ตอนที่ 29 กายาศึกอัสนีบาต! น่าสนใจไม่เบา!

"ถึงกับครอบครอง กายาศึกอัสนีบาต... เจ้าหนูนี่... สามารถชักชวนเข้าสำนักได้ ในภายภาคหน้าจะต้องกลายเป็นกำลังหลักของสำนักได้อย่างแน่นอน!"

ฉู่เทียน ครุ่นคิดในใจ

พรสวรรค์ของ หลินเฉิน นั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก เป็นถึงคุณสมบัติ พรสวรรค์ระดับมรรคา ขั้นสูงสุด

หากรอดชีวิตไปได้ อย่างต่ำที่สุดย่อมต้องกลายเป็นยอดฝีมือใน ขอบเขตบรรลุวิถี ได้แน่!

เขามารศักดิ์สิทธิ์ กำลังต้องการบุคลากรเช่นนี้อยู่พอดี!

อีกทั้งเขายังครอบครองกายาพิเศษอย่าง กายาศึกอัสนีบาต

ไม่ว่าจะเป็นพรสวรรค์หรือพลังต่อสู้ ล้วนเหนือล้ำกว่าผู้คนในระดับเดียวกันไปไกล

ที่น่าเสียดายคือ

กายาศึกอัสนีบาต ของ หลินเฉิน ก็เหมือนกับ กายาเซียนเงา ของ เซียวอวี้ซวง นั่นคือเป็นของที่ไม่สมบูรณ์

ทว่าสถานการณ์ยังดีกว่าเล็กน้อย ความบกพร่องนั้นไม่ถือว่าร้ายแรง

ยังมีความหวังที่จะซ่อมแซมรากฐานได้!

เพราะเหตุนี้ แก่นแท้แห่งกายาศึกในร่างของเขาจึงตื่นขึ้นอย่างกะทันหัน

ระเบิดพลังที่ยากจะเชื่อสายตาออกมา

เพียงแต่... พลังขุมนี้เป็นเพียงสิ่งชั่วคราว ไม่นานก็จะสลายไป

"น่าเสียดาย หากสูงกว่านี้อีกนิดก็จะตรงตามเงื่อนไขแล้วเชียว"

ฉู่เทียน ส่ายหน้าทอดถอนใจ

พรสวรรค์ระดับมรรคา ขั้นสูงสุดกับ พรสวรรค์ระดับอริยะ ขั้นต่ำ ห่างกันเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

แต่ความแตกต่างในความเป็นจริงนั้นกลับมหาศาล

หากไม่ใช่อริยะ ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงปุถุชน!

......

เห็นเพียงหลังจาก หลินเฉิน ระเบิดพลังของ กายาศึกอัสนีบาต ออกมา เขาก็ควบคุมพลังแห่งสายฟ้าได้

อสรพิษไฟฟ้าอาละวาดไปทั่วร่าง คนทั้งคนแผ่กลิ่นอายพลังดิบเถื่อนดั้งเดิมออกมา!

โจรระดับ ขอบเขตชีพจรปราณ สามคนที่กำลังกดดัน ซูเสี่ยวโหรว เพิ่งจะพุ่งเข้ามา

ก็ถูกหมัดของ หลินเฉิน ทะลวงอก สิ้นใจตายคาที่!

"ปี..."

"ปีศาจ!"

ทั้งสามคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัวก่อนตาย พวกมันไม่เคยพบเห็นภาพเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน

"เสี่ยวโหรว"

หลินเฉิน ประคอง ซูเสี่ยวโหรว ลุกขึ้น รีบห้ามเลือดที่บาดแผลแขนขาดของนางเพื่อป้องกันไม่ให้เสียเลือดมากเกินไป

"หลินเฉิน... เจ้าหนีไปเถอะ... แคว้นหลานเถียน ช่วยไม่ได้แล้ว"

ซูเสี่ยวโหรว ผลักหน้าอก หลินเฉิน เบาๆ ในใจหวังเพียงให้เขารีบหนีออกไปจากแดนมิคสัญญีแห่งนี้โดยเร็ว

แต่แววตาของ หลินเฉิน กลับเด็ดเดี่ยวผิดปกติ "พวกเราจะไปด้วยกัน! ข้าต้องการให้เจ้ามีชีวิตอยู่!"

ซูเสี่ยวโหรว รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ ปกติ หลินเฉิน เป็นคนทึ่มทื่อ ไม่ประสีประสาเรื่องความรัก

ประโยคนี้กลับเป็นคำหวานที่ไพเราะที่สุดเท่าที่เขาเคยพูดมา

"ไปด้วยกัน ข้ามีแต่จะเป็นตัวถ่วงเจ้าเปล่าๆ"

"ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า ขอเพียงหนีรอดออกไปได้ ย่อมต้องได้เข้าร่วมฝึกตนในสำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียง ใช้เวลาไม่นาน เจ้าก็จะแข็งแกร่งไร้เทียมทาน"

"ถึงเวลานั้น เจ้าจะต้องล้างแค้นให้ข้า ให้ตระกูลของเราได้อย่างแน่นอน เพียงเท่านี้ข้าก็พอใจแล้ว!"

