บทที่ 40 - การควบคุมตนเอง

บทที่ 40 - การควบคุมตนเอง

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

สองวันต่อมา เกาหรานใช้เวลาไปกับการฝึกระบบการจัดการฐานในเกม StarCraft 2 สลับกับติดตามดูการแข่งขันรายการอื่น ๆ

พอลองเปิดใจดูแล้ว จริง ๆ ทุกเกมมันก็มีเสน่ห์ในตัวของมันเอง

ผลงานของสถาบันอีสปอร์ตฟีนิกซ์ในครั้งนี้ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว ทีม CSGO และ LOL ทะลุเข้าถึงรอบ 4 ทีมสุดท้าย ส่วน DOTA2 เข้าชิงชนะเลิศ

แต่ในรอบชิงฯ ที่ต้องเจอกับทีมแกร่งอย่างเยี่ยนจิง ในระบบชนะ 2 ใน 3 เกม ทีมฟีนิกซ์พ่ายไป 0 ต่อ 2

เยี่ยเจียหนิงและเพื่อนร่วมทีมดูผิดหวังมาก

แต่ช่องว่างของฝีมือทำให้พวกเธอแพ้ความสามารถเฉพาะตัวของคู่แข่งอย่างราบคาบ หลังจากฟังหยางฉู่อธิบาย เกาหรานก็เข้าใจว่าทีมฟีนิกซ์แพ้ตรงไหน

ในเกม DOTA2 ความสามารถของผู้เล่นตำแหน่งซัพพอร์ตก็สำคัญ แต่ตัวตัดสินความเก่งของทีมจริง ๆ คือตำแหน่ง 1 และ 2

ตำแหน่ง 1 หรือ แครี่ (Carry) คือตัวแบกทีม และตำแหน่ง 2 หรือ มิดเลน (Mid Lane) ก็เป็นตัวหลักเช่นกัน

สองตำแหน่งนี้สำคัญที่สุด จุดแข็งของทีมฟีนิกซ์อยู่ที่ตำแหน่ง 4 และ 5 ซึ่งเป็นซัพพอร์ต แต่ผู้เล่นตัวหลักของฝั่งเยี่ยนจิงนั้นมีฝีมือส่วนตัวที่เหนือกว่ามาก

จังหวะการเข้าทำและการใช้สกิลในทีมไฟต์ที่แม่นยำกว่า ทำให้ความพ่ายแพ้เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

......

บทสรุปของการแข่งขันทั้ง 7 รายการ สถาบันอีสปอร์ตฟีนิกซ์จบรายการด้วยผลงาน 1 แชมป์ 1 รองแชมป์ 2 ทีมที่เข้ารอบ 4 ทีมสุดท้าย 1 ทีมที่เข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย PUBG ได้ที่ 5 และเกม Glory ได้ที่ 2

ในบรรดา 8 สถาบัน คะแนนรวมของฟีนิกซ์อยู่อันดับที่ 3!

เป็นรองแค่เยี่ยนจิงและเย่ากวงเท่านั้น

เครดิตใหญ่สุดต้องยกให้สาขา FIFA ที่คว้าแชมป์มาได้ ซึ่งช่วยดึงอันดับรวมของสถาบันขึ้นมาได้ถึง 2 อันดับ!

ส่วนเยี่ยนจิงยังคงครองบัลลังก์สถาบันอันดับหนึ่ง ด้วยผลงาน 4 แชมป์ 2 รองแชมป์

ในที่สุดก็ได้เวลาเดินทางกลับ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านความฝันมาหมาด ๆ

นี่เป็นทัวร์นาเมนต์แรกในชีวิตของพวกเขา บรรยากาศและความตื่นเต้นในสนามแข่ง เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน

และในที่สุดเกาหรานก็ได้ช่องทางติดต่อของเยี่ยเจียหนิงมาจนได้!

ก่อนขึ้นรถบัสกลับ เกาหรานอาศัยจังหวะที่หยางฉู่ช่วยดึงความสนใจ เข้าไปหาเยี่ยเจียหนิง

......

"สวัสดีครับ เอ่อ..."

