บทที่ 42 - นักเรียนชายแถวหลังสุดคนนั้นน่ะ ออกมาหน้าห้องหน่อย

บทที่ 42 - นักเรียนชายแถวหลังสุดคนนั้นน่ะ ออกมาหน้าห้องหน่อย

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

รายละเอียดการควบคุม "มารีนแยกตัวหลบเบนลิง" แบบนี้ เกาหรานดูอยู่หลายรอบกว่าจะเข้าใจแจ่มแจ้ง

อย่างแรกเลยคือความเร็วมือ (APM) ต้องไวมาก ปริมาณคำสั่งในช่วงเสี้ยววินาทีนั้นมหาศาลสุดๆ

รายละเอียดการกดคือใช้เมาส์ "ลากคลุม" แล้วสั่งเดิน ข้อควรระวังคือไม่ใช่การเอาเมาส์ไปจิ้มทีละตัว

เริ่มแรกอาจจะลากคลุมกลุ่มใหญ่หน่อย พอเลือกเสร็จก็สั่งถอยหลังทันที เริ่มจากแยกกลุ่มใหญ่ออกมาก่อน แล้วค่อยลากคลุมให้เล็กลง แยกเป็นกลุ่มย่อยๆ อีกที

ยกตัวอย่างเช่น ถ้ามีมารีน 20 ตัว การควบคุมในเสี้ยววินาทีคือสั่งมารีนทั้งหมดถอยหลัง ลากคลุมมารีนส่วนหนึ่งไปทางซ้าย ก้อนใหญ่อีกก้อนไปทางขวา จากนั้นก็ลากครึ่งหนึ่งของก้อนนั้นแยกไปอีก แล้วก็แยกอีก!

จนกระทั่งมารีนก้อนใหญ่ถูกกระจายตัวออกอย่างสวยงาม

เกาหรานดูแล้วปวดหัวตึ้บ...

แต่โชคดีที่ตอนนี้พื้นฐานการควบคุมของเกาหรานอยู่ในเกณฑ์ดีมาก พอเข้าใจหลักการทำงานของระบบแล้ว เขาก็เริ่มฝึกฝนตามคำแนะนำทันที

แค่วางมือบนคีย์บอร์ด ระบบจะนำพาให้มือซ้ายของเขาขยับไปตามปุ่มต่างๆ เพื่อให้รู้ว่าสถานการณ์นี้ควรจะกดยังไง!

การฝึกความยากระดับนี้สำหรับเกาหรานแล้วกลับกลายเป็นเรื่องสนุก

เด็กผู้ชายทั่วไปมักจะมีความท้าทายในหัวใจ ยิ่งยากก็ยิ่งอยากพิชิต ของแบบนี้มีแต่ต้องซ้อมให้เยอะเข้าไว้!

สถานการณ์เมื่อกี้คือกรณีที่จำนวนมารีนกับเบนลิงพอๆ กัน แต่ในกรณีที่เบนลิงมีมากกว่ากองทัพมนุษย์ ฝั่งมนุษย์จำเป็นต้องมีการเสียสละ มันก็จะเป็นการควบคุมอีกแบบหนึ่ง

มารีนแถวหน้าต้องยอมทิ้ง เสียสละส่วนน้อยเพื่อแลกกับการอยู่รอดของส่วนใหญ่

โดยทั่วไปมารีนมักจะเดินคู่ไปกับ "มารอเดอร์" (Marauder) พอเห็นเบนลิงมา ให้กด Ctrl ค้างไว้แล้วคลิกเลือกมารีนเพื่อสั่งถอยหลัง ให้มารอเดอร์ยืนแทงค์รับดาเมจ แล้วค่อยสั่งแยกมารีน!

วิธีการเล่นแบบนี้คือการสร้างพื้นที่เล่นให้กับตัวเอง ไม่อย่างนั้นถ้าปล่อยให้เบนลิงฝูงใหญ่พุ่งเข้ามา ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็กู้สถานการณ์ไม่ได้ ยกเว้นแต่จะเป็น AI ที่บังคับมารีนทุกตัวเดินยิงพร้อมกันได้

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ทำได้

...

สิ่งที่ต้องเรียนรู้ในเกม StarCraft นั้นซับซ้อนและยากกว่าเกมแนว MOBA ที่มีรูปแบบการเล่นค่อนข้างตายตัวอย่าง DOTA หรือ LOL มาก

การควบคุม กลยุทธ์ การบริหารจัดการ รายละเอียด การทำหลายอย่างพร้อมกัน...

