บทที่ 16 ภารกิจระดับ S อีกครั้ง

บทที่ 16 ภารกิจระดับ S อีกครั้ง

ราชินีเอลซ่า—ไททาเนีย

ตัวแม่ของแฟรี่เทล—ยืนเด่นกลางกิลด์ด้วยท่าทางสงบนิ่ง แต่สายตากลับแหลมคมเหมือนพร้อมเข้าศึกได้ทุกเมื่อ

พอเอ็นยะเห็นตัวจริง เขาก็จำเธอได้ทันที ถึงจะเพิ่งเจอกันครั้งแรก แต่ชื่อเสียงของเอลซ่านี่ดังแบบไม่ต้องแนะนำเลย

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” เอ็นยะถาม

“เหมือนว่าเอลซ่าอยากรับภารกิจระดับ S แต่โดนมาสเตอร์เบรกอะ” มีราจานตอบเสียงเบา แต่สีหน้าเต็มไปด้วยความลุ้น

“ภารกิจระดับ S เหรอ?!”

ภารกิจระดับนั้น ไม่ใช่ว่าอยากรับก็รับได้ ต่อให้เป็นจอมเวทย์ระดับ S ก็มีสิทธิ์ไม่รอดกลับมาได้เหมือนกัน

“มาสเตอร์ ฉันมั่นใจค่ะว่าฉันรับมือได้!”

เอลซ่าพูดตรงๆ แบบไม่มีลังเลย

มาคารอฟชี้นิ้วใส่เหมือนพ่อบ้านที่เจอลูกดื้อ

“ความมั่นใจของเธอไม่ใช่ประเด็น! มันขึ้นอยู่กับ ‘พลัง’ ต่างหาก!”

“ฉันแข็งแกร่งพอแล้วค่ะมาสเตอร์” เอลซ่าตอบเสียงแน่น สายตามุ่งมั่นจนทุกคนรอบๆ รู้เลยว่าเธอพูดจริงทุกคำ—ไม่ใช่คำโม้

“โอย…ยัยเด็กนี่!” มาคารอฟลุกพรวด ตบโต๊ะดัง ปัง! กิลด์ทั้งกิลด์สะดุ้งไปพร้อมกัน

เอลฟ์แมนกระซิบ “นี่มันเดจาวูชัดๆ…”

เขาหันไปมองเอ็นยะ—ที่ก่อนหน้านี้ก็ทะเลาะกับมาคารอฟเรื่องเดียวกันแบบเด๊ะๆ

“มาสเตอร์คะ ฉันไม่ได้ดื้อ ฉันแค่มั่นใจว่าฉันทำได้จริงๆ ค่ะ”

มาคารอฟกลอกตาหนักๆ ก่อนถอนหายใจยาว

“ฟังให้ดีนะ…ภารกิจนี้ติดกระดานมาสองปีแล้ว มีจอมเวทย์ระดับ S เจ็ดแปดคนไปทำ—แล้วก็ ไม่มีใครกลับมาเลย เข้าใจรึยังว่าทำไมฉันถึงไม่อยากให้เธอไปคนเดียว?”

“อะไรนะ?!”

กิลด์ระเบิดเสียงอุทานพร้อมกัน

“จอมเวทย์ระดับ S ยังกลับมาไม่ได้เหรอ?!”

บรรยากาศในกิลด์เงียบลงชั่วครู่ แต่นั่นไม่ทำให้เอลซ่าลังเลแม้แต่นิดเดียว

“แต่ฉันยังอยากลองค่ะมาสเตอร์”

น้ำเสียงแบบเอลซ่าตัวจริง—นิ่งแต่แข็งแกร่ง

มาคารอฟฟาดหน้าผากตัวเอง “ทำไมคุยกันไม่รู้เรื่องวะเนี่ย!”

เขามองเห็นเอ็นยะกำลังจ้องกระดานภารกิจชั้นสองตาเป็นมันอยู่ด้วย ก็ยิ่งปวดหัวกว่าเดิม เด็กบ้ารายนี้ก็อีกคน…

สุดท้ายเขาถอนหายใจแบบยอมจำนน

“ก็ได้ๆๆ! ฉันยอมแล้ว!”

“จริงเหรอคะ?!” เอลซ่าตาเป็นประกายทันที

“แต่! มีเงื่อนไข!”

“เงื่อนไขอะไรคะ?”

“เธอไปคนเดียวไม่ได้! ต้องมีคนที่ฉันเลือกไปด้วย…เอ็นยะ! นายไปกับเอลซ่า!”

เอ็นยะสะดุ้ง “หา?! ผมเหรอ?!”

กิลด์ทั้งกิลด์ร้อง “เอ๊ะ————?!”

ลัคส์แทบทำแก้วหล่น “พึ่งเข้ากิลด์ไม่กี่วัน จะได้ภารกิจ S สองครั้งติดเนี่ยนะ?!!”

มาคารอฟชี้หน้าเอ็นยะแรงมาก “นายอยากพิสูจน์ตัวเองไม่ใช่เหรอ?! ฉันให้โอกาสแล้วไง—รับไหม?!”

ทันใดนั้น[ติ๊ง! รับภารกิจระดับ S: ดาบในตำนาน รางวัล: กาชา 10 ใบ]

“รับครับ!! รับเลยครับ!!!” เอ็นยะตอบเร็วกว่าเสียงลูซี่เวลาเห็นค่าเช่าบ้าน

มาคารอฟพอใจทันที “ดีมาก!” แล้วหันไปหาเอลซ่า “ถ้าเธอไม่โอเค ฉันจะไม่ให้เธอไปเด็ดขาด”

เอลซ่าพยักหน้าแบบไร้ลังเล

“ฉันเห็นด้วยค่ะ”

เธอหันมาแล้วยื่นมือให้เอ็นยะ

“ฉันเอลซ่า—ฝากตัวด้วยนะ เอ็นยะ”

เขารีบจับมือกลับ “ฝากตัวด้วย เอลซ่า!”

“ฉันได้ยินเรื่องของนายมาเยอะเลยนะ…อยากประลองด้วยจริงๆ ไว้หลังภารกิจเสร็จแล้วกัน!”

“เอ่อ…อ่าก็ได้อยู่หรอกนะ”

มาคารอฟยื่นใบภารกิจให้

“ดูสิ”

[ดาบในตำนาน (S): วิหารลับกลาง ‘ป่าใหญ่อสูรปีศาจ’ ทางตะวันตกของอาณาจักรโซเบลเลีย จงนำดาบกลับมาส่งพระราชวัง]

เอ็นยะมองแล้วพึมพำ “งานมันดูง่ายๆ เลยนะ…”

มาคารอฟชี้นิ้วดุๆ “ยิ่งดูง่าย ยิ่งโคตรอันตราย!”

น้ำเสียงจริงจังต่างจากเมื่อกี้ทันที

“ฉันไม่รู้รายละเอียดภารกิจมากนัก แต่ฉันรู้จักป่านั้นดี—ชื่อจริงของมันคือ ‘ป่าใหญ่อสูร’…ที่ที่แม้แต่มังกรยังไม่อยากมายุ่ง”