บทที่ 14 กรกฎาคม

บทที่ 14 กรกฎาคม

ในช่วงปลายเดือนมิถุนายน สถานีโทรทัศน์ยักษ์ใหญ่และแพลตฟอร์มวิดีโอออนไลน์ต่างพร้อมใจกันเปิดตัวโปรโมชันสำหรับละครประจำฤดูร้อน

เพียงแค่เปิดทีวี ก็จะพบกับโฆษณาละครฟอร์มยักษ์ของสถานีโทรทัศน์ซากุระเรื่อง จิตวิญญาณแพทย์ ที่ทุ่มทุนสร้างกว่าสามสิบล้านสำหรับไตรมาสนี้ ฉายวนเวียนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแบบไม่พัก

ทางด้านสถานีโทรทัศน์กลางแห่งชาติก็มีเรื่อง เจ้าพ่อแห่งวงการกฎหมาย ส่วนสถานีโทรทัศน์เซี่ยงไฮ้ก็ส่งเรื่อง สุดปลายสายตา ลงชิงชัย ทั้งหมดล้วนทุ่มงบโปรโมตกันอย่างดุเดือด

ในฝั่งของแพลตฟอร์มออนไลน์ ทันทีที่เปิดหน้าเว็บไซต์ซากุระเน็ต โฆษณาป๊อปอัพแจ้งเตือนวันฉายของเรื่อง ชิงเฟิง ก็เด้งขึ้นมากระแทกตาจนแทบมองไม่เห็นเนื้อหาอื่น เพียงแค่เผลอไปกดโดนปุ่มปิดเล็กจิ๋วนั่น ระบบก็จะรัวคอมโบใส่ทันที ทั้งเก็บข้อมูลบัญชี จองคิวล่วงหน้า แถมตั้งแจ้งเตือนวันฉายให้อัตโนมัติเสร็จสรรพ

ผู้ใช้งานเว็บไซต์หลายคนได้แต่ขมวดคิ้ว แต่ก็คร้านจะบ่น

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ใช่ทุกคนจะมีเวลา พลังงาน หรือความสนใจมากพอที่จะมานั่งเฝ้าหน้าจอรอละครฉายตามเวลาของสถานีโทรทัศน์

ละครเว็บที่มีพล็อตเรื่องแปลกใหม่จึงมีฐานผู้ชมจำนวนมากที่ให้ความสนใจ

ไม่ว่าจะเป็นละครรักวัยรุ่นในรั้วโรงเรียนของซากุระเน็ตอย่าง ชิงเฟิง, ละครแนวกีฬาปั่นจักรยานของสตาร์ซัมเมอร์เน็ตเรื่อง สปรินต์สปีด หรือละครรักแฟนตาซีของเรดไพน์เน็ตอย่าง ช่วยด้วย! ฉันติดอยู่ในวัด ต่างก็มียอดการจองล่วงหน้าทะลุหลักล้านกันทั้งสิ้น

แน่นอนว่าด้วยทุนสร้างที่หนาเตอะ ทรัพยากรในการโปรโมตที่มากกว่า และการคว้านักแสดงระดับเทียร์สามมารับบทนำถึงสองคน ทำให้ ชิงเฟิง มีความได้เปรียบในตลาดละครเว็บตั้งแต่จุดเริ่มต้น

สื่อบางสำนักที่ได้รับเงินใต้โต๊ะมาแล้วก็เริ่มประโคมข่าวอวยกันยกใหญ่

[ทีมเขียนบทคู่หู คันซากิ ยูสุเกะ และ คิโยตะ ซานจิ จะมานิยามละครรักโรแมนติกใหม่ในฤดูร้อนนี้!]

