บทที่ 32 - ราชาอัศวินลำดับที่เก้า

บทที่ 32 - ราชาอัศวินลำดับที่เก้า

◉◉◉◉◉

ในศาลเจ้าอวี๋กง อักษรโบราณสีทองแปดตัวลอยอยู่ตรงหน้าเจียงเฉิน พวกมันหมุนวนรอบตัวเขา ราวกับกำลังโห่ร้องด้วยความยินดี

อักษรโบราณสีทองแปดตัวเหมือนภูตน้อยแปดตน พวกมันเปล่งแสงเทพ ราวกับดวงจันทร์ในค่ำคืนอันมืดมิด

ในทะเลทุกข์ของเจียงเฉิน บนตำราหยกไร้อักษรก็ปรากฏอักษรโบราณแปดตัวที่เหมือนกันเปี๊ยบ ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ถาโถม เสียงฟ้าคำรามสนั่นหวั่นไหว

จากนั้น อักษรโบราณแปดตัวก็เริ่มเชื่อมต่อกันโดยมีเจียงเฉินเป็นศูนย์กลาง ลวดลายเทพนับไม่ถ้วนวาบขึ้น แผนผังยันต์แปดทิศลึกลับปรากฏขึ้นรอบกายเขา

แต่ละขีดแต่ละเส้นชัดเจนแจ่มแจ้ง ราวกับมีลม สายฟ้า น้ำ ไฟ กำลังแลบแปลบปลาบและลอยละล่องอยู่บนนั้น

แสงสีทองวาบหนึ่ง แผนผังยันต์แปดทิศพุ่งหายเข้าไปในร่างกายเจียงเฉินทันที ทำให้เสียงฟ้าคำรามในทะเลทุกข์ไท่จี๋ของเขาดังสนั่นยิ่งขึ้น ราวกับโลกกำลังจะแตกดับ

แผนผังยันต์แปดทิศปรากฏขึ้นเหนือทะเลทุกข์ไท่จี๋ของเขา ราวกับแผนภาพแห่งสวรรค์ อักษรโบราณแปดตัวสยบทิศทั้งแปด!

"นี่มัน..."

เจียงเฉินพูดไม่ออก เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในศาลเจ้าอวี๋กงก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขนาดนี้ นี่เป็นสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงจริงๆ

แถมหมู่บ้านอวี๋กงต้องเกี่ยวข้องกับตำราหยกไร้อักษรแน่นอน หมายความว่า ไม่แน่ที่นี่อาจมีมรดกของฝูซีอยู่

อวี๋กง ฝูซี ล้วนเป็นบุคคลในตำนานยุคโบราณ ทั้งสองน่าจะมีความเชื่อมโยงกันบางอย่าง!

เสียงแห่งเต๋าในศาลเจ้าค่อยๆ เบาลง คนที่ตกอยู่ในภวังค์ก็ยังไม่ฟื้นตื่นขึ้นมาง่ายๆ

จังหวะนี้เอง เจียงเฉินรู้สึกว่ามีคนอยู่ข้างหลัง หันกลับไปมอง ก็คือผู้ใหญ่บ้านมาดเซียนผู้นั้น ข้างหลังเขายังมีหวงเทียนหนวี่และสามปีศาจใหญ่

เจียงเฉินไม่แปลกใจเลยที่ผู้ใหญ่บ้านมาที่นี่ เล่นก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้

"ผู้..."

ในขณะที่เจียงเฉินกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง ดินแดนลี้ลับแห่งนี้ก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ตูม!

ท้องฟ้าถูกฉีกกระชาก ปรากฏรอยแยกขนาดมหึมาพาดผ่านยาวกว่าสิบกิโลเมตร

"ที่นี่มีดินแดนลี้ลับเล็กๆ อยู่ด้วยแฮะ โชคดีจริงๆ!"

เสียงที่ดูเจ้าเล่ห์ดังมาจากนอกรอยแยก จากนั้นร่างสีเทาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

คนผู้นั้นมีปีกสีเทาคู่มหึมาอยู่ด้านหลัง บดบังแสงตะวัน ราวกับนกปีศาจดุร้าย แต่กลับมีรูปร่างหน้าตาเป็นมนุษย์ ผมทอง ตาสีฟ้า

ชาวบ้านหมู่บ้านอวี๋กงเพิ่งเคยเห็นคนรูปร่างหน้าตาแบบนี้เป็นครั้งแรก นอกจากจะไม่กลัวแล้ว ยังชี้ชวนกันดู วิจารณ์กันสนุกปาก

"ผู้มาเยือนจากตะวันตก เหตุใดจึงบุกรุกหมู่บ้านอวี๋กงของเรา ถอยไปซะ!"

