บทที่ 1320: แพะรับบาปหน้าสวย... กับระบบที่เริ่มปอดแหก!

บทที่ 1320: แพะรับบาปหน้าสวย... กับระบบที่เริ่มปอดแหก!

"ท่านคะ!"

"อวี้เหยาบริสุทธิ์ใจจริงๆ... ข้ายินดีให้ท่าน 'ค้นวิญญาณ' อีกรอบ... ข้าไม่เคยทรยศท่าน!"

"เชื่อข้าเถอะ!"

อวี้เหยางัดไม้ตายเดิมออกมาใช้

ยอมโดนค้นวิญญาณเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์

ทุกคนได้ยินก็สูดปาก

ใจเด็ดชิบหาย!

แต่มหาเทพหยวนเทียนส่ายหน้า

"ต่อให้ค้นวิญญาณ... ก็พิสูจน์ไม่ได้... ข้ารู้มาว่ามีวิชาลับระดับหงเหมิง... ที่สามารถปลอมแปลงความทรงจำได้!"

"การที่มึงยอมให้ค้นวิญญาณ... แสดงว่ามึงเตรียมตัวมาดี!"

"เลิกตอแหลได้แล้ว... ไม่ใช่ว่ากูไม่เชื่อใจมึง... แต่มึงน่าสงสัยจริงๆ!"

"ทหาร! จับอวี้เหยาไปขังคุกเย็น... รอทูตสวรรค์มาตัดสินโทษ!"

"ตอนนี้ส่วยหาย... เราต้องหามาคืนให้ครบ!"

"ถ่ายทอดคำสั่ง... เมืองจักรวาลทุกแห่งในปกครองของกู... ต้องจ่ายส่วยเพิ่มเป็นสองเท่าภายใน 3 วัน! ไม่สนวิธีการ... จะไปปล้นไปรีดไถใครมาก็ได้...

ถ้าหามาไม่ได้... เจ้าเมืองทุกคนโดนลงโทษ... ตัดแต้มผลงานเกลี้ยง!"

"เข้าใจมั้ย?"

มหาเทพหยวนเทียนสั่งการเฉียบขาด

โหดสัส!

รีดเลือดกับปูชัดๆ!

แต่เพื่อความอยู่รอด... ก็ต้องทำ!

อวี้เหยาหน้าซีดเผือด

หัวใจแตกสลาย

นางไม่นึกเลยว่า... มหาเทพหยวนเทียนจะโยนขี้ให้นางรับเต็มๆ

นี่มันแพะรับบาปชัดๆ

แถมเป็นแพะตัวใหญ่ด้วย... รับไปคือตายสถานเดียว!

นางฉลาดพอที่จะดูออก... มหาเทพรู้ความจริง... แต่เลือกที่จะเสียสละนาง

เพื่อเอาตัวรอด!

ความรักความภักดีที่นางมีให้...

แลกมาได้แค่การเป็น "แพะ" งั้นเหรอ?

คำสัญญาว่าจะปกป้องดูแล... หายไปไหนหมด?

ทำไมทำกับฉันได้?

ความภักดีของฉัน... มันไร้ค่าขนาดนั้นเลยเหรอ?

ใจนางเริ่มเย็นชา...

...

ตัดภาพมาที่ หลินเฟย

พอกลับถึงจักรวาลขนาดเล็ก

เสียงระบบก็เด้งขึ้นมา

[ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์เผชิญหน้ากับผู้ครอบครองระบบ!]

[ตรวจสอบแล้ว... ฝ่ายตรงข้ามคือผู้ครอบครอง 'ระบบเพิ่มพูนพรสวรรค์พันล้านเท่า'!]

[ติ๊ง! ภารกิจทดสอบเทพบุตรหงเหมิง รอบที่ 1 เริ่มต้น... ภายใน 1 ปี: สังหารผู้ครอบครองระบบเพิ่มพูนพรสวรรค์!]

[รางวัลภารกิจ: ชิงค่าโชคชะตาทั้งหมดของฝ่ายตรงข้าม... ดูดพลังงานระบบมาอัปเกรดตัวเอง... รับค่าโชคชะตา +1,000,000 ล้านแต้ม!]

[บทลงโทษหากล้มเหลว: ปลดล็อกระบบ (ยกเลิกสัญญา)!]

"อะไรนะ?"

"ไอ้ระบบโชคชะตา... มึงชักจะเหิมเกริมแล้วนะ? คิดว่าตัวเองใหญ่มาจากไหน?"

"กล้ามาขู่กูเหรอ?"

"อยากไปก็ไสหัวไปเลย... กูไม่ง้อมึงหรอก!"

หลินเฟยด่าสวนทันที

คำพูดนี้...

ทำเอาวงล้อโชคชะตาที่ซ่อนอยู่ในหัวหลินเฟย... สั่นระริกด้วยความกลัว

หลินเฟยไม่เหมือนเทพบุตรหงเหมิงคนอื่น

เขาแทบไม่ได้พึ่งพาระบบเลย

แถมเขายังมีจักรวาลขนาดเล็กเป็นของตัวเอง...

รวบรวมพลังจากสรรพชีวิต...

