ตอนที่ 30 ศิษย์ฝ่ายธรรมะ? คนถ่อยต่ำช้า!
ตอนที่ 30 ศิษย์ฝ่ายธรรมะ? คนถ่อยต่ำช้า!
สถานะ: นายน้อยสำนักวิญญาณโลหิต, ศิษย์ของเศษวิญญาณราชันย์ศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิต!
พรสวรรค์การบำเพ็ญเพียร: พรสวรรค์ระดับอริยะ ขั้นต่ำ
เคล็ดวิชา: เคล็ดวิชาโลหิตวิญญาณ (ระดับนภา ขั้นกลาง), มนต์ดื่มเลือด (ระดับศักดิ์สิทธิ์ ขั้นกลาง), เพลงหมัดกำเนิดสวรรค์ (ระดับมรรคา ขั้นสูงสุด)
วาสนา: สีน้ำเงิน
"นายน้อยสำนักวิญญาณโลหิต?"
"สำนักวิญญาณโลหิต? ไม่ค่อยคุ้นหูเลย สงสัยจะเป็นสำนักเล็กๆ ในถิ่นทุรกันดาร"
ฉู่เทียน ส่ายหน้า ความสนใจของเขาไปจดจ่ออยู่ที่สถานะที่สองของ โจวหมิงอวี่: "ศิษย์ของเศษวิญญาณราชันย์ศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิต!"
"คุณปู่เศษวิญญาณ?"
"ให้ตายสิ นี่มันโปรโกงชัดๆ!"
เพียงแค่วาสนาสีน้ำเงิน กลับมีเศษวิญญาณระดับ ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ คอยช่วยเหลือ โชคดีจนน่าอิจฉาจริงๆ
ไม่เพียงแต่มีเศษวิญญาณ ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ เป็นอาจารย์ พรสวรรค์ของ โจวหมิงอวี่ เองก็อยู่ในระดับสุดยอด
พรสวรรค์ระดับอริยะ ขั้นต่ำ ในทั่วทั้งดินแดนนี้ ถือเป็นตัวตนระดับยอดพีระมิด
หากพัฒนาไปตามครรลอง ความสำเร็จในภายภาคหน้าย่อมมิอาจประเมินค่าได้!
ดีพอที่จะทัดเทียมกับศิษย์รัชทายาทแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ได้เลยทีเดียว!
พรสวรรค์ระดับอริยะ ขั้นต่ำ... ผู้มีแววเป็น ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์!
พรสวรรค์ระดับนี้ ในยุคสมัยของจักรพรรดิเหยียนหวงเมื่อสามหมื่นปีก่อน ไม่ใช่เรื่องที่หาได้ยากนัก
กระทั่งอัจฉริยะระดับแนวหน้าในแดนศักดิ์สิทธิ์ระดับขั้วอำนาจ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้มีแววเป็น ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ กันทั้งสิ้น!
แต่ในยุคอับจนพลังเช่นปัจจุบัน ผู้มีแววเป็น ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ นั้นหาได้ยากยิ่ง
ในคนนับล้านยังยากจะหาเจอสักคน!
เนื่องด้วยการกดดันของกฎเกณฑ์ฟ้าดิน
ผู้ที่เดิมทีอาจเติบโตไปเป็นมหาอริยะหรือ กึ่งจักรพรรดิ ได้ในเมื่อสามหมื่นปีก่อน
เมื่อมาเกิดในยุคนี้ ล้วนถูกกดพลังลงมาเหลือเพียง พรสวรรค์ระดับอริยะ ขั้นต่ำ!
เกิดผิดเวลา ชะตาชีวิตจึงผันแปร
หากต้องการเปลี่ยนแปลง เว้นเสียแต่ว่ายุคอับจนพลังจะสิ้นสุดลง พรสวรรค์จึงจะมีโอกาสได้รับการยกระดับ!
......
เป้าหมายที่ ระบบ กำหนดไว้นั้นสูงส่งเกินไป ตามความคิดของ ฉู่เทียน เอง
นอกเหนือจากผู้สืบทอด ตำหนักสราญรมย์ แล้ว ศิษย์คนอื่นๆ ขอแค่มีพรสวรรค์ถึง ระดับมรรคา เขาก็พอใจแล้ว
ข้อเรียกร้องสูงส่งปานนี้ ช่างยากเย็นแสนเข็ญในการค้นหา
แต่ทว่า... ในที่สุด เขาก็ได้มาเจอเข้าจนได้!
โจวหมิงอวี่!
ฉู่เทียน จ้องมองเขา แต่คิ้วกลับค่อยๆ ขมวดมุ่น
"เจ้าหมอนี่..."
เพราะเขาพบว่า แม้คนผู้นี้จะมีพรสวรรค์โดดเด่น...
แต่นิสัยใจคอกลับเลวร้าย เข้าขั้นคนถ่อยต่ำช้า
"เจ้าจะมีสถานะอะไรแล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า?"
หลินเฉิน ฟังวาจาของ โจวหมิงอวี่ แล้วก็แค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา
โจวหมิงอวี่ ส่งเสียงฮึในลำคอ ทันใดนั้นก็ฉีกยิ้มตาหยีกล่าวขึ้นมา
"ความจริงแล้วพวกนี้ไม่ใช่โจรหรอกนะ... แต่เป็นศิษย์ของ สำนักวิญญาณโลหิต... ศิษย์ฝ่ายธรรมะเชียวนะ!"
ตอนที่เขาพูดคำว่า "ศิษย์ฝ่ายธรรมะ" เขาจงใจเน้นเสียงหนักแน่น ราวกับต้องการเตือนสติ หลินเฉิน
"และเป็นนายน้อยผู้นี้เองที่สั่งให้พวกมัน... สังหารคนทั้ง แคว้นหลานเถียน ให้สิ้นซาก!"