แม้ลึกๆ แล้ว ซูเสี่ยวโหรว จะปรารถนาได้ร่วมทางไปกับ หลินเฉิน แต่นางก็ยังคงใช้เหตุผลปฏิเสธไป

คนเดียว ย่อมหนีรอดจากอันตรายได้ง่ายกว่าสองคน

อีกทั้งนางบาดเจ็บสาหัสเสียแขนไปหนึ่งข้าง พลังฝีมือเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ หากร่วมทางไปด้วยรังแต่จะเป็นภาระ

"ไป!"

หลินเฉิน ไม่เปิดโอกาสให้พูดพร่ำทำเพลง แบก ซูเสี่ยวโหรว ขึ้นหลัง เตรียมจะจากไป

ทว่าในขณะนั้นเอง กลุ่มโจรจำนวนมากสังเกตเห็นทางด้านนี้ จึงรีบเข้ามาล้อมไว้

แม้แต่หัวหน้ากลุ่มโจรก็ยังเบนสายตามองมา

หลินเฉิน กำกระบี่หักในมือแน่น สีหน้าเด็ดเดี่ยว กวาดตามองรอบด้านโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัว

พลังที่ กายาศึกอัสนีบาต มอบให้ยังคงอยู่ เขาสามารถแสดงพลังฝีมือที่เหนือกว่าระดับขอบเขตของตนเองออกมาได้

"ฆ่ามันซะ"

หัวหน้ากลุ่มโจรขี่อยู่บนหลังพยัคฆ์ปีศาจหกปีก ออกคำสั่งเสียงเย็น

ทันใดนั้น โจรนับสิบคนที่รายล้อมอยู่ก็เผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

พวกมันชำเลืองมอง ซูเสี่ยวโหรว แววตาเต็มไปด้วยความโลภและตัณหาราคะ

"ช้าก่อน"

ข้างกองซากศพที่สูงดั่งภูเขาใน แคว้นหลานเถียน มีชายหนุ่มสวมชุดคลุมโลหิตนั่งอยู่

เขาได้สังเกตเห็นสถานการณ์ทางด้านนี้ จึงลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า

"นายน้อย"

ทุกคนรวมถึงหัวหน้ากลุ่มโจรต่างทำความเคารพอย่างนอบน้อม

ชายหนุ่มชุดคลุมโลหิตเดินมาหยุดอยู่ไม่ไกลจากเบื้องหน้าของ หลินเฉิน และ ซูเสี่ยวโหรว บนใบหน้าฉายแววประหลาดใจ

"กายาศึกอัสนีบาต ไม่เลว เจ้ามีคุณสมบัติที่จะเป็นทาสรับใช้ของข้า ยอมสยบต่อข้า แล้วเจ้าจะมีชีวิตรอด!"

"ฝันกลางวัน!"

หลินเฉิน ตอกกลับอย่างไม่ลังเล

คนผู้นี้คือหัวหน้าตัวจริงของกลุ่มโจร เป็นตัวการใหญ่ที่สังหารญาติมิตรของเขาอย่างทารุณ

ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่มีวันยอมจำนน

"เจ้ากล้าปฏิเสธข้างั้นรึ?"

ชายหนุ่มชุดคลุมโลหิตหรี่ตาลง ประกายตาเย็นเยียบวูบผ่าน

ตั้งแต่เล็กจนโต ยังไม่เคยมีใครกล้าปฏิเสธการชักชวนของเขา!

เขาผู้มีพรสวรรค์เป็นเลิศ การที่เขาถูกใจ หลินเฉิน นับเป็นเกียรติของมันแท้ๆ

กลับกล้าไม่รู้จักชั่วดี!

"รนหาที่ตายชัดๆ! นายน้อย รับเจ้าเป็นทาสถือว่าไว้หน้าเจ้าแล้ว เจ้ากลับไม่รู้จักดีชั่ว!"

เหล่าโจรได้ยินดังนั้นก็เดือดดาลขึ้นมาทันที ชูศาสตราเวทในมือ หมายจะสับ หลินเฉิน ให้เป็นหมื่นชิ้น

ชายหนุ่มชุดคลุมโลหิตกล่าวอีกว่า "เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร? รู้ฐานะของข้าไหม? ถึงได้กล้าปฏิเสธข้า?"

"พรสวรรค์ระดับอริยะ ขั้นต่ำ!!"

"เจอตัวแล้ว!"

ฉู่เทียน จ้องมองชายหนุ่มชุดคลุมโลหิตผู้นั้นด้วยความประหลาดใจระคนยินดี

คนผู้นี้ก่อนหน้านี้นั่งนิ่งไม่ไหวติง จึงไม่ดึงดูดความสนใจของเขาเลยแม้แต่น้อย

คิดไม่ถึงว่าจะเป็นอัจฉริยะที่ครอบครอง พรสวรรค์ระดับอริยะ ขั้นต่ำ!

ฉู่เทียน ตรวจสอบข้อมูลของเขาในทันที

ชื่อ: โจวหมิงอวี่

อายุ: 25 ปี

ระดับพลัง: ขอบเขตฐานแก่นทองคำ ขั้น 7