สามารถล็อกค่าโชคชะตาไว้ได้โดยไม่ต้องพึ่งระบบ

ต่อให้ระบบหนีไป... ก็เอาโชคชะตาของหลินเฟยไปไม่ได้

เผลอๆ จะโดนจักรวาลขนาดเล็กบดขยี้... กลายเป็นพลังงานซะเอง

ที่สำคัญ... วงล้อโชคชะตานี้... หลินเฟยใช้เจตจำนงแห่งมรรคาสวรรค์หลอมรวมมันจนเชื่องแล้ว... ไม่ใช่แค่ผูกมัดธรรมดา

จะไปหรืออยู่... หลินเฟยเป็นคนกำหนด!

เจอไม้แข็งเข้าไป... ระบบรีบกลับลำทันที

[ติ๊ง! ระบบพิจารณาไม่ถี่ถ้วน... ขอแก้ไขบทลงโทษ!]

[บทลงโทษหากล้มเหลว: ไม่มีการลงโทษ!]

[ระหว่างทำภารกิจ... โฮสต์จะได้รับบัฟ 'โชคดีคูณสอง'!]

"เออ... ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อย!"

หลินเฟยเลิกสนใจ

ไอ้ระบบนี่มันมีโปรแกรมอัตโนมัติ... ชอบหาเรื่องแจกภารกิจ

ถ้าไม่ทำตาม... ก็ขู่จะหนี

กะจะให้โฮสต์เป็นทาสมันชัดๆ

ถ้าหลินเฟยไม่มีของดี... คงเสร็จมันไปแล้ว

คำถามคือ... เทพบุตรหงเหมิง คือผู้ถูกเลือก... หรือแค่หุ่นเชิดระดับสูง?

พลังของระบบ... มีขีดจำกัดแค่ไหน?

ดูเหมือนยิ่งเก่งขึ้น... คำตอบก็ยิ่งชัดเจน

"ช่างแม่ง... ต้องรีบอัปเวลก่อน... รอบนี้ชนะมหาเทพหยวนเทียนมาได้แบบฟลุ๊คๆ... รอบหน้าอาจจะเจอของแข็งกว่านี้!"

"เผื่อมี มหาเทพแห่งมรรคาวิถี โผล่มา... ซวยแน่!"

"ต้องรีบอัปเกรดเป็น จักรวาลขนาดกลาง ให้ไวที่สุด!"

หลินเฟยโบกมือ

โปรย ผลึกจักรวาลบรรพกาล ออกมา 10,000 ล้านก้อน!

ต้นไม้โลกสัมผัสได้ถึงของดี... รีบยื่นรากออกมาดูดกินอย่างตะกละตะกลาม

แป๊บเดียวเกลี้ยง!

ยังไม่อิ่ม!

หลินเฟยเทเพิ่มอีกหมื่นล้าน...

ทำแบบนี้ 7 รอบ...

หมดไป 80,000 ล้านก้อน! ต้นไม้โลกถึงจะอิ่มแปล้

"นายท่าน... ข้าขอเวลาบ่มเพาะสัก 3 วัน!"

ต้นไม้โลกเริ่มโตวันโตคืน... สูงเสียดฟ้า

จักรวาลขนาดเล็กก็เริ่มขยายตัวอีกครั้ง... ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

"คงต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะเป็นจักรวาลขนาดกลาง!"

"ช่วงนี้ก็ศึกษาอักขระเทพบรรพกาลไปพลางๆ"

"แล้วก็ต้องหา จ้าวเทวะจักรวาล มาเพิ่มด้วย!"

"จะให้ไปไล่จับเชลยตลอดก็ไม่ไหว... ต้องมีคนสมัครใจมาเองบ้าง!"

ตอนนี้เส้นชีพจรย่อยระดับ 3 มีว่างอยู่ตั้งสองแสนกว่าเส้น...

ถ้าอัปเกรดเป็นจักรวาลขนาดกลาง... เส้นชีพจรระดับ 4 จะงอกออกมา... รองรับคนได้ 30 ล้านคน!

เยอะสัส!

จะไปไล่จับ 30 ล้านคนมา... เหนื่อยตายห่า

ต้องสร้างแบรนด์ วิหารเทพสวรรค์ ให้ดัง... ให้คนแห่กันมาสมัครเอง... นี่แหละยั่งยืน!

หลินเฟยตัดสินใจปล่อยสาวงาม 3,000 นางออกมาโชว์ตัว

สาวๆ พวกนี้... พอออกมาเห็นโลกใหม่... ก็งงเป็นไก่ตาแตก

"นะ... นี่มันที่ไหน?"

"มหาจักรพรรดิไปเที่ยวเมืองอมตะ... ทำไมจับสาวๆ กลับมาเพียบเลย... จะเปิดฮาเร็มสามพันนางเหรอ?"

"สวยๆ ทั้งนั้นเลยว่ะ!"

"เฮ้ยพี่เขย... นั่นมันพี่สาวผมนี่หว่า?"

"จริงดิ? นางฟ้าจิ่วเยว่ (เดือนเก้า)? หัวหน้าสาขาหมิงเซวียน... นั่นมันคู่หมั้นท่านไม่ใช่เหรอ? มหาจักรพรรดิไปช่วยนางออกมาเหรอเนี่ย?"