บทที่ 37 - แม่ครับ ผมจะพยายามครับ

บทที่ 37 - แม่ครับ ผมจะพยายามครับ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ความรู้สึกแบบนี้ เกาหรานไม่เคยสัมผัสมาก่อน

เหมือนเลือดในกายกำลังเดือดพล่าน นี่เป็นแค่การแข่งระดับสถาบัน ไม่ใช่ระดับอาชีพ ถ้าเป็นแชมป์ลีกอาชีพ หรือแชมป์โลกล่ะ?

จู่ๆ เกาหรานก็เกิดความปรารถนาแรงกล้าขึ้นมา

ลูกผู้ชายทุกคน ล้วนกระหายคำว่า 'แชมป์' กันทั้งนั้น!

สิ่งที่ผลักดันให้เด็กใหม่คนหนึ่งพัฒนาตัวเองจนกลายเป็นนักแข่งอาชีพ มีอยู่แค่สองเหตุผลหลักๆ

หนึ่งคือความรักในสิ่งที่ทำ

นี่คือเหตุผลที่ทำให้เด็กใหม่หลายคนยอมกระโดดลงมาในหลุมพรางของวงการอาชีพ แม้จะต้องเจออุปสรรคมากมาย

อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ ความกระหายชัยชนะ

เกาหรานไม่อยากแพ้ใครหน้าไหนทั้งนั้น

......

ท่ามกลางเสียงปรบมือเกรียวกราว เกาหรานเป็นตัวแทนของสถาบันอีสปอร์ตฟีนิกซ์ ชูถ้วยแชมป์ใบเล็กๆ นี้ขึ้นเหนือหัว!

นี่คือถ้วยแชมป์ใบแรกของศึก 8 สถาบันครั้งนี้ และถูกม้ามืดอย่างฟีนิกซ์คว้าไปครอง!

ชื่อของเกาหราน แจ้งเกิดอย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับ FIFA กูรูวงการเกม หรือผู้ชมจากเกมอื่นๆ หลังวันนี้ไป พวกเขาจะจำชื่อของเด็กหนุ่มที่ชื่อเกาหราน ผู้สร้างปาฏิหาริย์ในลีกล่าฝันครั้งนี้ได้แม่นยำ!

ล้มยักษ์อย่างเยี่ยนจิงด้วยสกอร์ 5 ต่อ 1!

ลีก 8 สถาบันไม่ได้มีช่วงสัมภาษณ์อย่างเป็นทางการ แต่ดาวรุ่งดวงใหม่นี้ถูกสโมสรนับไม่ถ้วนหมายหัวเอาไว้แล้ว หลายคนถึงกับไปดักรอที่ประตูหลังของโซนที่นั่งทีมฟีนิกซ์เลยทีเดียว

หลังจากลงจากเวที การแข่งขันช่วงบ่ายก็จบลงพอดี คืนนี้จะมีการแข่งรอบรองฯ และรอบชิงฯ ของเกม StarCraft 2

แม้ทีมฟีนิกซ์จะไม่ได้เข้ารอบ 4 ทีมสุดท้าย แต่พวกเกาหรานก็น่าจะอยู่ดูต่อ เพราะแข่งจบแล้วก็ว่าง

ระหว่างเดินกลับไปหลังเวที อาคงก็พูดกับเกาหรานว่า

"เดี๋ยวต้องมีคนจากสโมสรมาหานายเพียบแน่ นายลองพิจารณาดูเองนะ ถ้ามีปัญหาหรืออยากรู้วงในอะไรก็ถามฉันได้"

"ช่วงนี้ฉันยังอยู่ที่นี่ มีอะไรทักวีแชทมาก็ได้"

เกาหรานพยักหน้า พูดตามตรงตอนนี้เขายังไม่อยากเข้าสังกัดสโมสรอาชีพ

คนมีของระดับเขาต้องการอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น คนอื่นอาจจะไม่เข้าใจ แต่เกาหรานรู้เป้าหมายของตัวเองดี

อาคงรู้สึกถึงแรงสั่นของโทรศัพท์ พอหยิบขึ้นมาดูข้อความก็หัวเราะออกมา แล้วโชว์หน้าจอให้เกาหรานดู

"เห็นไหม คนของ RNG ทักมาให้ฉันช่วยกล่อมแกเนี่ย"

"ป่ะ ไปหาอะไรกินกัน"

"อยู่มาตั้งหลายวันยังไม่ได้เลี้ยงข้าวพวกนายเลย ไปร้านอาหารกัน"

......