"ขอช่องทางติดต่อไว้หน่อยได้ไหมครับ"

สีหน้าของเกาหรานดูประหม่าสุด ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำอะไรแบบนี้ ประสบการณ์จีบสาวเป็นศูนย์

หัวใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ เยี่ยเจียหนิงได้ยินเสียงคนทักก็เงยหน้าขึ้นมอง

สายตาของทั้งคู่สบกัน เยี่ยเจียหนิงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

"ได้สิ"

พอได้รับคำตอบรับ เกาหรานก็โล่งอกไปที

เหตุการณ์ไม่ได้ซับซ้อนเหมือนในละคร และไม่มีดราม่าอะไร

แต่การได้อยู่ใกล้เยี่ยเจียหนิงขนาดนี้ เกาหรานก็ยากจะสงบใจได้

"นี่จ้ะ"

เยี่ยเจียหนิงยื่นคิวอาร์โค้ดให้ เกาหรานรีบหยิบมือถือขึ้นมาสแกนและเพิ่มเพื่อนทันที

ชื่อวีแชทของเธอคือ 'Freedom' ตามท้ายด้วยรูปดอกไม้เล็ก ๆ

"ผมชื่อเกาหรานครับ"

"ฉันรู้แล้วน่า"

เยี่ยเจียหนิงยิ้มขำ ชื่อเกาหรานน่ะ สองสามวันนี้เธอได้ยินจนหูแฉะแล้ว

"เจียหนิง ไปกันเถอะ"

"จ้า~"

เยี่ยเจียหนิงขานรับเพื่อนร่วมทีมที่ตะโกนเรียก

เธอหันมาแลบลิ้นใส่เกาหรานทีนึงอย่างน่ารัก แล้วเดินตามเพื่อนขึ้นรถบัสไป

......

เกาหรานเอนตัวพิงเบาะรถบัสระหว่างเดินทางกลับเมืองชิงซาน ในหัวยังคงนึกย้อนไปถึงฉากเมื่อกี้

บางครั้งความรู้สึกก็เกิดขึ้นปุบปับ ถ้าให้เลือกระหว่างผู้หญิงเพอร์เฟกต์ 100 คะแนน กับผู้หญิง 80 คะแนนที่ทำให้ใจเต้นแรง

เกาหรานขอเลือกอย่างหลังแบบไม่ต้องลังเล

ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง แต่ยังไงก็ต้องลองดู เจอคนที่ชอบแล้วก็ต้องลุย

ความรักในวัยเรียนคือสิ่งที่บริสุทธิ์ไร้สารเจือปน ไม่ต้องมีเรื่องฐานะเงินทองมาเกี่ยวข้อง

อาคงไม่ได้กลับมาพร้อมกับรถบัสของฟีนิกซ์

สำหรับเขา ภารกิจจบลงแล้ว ต่อจากนี้เขาคงไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฟีนิกซ์อีก

เกี่ยวกับภารกิจคุมทีมครั้งนี้ อาคงได้คุยกับฟางหาง หัวหน้าสาขา FIFA ไว้เยอะมาก

ในฐานะคนคุ้นเคย โดยเฉพาะเรื่องเกาหราน อาคงแนะนำไปว่า ในเมื่อเกาหรานยังไม่อยากเข้าสโมสรอาชีพ ก็ให้สิทธิ์เขาฝึกซ้อมอิสระในโรงเรียนไปเลย

เพราะสิ่งที่โรงเรียนสอนได้ เกาหรานเรียนรู้ไปหมดแล้ว

ทันทีที่รถบัสมาถึง ทีม FIFA ก็ถูกฟางหางเรียกตัวไปพบ!

แค่ก้าวเข้าประตูก็สัมผัสได้ถึงความกระตือรือร้นของฟางหางและพวกผู้บริหาร!

พวกเขาเข้ามาทักทายถามไถ่กันยกใหญ่ ครั้งนี้ทีม FIFA ไม่เพียงแค่คว้าแชมป์อันล้ำค่ามาได้ แต่ยังช่วยยกระดับชื่อเสียงของสถาบัน ซึ่งส่งผลดีมหาศาลต่อการรับสมัครนักเรียนในปีหน้า

จะไม่ให้ผู้บริหารให้ความสำคัญกับเกาหรานได้ยังไง!