ทุกอย่างต้องใช้เวลาฝึกฝนและทำความเข้าใจอย่างยาวนาน

ยังเหลือเวลาอีกประมาณ 2 เดือนก่อนถึงการแข่งขันระดับประเทศ เกาหรานมีเวลามากพอที่จะฝึกฝนเกมใหม่นี้ พร้อมกับยกระดับฝีมือ FIFA ของตัวเองขึ้นไปอีกขั้น

การได้ฝึกซ้อมในสถาบันอีสปอร์ตฟีนิกซ์ที่มีทั้งที่กินที่อยู่ให้พร้อมสรรพ มันช่างสุขสบายจริงๆ

...

เข้าสู่เดือนเมษายน อุณหภูมิเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

ราวกับว่าโลกนี้ไม่มีฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง มีแค่หน้าร้อนกับหน้าหนาวสลับกันไปมา เกาหรานคว้าเสื้อคลุมมาใส่ลวกๆ แล้วเดินตัวปลิวออกจากห้อง

คลาสเรียนรวมวิชา StarCraft 2 ครั้งนี้มีนักเรียนเข้าฟังกว่า 400 คน และที่แถวหลังสุดนั้น ก็มีเงาร่างหนึ่งแอบย่องเข้ามาเงียบๆ

บนเวที อดีตโปรเพลเยอร์ StarCraft กำลังบรรยายอยู่

"วันนี้เราจะมาพูดเรื่อง 'ศาสตร์การวางสิ่งก่อสร้าง' (Sim City) กัน"

"การวางสิ่งก่อสร้างในเกม StarCraft นั้นสำคัญมาก ตำแหน่งการสร้างตึกมีผลต่อการแข่งขันอย่างมหาศาล"

เกาหรานนั่งเท้าคางฟังอาจารย์บรรยายอยู่หลังห้อง พูดกันตามตรงเขาไม่จำเป็นต้องมาเข้าคลาสนี้ก็ได้

ความรู้เรื่องการวางสิ่งก่อสร้าง เขาเรียนรู้จากในระบบมาเยอะแล้ว

ที่มานี่ก็เพื่อทำภารกิจเสริมของการ "เข้าเรียนคลาสรวม" เท่านั้น ของรางวัลแม้น้อยนิดแต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

แต้มเวลาและแต้มสถานะค่อยๆ สะสมไปทีละนิด นี่แหละคือสิ่งที่จะทำให้เขาเก่งขึ้นอย่างแท้จริง

อาจารย์บนเวทีมีความรู้แน่นปึ้ก การวางสิ่งก่อสร้างมีหลายรูปแบบ เช่น การวางตึกปิดปากทางเข้าบ้านเวลาโปรตอสเจอกับเซิร์ก (PVZ) หรือการวางตึกกันปืนใหญ่ยมทูต (Reaper) กระโดดขึ้นเนินเวลาโปรตอสเจอกับเทอร์แรน (PVT)

ในช่วงตัดสินแพ้ชนะ ถ้ามีสิ่งก่อสร้างช่วยกำบัง การโจมตีของคู่ต่อสู้ส่วนใหญ่ก็จะไปลงที่ตึกแทน

จังหวะนี้แหละที่มีโอกาสสูงจะพลิกสถานการณ์ได้

เกาหรานฟังอย่างเพลิดเพลินจนไม่ได้สังเกตเลยว่า ที่ประตูหลังของห้องเรียนแบบขั้นบันได มีเด็กสาวสวมหมวกแก๊ปแอบย่องเข้ามาอีกคน

...

วินาทีที่เยี่ยเจียหนิงเห็นเกาหราน เธอก็ตกใจเหมือนกัน ไม่คิดว่าจะมาเจอเกาหรานที่นี่

เกาหรานได้ยินเสียงกุกกักข้างตัวก็หันไปมองตามสัญชาตญาณ แล้วสายตาก็พลันหยุดนิ่ง

เยี่ยเจียหนิงกดปีกหมวกลงต่ำ แล้วนั่งลงข้างๆ เกาหราน อาจารย์บนเวทีเหลือบมองแวบหนึ่งแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร คลาสเรียนรวมใครจะเข้าจะออกก็ได้ตามสบาย

เพียงแต่ไม่มีอาจารย์คนไหนชอบใจที่เห็นนักเรียนมาสายหรอกนะ

เกาหรานกับเยี่ยเจียหนิงมองหน้ากันเงียบๆ...