[วงในคอนเฟิร์ม! หลังได้ชมรอบพรีวิว 'ชิงเฟิง' กวาดคะแนนวิจารณ์ท่วมท้นถึง 9.0 คะแนน]

[ละครเว็บทุนสร้างหลายล้าน 'ชิงเฟิง' จะมาลบภาพจำละครเว็บเกรดต่ำให้หายไปในซัมเมอร์นี้]

[เรียกน้ำตาท่วมจอ บีบหัวใจขั้นสุด 'ชิงเฟิง' ไม่ได้บอกเล่าเพียงแค่เรื่องราวความรัก แต่คือบันทึกความทรงจำแห่งวัยเยาว์ที่หล่นหายของพวกเราทุกคน]

ก่อนที่ละครจะออนแอร์ บรรดาสื่อที่อ้างว่าได้ดูรอบภายในก่อนใครต่างพากันเขียนเชียร์อย่างบ้าคลั่ง

ภายในกองถ่าย ซูเหยียนที่ถ่ายทำฉากส่วนของตนเองเสร็จสิ้นชั่วคราว ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้พลางเลื่อนดูข่าวสารในคอมพิวเตอร์

ชิโนซากิ อิคุมิ ในชุดเดรสสีแดงสด ผมรวบเป็นหางม้าเดียว แต่งหน้าอย่างประณีตงดงาม แอบชะโงกหน้ามาดูว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

สีหน้าของซูเหยียนดูแปลกพิกล

ในชีวิตก่อน เขาเคยโดนสื่อไร้จรรยาบรรณและหน้าม้าจ้างหลอกให้เสียเงินเข้าไปดูหนังขยะในโรงภาพยนตร์มานับครั้งไม่ถ้วน

เรื่องเสียเงินน่ะเรื่องเล็ก

แต่เรื่องมลพิษทางสมองนี่สิเรื่องใหญ่

เขาไม่นึกเลยว่าหลังจากข้ามมิติมาแล้ว จะยังต้องมาเจอกับ 'รสชาติที่คุ้นเคย' แบบนี้อีก

"สมกับเป็นลูกรักของสถานีจริงๆ!" จู่ๆ ชิโนซากิ อิคุมิก็โพล่งขึ้นมา สีหน้าดูเคร่งเครียด

ทรัพยากรและงบประมาณโปรโมตของ ชิงเฟิง ในตอนนี้ ส่วนหนึ่งก็คืองบหนึ่งล้านที่ถูกตัดไปจากกองถ่าย ซามูไรพเนจร

ยิ่งเห็น ชิงเฟิง สร้างกระแสได้มากเท่าไหร่ก่อนฉาย เธอก็ยิ่งรู้สึกเดือดดาลมากขึ้นเท่านั้น

"จะโมโหไปทำไมครับ คุณควรจะจินตนาการว่าสักวันหนึ่ง ผลงานของคุณก็จะได้รับการปฏิบัติแบบนี้จากสถานีบ้าง ได้รับการจัดสรรทรัพยากรสูงสุด สื่อทุกสำนักพร้อมใจกันอวยก่อนฉาย และผู้ชมในตลาดต่างเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ" ซูเหยียนเห็นท่าทางหดหู่ของเธอจึงยิ้มปลอบใจ

"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก เส้นสายของฉันในฝ่ายผลิตไม่ได้แข็งแกร่งอะไร การปฏิบัติระดับนั้นไม่มีทางตกมาถึงมือฉันแน่" ชิโนซากิ อิคุมิกล่าว

การถูกคนอื่นรังเกียจยังไม่เท่าไหร่ แต่การต้องรอคอยแก้แค้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุดนี่สิที่ทรมานที่สุด

"สถานีโทรทัศน์ซากุระก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในสามยักษ์ใหญ่ของวงการได้ การจะก้าวหน้าไม่ได้อาศัยแค่เส้นสายหรอกครับ" ซูเหยียนเอ่ยขึ้น

"มันต้องมีคนที่ทำงาน สร้างผลงาน และเติบโตขึ้นมาด้วยความสามารถอยู่เสมอ"

"ยกตัวอย่างเช่น ถ้า ซามูไรพเนจร ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายหลังฉายบนซากุระเน็ต หรือพูดให้ชัดก็คือ กลายเป็นละครเว็บที่มียอดขายสูงสุดทั่วทั้งเครือข่ายในไตรมาสหน้า ครองอันดับหนึ่งด้านรายได้ ถ้าเป็นแบบนั้น ผลงานชิ้นต่อไปของคุณในฐานะโปรดิวเซอร์ก็ย่อมต้องได้รับการดูแลที่ดีขึ้นไม่ใช่เหรอ?"

