บทที่ 50 - พระบุตรศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 50 - พระบุตรศักดิ์สิทธิ์

◉◉◉◉◉

ชายหนุ่มที่แต่งตัวไม่เหมือนผู้ฝึกตนเลยสักนิด กลับกล้าออกมายืนด่ากราดยอดฝีมือตะวันตกในเวลานี้

ทำให้เหล่าระดับเจ้าสำนักแห่งหัวเซี่ยนับไม่ถ้วนรู้สึกฮึกเหิมและสะใจในอก

ไม่นาน ก็มีคนจำได้ว่าคนนี้ไม่ใช่นักพรตเขาหลงหู่ที่เพิ่งจะสยบแปดคนระดับเดียวกันที่ตีนเขา และประกาศว่าจะท้าดวลทายาทตระกูลเซี่ยงแห่งคุนหลุนหรอกหรือ!

ชั่วขณะหนึ่งสายตาของบางคนก็ลอยไปที่นักพรตกุยอวิ๋น

ไอ้เฒ่าลามกคนนี้ยังสามารถสั่งสอนลูกศิษย์ที่กล้าหาญชาญชัยแบบนี้ออกมาได้ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาตาร้อน

ใช่แล้ว อิจฉานั่นแหละ!

อย่าเห็นว่าสิ่งที่เจียงเฉินทำตอนนี้ดูหุนหันพลันแล่น แต่ถ้าผู้ยิ่งใหญ่ตะวันตกจะลงมือจริงๆ พวกเขาก็ต้องคิดหนักเหมือนกัน

มิฉะนั้น พระสันตะปาปาคงออกคำสั่งบุกตะวันออกไปนานแล้ว!

เหตุผลพวกนี้เข้าใจก็ส่วนเข้าใจ แต่ระดับพวกเขาพูดคำพูดแบบนี้ไม่ได้ เพราะพวกเขาต่างเป็นตัวแทนของสำนัก

ขืนพูดออกไป เกรงว่าถึงตอนนั้นพระสันตะปาปาไม่อยากตี ก็ต้องตีแล้ว!

"หึ หัวเซี่ยตกต่ำถึงเพียงนี้แล้วเชียวหรือ ผู้ฝึกตนขอบเขตน้ำพุเทพตัวจ้อย ก็กล้ามาสามหาวในที่แบบนี้!"

ผู้ฝึกตนหนุ่มชาวตะวันตกผมทอง สวมชุดคลุมยาวสีขาวปักลวดลายสีทองเต็มตัว แค่นเสียงเย็น เอ่ยอย่างดูแคลน

เจียงเฉินมองไป จะว่าไป แม้จะใช้มาตรฐานความงามของชาวตะวันออก ไอ้หัวทองนี่ก็หน้าตาหล่อเหลาเอาการ

น่าเสียดาย ดันมีปาก!

"แล้วแกเป็นตัวอะไร?"

ได้ยินคำถามที่เต็มไปด้วยการดูถูกของเจียงเฉิน ไอ้หัวทองยังไม่ทันโกรธ ชายหญิงหนุ่มสาวข้างหลังเขาก็ถลึงตาจ้องเจียงเฉินด้วยความโกรธเกรี้ยว

"บังอาจ กล้าพูดจากับพระบุตรศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ รนหาที่ตาย!"

ผู้ฝึกตนหญิงชาวตะวันตกที่มีภูเขาคู่มหึมาอยู่ตรงหน้าอก จ้องเจียงเฉินอย่างโกรธจัด ภูเขาคู่สั่นไหวโงนเงน

คนหนุ่มสาวคนอื่นก็มีสีหน้าแบบเดียวกัน ราวกับเจียงเฉินลบหลู่ศรัทธาในใจของพวกเขา

ทางตะวันตกฝึกฝนวิถีแห่งศรัทธา ดังนั้นในฐานะว่าที่พระสันตะปาปา พระบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งศาสนจักรจึงมีความหมายที่ไม่ธรรมดาในใจพวกเขา

"หึ แค่นี้ก็โกรธแล้ว?

ตอนที่พวกเจ้าดูถูกเหยียดหยามผู้ฝึกตนตะวันออกข้า วางก้ามข่มเหงผู้คน ทำไมไม่คิดบ้างว่าพวกเราโกรธไหม

ทำไม อนุญาตให้แค่พวกเจ้าอยู่สูงเสียดฟ้า มองลงมายังใต้หล้า ไม่อนุญาตให้คนอื่นดูแคลนสักครึ่งคำ?

คิดจริงๆ หรือว่าหัวเซี่ยข้าไร้คน ถึงยอมทนให้พวกเจ้ากำเริบเสิบสานได้ขนาดนี้!"

