บทที่ 16 - การวิเคราะห์

บทที่ 16 - การวิเคราะห์

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ผลการแข่งขันไม่ต้องเอามาถกเถียงกันให้เสียเวลา การคัดเลือกตัวหลักของสถาบันอีสปอร์ตฟีนิกซ์รอบนี้น่าจะเป็นครั้งที่ไร้ข้อกังขาที่สุดในประวัติศาสตร์

ฝีมือของเกาหรานทำให้ทั้งหลัวเสี่ยวเฟยและหยางฉู่ยอมจำนนโดยดุษณี

ถึงแม้จะแข่งไปแค่คนละนัดก็ตาม

...

"เอาล่ะ ถ้าดูตามนี้ก็คงต้องให้เกาหรานเป็นตัวหลักนะ"

อาคงพูดสรุปในห้องซ้อม ซึ่งแน่นอนว่าไม่มีใครคัดค้าน

เกาหรานชนะรวด 2 นัดเพื่อคว้าตำแหน่งตัวหลัก ระบบก็มอบของรางวัลให้ทันที

จริงๆ แล้วตอนเห็นของรางวัล เกาหรานรู้สึกซับซ้อนในใจพิลึก ระหว่างแต้มเวลากับแต้มสถานะ เจ้าแต้มสถานะนี่แหละคือของโคตรดี

ส่วนแต้มเวลา เกาหรานต้องเอาไปฝึกซ้อมเอง ถ้าสภาพจิตใจเขาไม่ได้เป็นผู้ใหญ่ในร่างเด็กแบบนี้ เขาคงสติแตกตายกับความน่าเบื่อของการฝึกซ้อมไปแล้ว

ฝีมือของเกาหรานไม่ได้ได้มาง่ายๆ

ความพยายามอาจไม่การันตีผลตอบแทน แต่ถ้าไม่พยายาม จะไม่มีวันได้รับผลตอบแทนแน่นอน

...

"โอเค มาดูวิดีโอย้อนหลังของพวกนายกัน"

"เกาหราน พี่ถามหน่อย นายไปเรียนเทคนิคพวกนี้มาจากไหน"

อาคงนั่งลงประจำที่ นักเรียนทั้ง 3 คนก็ขยับเข้ามาล้อมวง

อาคงไม่แปลกใจที่เกาหรานชนะ แต่ที่แปลกใจคือทักษะการควบคุมของเขา

การควบคุมของเขาไม่มีนิสัยเสียๆ แบบมือสมัครเล่นติดมาเลย ทุกอย่างเป็นระดับมืออาชีพล้วนๆ ถึงจะทำได้ดีบ้างไม่ดีบ้าง แต่จังหวะไหนควรทำอะไร เขาทำได้ถูกต้องหมด

นี่แหละที่ทำให้อาคงทึ่ง

"ดูเทปแข่งของโปรเพลเยอร์แล้วฝึกตามครับ"

เกาหรานโกหกหน้าตายแบบไม่กระพริบตา

จะให้บอกว่า 'ผมมีระบบครับ ระบบสอนผมมา' ก็คงไม่ได้...

ขืนพูดไปเขาคงโดนจับส่งโรงพยาบาลบ้า

"เฮอะๆ เคยดูเทปของพี่บ้างหรือเปล่า"

อาคงยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วยักคิ้วให้ เกาหรานก็พยักหน้ารับมุกไป

"เคยดูครับ"

"ฮ่ะ!"

"ฮ่าๆ!"

อาคงหัวเราะอย่างพอใจพลางเปิดไฟล์วิดีโอแมตช์แรกที่เกาหรานถล่มหลัวเสี่ยวเฟย 5-0 ขึ้นมา!

...

