บทที่ 15 - การคัดเลือกตัวหลัก (3)

บทที่ 15 - การคัดเลือกตัวหลัก (3)

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ทำไมถึงพูดแบบนั้น

ทีมที่เหลือ 10 คน ส่วนใหญ่ 90 เปอร์เซ็นต์จะเลือกถอดกองหน้าออกหนึ่งคน เพื่อรักษาความแน่นหนาของแนวรับ เพราะต้องไม่เสียประตูเพิ่มก่อน ถึงจะมีโอกาสไล่ตามทัน

ความสามารถในการป้องกันของกองหลัง 3 ตัวกับ 4 ตัวมันต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ในเกมการเล่นแบบขาดกองหน้าไปคนหนึ่งมันเล่นยากมาก ถ้าเป็นแผนเน้นครองบอลก็ยังพอถูไถ ค่อยๆ ลำเลียงบอลขึ้นหน้าไปได้

แต่ถ้าเป็นแผนปกติหรือแผนสวนกลับ จะเกิดปัญหากองกลางเชื่อมเกมไปหากองหน้าไม่ได้ กองหน้าจะโดดเดี่ยวไร้คนสนับสนุน

...

และก็เป็นไปตามคาด ช่วงพักครึ่งหลัวเสี่ยวเฟยถอดกองหน้าออก แล้วส่งกองหลังตัวสำรองลงมาอุดรอยรั่วตำแหน่งแม็กไกวร์

เพื่อรักษาความแข็งแกร่งในแดนกลาง เขาถอยแดเนียล เจมส์ ลงมาเล่นตรงกลาง ปรับเป็นแผน 4-4-1

ทิ้งซัวเรซไว้ข้างหน้าตัวเดียวคอยหาจังหวะ

ครึ่งหลังเริ่มขึ้น เกาหรานเร่งจังหวะเกมเร็วขึ้นเรื่อยๆ ส่วนหลัวเสี่ยวเฟยพยายามดึงเกมให้ช้าลง!

เกาหรานมีตัวผู้เล่นมากกว่าหนึ่งคน เลยใช้ความได้เปรียบเรื่องจำนวนคน เน้นเกมเร็ว!

ส่วนหลัวเสี่ยวเฟยถ้าอยากพาบอลขึ้นหน้าให้สำเร็จ เขาก็ต้องค่อยๆ ต่อบอลขึ้นไป

หยางฉู่มองดูเกมรับของหลัวเสี่ยวเฟยที่ตึงมือขึ้นเรื่อยๆ ก็รู้แล้วว่าเกมนี้จบเห่แน่

เพราะนักเตะแนวรุกของหลัวเสี่ยวเฟยแทบสร้างความอันตรายให้ประตูของเกาหรานไม่ได้เลย เกาหรานเลยเปิดเกมบุกได้เต็มสูบ!

แม้แต่กองหลังของเกาหรานยังเติมขึ้นมาช่วยบุก! สร้างแรงกดดันให้หลัวเสี่ยวเฟยอย่างต่อเนื่อง!

ลูกยิงครั้งแล้วครั้งเล่าระดมใส่ประตู จนในที่สุดนาทีที่ 64 เกาหรานก็เจาะไข่แดงได้อีกครั้ง!

แรชฟอร์ดรับบอลในเขตโทษก่อนหมุนตัวยิงเต็มข้อ!

ลูกบอลพุ่งเสียบตาข่ายเสียงดังสนั่น!

2 ต่อ 0!

นาทีที่ 70 เกาหรานเปลี่ยนตัวผู้เล่นชุดใหญ่

เขาส่งกองกลางที่ฟิตเปรี๊ยะลงมาไล่บีบพื้นที่อย่างหนักหน่วง!

การเปลี่ยนตัวนี้ถือว่าฉลาดมาก ตอนนี้เกาหรานนำอยู่ เปลี่ยนกองหน้าไปก็ไม่มีความหมาย เปลี่ยนกองหลังก็ไม่จำเป็นเพราะหลัวเสี่ยวเฟยบุกไม่ขึ้นอยู่แล้ว

แต่การเปลี่ยนกองกลางสดๆ ลงมา ด้านหนึ่งช่วยไล่บดขยี้แดนกลางคู่แข่งไม่ให้ตั้งเกมบุกได้

อีกด้านหนึ่งก็ช่วยเติมเกมรุกทะลวงแนวรับคู่แข่งได้อย่างต่อเนื่อง!

...