"นั่นมันโลกสวยเกินไปแล้ว" ชิโนซากิ อิคุมิแย้ง

"แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่ ซามูไรพเนจร จะคว้ายอดขายอันดับหนึ่ง ละครสั้นแค่สี่ตอนจะไปสู้ยอดขายรวมกับละครยาวหลายตอนพวกนั้นได้ยังไง"

"สิ่งเดียวที่เราพอจะหวังได้คือยอดวิวเฉลี่ยต่อตอนและเรตติ้งที่สูงกว่า"

"งั้นเราก็มาแซงหน้าพวกเขาด้วยยอดขายเฉลี่ยต่อตอนกันเถอะ" ซูเหยียนยิ้ม

"นายมองโลกในแง่ดีเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?"

"คุณคิดว่า ซามูไรพเนจร จะแพ้เหรอครับ?"

"แน่นอนว่าฉันไม่คิดว่า ซามูไรพเนจร จะแพ้ ชิงเฟิง หรือ สปรินต์สปีด ฉันรู้อยู่แล้วว่าละครพวกนั้นเทียบชั้นกับงานของเราไม่ได้เลย ตั้งแต่ยังไม่ทันฉายด้วยซ้ำ" ชิโนซากิ อิคุมิกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"นายไม่รู้หรอก เมื่อคืนหลังจากฉันได้ดูฟุตเทจตอนแรกที่ตัดต่อเสร็จแล้ว ฉันขนลุกไปทั้งตัว เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันรู้สึกซาบซึ้งไปกับผลงานที่ตัวเองสร้าง"

"แต่ฉันชอบไปก็ไร้ประโยชน์ คนดูต้องชอบด้วยสิ!" ชิโนซากิ อิคุมิถอนหายใจพลางมองหน้าซูเหยียน

"ไม่ว่านายจะมีภาพฝันสวยหรูแค่ไหนในหัว แต่ความจริงมักจะฟาดนายจนหน้าหงายเสมอ"

"ตลาดเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ ต่อให้คนทั้งกองถ่ายมั่นใจในผลงานชิ้นหนึ่งแค่ไหน แต่เมื่อเทียบกับคนในตลาดนับสิบร้านร้อยล้านคน กลุ่มตัวอย่างของเรามันก็แค่เศษเสี้ยว เป็นไปได้สูงว่าพวกเราในกองถ่ายอาจเป็นแค่กลุ่มคนเฉพาะกลุ่มที่กำลังหลงระเริงกันเอง ความตื่นเต้นที่ทุกคนมีต่อคุณภาพของตอนแรกเมื่อวาน อาจเป็นแค่ความฟินกันเองในกะลาใบเล็กๆ"

"เพราะงั้น ในฐานะโปรดิวเซอร์ ฉันไม่กล้าหวังสูงเกินตัวหรอก ฉันหวังแค่ว่า ซามูไรพเนจร ที่เปิดตัวด้วยงบโปรโมตอันน้อยนิดและทุนสร้างที่จำกัด จะทำยอดขายเฉลี่ยต่อตอนได้เกินหนึ่งล้าน ให้สถานีพอมีกำไรบ้างก็พอแล้ว แบบนี้ฉันถึงจะรักษาเก้าอี้ไว้ได้ และมีโอกาสร่วมงานกับนายในโปรเจกต์ต่อไป เพื่อพลิกฟื้นเส้นทางอาชีพของชิโนซากิ อิคุมิให้กลับมาเจิดจรัสอีกครั้ง"

"โปรเจกต์ต่อไป?" ซูเหยียนชะงักกับคำพูดของเธอ

"คุณยังอยากร่วมงานกับผมอีกเหรอ?"

"แน่นอนสิ" ชิโนซากิ อิคุมิจ้องหน้าซูเหยียน

"นายไม่อยากเหรอ?"