ตั้งแต่เกาหรานแอดวีแชทเยี่ยเจียหนิงไป ก็คุยกันแค่นับคำได้สองสามครั้ง คนหนึ่งอยู่สาขา FIFA อีกคนอยู่สาขา DOTA2 แทบไม่มีภาษาเดียวกันคุยเลย

แต่ความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายยากเริ่มก่อตัวขึ้นเงียบๆ ระหว่างทั้งสองคน

เยี่ยเจียหนิงสบตาเกาหรานแล้วส่งยิ้มหวานให้ หัวใจดวงน้อยๆ ของเกาหรานเต้นผิดจังหวะอีกแล้วให้ตายสิ

เยี่ยเจียหนิงแค่รู้สึกว่ามันบังเอิญดีจัง

เธอเพิ่งตื่นนอน กินข้าวเช้าที่โรงอาหารเสร็จ เห็นว่ามีคลาสเรียนรวม StarCraft เลยนึกครึ้มอกครึ้มใจอยากลองมาฟังดู ปกติเธอก็เล่น StarCraft บ้างเป็นครั้งคราว

พอลีก 8 สถาบันจบลง เพื่อนร่วมทีมหลายคนก็แยกย้ายไปเข้าทีมอาชีพ ช่วงนี้เลยไม่มีรายการแข่งอะไร

ทางบ้านของเธอเองก็ไม่อนุญาตให้เธอไปเป็นโปรเพลเยอร์ด้วย

เยี่ยเจียหนิงแค่ขำที่คนจากสาขา DOTA2 กับสาขา FIFA ดันมาเจอกันในคลาส StarCraft ซะงั้น

บางทีพรหมลิขิตก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์แบบนี้แหละ

"นายเล่น StarCraft เป็นด้วยเหรอ"

ขณะที่เกาหรานกำลังเรียบเรียงคำพูดว่าจะชวนคุยยังไงดี เยี่ยเจียหนิงก็กระซิบถามข้างหูเขาเบาๆ

"พอได้นิดหน่อย"

เกาหรานพยักหน้า หลังจากฝึกหนักมาหลายวัน ตอนนี้ฝีมือเขาพัฒนาขึ้นเยอะ อย่างน้อยในแรงค์ก็น่าจะอยู่ราวๆ 4,500 คะแนน

เกณฑ์ของมืออาชีพน่าจะอยู่ที่ประมาณ 5,800 - 6,000 คะแนน

เกมนี้มันยากจริงๆ เมื่อเทียบกับเกมอื่นแล้วต้องใช้เวลาในการเรียนรู้พื้นฐานนานมาก ไม่แปลกใจเลยที่ความนิยมจะไม่สูงเท่าพวก DOTA, LOL หรือ CS:GO

การฝึกควบคุมหลายอย่างพร้อมกัน (Multitasking) ของเมื่อวานยังทำไม่สำเร็จเลย

ถ้าอยากจะเล่นเกมนี้ให้เก่งจริงๆ เกาหรานประเมินคร่าวๆ ว่าต้องใช้เวลาเรียนรู้อีกสัก 300-400 แต้มเวลา

...

พอมีหัวข้อสนทนา ทั้งเกาหรานและเยี่ยเจียหนิงก็เริ่มคุยกันถูกคอ

ทั้งคู่ไม่ได้เป็นนักเรียนสาขา StarCraft อยู่แล้ว เลยไม่ได้ใส่ใจเนื้อหาการสอนมากนัก

เพื่อไม่ให้รบกวนความสงบในห้องเรียน เกาหรานกับเยี่ยเจียหนิงเลยใช้วีแชทในมือถือคุยกันแทน นั่งพิมพ์ไปเงยหน้ามองตากันยิ้มๆ เป็นพักๆ

ลำพังแค่นักเรียนมาสายสองคนนี้ อาจารย์บนเวทีก็รู้สึกขัดตาอยู่แล้ว แต่นี่ดูเหมือนจะไม่ฟังที่เขาสอนเลยสักนิด...

ห้องเรียนใช่ที่สำหรับมาจู๋จี๋กันไหมฮะ?

อาจารย์ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด ในที่สุดอารมณ์หมั่นไส้เล็กๆ ก็เอาชนะเหตุผล

เขาวางเอกสารการสอนลง สีหน้าเริ่มเคร่งขรึม

"ความรู้เรื่องการวางสิ่งก่อสร้างคงพอแค่นี้ นานๆ ทีผมจะมาสอนที่สถาบัน ถือโอกาสนี้แนะนำเรื่องการต่อสู้จริงให้พวกคุณหน่อยดีกว่า"

"เดี๋ยวผมจะสุ่มนักเรียนขึ้นมาสักคน ลองเล่นกับผมดูสัก 2-3 เกม ผมจะได้อธิบายไปในตัว"

"เอ้า นักเรียนชายแถวหลังสุดคนนั้นน่ะ ออกมาหน้าห้องหน่อยซิ"

อาจารย์บนเวทีชี้มาที่เกาหรานซึ่งนั่งอยู่แถวสุดท้าย เกาหรานได้ยินเสียงเรียกก็เงยหน้าขึ้นมองอย่างงงๆ...

ทั้งห้องระเบิดเสียงหัวเราะครืนทันที

[จบแล้ว]