"พวกนายสองคนตัดสินใจจะไปเทิร์นโปรแล้วใช่ไหม"

ฟางหางหันไปถามหยางฉู่กับหลัวเสี่ยวเฟย ทั้งคู่พยักหน้า พวกเขาตัดสินใจแล้ว การกลับมาครั้งนี้ก็เพื่อทำเรื่องลาออก พอเรื่องเรียบร้อยก็จะไปรายงานตัวที่สโมสรทันที

สำหรับนักเรียนที่ได้เข้าสังกัดสโมสรอาชีพ ทางสถาบันจะมีเงินรางวัลมอบให้ด้วย

เหมือนกับทุนการศึกษานั่นแหละ

"ครับ"

หลัวเสี่ยวเฟยพยักหน้า เขาตัดสินใจจะไปอยู่ทีม AG ซึ่งเรื่องสัญญาและสวัสดิการก็คุยกันจบแล้วในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

ส่วนหยางฉู่จะไปอยู่ทีม NGK

ทั้งสองคนรู้ดีว่าการที่พวกเขาได้รับความสนใจขนาดนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฟอร์มอันร้อนแรงของเกาหรานที่ช่วยดึงสปอตไลท์มาส่อง ลึก ๆ แล้วพวกเขารู้สึกขอบคุณเกาหรานมาก

พวกเขาจะไม่มีวันลืมเลยว่า ครั้งหนึ่งเคยมีปีศาจที่เก่งระดับพระกาฬ แบกพวกเขาจนคว้าแชมป์มาได้

"แล้วนายล่ะเกาหราน"

"ผมยังไม่อยากเข้าทีมอาชีพครับ แต่ถ้ามีรายการแข่งขันผมจะไปร่วมแข่ง"

เกาหรานตอบอย่างจริงจัง ฟางหางพยักหน้า เขาไม่มีความเห็นแย้งอะไรกับความคิดของเกาหราน

เพราะนักแข่ง FIFA ในต่างประเทศหลายคนก็เป็นนักแข่งอิสระแบบนี้ และทำผลงานได้ดีด้วย

"โอเค งั้นนายพิจารณาให้ดี แต่พูดตรง ๆ ตอนนี้ทางสถาบันคงสอนอะไรนายไม่ได้มากแล้ว"

"นายก็ซ้อมอยู่ที่สถาบันนี่แหละ ฉันคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาของนายไว้แล้ว ต่อไปไม่ต้องเข้าคลาสเรียนก็ได้"

ฟางหางพูดอย่างจริงจัง การเข้าเรียนในห้องอาจจะช่วยพัฒนาได้บ้างแต่น้อยมาก หลัวเฟยที่เป็นครูประจำชั้นเองก็ประเมินว่าฝีมือตัวเองช่วงพีค ๆ ยังสู้เกาหรานไม่ได้ แล้วจะเอาอะไรไปสอน

อีกอย่างถ้าไปซ้อมในห้อง เพื่อน ๆ ก็คงอยากจะมาขอท้าดวลด้วย ในฐานะเพื่อนร่วมชั้น จะปฏิเสธก็ลำบากใจ

แต่ถ้าตกลงซ้อมกับคนที่ฝีมือห่างกันเกินไป มันก็เสียเวลาเปล่า...

ขนาดโจวเจิ้นหนิงยังแพ้เกาหราน แล้วเพื่อนในห้องจะเอาอะไรมากดดันเกาหรานได้

สู้ให้เกาหรานไปลงแรงค์เจอกับพวกโปรเพลเยอร์หรือเด็กฝึกระดับสูงในเซิร์ฟเวอร์ยังจะได้ฝึกมากกว่า

"ครับ ผมทราบแล้ว"

ในฐานะคนที่ผ่านโลกมาก่อน ฟางหางยังคงเตือนด้วยความหวังดีแบบตรงไปตรงมาว่า

"การซ้อมเองในสถาบันคงไม่มีใครมาคอยจี้คอยกระตุ้นเหมือนในสโมสร สิ่งที่ฉันเป็นห่วงที่สุดก็คือเรื่องการควบคุมตัวเองของนาย"

ในสโมสรมีการแข่งขันแย่งชิงตำแหน่ง แรงกดดันย่อมมากกว่าการเป็นนักแข่งอิสระ ซึ่งจะช่วยให้เติบโตได้เร็วกว่า

เด็กอายุ 16 ต่อให้มีความคิดเป็นผู้ใหญ่แค่ไหน แต่เรื่องวินัยและการหักห้ามใจก็ยังเป็นปัญหาใหญ่ที่น่ากังวล

[จบแล้ว]