แนวรับของหลัวเสี่ยวเฟยพังทลายลงอย่างสมบูรณ์ในนาทีที่ 76

ลูกยิงไกลของเกิทเซ่ช่วยให้เกาหรานทิ้งห่างออกไปอีก!

3 ต่อ 0!

นาทีที่ 84 ฮาเมสโดนสกัดล้มลงหน้ากรอบเขตโทษ ได้ลูกฟรีคิก เกาหรานเล่นลูกสูตร เขี่ยเปลี่ยนจุดให้เกิทเซ่ที่อยู่นอกเขต แล้วชิ่งหนึ่งสองกับแรชฟอร์ด ก่อนที่เกิทเซ่จะล้มตัวกวาดบอลยิงเข้าไปตุงตาข่าย!

4 ต่อ 0!

เกาหรานไม่ได้ออมมือให้เลย เพราะการให้เกียรติคู่แข่งที่ดีที่สุดคือการเล่นให้เต็มที่!

หลัวเสี่ยวเฟยเองก็คงไม่อยากให้เกาหรานมาแกล้งอ่อนข้อให้เหมือนกัน

หยางฉู่เห็นหลัวเสี่ยวเฟยโดนเกาหรานยำเละเทะจนแทบดูไม่ได้ ก็เริ่มทนดูไม่ไหว

ก่อนหมดเวลา เกาหรานกดเพิ่มไปอีกหนึ่งเม็ด...

5 ต่อ 0!

เกาหรานคว้าชัยชนะไปได้อย่างง่ายดาย!

...

หลัวเสี่ยวเฟยวางมือบนคีย์บอร์ด นั่งเหม่อลอยเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง

นี่เป็นความพ่ายแพ้ที่ยับเยินที่สุดในชีวิตเขา ไม่เคยมีครั้งไหนยับกว่านี้มาก่อน

ตอนซ้อมกับหยางฉู่ อย่างมากเขาก็แพ้แค่ 3-0

สกอร์ 5-0 แบบนี้เขาเพิ่งเคยเจอครั้งแรก...

ในฐานะหัวกะทิของสถาบัน เขาเชื่อมั่นมาตลอดว่าตัวเองเก่งและมีพรสวรรค์ แต่วินาทีนี้ความมั่นใจนั้นเริ่มสั่นคลอน

ต่อให้ไม่มีเหตุการณ์ใบแดงในครึ่งแรก ครึ่งแรกเขาก็โดนกดอยู่ฝ่ายเดียว ถ้าเล่นกันปกติก็น่าจะจบที่ 2-0

มันคือความห่างชั้นของฝีมือ หลัวเสี่ยวเฟยรู้ดี

อาคงเห็นหลัวเสี่ยวเฟยเงียบกริบ ก็แอบค้อนใส่เกาหรานไปทีหนึ่ง ก่อนจะตบมือเรียกสติทุกคน

"เอาล่ะ ตาหยางฉู่"

"เสี่ยวเฟย นายไปดูเทปย้อนหลังนะ เดี๋ยวมาวิเคราะห์พร้อมกัน"

...

หยางฉู่ได้ยินอาคงเรียกชื่อตัวเอง หัวใจก็กระตุกวูบ

หลังจากได้เห็นฝีมือของเกาหรานไปแล้ว จะบอกว่าไม่กลัวเลยก็คงโกหก

แต่เกมเมื่อกี้หลัวเสี่ยวเฟยพลาดเสียประตูเร็วด้วย เลยทำให้รูปเกมเสียเปรียบ แถมการแข่งก็ไม่ได้แปลว่าคนเก่งกว่าจะชนะเสมอไป

หยางฉู่เคยเจอคนเก่งๆ ในห้องมาเยอะ แต่ไม่เคยเจอใครที่ท้าทายขนาดนี้มาก่อน

เขาปรับอารมณ์แล้วนั่งลงที่เครื่อง เข้าสู่ห้องล็อบบี้ในเกม!

เมื่อเทียบกับหลัวเสี่ยวเฟย ทีมของหยางฉู่หรูหราอลังการกว่าเยอะ ไม่ใช่แค่มีนักเตะตัวท็อปในปัจจุบันอย่างฟาน ไดจ์ค โรนัลโด้ เมสซี่ ฯลฯ

แต่ยังมีนักเตะตำนานระดับแรร์อีก 2 ตัว ซึ่งก็คือนักเตะที่แขวนสตั๊ดไปแล้ว

จอมทัพแดนกลางอย่างปิร์โล่ และตำนานทีมชาติสเปนอย่างอิเนียสต้า

มูลค่าทีมชุดนี้รวมๆ กันน่าจะเหยียบแสนหยวน

เทียบกับไอดีของสโมสรอาชีพอาจจะยังห่างชั้น แต่สำหรับไอดีส่วนตัวของนักเรียน นี่มันโคตรหรูเลย

แววตาของเกาหรานบ่งบอกคำเดียวว่า "อยากได้"!