"เสี่ยวเฟย จังหวะนั้นนายไม่ควรเข้าบอลนะ"

"พอนายเข้าบอลลูกนั้น นายก็แพ้ไปแล้ว แต่ถ้าไม่เข้า นายยังมีลุ้น"

อาคงเปิดวิดีโอปุ๊บก็จี้จุดจังหวะแม็กไกวร์ช่วงท้ายครึ่งแรกทันที

หลัวเสี่ยวเฟยสารภาพตามตรง

"ตอนนั้นผมคิดว่าถ้าครึ่งหลังโดนนำ 2-0 ผมคงหมดหวังแน่ๆ"

"แต่ถ้าโดนนำแค่ 1-0 ยังพอมีลุ้นตีไข่แตกบ้าง"

ฟังหลัวเสี่ยวเฟยจบ อาคงรีบส่ายหน้า

"ไม่ๆๆ ถ้านายรู้สึกว่าโดนเกาหรานกดดันจนไม่มีโอกาสชนะ การเล่น 10 คนสู้ 11 คนยิ่งไม่มีทางพลิกเกมได้เลย"

"เกม FIFA เนี่ย ต่อให้คู่แข่งเก่งกว่านาย นายก็ใช่ว่าจะแพ้เสมอไป"

อาคงสอนหลัวเสี่ยวเฟย

FIFA ก็คือเกมฟุตบอล ในสนามจริงบางครั้งก็มีเหตุการณ์บุกแทบตายแต่ยิงไม่ได้ สุดท้ายโดนสวนตูมเดียวแพ้ก็มีถมไป

เกาหรานก็ใช่ว่าจะเล่นเพอร์เฟกต์ทุกจังหวะ

"คนเก่งมักจะสร้างโอกาสได้มากกว่าคนอ่อนกว่าก็จริง"

"แต่จะคว้าโอกาสได้ไหมมันมีหลายปัจจัย คู่แข่งอาจมี 10 โอกาสแต่พลาดหมด ส่วนนายมีแค่โอกาสเดียวแต่ทำสำเร็จก็ได้"

"การสไลด์วัดใจแบบนั้นมันเป็นทางเลือกหนึ่ง ถ้าเป็นนาทีที่ 70 เลือกแบบนั้นไม่มีปัญหา แต่ถ้าทำตั้งแต่ครึ่งแรก ครึ่งหลังนายเล่นต่อไม่ได้แล้ว"

อาคงลากแถบวิดีโอไปพลางวิเคราะห์ไป

ครึ่งหลังสกอร์ไหลจาก 1-0 เป็น 5-0 หลัวเสี่ยวเฟยไม่มีโอกาสเลย

"เกมรุกครึ่งหลังของนายหายไปเลย ได้ยิงแค่ 2 ครั้งเอง"

"ถ้าตัวผู้เล่นครบ 11 คน เกาหรานไม่กล้าบุกบ้าดีเดือดขนาดนี้หรอก"

"นี่มันขี่คอตีชัดๆ"

อาคงใช้คำพูดตรงไปตรงมา แต่ก็จริงอย่างที่ว่า พอเกาหรานมั่นใจว่าจะชนะ เขาก็เล่นแบบผ่อนคลายขึ้นเยอะ

การวิ่งทำทางของนักเตะทุกคนเลยดูอิสระมากขึ้น

...

จบเรื่องหลัวเสี่ยวเฟย ปัญหาของหยางฉู่ก็ชัดเจนไม่แพ้กัน

สไตล์การเล่นของเขาแพ้ทางเกาหรานแบบสุดกู่ เกาหรานมีเทคนิคเหนือกว่าหยางฉู่หนึ่งขั้น ทำให้หยางฉู่เสียเปรียบในการดวลตัวต่อตัวทุกจังหวะ

"สองสามวันนี้ นายต้องไปฝึกทักษะเฉพาะตัวให้แน่นๆ"

"ถ้าไม่ใช่เพราะเกาหรานยิงพลาดไปเองหลายลูก นายก็น่าจะโดน 5-0 เหมือนกัน"

อาคงดูวิดีโอไปพลางชี้จุดบกพร่องของทั้ง 3 คนไปพลาง

ระบบพูดไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีรุ่นพี่มาสอนตัวต่อตัว เกาหรานเลยได้เห็นจุดบกพร่องหลายอย่างที่ในระบบบอกไม่ได้