"ผมยังไม่ได้คิดเลยว่าหลัง ซามูไรพเนจร ฉายจบจะทำอะไรต่อ" ซูเหยียนตอบ

ท้ายที่สุด เขาเองก็ยังไม่รู้ว่าจะสุ่มได้ผลงานเรื่องอะไรต่อไป การวางแผนล่วงหน้าจึงไร้ความหมาย

"แต่คุณยังไม่รู้เลยว่าบทเรื่องต่อไปของผมคืออะไร กล้าพูดเรื่องร่วมงานล่วงหน้าแบบนี้ ไม่กลัวผมเขียนบทห่วยๆ ออกมาหรือไงครับ?" ซูเหยียนเริ่มนึกสนุก

"ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะปัดตกบทของนาย แล้วให้นายกลับไปแก้จนกว่าจะเขียนบทดีๆ ออกมาได้นั่นแหละ" ชิโนซากิ อิคุมิสวนกลับ

"แล้วถ้าผมเขียนไม่ได้ล่ะ?" ซูเหยียนย้อนถาม

"ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคนเขียนบทที่สามารถเขียน ซามูไรพเนจร ออกมาได้ จะเขียนเป็นแค่เรื่องเดียว"

"นายจะต้องโด่งดัง สักวันหนึ่งในอนาคต..." ชิโนซากิ อิคุมิจ้องมองซูเหยียนนิ่ง แต่ผ่านไปไม่กี่วินาที เธอก็หลุดขำออกมาเบาๆ

"แน่นอนว่านี่เป็นแค่ลางสังหรณ์ หรืออาจจะเป็นแค่ความหวังลมๆ แล้งๆ ของฉันเอง ฉันมักจะมองคนและมองสถานการณ์ผิดพลาดเสมอ ไม่อย่างนั้นคงไม่กลายเป็นตัวตลกของฝ่ายผลิตหรอก"

"บางที... อาจไม่ต้องรอถึงสักวันในอนาคตหรอกครับ บางทีมันอาจจะเป็นตอนนี้เลยก็ได้..."

ซูเหยียนอมยิ้ม

แต่เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ

หลังจาก ซามูไรพเนจร ออกอากาศ ผลลัพธ์จะเป็นเครื่องพิสูจน์ที่ดีที่สุด

เพราะชิโนซากิ อิคุมิไม่มีข้อมูลตลาดขนาดใหญ่มาเปรียบเทียบ แม้เธอจะยอมรับในตัวงาน ซามูไรพเนจร แต่ลึกๆ เธอก็ยังหวั่นใจ

ต่างจากซูเหยียน เขารู้ซึ้งถึงสถิติยอดขายมหาศาลของต้นฉบับในชีวิตก่อนดี

ยอดขายมังงะรวมเล่มเกือบแปดสิบล้านเล่ม

รายได้บ็อกซ์ออฟฟิศรวมของภาพยนตร์ฉบับคนแสดงทะลุสองหมื่นล้านเยน

นี่ไม่ใช่ผลงานสำหรับคนเฉพาะกลุ่ม

มันผ่านบทพิสูจน์จากตลาดมาแล้ว เพียงแต่ไม่ใช่ที่สถานีโทรทัศน์จงเซี่ยแห่งนี้

วันที่ 1 กรกฎาคม ละครฟอร์มยักษ์ของสถานีโทรทัศน์ต่างๆ เริ่มทยอยลงจอ

ในวันเดียวกัน ละครเว็บตอนแรกของทั้งสี่แพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่ก็ออนไลน์พร้อมกัน

ภายใต้การโหมโปรโมตของสื่อ ชิงเฟิง ซึ่งเป็นละครเว็บที่ถูกจับตามองมากที่สุด มียอดขายพุ่งทะยานทันทีที่เปิดตัว

หลังจากผ่านสัปดาห์แรก เป็นไปตามที่สถานีโทรทัศน์ซากุระคาดการณ์ไว้ ตอนแรกของ ชิงเฟิง ครองอันดับหนึ่งในหมวดละครเว็บช่วงเวลาเดียวกัน ด้วยยอดวิว 1.09 ล้านครั้งในสัปดาห์แรก

