บทที่ 6 - ท่าเรนโบว์?!!

บทที่ 6 - ท่าเรนโบว์?!!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ภายในห้องมีความเย็นยะเยือกอบอวลอยู่เล็กน้อย บรรยากาศแตกต่างจากภายนอกอย่างชัดเจน

หลิวซินเทาเป็นถึงกัปตันทีมอาชีพ NGK ฝีมือย่อมสูงส่งจนไม่ต้องสงสัย หน้าตาของเขาดูธรรมดาเหมือนคนทั่วไปที่พบเห็นได้ตามท้องถนน สวมแว่นกรอบดำหนาเตอะ

แต่ในฐานะนักแข่งอาชีพ การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอทำให้เขามีรูปร่างที่บึกบึนและแผ่รังสีความน่าเกรงขามออกมา

"นั่งสิ ล็อกอินเข้าเกมเลย หมายเลขห้อง 1234 รหัสผ่าน 4321"

หลิวซินเทาเหลือบมองเกาหรานแวบหนึ่งก่อนจะเอ่ยปากบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เขาพูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมาหลายสิบรอบแล้ว จิตใจของเกาหรานที่ผ่านการขัดเกลาจากระบบมาอย่างดีมีความนิ่งสงบขึ้นมาก เขานั่งลงตรงข้ามหลิวซินเทาอย่างมั่นคง ติดตั้งอุปกรณ์ส่วนตัวและล็อกอินเข้าเกมอย่างคล่องแคล่ว

จากมุมของเกาหราน เขามองเห็นเพียงศีรษะครึ่งหนึ่งของหลิวซินเทา ทำให้แรงกดดันไม่ได้มากมายอย่างที่จินตนาการไว้

การมาเป็นกรรมการสอบกลางภาคที่สถาบันฟีนิกซ์ในครั้งนี้ของหลิวซินเทา ไม่ได้มีเกณฑ์การให้คะแนนที่ละเอียดซับซ้อนนัก

พูดง่ายๆ ก็คือให้คะแนนเป็นช่วงๆ เช่น 60 คะแนน 70 คะแนน หรือ 80 คะแนน ถ้าเห็นว่าพอใช้ได้ก็ให้ 60 คะแนน ซึ่งหมายความว่าให้เรียนต่อได้ แต่ถ้าได้ 80 คะแนนถือว่าฝีมือยอดเยี่ยมมาก

นอกจากนี้กรรมการทั้ง 3 คนยังมีภารกิจอีกอย่างหนึ่ง คือต้องคัดเลือกนักเรียน 1 คนเพื่อเป็นตัวแทนสถาบันฟีนิกซ์ไปแข่งรายการ "ลีก 8 สถาบัน"

จนถึงตอนนี้หลิวซินเทายังไม่เจอนักเรียนคนไหนที่ทำให้เขารู้สึกว้าวได้เลยสักคน

"พร้อมแล้วก็กดเริ่มได้เลย"

เสียงของหลิวซินเทาลอยข้ามโต๊ะมา

เกาหรานกดปุ่มเริ่มเกมทันทีโดยไม่รีรอ!

......

หน้าจอคอมพิวเตอร์ของทั้งสองคนตัดเข้าสู่ฉากการแข่งขันทันที! เริ่มต้นด้วยการโชว์รายชื่อนักเตะของทั้งสองฝ่าย

ทันทีที่เห็นทีมของเกาหราน หลิวซินเทาแทบจะหลุดขำออกมา

นี่มันทีมอะไรกันเนี่ย แนวรุกมีฮาเมสกับเกิทเซ่? พวกนี้มันไม่มีความเร็วและไม่มีจุดเด่นอะไรเลย แถมกองกลางยังเป็นพวกบ็อกซ์ทูบ็อกซ์ล้วนๆ...