ทันทีที่เกาหรานเดินพ้นประตูสนามออกมา ฝูงชนกลุ่มใหญ่ก็กรูกันเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลัง

มีทั้งนักข่าวสื่อมวลชน และแมวมองจากสโมสรต่างๆ ที่มารอฉกตัวเด็กปั้น

โจวเจิ้นหนิงถูก TSG จองตัวไปแล้ว แต่ตามแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ เกาหรานยังไม่มีสัญญากับที่ไหน เป็นเด็กใหม่ซิงๆ!

แถมศักยภาพและฝีมือของเกาหรานตอนนี้ดูจะเหนือกว่าโจวเจิ้นหนิงเสียอีก

คนสามสี่สิบคนรุมล้อมเกาหราน แสงแฟลชจากกล้องนักข่าวระดมยิงใส่ดาวรุ่งดวงใหม่ของวงการแบบไม่ยั้ง!

นี่เป็นครั้งแรกที่เกาหรานเจอกับสถานการณ์แบบนี้ จู่ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองเปลี่ยนจากฝุ่นผงไร้ค่ากลายเป็นดาราหน้าใหม่ ความรู้สึกนี้มันช่างวิเศษจริงๆ

คนจากสโมสรหลายคนรู้จักกับอาคง ก็เข้ามาทักทายตามมารยาท

"สวัสดีครับ ผม ซื่อฟาง จากสโมสร TSG นะครับ ทางเราเห็นว่าคุณมีศักยภาพและความสามารถที่จะเป็นนักแข่งอาชีพชั้นยอดได้"

"ถ้าคุณสนใจ เรายินดีทุ่มทรัพยากรทั้งหมดเพื่อปั้นคุณ ส่วนเรื่องสัญญาและค่าเหนื่อยเราคุยรายละเอียดกันได้ครับ"

"สวัสดีครับ ผมมาจาก RNG..."

สื่อมวลชนรู้มารยาทดี ไม่ได้รีบเข้าไปรุมถามคำถามเกาหรานตั้งแต่แรก เพราะรู้ว่าการเชิญชวนจากสโมสรเหล่านี้แหละที่จะกลายเป็นประเด็นข่าวให้พวกเขาเขียน

สโมสรนับสิบแห่งต่างยื่นไมตรีจิต หวังดึงเกาหรานเข้าสู่ร่มเงา

จาก 16 สโมสรชั้นนำในลีกอาชีพ มีถึง 14 สโมสรที่แสดงความสนใจในตัวเกาหราน รวมถึงทีม NGK ที่มีรุ่นเก๋าอย่าง หลิวซินเทา ซึ่งเคยเป็นกรรมการสอบให้เกาหราน และทีมยักษ์ใหญ่อย่าง TSG, RNG ฯลฯ

เกาหรานไม่ได้ปฏิเสธสโมสรเหล่านี้แบบตัดบัวไม่เหลือใย เขาบอกเพียงว่าขอเวลาพิจารณาก่อน ซึ่งดูเป็นผู้ใหญ่เกินวัย

อาคงรู้ดีว่าลึกๆ แล้วเกาหรานอยากเป็นนักแข่งอิสระ ซึ่งนักแข่งประเภทนี้ในจีนมีการแข่งขันรองรับน้อย

ส่วนใหญ่จะเน้นแข่งรายการเดี่ยวเพื่อล่าเงินรางวัลมาเลี้ยงชีพ

นักแข่งแบบนี้ในต่างประเทศจะมีเยอะกว่า

การไม่เข้าร่วมลีกอาชีพในประเทศ ในมุมมองของอาคงมองว่ามีข้อเสียมากกว่าข้อดี อย่างน้อยอยู่สโมสรก็มีเงินเดือนการันตีปีละหลายแสนหยวน พอเลี้ยงตัวเองได้สบายๆ

ส่วนเงินรางวัลจากการแข่งเดี่ยวต้องพึ่งพาฟอร์มการเล่นของตัวเองล้วนๆ ซึ่งมันไม่แน่นอน