ผู้ใหญ่บ้านมองชายที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน คิ้วขมวดมุ่น พูดเสียงขรึม

เจียงเฉินจำได้ทันที คนคนนี้คือทูตปีกเทาจากตะวันตกไม่ใช่เหรอ ตอนนี้มันควรจะอยู่ที่เขาไท่ซานไม่ใช่หรือไง?

"คุณได้เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของผู้แข็งแกร่ง แดนสวรรค์ทำการตัดสิน การตัดสินมีผล โปรดรับบทลงโทษ!"

ทันใดนั้น เสียงของแดนสวรรค์แห่งการรบก็ดังขึ้นในหัวเจียงเฉิน ถ้ามันไม่พูดขึ้นมา เจียงเฉินคงลืมไปแล้วว่ามีแดนสวรรค์แห่งการรบอยู่

แต่มันไม่พูดก็แล้วไป พอพูดดันบอกว่าเขาโดนบทลงโทษซะงั้น

ฉันไปเปลี่ยนชะตากรรมใคร ท่านปรมาจารย์เทียนซือ หรือชะตากรรมของผู้ใหญ่บ้าน?

ไม่สำคัญแล้ว เพราะตอนนี้กลิ่นอายแห่งความตายได้ถาโถมเข้าใส่เจียงเฉิน

เขาเหมือนคนจมน้ำ ที่ยังโดนคนบีบคอซ้ำ แม้แต่จะหายใจยังลำบาก

เชี่ย!

รูม่านตาของเจียงเฉินขยายกว้าง ทะเลทุกข์ไท่จี๋ทั้งหมดเริ่มเดือดพล่าน สายฟ้าสีม่วงนับไม่ถ้วนบดบังน่านฟ้าเหนือทะเลทุกข์

อักษรโบราณแปดตัวบนตำราหยกไร้อักษรเริ่มเปล่งแสงเทพ มันเองก็สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามที่กำลังคืบคลานเข้ามา

แต่ทว่า แม้แต่ตำราหยกไร้อักษรอันลึกลับ ก็ช่วยอะไรเจียงเฉินไม่ได้ เขารู้สึกว่าครั้งนี้ตัวเองคงต้องตายแน่ๆ

ไม่!

เจียงเฉินคำรามก้องในใจ ทะเลทุกข์แปรปรวนตามอารมณ์ พลังเทพจากตาน้ำพุทั้งสองพุ่งทะยานเสียดฟ้า ภายใต้แสงสีทอง ราวกับมีราชันย์มนุษย์ยุคโบราณยืนตระหง่านอยู่เหนือทะเลทุกข์ของเจียงเฉิน

เสียงสวดส่งวิญญาณอันยิ่งใหญ่ดังขึ้น ทำให้เจียงเฉินรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง แต่เขารู้ดีว่า ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาตายแน่นอน!

ต้องช่วยตัวเอง!

"แดนสวรรค์แห่งการเวียนว่ายตายเกิด ทำยังไงถึงจะเลี่ยงบทลงโทษได้?"

"......"

ในขณะที่เจียงเฉินคิดว่าจะไม่ได้คำตอบจากแดนสวรรค์ มันก็พูดขึ้นมา

"ตรวจพบว่าคุณยังมีรางวัลพิเศษที่ยังไม่ได้รับ ต้องการเบิกบางส่วนเพื่อต้านทานบทลงโทษหรือไม่?"

"เอา เอา เอา!"

เจียงเฉินได้ยินคำพูดของแดนสวรรค์ เหมือนคนใกล้ตายคว้าฟางเส้นสุดท้าย รีบตอบตกลงอย่างร้อนรน

ชั่วพริบตา เจียงเฉินก็รู้สึกว่ามีพลังงานลึกลับสายหนึ่งลงมาสถิต แล้วพลังที่กำลังจะฆ่าเขาก็ถูกหักล้างไปทันที

"แฮก แฮก แฮก!"