นี่มันการจัดทีมแบบมือสมัครเล่นชัดๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้นหลิวซินเทาก็แอบส่ายหน้าเบาๆ ถ้านักแข่งคนไหนไม่มีความเข้าใจในเกม เทคนิคการเล่นก็คงไม่ได้เรื่องตามไปด้วย

ฝ่ายเกาหรานเมื่อเห็นทีมของหลิวซินเทาก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะในความทรงจำของเขา หลิวซินเทาใช้ทีมชุดแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดมาตลอด และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

11 ตัวจริงเป็นนักเตะแมนยูฯ ชุดปัจจุบันทั้งหมด ไม่ใช่ทีมที่หรูหราฟู่ฟ่าอะไร นักเตะพื้นๆ ทั่วไป จุดร่วมเดียวของทั้งสองทีมคือมีแรชฟอร์ดและเด เคอาเหมือนกัน

หลิวซินเทามาในแผน 4-2-3-1 เกมนี้จังหวะการเปลี่ยนรับเป็นรุกและการชิงจังหวะแดนกลางจะเป็นกุญแจสำคัญในการตัดสินผลแพ้ชนะ

หลิวซินเทาไม่มีทางคาดคิดเลยว่า เกาหรานกำลังวางแผนที่จะขยี้เขาให้จมดิน...

ครึ่งแรกเกาหรานเป็นฝ่ายเขี่ยบอลเริ่มเล่นก่อน

เกาหรานสูดหายใจลึก ปรับอารมณ์ให้เข้าที่ ก่อนจะดำดิ่งสู่สมาธิในการแข่งขันอย่างจริงจัง!

จ่ายบอลเริ่มเกม การแข่งขันเปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ!

【GAO】vs【LIU】!

......

เมื่อเริ่มเกม เกาหรานไม่ได้รีบร้อนบุกตะลุย แต่เลือกที่จะต่อบอลไปมาในแดนหลัง เจตนาคือเพื่อล่อให้นักเตะฝ่ายตรงข้ามดันขึ้นมา เพื่อเปิดพื้นที่ว่างให้เขาเล่นง่ายขึ้น

ขืนปล่อยให้คู่แข่งลงไปอุดทั้ง 11 คนในแดนตัวเอง โอกาสที่เขาจะเจาะแนวรับระดับนักแข่งอาชีพได้แทบจะเป็นศูนย์

หลิวซินเทาจดจำหน้าที่กรรมการของตัวเองได้แม่นยำ เปิดฉากมาเขาก็สั่งลูกทีมไล่เพรสซิ่งสูงทันที!

นี่เป็นหนึ่งในหัวข้อการทดสอบที่สำคัญ คือดูว่าเมื่อนักเรียนเจอกับการบีบพื้นที่เร็วจะเกิดอาการลนลานจนผิดพลาดหรือไม่ นี่คือพื้นฐานสำคัญของนักแข่ง

ในการสอบก่อนหน้านี้ นักเรียนกว่า 70% ล้วนพ่ายแพ้ต่อแรงกดดันระดับนี้ของหลิวซินเทา!

แต่ฟอร์มการเล่นของเกาหรานกลับทำให้หลิวซินเทาตาเป็นประกาย!

เจ้าหนุ่มคนนี้! มีของแฮะ!

เกาหรานเยือกเย็นมาก เขาถ่ายบอลซ้ายขวาไปมา ใช้กองหลังช่วยดึงจังหวะหลอกล่อนักเตะของหลิวซินเทาให้วิ่งไล่!

การทำแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับการเต้นระบำบนเส้นลวด หากเสียบอลในแดนหลัง หลิวซินเทาสามารถฉกไปยิงประตูได้ง่ายๆ ทันที

เกาหรานมั่นใจในเทคนิคของตัวเองมาก และเขารู้สไตล์ของหลิวซินเทาดีว่าเปิดมาต้องบีบเกมเร็วแน่นอน!

