บทที่ 1321: เมียเก่ารีเทิร์น... กับการสวมหมวกเขียวให้ผัวเก่า!

บทที่ 1321: เมียเก่ารีเทิร์น... กับการสวมหมวกเขียวให้ผัวเก่า!

นางฟ้าจิ่วเยว่... สวยหยาดเยิ้ม... ผิวขาวออร่าจับ... ดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเหมือนนางฟ้าบนดวงจันทร์

ถึงพลังจะแค่ ราชันย์นักบุญขั้นสูงสุด... แต่ในหมู่สามพันสาวงาม... นางคือตัวท็อป!

สวยสูสีกับ กู่เยว่จื่อ เลยทีเดียว

มิน่าล่ะ... ราชันย์นักบุญหมิงเซวียนถึงได้หลงหัวปักหัวปำมาตั้ง 18 ล้านปี

สวยวัวตายควายล้มจริงๆ!

"กรี๊ด! ที่นี่ที่ไหน? ทำไมพลังโดนผนึกหมดเลย!"

"แย่แล้ว... ต้องเป็นอีนังอวี้เหยาแน่ๆ... สมคบคิดกับพวกนอกรีต... ขายพวกเรามาให้ไอ้เทพนอกรีต!"

"ที่นี่ต้องเป็นจักรวาลปีศาจที่ล่ำลือกันแน่ๆ!"

สาวงามทั้งหลายกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

"ราชันย์นักบุญหมิงเซวียน!"

"ราชันย์นักบุญเมฆาอัคคี (ฮั่วหยุน)!"

"ครับนายท่าน!"

สองหนุ่มรีบก้าวออกมา

"สามพันนางนี้... กูจับมาจากตำหนักมหาเทพ!"

"หน้าที่ของพวกมึง... คือกล่อมให้พวกนางยอมทำลายรากฐาน... แล้วมาบรรลุธรรมใหม่ที่นี่!"

ถึงจะเป็นผู้หญิง... แต่ก็ต้องทำตามกฎ

ใครไม่ยอม... ก็ส่งไปเกิดใหม่ซะ!

"เอ๊ะ? นั่นมันพี่หมิงเซวียนนี่นา? พี่จิ่วเยว่... นั่นคู่หมั้นพี่ไม่ใช่เหรอ?"

"ได้ข่าวว่าพี่แกทรยศสมาพันธ์... กลายเป็นกบฏ... นึกว่าตกระกำลำบาก... ที่ไหนได้... ดูดีมีราศีชิบหาย!"

"ดูพลังแกสิ... นั่นมันระดับ ราชันย์นักบุญมรรคาสวรรค์ ชัดๆ... แถมยังดูแกร่งกว่าพวกขั้นสูงสุดที่เคยเจออีก!"

"แถมยังเป็นแม่ทัพคุมกองทัพห้าพันนายด้วย!"

"ไอ้ฮั่วหยุนก็เหมือนกัน... ทะลวงเป็นราชันย์นักบุญมรรคาสวรรค์แล้ว... จำได้ว่าไอ้หัวแดงนี่เคยจีบพี่จิ่วเยว่ด้วยนี่นา!"

สาวงามคนอื่นเริ่มเม้าท์มอย

สถานการณ์อันตรายแค่ไหน... ผู้หญิงก็ยังไม่ทิ้งเรื่องชาวบ้าน!

จิ่วเยว่เองก็ตกใจ... ไม่คิดว่าจะเจอคนกันเองที่นี่

นางรีบสงบสติอารมณ์

หมิงเซวียนหน้าเขียว... รู้สึกเหมือนมี หมวกเขียว (สัญลักษณ์การถูกสวมเขา) ลอยอยู่บนหัว

จิ่วเยว่วิ่งเข้าไปหา... น้ำตาคลอเบ้า

"พี่หมิง! พี่ปลอดภัยดีเหรอ? ดีใจจัง... ข้านึกว่าพี่โดนจับไปทรมาน... เป็นห่วงแทบแย่!"

นางร้องไห้ได้น่าสงสารมาก... เหมือนดอกไม้เปียกฝน

"ห่วงกูเหรอ? จริงดิ? แล้วทำไมมึงไปอยู่ที่ตำหนักมหาเทพ? มึงไปทำอะไรที่นั่น?"

