บทที่ 7 - ตุงตาข่าย!

บทที่ 7 - ตุงตาข่าย!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

มาริโอ เกิทเซ่!

อดีตเด็กระเบิดแห่งวงการฟุตบอลเยอรมัน กลับมามีความพริ้วไหวเหมือนสมัยวัยรุ่นอีกครั้งในมือของเกาหราน!

"ยิงไกลเหรอ"

หลิวซินเทารู้ทันว่าคู่แข่งมีช่องส่องไกล จึงรีบขยับตัวเข้าสกัดทันควัน!

แต่เกาหรานรอจังหวะนี้อยู่แล้ว! การยิงจากเส้นเขตโทษ เขาซ้อมจำลองเหตุการณ์นี้มานับครั้งไม่ถ้วนก่อนแข่ง

เหมือนกับที่ฝึกซ้อมในระบบเป๊ะ เท้าขวาของเกิทเซ่ระเบิดพลังออกมาทันที!

ซัดเต็มข้อส่งบอลพุ่งเสียบมุมบนของประตู!

......

หลิวซินเทาบังคับเด เคอา ให้พุ่งปัดไปที่มุมบนอย่างสุดแรง!

แต่จังหวะนี้มาเร็วและแรงเกินไป! จนหลิวซินเทาแทบไม่มีเวลาตอบสนอง!

ลูกบอลเฉียดปลายมือเด เคอา เข้าประตูไปอย่างสวยงาม!

"Goal——"

"1 ต่อ 0!"

"มาริโอ เกิทเซ่ ทำสำเร็จ! เขายิงประตูสำคัญให้ทีมได้แล้ว!"

เสียงพากย์ในเกมดังขึ้น เกาหรานชูกำปั้นขวาขึ้นฟ้าอย่างสะใจ พร้อมสูดหายใจลึกเพื่อกลั้นเสียงตะโกนแห่งความดีใจเอาไว้!

หลิวซินเทาที่นั่งอยู่ตรงข้ามชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา

เด็กคนนี้มีของจริงๆ

นี่ไม่ใช่ประตูแรกที่เขาโดนยิงในวันนี้ แต่มันเป็นลูกที่เขาหมดปัญญาป้องกันที่สุด เพราะลูกนี้เขาไม่ได้ออมมือให้เลย

ตั้งแต่เริ่มเปิดเกมบุก เกาหรานแก้ทางบอลของเขาได้ตลอด

แถมยังทำได้อย่างสวยงามหมดจด

กระบวนการเข้าทำลื่นไหลต่อเนื่อง จนหลิวซินเทาต้องมองเด็กคนนี้ใหม่ด้วยความชื่นชม

หลังจากเจอแต่นักเรียนฝีมือดาษดื่นมาทั้งวัน ในที่สุดก็มีคนที่ทำให้หลิวซินเทารู้สึกตื่นตัวขึ้นมาได้เสียที

......

ผ่านไปเพียง 16 นาที เกาหรานก็ขึ้นนำ 1 ต่อ 0

จากลูกยิงเต็มข้อของมาริโอ เกิทเซ่!

"ฟู่ว..."

เกาหรานสูดหายใจลึก ข่มความตื่นเต้นในใจแล้วกลับมาจดจ่อกับการแข่งขันต่อ

เป็นไปตามคาด หลิวซินเทาเริ่มเปิดเกมบุกสวนกลับ!

สมกับเป็นนักแข่งอาชีพ การครองบอลของเขาเหนียวแน่นมาก เกาหรานพยายามเข้าบีบแต่ก็แย่งบอลจากเท้าคู่แข่งไม่ได้เลย

แต่เกาหรานก็วางแผนมาดี เขาอาศัยการอ่านเกมและการยืนตำแหน่ง ดักตัดทางบอลแทนการเข้าพรวดพราด

การจะแย่งบอลจากเท้ามืออาชีพนั้นยากเกินไป และเขารู้ว่าต่อให้เป็นมืออาชีพก็ต้องมีจังหวะผิดพลาด

หลักการของอีสปอร์ตคือใครพลาดน้อยกว่าคนนั้นชนะ

หลิวซินเทาเปิดโหมดบุกแหลกตลอด 20 นาที!

บอลเคลื่อนที่ผ่านแดนกลางอย่างรวดเร็วเพื่อฉีกแนวรับของเกาหราน!

แต่เด็กหนุ่มวัย 16 ปีกลับคุมแนวรับได้อย่างเยือกเย็น ทำเอาหลิวซินเทายิ่งรู้สึกสนุกจนต้องเร่งเครื่องบุกหนักขึ้นไปอีก!

ทั้งเปิดจากริมเส้น แทงทะลุช่องตรงกลาง และวางบอลยาวข้ามหัว!

หลิวซินเทางัดทุกมุขพื้นฐานมาใช้ แต่เกาหรานรับมือได้สมบูรณ์แบบ ยอมให้เลี้ยงผ่านแต่ไม่ยอมให้ง้างเท้ายิงถนัดๆ เด็ดขาด

ครึ่งแรกหลิวซินเทาซัดไป 7 ครั้งเข้ากรอบทุกลูกด้วยความแม่นยำระดับมืออาชีพ แต่เกาหรานก็เซฟไว้ได้หมด!

จบ 45 นาทีแรก!

เกาหรานนำอยู่ 1 ต่อ 0!

......

หลิวซินเทาไม่ยอมให้จบแค่นี้ พอเริ่มครึ่งหลังเขาก็เอาจริงทันที

เขาอยากรู้ว่าเกาหรานมีดีแค่ไหน!