แต่ในเกมฟุตบอล การดันขึ้นมาเพรสซิ่งสูงหมายความว่าแผงหลังจะต้องดันสูงตามขึ้นมาด้วย จังหวะนี้แนวรุกจะไม่สามารถลงไปช่วยเกมรับในแดนกลางได้ทัน และนี่คือโอกาสที่เกาหรานรอคอย!

คนวิ่งหรือจะสู้ลูกบอลวิ่ง!

เกาหรานกวาดตามองมินิแมพเพื่อเช็คตำแหน่งเพื่อนร่วมทีมและคู่แข่ง ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็ลุกวาว!

ฮุมเมิลส์ที่แดนหลังหวดตูมเดียว!

ลูกบอลพุ่งแหวกอากาศข้ามสนามไปเกือบครึ่งใบ!

เป็นการวางบอลยาวทแยงมุม 45 องศา!

"อะไรกัน?!"

หลิวซินเทาคาดไม่ถึงเลยว่าเกาหรานจะกล้าเล่นจังหวะนี้ การวางบอลยาว 45 องศา ไม่เพียงต้องอาศัยความแม่นยำในการกดที่สูงมาก แต่ยังต้องมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล หรือที่ภาษาอีสปอร์ตเรียกว่า "บิ๊กพิคเจอร์"

หลิวซินเทามองตามทิศทางลูกบอลไปตามสัญชาตญาณ!

ในทีมของคู่แข่ง มีนักเตะคนหนึ่งวิ่งเติมขึ้นมาจากริมเส้นฝั่งขวาราวกับจรวด!

อาร์ชราฟ ฮาคิมี่!

......

"สวย"

หลิวซินเทาเผลอหลุดปากชม! ลูกวางยาว 45 องศาลูกนี้มีคลาสมาก! แถมการเลือกใช้ฮาคิมี่แสดงให้เห็นว่าเป็นนักเรียนที่วางแผนมาอย่างดี

ในใจของหลิวซินเทา ตอนนี้เกาหรานได้รับคำนิยามว่า "มีกึ๋น" ไปเรียบร้อยแล้ว

แต่ปฏิกิริยาของนักแข่งอาชีพนั้นรวดเร็วปานสายฟ้า! เขาเปลี่ยนเคอร์เซอร์ไปบังคับเฟร็ด กองกลางตัวรับให้วิ่งลงมาช่วยซ้อนทันที! พร้อมกับสั่งการลุค ชอว์ แบ็กซ้ายให้ขยับตำแหน่งเตรียมรับมือการชิ่งหนึ่งสอง!

แต่เกาหรานไม่ได้ส่งบอลเข้ากลางเพื่อเชื่อมเกม แต่เขาสั่งให้ทั้งทีมดันเกมรุกขึ้นหน้า!

จากนั้นบังคับฮาคิมี่ให้ควบตะบึงพาบอลบุกเดี่ยว! กระชากจากกราบขวาบุกตะลุยเข้าสู่แดนของศัตรูอย่างดุดัน!

"ต้องหาตัวจ่าย!"

ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวของหลิวซินเทา เขาเดาว่าคู่แข่งต้องส่งเกิทเซ่หรือฮาเมสวิ่งมารับบอลจากฮาคิมี่เพื่อสร้างสรรค์เกมรุกต่อ

แต่ภาพที่เกิดขึ้นต่อมา! ทำให้หลิวซินเทาถึงกับตะลึงงัน!

ฮาคิมี่เผชิญหน้ากับเฟร็ดตัวต่อตัว เขาไม่ได้ส่งบอลให้เพื่อน แต่กลับใช้ส้นเท้าหนีบบอลไว้

แล้วใช้ข้างเท้าด้านในของอีกข้างงัดบอลขึ้น

ก่อนจะกระโดดลอยตัวดีดบอลข้ามหัวตัวเองเป็นวิถีโค้งข้ามหัวเฟร็ดไปหน้าตาเฉย!

ขนทั่วร่างของหลิวซินเทาลุกซู่ขึ้นมาทันที...