ในระบบเกาหรานฝึกได้แต่เทคนิค แต่เรื่องการแก้เกมหน้างาน ระบบสอนเขาไม่ได้

วิสัยทัศน์ของอาคงสูงมาก ปีที่แล้วเขายังเป็นโปรเพลเยอร์อยู่เลย เพิ่งรีไทร์ได้ไม่นาน ความเข้าใจเกมและแทคติกยังเป็นระดับมืออาชีพอยู่

การเล่นของเด็กใหม่อย่างหลัวเสี่ยวเฟยกับหยางฉู่ ในสายตาอาคงจึงเต็มไปด้วยจุดบกพร่อง

แต่ที่ทำให้อาคงเซอร์ไพรส์ที่สุดคือเกาหราน

ขอเวลาแค่ 1-2 เดือน ด้วยพรสวรรค์ขนาดนี้ เกาหรานสามารถก้าวขึ้นไปสู้กับโปรเพลเยอร์บนเวทีอาชีพได้เลย

อาคงถึงขั้นอยากจะทาบทามไปอยู่ทีมเก่าด้วยซ้ำ

...

การฝึกวันแรกทำให้เกาหรานรู้สึกว่าตัวเองพัฒนาขึ้นมาก โดยเฉพาะเรื่องการแก้เกมเฉพาะหน้า

พอกลับถึงหอพักมาเช็คค่าสถานะ ก็เห็นว่าค่าพลังที่เกี่ยวข้องเพิ่มขึ้นหลายจุด

ทีมตัวแทนของสถาบันอีสปอร์ตฟีนิกซ์ได้รายชื่อครบแล้ว สัปดาห์ต่อไปนี้สมาชิกทุกคนจะฝึกซ้อมภายใต้การดูแลของอาคง เพื่อเตรียมความพร้อมโค้งสุดท้ายก่อนลุยศึกลีก 8 สถาบัน

"พี่คงครับ พี่พอจะรู้ฝีมือของสถาบันอื่นบ้างไหมครับ"

"เทียบกับพวกเราแล้วเป็นยังไงบ้าง"

หลังจบการฝึกซ้อม หยางฉู่ก็ถามขึ้น

รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง แต่ตอนนี้พวกเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคู่แข่งเลย

"บังเอิญจัง พี่เพิ่งแวะไปที่สถาบันไป๋อวี่ (ขนขาว) มาพอดี"

อาคงยิ้มตอบ

สถาบันอีสปอร์ตไป๋อวี่ ปีที่แล้วทำผลงานจบอันดับ 3 จากทั้งหมด 8 สถาบัน

ส่วนสถาบันฟีนิกซ์อยู่อันดับ 6

"พี่แวะไปเยี่ยมเพื่อนเก่าที่นั่น เลยได้ดูเด็กๆ เขาซ้อมกันนิดหน่อย ก็พอมีดาวรุ่งแววดีอยู่บ้าง"

ในสายตาอาคง เด็กพวกนั้นเป็นได้แค่ "ดาวรุ่งแววดี" เท่านั้น

"เก่งไหมพี่"

หยางฉู่เป็นคนร่าเริง เข้ากับอาคงได้ง่าย

"เก่งกว่านาย"

"ห๊ะ?"

ได้ยินแบบนั้นหยางฉู่ถึงกับคอตก

"แล้วเทียบกับเกาหรานล่ะครับ"

หลัวเสี่ยวเฟยถามอย่างจริงจัง

เรื่องนี้สำคัญต่อการเตรียมใจของพวกเขามาก

"พูดตามตรงนะ พี่ว่าเกาหรานเก่งกว่า"

อาคงไม่โกหก พัฒนาการของเกาหรานน่ากลัวมาก เก่งขึ้นทุกวัน ตอนนี้ฝีมือแตะระดับมืออาชีพแล้ว ส่วนเด็กอัจฉริยะของสถาบันไป๋อวี่น่าจะยังไม่ถึงขั้นนั้น

"งั้นก็โล่งอก"

หยางฉู่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนโดนหลัวเสี่ยวเฟยสวนกลับว่า

"โล่งอกอะไรของแก แค่พวกเราไม่ไปเป็นตัวถ่วงเกาหรานก็บุญแล้ว"

[จบแล้ว]