เจียงเฉินยืนอยู่ข้างผู้ใหญ่บ้าน ตวาดด่าผู้ฝึกตนรุ่นใหม่ชาวตะวันตกเหล่านั้นด้วยท่าทีองอาจผดุงธรรม

น้ำเสียงมีพลังเทพหนุนเสริม ราวกับระฆังทองกังวาน สายฟ้าเก้าสวรรค์ ทำให้ผู้ฝึกตนทั่วทั้งเขาอวี๋กงได้ยินกันทั่ว

อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะใจในอก!

ใช่แล้ว ที่นี่คือหัวเซี่ย ไม่ใช่ศาสนจักร พวกฝรั่งหัวแดงรีบไสหัวกลับไปซะ!

"กะล่อน!"

พระบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งศาสนจักรมองเจียงเฉินด้วยสายตาเย็นชา เอ่ยเบาๆ จากนั้นก้าวออกมาหนึ่งก้าว ใต้เท้ามีดอกบัวทองเบ่งบาน ราวกับทูตสวรรค์เสด็จประพาส

ปีกสีขาวคู่หนึ่งกางออกที่ด้านหลัง กระพือเบาๆ พาร่างทั้งร่างลอยขึ้นสู่กลางอากาศ ราวกับเทวดาที่เดินดิน

"พระบุตรศักดิ์สิทธิ์!"

เห็นพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ในสภาพนี้ ในแววตาของผู้ฝึกตนหนุ่มสาวชาวตะวันตกเหล่านั้นก็ปรากฏประกายแห่งความศรัทธา

ผู้ฝึกตนหญิงบางคนถึงกับหน้าแดงระเรื่อ ในใจเต้นตึกตักเหมือนกวางน้อยวิ่งชน

"บางครั้ง ฝีปากกล้าต่อหน้าพลังที่แท้จริง ก็ไม่มีค่าอะไรให้เอ่ยถึง!"

เสียงเรียบๆ ดังออกมาจากปากของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ เขาลอยอยู่กลางอากาศ กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ทำให้ต้นไม้ใบหญ้าเจริญงอกงาม

แข็งแกร่งมาก!

สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ เจียงเฉินตกใจในใจ เจ้านี่คงใกล้จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตลี้ลับแห่งร่างกายที่สอง ตำหนักเต๋าแล้วกระมัง!

ต่อให้เป็นตาจางขึ้นมา บางทีอาจจะยังไม่ชนะขาด

เจียงเฉินขมวดคิ้วแน่น ความหมายของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ชัดเจนมาก อย่ามัวแต่พล่ามน้ำลายแตก มีฝีมือก็เอาออกมาวัดกัน!

เห็นได้ชัดว่า ความขัดแย้งถูกเจียงเฉินเปลี่ยนให้กลายเป็นความขัดแย้งระหว่างคนรุ่นใหม่อย่างสมบูรณ์แล้ว

เพียงแต่ดูเหมือนจะเล่นใหญ่ไปหน่อย ดูเหมือนเขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ที่มีขอบเขตฝั่งตรงข้ามขั้นสมบูรณ์คนนี้แฮะ!

ในฐานะพระบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งศาสนจักร ปีเตอร์มักจะแสดงออกด้วยท่าทีอ่อนโยนมาตลอด ในเวลานี้แม้ในใจจะโกรธจัด แต่ก็ยังคงรักษารอยยิ้มไว้

เพียงแต่ รอยยิ้มแบบนี้สำหรับเจียงเฉินแล้ว มันเหมือนเขี้ยวของหมาป่าชั่วร้าย

ปัง!

สุดท้าย เจียงเฉินก้าวออกมา ยืนห่างจากพระบุตรศักดิ์สิทธิ์สิบกว่าเมตร พื้นดินถูกเขาเหยียบจนเกิดรอยร้าวเป็นทาง

พลังการบำเพ็ญเพียรขอบเขตน้ำพุเทพเผยออกมาอย่างหมดเปลือก ในทะเลทุกข์ไท่จี๋ พลังเทพพลิกคว่ำ หากไม่ใช่เจียงเฉินกดเอาไว้ เกรงว่าจะมีแสงลึกลับสีดำขาวที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งทะยานขึ้นฟ้า

แต่ถึงอย่างนั้น กลิ่นอายของเขาก็ยังทำให้คนรุ่นเก่าหลายคนพยักหน้ายอมรับ

ไม่เลวเลย หากอยู่ขอบเขตฝั่งตรงข้ามเหมือนพวกจางชิงหยาง หวงเทียนหนวี่ ก็คงไม่ด้อยไปกว่าพวกเขาเท่าไหร่

แค่น่าเสียดาย ตอนนี้เจียงเฉินมีแค่ขอบเขตน้ำพุเทพ

สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเจียงเฉิน พระบุตรศักดิ์สิทธิ์แปลกใจเล็กน้อย หัวเซี่ยโบราณยังไงก็ไม่ขาดแคลนอัจฉริยะจริงๆ

"พวกเรามาที่นี่ด้วยจุดประสงค์เพื่อสันติภาพ ไม่อยากจะลงมือ แต่เพื่อเกียรติยศของศาสนจักร ข้าจำเป็นต้องลงมือ

ข้าจะใช้พลังขอบเขตน้ำพุเทพโจมตีเจ้า หากเจ้าแพ้ ต้องขอโทษศาสนจักรต่อหน้าคนทั่วหล้า!"

เสียงของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ยังคงเรียบเฉย ปีกด้านหลังกระพือเบาๆ ดูเหมือนทูตสวรรค์ในตำนานจริงๆ บริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก

แต่คำพูดของเขากลับมีเจตนาร้ายกาจอย่างยิ่ง หากเจียงเฉินแพ้ แล้วต้องทำตามสัญญาจริงๆ คนที่ขายหน้าจะไม่ใช่แค่เขาคนเดียว

แต่เป็นโลกผู้ฝึกตนหัวเซี่ยทั้งหมด!

แต่ถ้าไม่ทำตามสัญญา สิ่งที่เจียงเฉินทำไปเมื่อครู่ ก็จะกลายเป็นสูญเปล่าทั้งหมด

ฆ่าคนให้ตายทั้งเป็น!

พระบุตรศักดิ์สิทธิ์คนนี้ดูท่าทางใจดีมีเมตตา แต่ก็เป็นคนโหดเหี้ยมเหมือนกัน นี่เขากะจะให้หัวเซี่ยขายหน้าต่อหน้าผู้ฝึกตนทั่วหล้าเลยทีเดียว

"เจียงเฉิน อย่าไปรับปากมัน มันเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตฝั่งตรงข้ามขั้นสูงสุด เผลอๆ จะก้าวเข้าสู่ตำหนักเต๋าได้ทุกเมื่อ ต่อให้กดระดับพลัง มันก็ไม่ยุติธรรมกับเจ้า!"

เสียงเตือนของนักพรตกุยอวิ๋นดังขึ้นข้างหู ตาแก่คนนี้ตอนนี้ในใจร้อนรน กลัวว่าเจียงเฉินจะวู่วาม รับปากแผนชั่วของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์

ถึงตอนนั้นโลกผู้ฝึกตนหัวเซี่ยจะเป็นยังไงไม่พูดถึง แต่เขาหลงหู่ได้ดังแน่ๆ แถมมีโอกาสสูงที่จะดังในทางลบ

เจียงเฉินก็รู้แผนของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเอาตามความต้องการของตัวเขาเอง เขาอยากจะซัดกับเจ้านี่สักตั้ง ให้มันรู้ถึงความน่ากลัวของกายาราชันย์มนุษย์!

แต่ดูจากท่าทีของนิกายเต๋า ดูเหมือนจะไม่อยากให้เขาลงไปลุยน้ำขุ่นนี้

ในขณะที่เจียงเฉินลังเลว่าจะสู้ในระดับเดียวกันกับพระบุตรศักดิ์สิทธิ์หรือจะปฏิเสธการท้าดวล เสียงสองเสียงก็ดังขึ้นข้างหูพร้อมกัน ทำให้เขาตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด

"เปิดภารกิจการต่อสู้ – คำท้าจากพระบุตรศักดิ์สิทธิ์!

ข้อกำหนด: รับคำขอของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ปีเตอร์ ต่อสู้ในระดับเดียวกัน ปกป้องเกียรติยศของโลกผู้ฝึกตนหัวเซี่ย

ต่อสู้ในระดับเดียวกัน ยืนหยัดให้ได้ 10 นาที

ต่อสู้ข้ามรุ่น (สะพานเทพ) ยืนหยัดให้ได้ 5 นาที

รับการโจมตีขอบเขตฝั่งตรงข้ามของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์หนึ่งครั้ง"

เจียงเฉินนึกไม่ถึงว่าจะเปิดภารกิจการต่อสู้ของสวนสนุกขึ้นมา แถมยังเป็นภารกิจแบบแบ่งขั้นด้วย

สามข้อกำหนดนี้ เขาเลือกทำข้อใดข้อหนึ่งก็ได้ หรือจะเลือกทำทั้งหมดก็ได้ ยืดหยุ่นมาก

ไม่ใช่แค่นั้น ที่ดังมาพร้อมกับเสียงของสวนสนุก ยังมีเสียงของผู้ใหญ่บ้านด้วย

"สู้ให้เต็มที่ ภายในหมู่บ้านอวี๋กง นอกเสียจากพระสันตะปาปามาเอง ข้าจะคุ้มครองเจ้าให้ปลอดภัย!"

งานนี้ชัวร์แล้ว!

มีคำพูดนี้ของผู้ใหญ่บ้าน เจียงเฉินก็ไม่กลัวแล้ว อีกอย่างเขาก็อยากลองดูเหมือนกันว่า พระบุตรศักดิ์สิทธิ์คนนี้จะมีน้ำยาแค่ไหน

[จบแล้ว]