ท่าเรนโบว์...

พระเจ้าช่วย...

มันคือท่าเรนโบว์!

......

ท่าเรนโบว์ หรือการกระดกบอลข้ามหัว เป็นเทคนิคที่ยากมาก แน่นอนว่านักแข่งอาชีพทุกคนกดท่านี้ได้ แต่การกดของเกาหรานมันลื่นไหลเกินไปแล้ว!

ลื่นไหลจนหลิวซินเทาตอบสนองไม่ทัน เขาไม่คิดไม่ฝันว่าเด็กอายุ 16 ปีจะกล้าเล่นท่านี้

เกาหรานไม่สนใจอะไรทั้งนั้น หลังจากเลี้ยงผ่านเฟร็ดมาได้ เขาก็ตบเข้าในทันที! โดยไม่เลือกที่จะลากไปสุดเส้นหลังแล้วเปิดโด่ง!

นี่คือทางเลือกที่เขาตัดสินใจแล้ว การเปิดโด่งจากริมเส้นคงยากที่แรชฟอร์ดจะเอาชนะกองหลังตัวใหญ่ของคู่แข่งได้ และเกิทเซ่เองก็มีค่าพลังการโหม่งเป็นศูนย์ ดังนั้นเกาหรานจึงตัดสินใจเลี้ยงตัดเข้าใน

หลังจากเลี้ยงผ่านคู่แข่ง ตัวซ้อนจะต้องเข้ามาประกบ จังหวะนี้การควบคุมของผู้เล่นสำคัญมาก เกาหรานบังคับฮาเมสให้วิ่งสอดขึ้นมาทันที!

ทำชิ่งหนึ่งสองกับฮาคิมี่จนหลุดเข้าไปหน้ากรอบเขตโทษ!

สมกับที่เป็นนักแข่งอาชีพ แม้จะโดนบุกชุดใหญ่แต่แนวรับของหลิวซินเทายังรักษาระเบียบวินัยได้ดีเยี่ยม กองหลังทุกคนประกบสองกองหน้าของเกาหรานไว้อย่างเหนียวแน่น!

แม้จะเป็นสถานการณ์หน้างาน แต่เกาหรานนึกถึงสูตรการยิงประตูง่ายๆ ที่เขาซ้อมในระบบขึ้นมาได้ทันที!

เขากดปุ่มสั่งเพื่อนร่วมทีมวิ่งทำทาง!

แรชฟอร์ดเร่งสปีดฉีกตัวออกไปทันที พยายามวิ่งสอดแทรกแนวรับของหลิวซินเทาโดยไม่ให้ล้ำหน้า!

"ดูถูกนักแข่งอาชีพเกินไปแล้ว"

หลิวซินเทาหัวเราะในใจ แค่การวิ่งทำทางง่ายๆ คิดว่าจะเจาะแนวรับมืออาชีพได้เหรอ ฝันไปเถอะ

และก็เป็นไปตามคาด ทันทีที่แรชฟอร์ดเร่งเครื่อง กองหลังของหลิวซินเทาก็ตามประกบติดทันที แต่เกาหรานก็ยังจ่ายบอลออกไป!

"จังหวะนี้ยังกล้าจ่าย?"

หลิวซินเทาประเมินเกาหรานในใจ พร้อมกับบังคับแม็กไกวร์ให้เข้าปะทะ! เพื่อไม่ให้แรชฟอร์ดมีโอกาสง้างเท้ายิง! แต่ในวินาทีที่แรชฟอร์ดรับบอล

ภาพที่หลิวซินเทาคาดไว้กลับไม่เกิดขึ้น

แรชฟอร์ดใช้ส้นเท้าสะกิดบอลเบาๆ!

บอลถูกส่งต่อออกไปอีกทอด?!

เงาร่างภายใต้เสื้อหมายเลข 10 โผล่พรวดขึ้นมาดุจภูตผี!

[จบแล้ว]