แต่คนเราต่างจิตต่างใจ เกาหรานย่อมมีความคิดของเขาเอง

เกาหรานให้ช่องทางติดต่อกับเจ้าหน้าที่สโมสรเหล่านั้นไป จากนั้นสื่อมวลชนก็กรูเข้ามาสัมภาษณ์

คำถามส่วนใหญ่ก็หนีไม่พ้นเรื่องความสนใจในอนาคตและประวัติส่วนตัว ซึ่งเกาหรานก็ตอบคำถามอย่างเป็นกันเอง

อีกด้านหนึ่ง หลัวเสี่ยวเฟยและหยางฉู่ก็ได้รับคำเชิญจากสโมสรอาชีพเช่นกัน

หลัวเสี่ยวเฟยโชว์ฟอร์มได้โดดเด่นมากในลีกนี้ ได้รับคำเชิญจากสโมสรระดับท็อปถึง 6 แห่ง เจ้าตัวเก็บอาการตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

เขาบอกว่าจะกลับไปคิดดูก่อน แต่ในใจคงมีคำตอบอยู่แล้ว

หยางฉู่ที่คิดว่าตัวเองคงหมดหวัง กลับมีสโมสรอาชีพ 2 แห่งสนใจอยากได้ไปปั้นเป็นเด็กใหม่ ทำเอาเขาโล่งอกไปที

ถึงฟอร์มการแข่งจะแย่ แต่ก็ยังมีคนมองเห็นแวว

......

สื่อทำงานกันไวมาก พวกเกาหรานเพิ่งกินข้าวเย็นเสร็จ ข่าวเกี่ยวกับเกาหราน รวมถึงข่าวที่สโมสรดังรุมแย่งตัวเขาก็ว่อนเน็ตไปหมดแล้ว

ถึง FIFA จะเป็นเกมเฉพาะกลุ่ม แต่เพราะดูรู้เรื่องง่าย ก็เลยมีแฟนคลับอยู่ไม่น้อย

พอมีซูเปอร์รุกกี้โผล่มาแบบนี้ จะไม่ให้เป็นกระแสได้ยังไง

เพิ่งได้แชมป์มาหมาดๆ อารมณ์ของพวกเกาหรานกำลังพุ่งพล่าน หยิบถ้วยแชมป์มาลูบคลำไม่ยอมวาง น่าเสียดายที่พอกลับไปถึงสถาบันก็ต้องส่งคืนเข้าตู้โชว์

มาแข่งในนามสถาบัน ถ้วยรางวัลก็ต้องเป็นของสถาบัน

"รสชาติของปลาซันมะ แมวและเธอก็คงอยากรู้..."

ระหว่างที่กำลังโซ้ยอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย โทรศัพท์ของเกาหรานก็ดังขึ้น!

สายเรียกเข้า: แม่

เกาหรานลุกจากโต๊ะเดินออกไปนอกร้าน แล้วกดรับสาย

"แม่ครับ..."

แม้จะผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้ว แต่แม่ของเกาหรานยังคงตื่นเต้นไม่หายที่ลูกชายคว้าแชมป์และโด่งดัง

"แม่เห็นลูกในทีวีด้วยนะ เก่งมากเลยลูก..."

เกาหรานได้ยินเสียงสะอื้นของแม่ ก็รู้สึกจุกในอก สำหรับคนที่จิตใจเติบโตแล้ว ย่อมรู้ดีว่าใครคือคนที่รักเราที่สุดในโลกใบนี้

"แม่ครับ ผมจะพยายามครับ"

เกาหรานคิดอยู่นาน ไม่รู้จะพูดอะไรดี แต่สำหรับคนเป็นแม่ สิ่งที่หวังที่สุดก็คงเป็นการได้เห็นลูกชายพยายามก้าวหน้าในเส้นทางชีวิต

เกาหรานสัญญาว่าจะทำให้ได้

"แม่บอกให้พ่อโอนเงินไปให้ลูก 2 หมื่นหยวนนะ เอาไว้ใช้ส่วนตัว"

"แล้วพ่อก็ฝากบอกว่า ถ้ามีสโมสรมาชวนลูก ต้องคิดให้รอบคอบก่อนตัดสินใจนะ"

[จบแล้ว]