ตัดสินใจเล่นแบบเอาจริงเอาจัง

เปิดฉากมาหลิวซินเทาเปลี่ยนเอาอ็องโตนี่ มาร์กซิยาล ลงมาแทนฮวน มาต้า เพื่อเติมความสดและลูกล่อลูกชนในแนวรุก

เขาอยากรู้ว่าเกาหรานจะต้านทานได้แค่ไหน!

นาทีที่ 50 หลิวซินเทายิงชนเสา!

นาทีที่ 55 หลิวซินเทาแย่งบอลได้กลางสนาม มาร์กซิยาลซัดข้ามคาน!

นาทีที่ 66 แรชฟอร์ดซัดเต็มข้อแต่เกาหรานรับเข้าซองสบาย!

"น่าสนใจ... น่าสนใจจริงๆ"

หลิวซินเทายิ่งเล่นยิ่งมันส์ ถึงจะไม่ใช่ทีมที่ถนัด แต่เด็กคนนี้กันลูกยิงระดับอาชีพได้ขนาดนี้เชียวหรือ

เกมรับระดับนี้เทียบกับเด็กฝึกในทีมเขาได้สบายๆ

ฝั่งเกาหรานเองก็เจียนอยู่เจียนไป โดยเฉพาะลูกชนเสานั้นทำเอาใจหายใจคว่ำ

ลูกยิงของมืออาชีพประมาทไม่ได้เลยจริงๆ พอเข้าระยะอันตรายต้องรีบบีบพื้นที่ ห้ามเปิดช่องให้เด็ดขาด

แต่โชคดีที่สกอร์ยังไม่เปลี่ยน เกาหรานเริ่มทยอยส่งตัวสำรองลงสนาม!

นาทีที่ 68 เกาหรานถอดฮีโร่ผู้ทำประตูอย่างมาริโอ เกิทเซ่ออก แล้วส่งกองกลางลงมาเพิ่มอีกคน

หลิวซินเทาเห็นทรงนี้ก็รู้ทันที

คู่แข่งเตรียมจอดรถบัสแล้ว เปลี่ยนแผนจากหน้าคู่เหลือแรชฟอร์ดค้ำหน้าเป้าคนเดียว ฮาเมสถอยมาเชื่อมเกมแดนกลาง

ปรับแผนเป็น 4-5-1

เกาหรานไม่รู้เลยว่า การกระทำนี้ทำให้คะแนนของเขาในใจหลิวซินเทาพุ่งสูงขึ้นไปอีก

......

"ฉลาดมาก"

หลิวซินเทาแอบชื่นชมในใจ

มีสองเหตุผลหลัก อย่างแรกคือความกระหายชัยชนะ

หัวใจสำคัญของนักกีฬาอีสปอร์ตคือความอยากชนะ นี่เป็นแค่การสอบในโรงเรียน เกาหรานจะเปิดเกมบุกแลกเพื่อโชว์ทักษะก็ได้

แต่เขาไม่ทำ เขาเลือกที่จะเพลย์เซฟเพื่อชัยชนะ!

นี่คือคุณสมบัติพื้นฐานของมืออาชีพ

อย่างที่สองคือความฉลาด เขาเข้าใจเกมอย่างถ่องแท้

ถ้าตั้งใจจะอุดอย่างเดียวโดยถอดกองหน้าออกหมดก็เหมือนรอวันโดนยิง แต่การทิ้งหน้าเป้าไว้คนหนึ่งทำให้หลิวซินเทาบุกเพลินไม่ได้ ต้องพะวงหลังตลอด

บวกกับทักษะการควบคุมนักเตะของเกาหราน เขามีโอกาสปิดเกมได้ทุกเมื่อ!

เกมเข้าสู่ช่วงท้าย ความเร็วและพละกำลังของนักเตะเริ่มตกลง เป็นช่วงเวลาทองของการทำประตู!

หลิวซินเทาทิ้งกองหลังไว้แค่ 2 คน ที่เหลือบุกแหลกเพื่อกดดันเกาหราน!

เกาหรานรู้ว่าอีกฝ่ายเอาจริง ก็ตั้งรับสุดชีวิต!

เจอจังหวะอันตรายก็หวดทิ้งยาวๆ หรือเตะออกข้างไปเลย

นานๆ ทีก็วางบอลยาวขู่บ้าง ให้คู่แข่งต้องถอยไปตั้งรับ

หลิวซินเทาเริ่มหงุดหงิด เกมรับเกาหรานแน่นเกินไป เขาหาช่องยิงถนัดๆ ไม่ได้เลย ถ้าเป็นช่วงพีคๆ เขาคงเจาะยางเกาหรานได้ไม่ยาก

แต่นี่ต้องใช้ทีมไก่กาอาราเล่ที่ไม่คุ้นมือ เขาเลยทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน!

เกมเข้าสู่ช่วงทดเวลาบาดเจ็บ!

เหลืออีก 2 นาทีสุดท้าย! หลิวซินเทาบังคับแรชฟอร์ดส่องไกลหน้ากรอบเขตโทษอีกครั้ง!

แต่บอลอัดตัวฮุมเมิลส์กระดอนออกมาไกล เกาหรานฉวยโอกาสทองนี้ไว้ได้อีกครั้ง...

"โอกาสทอง!"

"แย่แล้ว!"

ทั้งคู่ตอบสนองแทบจะพร้อมกัน

ฮาเมสเก็บบอลได้แล้วแทงทะลุช่องขึ้นหน้าทันที!

แรชฟอร์ดรับบอลแล้วควบตะบึงไปข้างหน้า! กองหลังหลิวซินเทารีบเข้ามาเบียดแย่ง!

[จบแล้ว]