เสียงหายใจหอบถี่ เจียงเฉินเหมือนเพิ่งถูกดึงขึ้นมาจากน้ำ

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

มิน่าล่ะเพื่อนของหลี่ฉางชิงคราวนั้นถึงตายกะทันหัน พลังเมื่อกี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะต้านทานได้เลย

ถ้าไม่มีรางวัลพิเศษจากการปลุกกายาราชันย์มนุษย์ เจียงเฉินตายไปแล้ว!

เปลี่ยนชะตากรรมผู้แข็งแกร่ง อันตรายขนาดนี้เลยเหรอ

ครั้งนี้ไม่ใช่การเปลี่ยนเนื้อเรื่องของตัวเอก ถ้าฉันไปเปลี่ยนชะตากรรมของเย่ฟาน จะไม่โดนฟ้าผ่าตายเลยเหรอ?

ไม่สิ ยังไม่ทันได้เปลี่ยน ก็คงโดนผ่าตายไปก่อนแล้ว!

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในชั่วพริบตา ผู้ใหญ่บ้านเพิ่งจะเตือนทูตปีกเทาเสร็จ ก็สังเกตเห็นความผิดปกติของเจียงเฉิน

แต่เขาไม่ได้ใส่ใจมากนัก คิดว่าเป็นผลข้างเคียงจากการได้รับมรดก

"หมู่บ้านอวี๋กง ไม่เคยได้ยิน ข้าไม่สนหรอกว่าหมู่บ้านอวี๋กง หรือหมู่บ้านอวี๋หมู่ ส่งของวิเศษที่เปล่งแสงทะลุดินแดนลี้ลับเมื่อกี้มาซะ ไม่งั้น ข้าจะล้างบางหมู่บ้านผุพังนี่!"

ดวงตาของทูตปีกเทาราวกับเหยี่ยว กวาดมองไปทั่วหมู่บ้านอวี๋กง เหมือนกำลังมองหาของวิเศษที่เขาคิดไปเอง

ไม่ได้สนใจเจียงเฉินเลย เจ้าหนูขอบเขตล้อสมุทรขั้นแรก ไม่คุ้มให้เขาชายตามอง

แต่ทว่า มองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นร่องรอยของวิเศษ แม้แต่กลิ่นอายก็ไม่มี แสงจ้าที่ทะลุดินแดนลี้ลับเมื่อครู่ ราวกับภาพลวงตา

เดิมทีเขาเตรียมจะไปสมทบที่เขาไท่ซาน ทางนิกายเต๋าของจีนส่งยอดฝีมือไปแล้ว ภารกิจของเขาในครั้งนี้คือถ่วงเวลาท่านนักพรตเฒ่าแห่งสำนักเขามังกรพยัคฆ์!

นึกไม่ถึงว่าระหว่างทางจะเจอแสงสมบัติพุ่งเสียดฟ้า ไหนๆ ก็ไม่เสียเวลามาก เลยกะว่าจะมาดูสักหน่อย

"ข้าจะพูดอีกครั้ง ผู้แข็งแกร่งจากตะวันตก ถอยไปซะ!"

สีหน้าของผู้ใหญ่บ้านมืดครึ้มลงทันที กลิ่นอายอันทรงพลังแผ่ออกมาจากร่าง

ด้านหลังเขา ราวกับมองเห็นมังกรยักษ์ตัวหนึ่งทะยานขึ้นฟ้า เสียงมังกรคำรามดังขึ้น เก้าครั้งติดต่อกัน!

ขอบเขตมังกรทะยานขั้นสมบูรณ์!

ผู้ใหญ่บ้านถึงกับเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตมังกรทะยานขั้นสมบูรณ์ ในโลกยุคปัจจุบัน นี่คือกลุ่มคนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดอย่างแน่นอน

เหาะขึ้นไป ยืนประจันหน้ากับทูตปีกเทา สายตาเรียบเฉย จ้องมองฝ่ายตรงข้าม

ใครจะรู้ พอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้ใหญ่บ้าน ทูตปีกเทาตนนี้นอกจากจะไม่ตกใจ มุมปากกลับยกยิ้มอย่างดูแคลน

"ขอบเขตมังกรทะยานขั้นสมบูรณ์ แข็งแกร่งใช้ได้ ถ้าเป็นคนอื่น อาจจะพลาดท่า แต่น่าเสียดาย ดวงแกไม่ดี ที่มาเจอข้า ราชาอัศวินลำดับที่เก้า!"

[จบแล้ว]