่านำกลับไปด้วย แล้วทำไมพวกเขายังคงทิ้งคัมภีร์ฝึกฝนอันนี้ไว้เบื้องหลัง?
อย่างไรก็ตามเหออี้หมิงเห็นอักษรบนแผ่นหยก เขาก็เข้าใจได้ทันที
ลูกเตะ สะสม พลัง
เทคนิคการฝึกฝนนี้ไม่ถือเป็นเทคนิคการฝึกฝนสำหรับเหล่าผู้คนบนโลกแห่งการฝึกฝนแห่งนี้ด้วยซ้ำ มันเปรียบเสมือนคู่มือการต่อสู้ธรรมดาที่หาได้ทั่วไป
ลูกเตะ สะสม พลัง คือทักษะในการรวบรวมความแข็งแกร่งทั้งหมดในร่างกายและปลดปล่อยออกมาผ่านการเตะ
มันมีชื่อเล่นว่า ไฮ-ย่า เพราะส่วนใหญ่ผู้คนที่ใช้จะร้องออกมาแบบนั้น เทคนิคนี้ถูกใช้ทั่วหลายในเหล่ามนุษย์ที่มีฐานะต่ำต้อย มันเป็นของที่ถ้าถูกทิ้งไว้กลางถนนท่ามกลางผู้คนเดินไปมา ผู้ฝึตนที่อ่อนแอที่สุดก็จะไม่หยิบมันขึ้นมา การใช้งานก็เพียงแค่ให้ผู้ใช้หยุดนิ่งเป็นเวลาหนึ่งวินาทีก่อนที่จะใช้ทักษะนี้
การหยุดนิ่งแค่เพียงลมหายใจเดียว ก็เพียงพอที่จะตัดสินความเป็นและความตาย
“สิ่งนี้เรียกว่าแผ่นหยกฝึกฝน เจ้าจะต้องวางมันบนหัวของเจ้าเพื่อที่จะเข้าสู่อาณาเขตฝึกฝน” เหออี้หมิงอธิบาย
“แบบนี้นี่เอง” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อไม่รอช้าวางแผ่นหยกลงบนหัวทันทีตามคำบอกของหัวหน้านิกาย ในไม่ช้าสิ่งรอบๆตัวของก๋วยเตี๋ยวเนื้อก็หายไปในทันที
เขาอยู่ท่ามกลางความมืดมิดว่างเปล่า
เขาเห็นร่างมนุษย์ที่มีใบหน้าพร่ามัวทะยานขึ้นบนอากาศ ร่างนั้นดึงขาขวาของมันไปข้างหลัง ลำตัวก้มลงไปข้างหน้าเล็กน้อย พลังงานอันทรงพลังก็ก่อตัวรอบๆ ก่อนที่จะเตะออกไปอย่างแรง
ภาพนั้นทำซ้ำการกระทำเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก เหมือนกับวีดีโอฝึกสอน
“มันทำแบบนี้เองสินะ” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อดูเจ้าสิ่งนั้นอีก ห้าถึงสิบครั้งก่อนจะหมดเวลาไป จากนั้นเขาก็หลุดออกจากอาณาเขตฝึกฝน
“ท่านพี่ ข้าขอดูด้วยได้ไหม”
“ในที่สุดฉันก็จะมีสกิลแรกในเกมนี้”
“แค่นี้ไม่เรียกว่าทักษะการต่อสู้หรอกนะ”
_
ผู้เล่นเริ่มหมุนเวียนเพื่อฝึกฝนแผ่นหยกอันนั้น
“ไฮ ย่า!” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อกระโดดขึ้นไปบนอากาศ รวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่ขาหนึ่งวินาที และเขาก็เตะขาออกไปอย่างสวยงาม ท่าของเขาค่อนข้างน่าประทับใจ
“เจ้าสัตว์ร้าย แกจะต้องเจอกับฉันคนนี้ ผู้เป็นอมตะ” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อหัวเราอะออกมาอย่างตื่นเต้นและดีใจ หลังจากนั้นเขาก็ทำวนอีกสองถึงสามครั้ง
เหออี้หมิงพูดไม่ออก
อมตะ?
ถ้าคุณกลับไปยังโลกของคุณแล้วใช้ท่านี้จัดการอันธพาลสองสามคน ก็คงไม่ยากอะไร
แต่ที่โลกแห่งการฝึกฝน มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น
คุณจะเป็นอมตะโดยการแค่เรียนรู้ทักษะการเตะ?
ช่างเป็นเรื่องที่ตลกจริงๆ
เหออี้หมิงเหลือบมองผู้เล่นที่กำลังตื่นเต้นในการฝึกแผนหยกก่อนที่เขาจะเบือนสายตาหนี
พวกเขาน่าเวทนาเกินกว่าจะมอง
สถานที่แห่งนี้แต่เดิมก็เป็นซากปรักหักพังอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจังไม่สนใจ และปล่อยให้เหล่าผู้เล่นสำรวจมันได้อย่างอิสระ
ยังไงก็ตามถ้าพวกเขาจเสิ่งของมีค่าล่ะ?
เหออี้หมิงกลับไปที่ห้องพักฟื้นของเขา
“ด้วยทักษะนี้ อสูรอูฐสงคราม แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันหรอก” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อยิ้มอย่างภูมิใจแล้ววิ่งลงจากภูเขาในทันที
ผู้เล่นหลายคนวิ่งตามก๋วยเตี๋ยวเนื้อไป
ภารกิจนิกายนี้จะให้รางวัลสมทบ 100 คะแนน
แม้ว่าอสูรอูฐสงครามจะแข็งแกร่งมากแต่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อก็ได้เรียนรู้ทักษะใหม่ไป จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาสามารถพลิกสถาณการณ์ในตอนนี้ได้
รอบๆตัวซิงเฉินยังมีผู้ติดตามเขาอยู่เจ็ดถึงแปดคน และหนึ่งในนั้นถาม
“พี่ซิงเฉิน เราจะเอายังไงดี?”
“จะตามไปดูกันไหม?”
ซิงเฉินยังคงรับไม่ได้กับเหตุการณ์ที่ผ่านมา เขาเคยเป็นประธานกิลด์ที่ไร้เทียมทาน แต่สุดท้ายในเกมนี้เขาไม่สามารถชนะแม้แต่มอนสเตอร์ตัวแรกที่เจอในเกมนี้ได้
ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป ขะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกันนะ
ซิงเฉินมองไปที่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อที่กำลังเดินลงเขาไป เขาโบกมือเพื่อบอกให้คนในทีมตามไป
“เจอแกแล้ว” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อพบสัตว์อสูรอย่างรวดเร็ว
“จะ เอาละนะ!” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อตะโกนปลุกใจตัวเอง และพุ่งเข้าใส่สัตว์ร้าย
“ลูกเตะพลังสะสม” ไม่พูดอะไรมาก เขาก็กระโดดขึ้นไปกลางอากาศ
“...” สัตว์ร้ายมองก๋วยเตี๋ยวเนื้ออย่างไม่สะทกสะท้าน เหมือนมันจะเบื่อหน่ายกับสิ่งที่เกิดขึ้น
สายตาของมันกำลังเวทนามนุษย์โง่เง่าผู้นี้อย่างมาก