หมิงเซวียนถามเสียงแข็ง

"พี่สงสัยข้าเหรอ?"

"ข้าไม่คิดเลยว่าพี่จะมองข้าแบบนี้... ผิดหวังจริงๆ!"

"รู้มั้ยว่าตอนที่พี่โดนหาว่าเป็นกบฏ... ข้าโดนคนนินทาว่าร้ายขนาดไหน... แต่ข้าไม่เคยโทษพี่เลย... เพราะข้ารู้ว่าพี่มีเหตุผล!"

"ที่ข้าไปตำหนักมหาเทพ... ก็เพื่อไปขอร้องท่านมหาเทพ... ให้ช่วยล้างมลทินให้พี่ต่างหาก!"

"ข้าพยายามแทบตาย... แต่พี่กลับมาสงสัยข้า?"

"ถ้าพี่ไม่เชื่อใจกันขนาดนี้... งั้นเราเลิกกันเถอะ! ข้าขอถอนหมั้น!"

จิ่วเยว่เล่นบทนางเอกผู้ถูกกระทำ... ร้องห่มร้องไห้

บวกกับความสวยระดับเทพ... ทำเอาหมิงเซวียนดูเป็นไอ้โง่ใจร้ายไปเลย

สวยคือความถูกต้อง!

หมิงเซวียนใจอ่อนยวบ

"น้องจิ่ว... พี่ขอโทษ... พี่ผิดเอง!"

"พี่ไม่ควรสงสัยน้อง... ไม่ควรเชื่อคำยุยงของไอ้เหลยฟาง!"

"พี่จะไม่ทำอีกแล้ว!"

"ตอนนี้พี่เป็นถึง หัวหน้าสาขา ของวิหารเทพสวรรค์... มหาจักรพรรดิโปรดปรานมาก... อีกไม่นานพี่จะเป็น มหาราชันย์แห่งมรรคาสวรรค์ แล้ว... พี่จะดูแลน้องเอง ไม่ให้ใครมารังแกได้อีก!"

หมิงเซวียนกลับมาเป็นหมาเลียเหมือนเดิม

"จริงเหรอคะพี่หมิง? ข้าเชื่อพี่!"

"เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม... ในเมื่อพี่อยู่กับมหาจักรพรรดิหลินเฟย... ข้าก็จะอยู่ด้วย... เราจะสู้ไปด้วยกัน!"

จิ่วเยว่พูดจาฉะฉาน

ผู้ชายที่ไหนฟังก็ต้องละลาย

นางฉลาด... รู้ว่าสถานการณ์เป็นไง

ขนาด มหาจักรพรรดิโบราณ, มหาจักรพรรดิไร้ขอบเขต ยังโดนจับมาเป็นลูกน้อง

ถ้าไม่ยอม... ก็ตายฟรี

ได้ยินว่าเหลยหงกับหูกู่... โดนฆ่าทิ้งเพราะไม่ยอมจำนน

ทางเลือกมีทางเดียว... คือยอม!

"น้องจิ่ว... ดีใจจังที่น้องมาอยู่ด้วย!"

"เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป!"

"น้องอาจจะยังไม่รู้ว่ามหาจักรพรรดิหลินเฟยเทพขนาดไหน... เมื่อกี้... ท่านเพิ่งตบมหาเทพหยวนเทียนจนกระอักเลือด... หนีหางจุกตูด!"

"แถมยังแย่งขวานเทพมาได้... ปล้นคลังสมบัติเกลี้ยง... มหาเทพไม่กล้าหือสักคำ!"

"ดูพลังพี่สิ... ทะลวงเป็นราชันย์นักบุญแล้ว... นี่แหละข้อดีของการอยู่กับมหาจักรพรรดิ!"

"อัปเวลเร็วกว่าจรวด!"

น้องชายของหมิงเซวียนรีบมาอวดบ้าง

จิ่วเยว่มองแผ่นหลังของหลินเฟย... แววตามีประกายวูบไหว

"มหาจักรพรรดิหลินเฟย... เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ? ชนะมหาเทพได้ด้วย?"

"แน่นอน... เพราะงั้นน้องไม่ต้องกลัว... อยู่ที่นี่อนาคตไกลแน่นอน!"