แม้คะแนนวิจารณ์จะไม่สูงนัก อยู่ที่เพียง 8.1 คะแนน แต่คู่แข่งรายอื่นกลับย่ำแย่ยิ่งกว่า

สปรินต์สปีด เปิดตัวด้วยคะแนน 7.3 ยอดวิวแบบชำระเงินสัปดาห์แรกอยู่ที่ 910,000 ครั้ง

ช่วยด้วย! ฉันติดอยู่ในวัด เปิดตัวด้วยคะแนน 5.9 ยอดวิวแบบชำระเงินสัปดาห์แรกอยู่ที่ 850,000 ครั้ง

เมื่อเห็นดังนี้ สื่อออนไลน์จึงไม่รอช้า ต่างพากันประโคมข่าวเชิดชู ชิงเฟิง ระลอกแล้วระลอกเล่า

หลังผลประกอบการสัปดาห์แรกของตอนที่หนึ่งออกมา กองถ่าย ชิงเฟิง ก็จัดงานเลี้ยงฉลองกันยกใหญ่

ส่วนค่าใช้จ่ายน่ะเหรอ ก็เบิกจากงบถ่ายทำนั่นแหละ

หากงบถ่ายทำส่วนที่เหลือไม่พอ ด้วยผลงานระดับนี้ของ ชิงเฟิง การขอเงินลงทุนเพิ่มจากสถานีก็ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

"คิโยตะ ซานจิ ยินดีด้วยนะ"

"การเปิดตัวของชิงเฟิงประสบความสำเร็จงดงามมาก คิโยตะ ซานจิ คุณนี่สุดยอดจริงๆ"

"ยอดวิวแบบชำระเงินสัปดาห์แรกทะลุล้าน เดือนแรกทะลุสามล้านได้สบายๆ!"

"คิโยตะ ซานจิจงเจริญ"

ในงานเลี้ยงฉลอง คำเยินยอจากทีมงานและฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เขารู้สึกเคลิบเคลิ้มจนตัวลอย

ถึงแม้ว่าบทละคร ชิงเฟิง กว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์จะเขียนโดยคันซากิ ยูสุเกะ ผู้ร่วมเขียนบทอีกคน ส่วนเขาแค่เสนอแนะอะไรนิดหน่อย

โปรดิวเซอร์ถูเหิง ลุงของเขาเป็นคนหามาให้

ผู้กำกับ ลุงของเขาก็เป็นคนจัดแจง

แต่แล้วมันจะทำไม? ถ้าไม่มีเส้นสายของลุงเขา คนพวกนี้จะได้มารวมหัวกันเหรอ? จะได้มาจัดงานฉลองกันที่นี่ไหม?

ถ้าไม่มีเขา ก็ไม่มีทางเกิดเรื่อง ชิงเฟิง ขึ้นมาได้ ดังนั้นเขาคือกุญแจความสำเร็จที่สำคัญที่สุดของละครเรื่องนี้อย่างไม่ต้องสงสัย

"ในฤดูร้อนเดือนกรกฎาคม ละครเว็บตัวเก็งทั้งหมดบนสี่แพลตฟอร์มใหญ่ได้เปิดตัวกันครบแล้ว หืม... เหลือแค่เจ้าขยะ ซามูไรพเนจร นั่นที่จะฉายวันที่ 22 สินะ"

"เหอะ จบเห่แน่ พอ ชิงเฟิง คว้าอันดับหนึ่งทั้งยอดขายและเรตติ้งของละครเว็บไตรมาสนี้ ฉันก็จะไม่ใช่นักเขียนบทหน้าใหม่ที่ไร้ผลงานอีกต่อไป ขั้นต่อไป ฉันจะเตรียมผลงานเรื่องแรกที่จะได้ฉายทางช่องทีวีจริงๆ สักที"

เมื่อคิดได้ดังนั้น คิโยตะ ซานจิก็กระดกไวน์เข้าปากอีกแก้ว ด้วยความรู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องยิ่งกว่าเดิม