...

เขาเคยใช้ตำนานพวกนี้ในระบบมาหมดแล้ว รู้จักจุดเด่นและสัมผัสของทุกคนดี

แต่ในโลกความเป็นจริงเขายังไม่เคยได้สัมผัสเลย

"เริ่มเถอะ"

หยางฉู่เตรียมพร้อมเสร็จก็บอกเกาหราน

การแข่งขันคัดเลือกตัวหลักนัดที่สองเริ่มขึ้น!

อาคงคิดว่าเกาหรานอาจจะขาดประสบการณ์ในการรับมือกับทีมรวมดารา แต่ที่ไหนได้ พอเริ่มเกมไปไม่นาน เกาหรานกลับกดบรรดาซูเปอร์สตาร์ของหยางฉู่จนโงหัวไม่ขึ้น!

ปิร์โล่ ตำนานอิตาลีผู้มีทักษะการจ่ายบอลขั้นเทพ แต่โดนเกาหรานเพรสซิ่งหนักหน่วงจนหยางฉู่ไม่มีจังหวะจ่ายสวยๆ เลยสักครั้ง!

หยางฉู่ยื้อไว้ได้ 30 นาที สุดท้ายก็โดนเกาหรานทะลวงประตูจนได้!

เกิทเซ่สับไกยิงไกลนอกกรอบ!

ลูกปั่นโค้งเสียบเสาเข้าไปอย่างสวยงาม!

หยางฉู่ตอบสนองไม่ทัน ได้แต่มองลูกบอลโค้งเข้าประตูไปตาปริบๆ

เทคนิคของหยางฉู่ไม่ได้ละเอียดเท่าหลัวเสี่ยวเฟย เขาเป็นสายบุกแหลก อาศัยการจ่ายบอลของกองกลางแทงให้กองหน้า ซึ่งสไตล์นี้แพ้ทางสายเทคนิคจ๋าอย่างเกาหรานเต็มประตู

กองกลางของเกาหรานมีแต่พวกสายถึก วิ่งไล่กัดไม่ปล่อย

ส่วนกองกลางของหยางฉู่ ทั้งปิร์โล่ ทั้งอิเนียสต้า เป็นสายจ่ายบอล ตัวบาง โดนกลางของเกาหรานบดเข้าไปก็เล่นไม่ออก เทคนิคเปรอะไปหมด!

พักครึ่งเขาต้องจำใจเปลี่ยนอิเนียสต้าออก

แต่น่าเสียดายที่สถานการณ์ไม่ได้ดีขึ้นเลย!

ครึ่งหลังเกาหรานซัดเพิ่มอีก 2 เม็ด ชนะหยางฉู่ไปแบบขาดลอย 3 ต่อ 0!

...

สองเกมนี้เกาหรานเล่นได้คำเดียวว่า "สะใจ"

ไม่ใช่แค่เพราะชนะรวด 2 นัด แต่เพราะเขาได้งัดเอาวิชาที่ร่ำเรียนในระบบมาหลายวันออกมาใช้จริง และได้เห็นพัฒนาการของตัวเอง

นี่คือสองนักเรียนที่เก่งที่สุดของห้อง A1 สถาบันอีสปอร์ตฟีนิกซ์ แต่เขากลับเอาชนะมาได้อย่างหมดจด!

นัดหนึ่ง 5-0 อีกนัด 3-0 สิ่งที่ทำให้อาคงประหลาดใจไม่ใช่เกมรุกของเกาหราน แต่เป็นเกมรับต่างหาก

เกมรับที่แน่นหนาไร้รอยรั่ว มิน่าล่ะรุ่นพี่หลิวซินเทาถึงได้พลาดท่าให้กับเด็กคนนี้

เห็นหยางฉู่นั่งเงียบกริบ สีหน้าหมดอาลัยตายอยาก อารมณ์ของหลัวเสี่ยวเฟยก็ดีขึ้นมาทันตา...

นี่สินะที่เขาเรียก หัวอกเดียวกัน

[จบแล้ว]